Marcos 6
Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs NVT
1 Ŋayŋu ŋayi Djesuya marrtjina gunhaꞌyunana ŋunhiya wäŋa Capernaum-dja, roŋiyina nhanukiyingayana wäŋayi Nazareth-dhina, ga bukmak yana ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu malthunmina.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Ga wiripuŋuyu Jew-waya Nhinanhamiyu Waluyu, ŋayi gurrana Djesuya marŋgikuŋaya guḻkuꞌna yolŋuna wayana ŋunhaya ŋunhi biryamiŋuna buṉbuŋu. Ga ŋunhi waya gurrana ŋäkuya ŋanya ŋunhi nhä ŋayi gurrana wayana marŋgikuŋaya, ŋayŋu waya bitjayana waŋanhamina, “Wäy, dhuwayatja yolŋu gaḏamanha. Wanhami ŋayi gurrana dhuwaya marŋgithinaya dhiyakuya malawu? Ga wanhaŋu ŋayi gurrana dhuwaya ganydjarrya ŋätthuna djämawu ŋayaŋu-ṉirryunamiwuya romgu?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Dhuwayatja dhuwaya ŋunhi buṉbu-dhuḻꞌyunami warray yolŋu! Dhuwaya ŋilimuya dhiyakuwuynha bili wäŋapuy yana, ga marŋgi ŋilimu nhanukalaŋuwu ŋäṉḏiꞌmiŋuwuya Mary-wuya. Ga marŋgi ŋilimu nhanukalaŋuwu wäwaꞌmiŋuwuya wayaŋgu yäkuwu James-ku ga Joseph-ku ga Judas-ku ga Simon-gu, ga marŋgi ŋilimu nhanukalaŋuwu yapaꞌmiŋuwuya wayaŋgu.” Ŋayŋu gurrana ŋunhi yolŋuya waya nhanŋu yakana märr-ŋamathinaya, ŋurru-wilꞌwilyunana waya gurrana nhanŋu.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Yurru ŋayi Djesuya waŋana bitjaya, “Ŋunhi ŋuli God-Waŋarrwuya djawarrkmi yolŋu marrtji wiripumaya wäŋayi ga wayatja ŋunhi wäŋa-waṯaŋumiyuya yolŋuy wayay dhäruk ŋätthun ga gumurr-ŋamathi nhanŋu. Ga ŋunhi ŋayi yurru marrtji nhanukiyingayatja wäŋayi, ga nhanukalaŋuwu gurruṯumiwu yolŋuwu buna, ga wayatja yurru ŋunhi yakana dhäruk-ŋätthun ga märr-yuwalkthi nhanŋu.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 — ausente —
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 — ausente —
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Ga ḻuŋꞌmaŋaya ŋayi ŋunhi 12-nha ḻuṉḏuꞌmiŋuna wayana nhanŋuway ŋayi, ŋayŋu ŋayi ganaŋꞌthunmaŋayana wayana bulalꞌ ga bulalꞌ ga bulalꞌ, ga bitjayana ŋayi ŋunhi waŋanaya wayaŋgu, “Maꞌ, marrtjina waya wäŋayina malanyŋuyi ga marŋgikuŋuna yolŋunaya wayana God-Waŋarrwuna. Ŋarra nhumana gurra dhuwaya ganydjarrya wekamana nhuma yurru dhawaṯmamana yätjtja birrimbirr mala.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 — ausente —
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Ga ŋuli nhuma yurru bunaya birrkaꞌmiŋu wäŋaŋu ga wäthun ŋunhi waya yurru nhumaŋgu gumurr-ŋamathiya bitjandja waŋa, ‘Go, ŋunhaya nhuma yurru ŋarrakaya buṉbuŋu gayŋithi,’ nhumaya yana marrtjina ga yukirri ŋunhayana buṉbuŋu ga yana bili-i-i, ga djäma nhumaŋgu yurru dhawarꞌyun, ga yurruna wayana gunhaꞌyu.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Ga ŋunhi nhuma yurru buna birrkaꞌmiŋu wäŋaŋu ga yaka nhumaŋgu yurru ŋunhi wäŋa ŋurikiwuy yolŋu waya gumurr-ŋamathi, ga yaka waya yurru ḏukṯukmiyi ŋänharaw nhuŋu, nhumaya yurru gunhaꞌyuna yana ŋunhiya wäŋa bala munathaꞌya ḻukuŋuya djalk-tjalkthuna ŋurikiwuy wäŋawuy, ga biyakuna waŋi wayaŋgu, ‘Dhuwaya nhuma yaka djälmiyina ŋarraku mäkiriꞌ-witjunawu, ga ŋunhi yurru ŋula nhä mari nhumaŋgu malŋꞌthun, ŋunhiyiya nhumaŋguwaynha mari,’ biyakuna waŋi, ga yaka ḏawaꞌyu, yana ŋapa-wilꞌyuna wayaŋgaya.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Yo, bala waya ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya marrtjina barrkuwatjthinana bulalꞌ ga bulalꞌ wiripumana ga wiripumana wäŋayi, ga ŋunhayana waya ḻakaŋaya dhäwuꞌya yolŋuꞌ-yulŋuwuya bitjaya, “Gulyuna waya dhuwurr-yätjŋuya nhumaŋgaya nhuma, bala malthuna God-Waŋarrwuna yuwalkŋuwuna dhukarrwu.”
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Ga guḻkuꞌna wirrkina waya gurrana ŋunhi yätjtja birrimbirr malanynha dhawaṯmaŋaya yolŋuwaya wayaŋgaya. Ga guḻkuꞌwaya ŋunhi rerrimiwaya waya gurrana wekaꞌ rarryuna muḻkurryi yurru ḻurrkunꞌ yana, yaka guḻkuꞌ, märr waya yurru latjuꞌyina.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ga ŋulinyamiyu waluyu guḻkuꞌyuna gurrana ŋunhi yolŋuyu wayay Djesuwalaŋuwuya dhäwuꞌ ŋäkuya. Ga ŋayi ŋunhi yindiyu buŋgawayu yäkuyu King Herod-thuya ŋäkuya yana ganydjarr nhanukalaŋuwuy. Ga bitjayana gurrana ŋunhi wiripuya yolŋu waya waŋana, “Dhuwaya ŋayi John ŋunhi Buku-ḻupthunami, yurru Djesu-gunhaminana ŋayi rumbalya, dhuwaya ŋayi yawungu bulu walŋathi rakunyŋuyu, ga dhiyaŋuna ŋayi gurra dhuwaya Djesuyu ŋuli ŋayaŋu-ganyimꞌthunamiya rom djäma.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Ga wiripu yolŋu waya gurrana waŋana bitjanmina, “Dhuwaya mak Elijah ŋeniya ŋunhi God-Waŋarrwuna djawarrkmi ŋäthiliŋuna?” Ga bulu wiripu yolŋu waya waŋana bitjaya, “Yaka dhuwaya Elijah, dhuwayatja ŋula yol wiripu God-Waŋarrwu djawarrkmi ŋäthiliŋu.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Ga ŋunhi ŋayi Herod-thu ŋäkuya ŋunhi ŋhä marrtjina yolŋu waya ḻakanhamina, bala ŋayi yana dhäruk wekaŋaya bitjayana, “Dhuwanna John-dja ŋunhi Buku-ḻupthunamiya yolŋu. Ga bili ŋarra ŋunhi ŋäthiyi yana dhäruktja-wekaŋaya ŋarrakalaŋuwu djämamiwu wayaŋgu bitjaya, ‘Gatjuy gupana waya ŋanya gulkthu.’ Ga dhuwaya ŋayi, bilina walŋana.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Ga bitjaya bili ŋayi gurrana ŋunhi John-dhuya ŋayaŋu-yätjkuŋaya waŋana, ŋayŋu marrtjina ŋunhi miyalktja ŋoy-dhärranana nhanŋu John-guya, ga ḏukṯukmiyinaya ŋayi gurrana ŋunhi wirrkina yana murrkayꞌkunhawuna yana baymatthunawu nhanŋu, yurru bäyŋu ŋayi ŋula dhukarr maḻŋꞌmaŋaya. Ŋayŋu ŋayi Herod-thuya gurrana mulkanana John-naya dharruŋguŋuna,
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 ga bitjaya ŋayi ŋunhi dhäruk-wekanhamina djäkamiwayatja gamꞌ, “Dhiyakuya nhuma yurru gurra latjuꞌkuma yana djäka.”
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Manymak, ga waŋganymiyu waluyu waya marrtjina ḻuŋꞌthuna ŋathawuna ḻukanhawu, ga ŋuliwitjaya waya guyaŋina ŋunhi Herodku dhawal-wuyaŋinyami walu. Manymak, ga balanyamiyu ŋayi ŋunhi miyalkthu yäkuyu Herodius-thu guyaŋina bitjayana, “Yä-a-a, dhuwaya ŋarra yurru buku-roŋinymamana ŋurikiwuy John-guna, ŋunhi ŋayi nhattjaya John-dhu gulinybuŋaya Herod-nha ga ŋarrana.” Ga guḻkuꞌ waya marrtjina ŋathawu lukanhawu balanya bitjan ŋurru-warryunayŋu gapman waya, ga maḏakarritjmiwu miriŋuwu wayaŋgu buŋgawaꞌmiŋu ga ŋaḻapaḻmi ŋurukuwuynha makarrwuy wäŋawuy Galilee-wuynha.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Yo, ḻukanaya waya marrtjina ŋathaya ga gapuya, ga ŋunhaya gurrana wirrkuḻ miyalk giritjina, yurru ŋayi ŋunhi wakuꞌmiŋuya ŋuriki miyalkku Herodius-ku. Yo, giritjina ŋayi gurrana ŋunhi wirrkuḻ miyalk latjuꞌkuŋayana dhika. Ŋayŋu ŋayi ŋunhi yindiya buŋgawa Herod-tja ga yolŋu waya wirrkina maŋmaŋdhuna nhanukaya buŋgulyu. Ŋayŋu ŋayi Herod-tja wätthunana nhanŋu bitjayana, “Ŋuli nhe yurru ŋarrana ŋäŋꞌthun ŋula nhäku nhe djäl, ŋarraya yurru yana wekamana nhuŋu.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Ga ŋuli nhe djäl ŋarra yurru mala-wulkthun bukmaknha yana, ga wanhaka wäŋa makarr malanynha ŋarrakaya goŋŋu, ŋarraya yurru yana gulkthuna nhuŋuya ga ŋarrakuway. Ga ŋunhi yurru dhuwayi bäyŋuya bitjan malŋꞌthun, ŋarra yurru ŋäŋꞌthun ŋayi yurru ŋarrana God-Waŋarryuya dhä-dirꞌyuna yana.” bitjaya.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Ga ŋayiya ŋunhi wirrkuḻya miyalk marrtjina ŋäthiyi dhawaṯthuna ŋunha ŋäṉḏiꞌmiŋuwu ḻarruŋaya ga ŋäŋꞌthuna ŋayi, “Wäy... ŋäṉḏi,... nhäku ŋarra yurru ŋunha yindinaya buŋgawana ŋäŋꞌthun?” bitjaya.
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Ŋayŋu yana ŋayi wirrkuḻya roŋiyina ŋayŋuyi Herod-kaya, ŋayŋu bitjayana waŋana, “Yindi buŋgawa, ḏukṯuktja ŋarra dhuwaya nhe yurru gupa gulkthun John-nha ŋunhi Buku-ḻupthunamina yolŋuna dhiyaŋuna bala yana, ga gurrunhandja nhe yurru muḻkurrya ḻimbiḻimbiḻkthi rupaꞌyi ŋayŋu gäŋuna ŋarrakayana,” bitjaya.
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Ga ŋunhi ŋayi Herod-thu balanyawuy ŋäkuya, ŋayŋu yana ŋayi ŋayaŋuya-yätjthinana märr-dhumbalꞌyunana manapaya. Yurru yakana ŋayi gurrana ŋunhi ḏukṯukthinaya ŋayi yurru dhäwuꞌya nhanŋu ḏawꞌyun, bili ŋayi ŋunhi dhawuꞌ-nherraya ŋanya guḻkuꞌwaya ŋaḻapaḻmiwaya.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Ŋayŋu ŋayi Herod-tja wäthunana miriŋuwuna buŋgawawu ŋayŋu dhäruknha-wekaŋaya, “Gatjuy marrtjina ŋunha dharruŋguyina wanhaka gurra John nhina ŋayŋu gupana ŋanya gulkthu.”
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Ga ŋayi ŋunhi ŋätthunaya ŋanya gupaya ga muḻkurrya ŋayŋu gurrunhaya biḻitthina ŋayŋu gäŋaya ŋurikayana wirrkuḻwayana. Ga ŋayiya ŋunhi ŋuriŋi wirrkuḻyuya ŋätthunaya ŋayŋu wekaŋaya ŋunha ŋäṉḏiꞌmiŋuwuna nhanukalaŋuwu.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Ga ŋunhi waya John-gaya guyurrꞌmiŋuyu wayay ŋäkuya dhäwuꞌya nhanukalaŋuwuy rakunydhinyawuyya, ŋayŋu waya yana marrtjinana ŋätthunawuna nhanŋu rumbalwuna ŋayŋu moluyina märrkitjkuŋaya.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Manymak, ga ŋunhi waya ḻuṉḏuꞌmiŋu waya nhanŋu Djesuwu gumurr-roŋiyina beŋu djämaŋuya, ŋayŋu waya gurrana ḻakaŋayana Djesuwuna nhä waya gurrana djäma ga marŋgikuŋaya yolŋuna wayana.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Ga balanyamiyuya gurrana ŋunhi guḻkuꞌna wirrkina yolŋuya waya ḻarruŋaya nhanŋu Djesuwu, ga bäyŋuna wayaŋgu ŋunhi waluya ŋäthawuya ḻukanhawu, Djesuwuya ga ḻuṉḏuꞌmiŋuwuya wayaŋgu. Ŋayŋu ŋayi waŋanana ŋuriki ḻuṉḏuꞌmiŋuwutja wayaŋgu bitjayana, “Go, ŋilimu ŋathiyi marrtji ŋula gänaŋuyi wäŋayi märr ŋilimu yurru ŋirꞌyunmi.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Ŋayŋu waya wapthunana marthaŋayina ŋayŋu marrtjina gänaŋuyina wäŋayi.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Ga guḻkuꞌyuna gurrana ŋunhi yolŋuyuya nhäŋaya ŋunhi goyurr marthaŋaya wanhama waya gurrana ŋunhi marrtjina. Ŋayŋu ŋunhi yolŋuya waya ḻawꞌyunana goyurr-ŋupayana marthaŋanaya yurru ḏiltjiꞌkuna, ga wayana ŋunhi ŋurruŋuya bunana ŋunhaya wäŋaŋu.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Ga ŋunhi ŋayi Djesu yupthunaya marthaŋaŋuya ŋayŋu gurrana ŋunhi yolŋuya waya galkunana nhanŋu. Ga ŋunhi ŋayi Djesuyu nhäŋaya wayana malaya bitjan, waya yakana marŋgi nhattjan waya yurru nhina romŋu raypirriꞌŋu, balanyana, waya ŋunhi bitjan wäyin bimbi malanynha djäkamiriwnha. Ŋayŋu ŋayi wirrkina ŋayaŋu-wuyunaya wayaŋgu, ga marŋgikuŋayatja ŋayi gurrana wayana ŋunhi God-Waŋarrwalaŋuwuna Romgu
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 — ausente —
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 — ausente —
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Ga ŋayi Djesuya bitjaya buku-roŋinymaŋaya, “Yaka dhuwayitja latjuꞌ. Nhumapi yana wayana yurru ḏulpu-wekama.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Ga ŋayi Djesuya waŋana bitjaya, “Maḻŋꞌmaŋu waya, yolthu gurra ŋula ŋathaya gäma?”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya waŋana dhäruk-wekaŋaya ŋunha ḻuṉḏuꞌmiŋuna nhanŋuway ŋayi bitjaya, “Maꞌ, waŋina dhuwaya yolŋunaya wayana waya yurru nhina mulmuŋuna yurru miṯtji ga miṯtji ga miṯtji.”
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ŋayŋu gurrana yolŋuya waya mala-wulkthunana wiripuya yolŋu waya 100 mala ga wiripuya 50 ga ŋayŋuna wala, ga beŋga gurrana nhinanaya.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya ŋunhi goŋ-waŋganydja dämbaꞌ ga ŋarirriꞌ maṉḏana ŋätthunana. Ga buku-garrwarthina ŋayi djiwarrꞌyi buku-wekaŋaya God-Waŋarrnha, ŋayŋu ḏawꞌṯawyunana ŋayŋu wekaŋaya ŋunha ḻuṉḏuꞌmiŋuwuna nhanukalaŋuw märr wayatja yurru wekaꞌwekamana ŋunha yolŋunana wayana.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Ga ḻukanaya waya marrtjina ŋunhi ŋathaya ga bukmak yana ganaꞌ.
42 Todos comeram à vontade,
43 Ga ḻukanana waya marrtjina ga dhawarꞌ, bala ŋunhi guyurrꞌmiŋuya wayay wapmaŋaya bäythinyawuya ŋatha, ga dhaŋaŋguŋayana 12-nha bathi malanynha.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Ga ŋula nhämunyꞌnha ŋunhi 5000-na ḏarramuya yana mala, ga gänayi ŋunhi miyalktja waya ga yumurrkuꞌya balanyaŋga bili miṯtji.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Ga dhunupana yana ŋayi ŋunhi Djesuya waŋana wayaŋgu ḻuṉḏuꞌmiŋuwu wayaŋgu bitjaya, “Wäy waya, nhumaya marrtji marthaŋayuna ŋunha galiꞌyina ŋunha Bethsaida-yina.” Ŋayŋu waya marrtjina buḏapthunana ŋuriki guḻunꞌku, ga ŋayipina Djesuna wäŋa-ŋurrꞌyunaya ŋunhaya bäymaya, ga yolŋunaya wayana ŋayi ŋäthiyina gurrana djuyꞌyuna roŋinymaŋaya wäŋayina.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Ga ŋunhi waya yolŋuya waya ḻatjuwarrꞌyuna, ŋayŋu ŋayipiya Djesuya bukuyina ŋalꞌyuna bukumiyanhawuna.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 — ausente —
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 — ausente —
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 — ausente —
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 — ausente —
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Ŋayŋu ŋayi Djesuya ŋalꞌyunana bala marthaŋayina ŋayŋu wataya ŋunhi wapurarryinana. Ga wayatja ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu wirrkina wokthuna ŋuriki romgu.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Ga bili waya ŋunhi nhäŋaya ŋanya Djesuna ŋunhi ŋayi ganydjarryu nhanukiyingaya ḏulpu-wekaŋaya dhaŋaŋnha yolŋuna wayana djuḻkmaŋaya gurrana 5000-tja mala. Ga yakana yana waya ŋunhi dharaŋayatja nhanŋu ganydjarrya, bili wayaŋgu ŋunhi ŋayaŋuya ḏälmi yana.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Ga ŋunhi waya marrtjina ŋunha galiꞌyiya gilipuŋaya ŋuriki guḻunꞌku, ŋayŋu waya ḻukuna gutjparryuna ŋunhana bili gumurrŋuna wäŋaŋu Gennesaret-na.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Ga ŋunhi waya gurrana yupthuna marthaŋaŋuya, ŋayŋu guḻkuꞌyuna ŋunhi yolŋuyuya nhäŋaya wayana ŋayŋu waŋana bitjayana, “Waya dhuwanna Djesuya bilina bunana.”
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 — ausente —
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 — ausente —
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.