Marcos 5

Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Djesu ga nhanŋu ḻuṉḏuꞌmiŋu waya buḏapthunana ŋuriki Galilee-wu guḻunꞌku, ga dhawaṯthunaya waya ŋunha galiꞌyina galki yana wäŋaŋu yäkuŋu Garasa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 — ausente —
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya dhä-wirrkaꞌyunana ŋanya bitjaya, “Yol nhe dhuwaya yäkuya?” bitjaya.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ŋayŋu gurrana ŋunhi yätjtja birrimbirr mala ŋurikaya ḏarramuwayatja buku-ḏuwaṯthunana waŋana Djesuwuya bitjayana, “Yaka ŋanapuna ŋaŋꞌŋaŋdhu dhipuŋu wäŋaŋu!”
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Manymak ga ŋunhaya bili galki yana bukuŋu 2,000 bikipiki malanynha gurrana ḻarruꞌḻarruŋaya ŋathawu.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Ŋayŋu ŋuriŋiya yätjthuya birrimbirryu malanyŋuyu waŋana wirrkina Djesunaya bitjaya, “Wäy, ŋayŋuna ŋanapuna djuyꞌyu, märr ŋanapu yurru gärri ŋunha bikipikiwayana,” bitjaya.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ga ŋunhi ŋayi Djesuyu ŋäkuya wayana ga bitjayana ŋayi waŋana, “Maꞌ... marrtjina waya!” Ŋayŋu gurrana ŋunhi yätjtja birrimbirr mala walmana ḏarramuwayatja ŋayŋu gulŋiyina bikipikiwayana. Ŋayŋu gurrana ŋunhi bikipikiya mala waṉḏinana, ḏurꞌṯuryunmina marrtjina, ŋayŋu gurrana ḻarryuna bukuŋuya, gapuyina guḻunꞌthina yana, bala gurrana guḻwuḻyunana.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ga waya ŋunhi bikipiki djäkami waya waṉḏina ŋayŋu wäŋayina malaŋuyi, ŋayŋu waya marrtjina ḻakaŋayana bukmakkuna yana ŋunhi nhä gurrana ŋunhaya maḻŋꞌthuna. Ga guḻkuꞌyu yolŋuyu wayay gurrana gunhaꞌyuna wayaŋgu wäŋa malanynha, djälmiyina waya ŋunhi nhänharaw ŋuriki ŋunhi nhä ŋunhaya maḻŋꞌthuna.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Ga ŋunhi waya marrtjina Djesuwaya, ŋayŋu waya nhäŋayana ŋunhiya ḏarramuna ŋunhi nhanukaya gurrana ŋäthiyi nhinana guḻkuꞌna wirrkina yätj birrimbirr malanynha. Ga nhinana ŋayi gurrana muḻkurr latjuꞌna ga girriꞌmina dhaṯthunminyayana. Ga ŋunhi waya yolŋuyu wayay nhäŋaya, ŋayŋu waya yana biyaṉiyinana, bili waya yana dharaŋayana ŋunhi yurru gurra bitjandja yolŋuyu yätjtja birrimbirr dhawaṯmama balanyaya ŋunhi yolŋu buluna walꞌŋu ganydjarrmi.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ga wayatja ŋunhi maŋutji-marŋgimiyuya gurrana dhäwuꞌna ḻakaŋaya wiripuwuna yolŋuwu wayaŋgu nhanukalaŋuwuy ŋunhi ḏarramuwalaŋuwuynha ga bikipikiwalaŋuwuynha.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Ŋayŋu wayatja ŋunhi yolŋuyuya wayay gurrana waŋana ŋanya Djesuna marrtjinyawuna yana.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Ga dhiyaŋuŋga bili ŋayi Djesu ŋalꞌyuna marthaŋayiya, ŋayŋu ŋayiya ŋunhiya ḏarramu ŋunhi nhanukaya gurrana ŋäthiyi nhinana yätj birrimbirr mala, waŋana gurrana wirrkina dhika bitjaya, “Dhuwaya ŋarra yurru nhuŋu malthuna yana!”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Yurru ŋayiya Djesuya yakaꞌyuna nhanŋu, ga waŋana ŋayi nhanŋu bitjaya, “Gatjuy nhe ŋayŋuyi ŋäthiyi roŋiyi gurruṯumiwu nhokalaŋuwu, ga ḻakaŋu wayaŋgu ŋunhi nhä nhuŋu God-Waŋarryu manymak djäma ga nhattjaya ŋayi nhuŋu maŋutji-wuyuna.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi ḏarramuya marrtjina roŋiyinana ŋayŋu makarryi wäŋayi Decapolis-thi, ŋayŋu yana marrtjina ḻakaŋayana bukmakkuna, ŋunhi nhattjaya ŋayi Djesuyu djäma nhanŋu. Ga bukmakthu ŋunhi yolŋuyu wayay ŋäkuya dhäwuꞌ nhanukalaŋuwuy ganyimꞌthunana.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Ga dhurrwaraŋu beŋuya ŋayi Djesu ga ḻunḏuꞌmiŋu waya nhanŋu bunana marthaŋayuna ŋunha galiꞌyina ŋuriki guḻunꞌku, yäkuŋu wäŋaŋu Capernaum-nha. Ga ŋunhi waya gurrana marthaŋaŋuya yupthuna, ga malamina ŋunhi yolŋuya waya ḻuŋꞌthuna nhanukaya.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ga ŋunhayayi malaŋu gurrana yolŋu yäku Jairus djingaryuna ŋunhi ŋayi ŋurru-ḏawalaŋu Jew-wu biryamiwu buṉbuwu. Ga ŋunhi ŋayi Djesunaya nhäŋaya, ŋayŋu yana ŋayi marrtjinana bala bunꞌkumu-djipthunana munathaꞌyina gumurryina nhanukaya.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Ŋayŋu ŋayi gurrana waŋana wirrkina Djesuwayana bitjaya gamꞌ, “Marrkapmi! Yothu ŋarraku ŋunha miyalk 12-mi dhuŋgarrami rirrikthun gurra, galki ŋayi yurru ŋunha rakunydhina! Buku-djulŋi, ŋäthiyi marrtji go, ga goŋ-ŋalꞌyu nhanukaya märr ŋayi yurru latjuꞌyi, ga yakana rakunydhiya.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ga marrtjina ŋayi Djesuya malthuna nhanŋu Jairus-kuna.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ga ŋunhayayi malaŋu gurrana marrtjina miyalk, yurru ŋayi ŋunhi ŋaraka-djetjiꞌmi. Ga märr wiyinŋumi ŋayi ŋunhi 12-nha dhuŋgarra rirrikthunaya.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Guḻkuꞌmi ŋayi gurrana marrtjina marrŋgitjkaya wayaŋgaya guŋgaꞌyunawu yurru gulkuruna. Ga warrpamꞌthunana ŋayi ŋuli rrupiya nhanŋuway djalkthuna wayaŋgaya, yurru bäyŋuna ŋayi ŋunhi yuwalktja latjuꞌyina, ga rerriya marrtjina ŋunhi wirrkina bathalayina.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 — ausente —
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Ga balanyamiyu bili yana ŋayi Djesuyuya dhäkay-ŋäkuyana nhanukiyingaya ŋayi rumbalyu, ŋunhi ganydjarryuya ŋanya gunhaꞌyunana. Ga gulyunana ŋayi, bala gumurr-bilyuna ŋayŋu dhä-wirrkaꞌyunana wayana bitjayana, “Yolthu ŋarraku girriꞌya mulkana?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ga waya ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu waŋana bitjaya, “Nhäŋu ŋäthiyi dhuwaya yolŋuna waya mala, ŋapa-ŋalꞌŋalyunmina marrtji ḏurꞌ-ṯuryunmina nhokaya. Nhäku nhe bitjayatja waŋana, guḻkuꞌna dhuwaya wirrkina yolŋuya waya,” bitjaya.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Ŋayŋu ŋayi Djesuya bilyunana bala marrtjina nhäŋayana yolŋunaya wayana, märr ŋayi yurru maḻŋꞌmama yolthu nhanŋu girriꞌ mulkana.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ga dhunupana yana ŋunhi miyalktja marŋgithinana bala marrmarryunana marrtjina biyaṉiyuna nhanukiyingaya ŋayi, bala yana djalkiri-dhatharꞌyuna ŋayŋu yana bunꞌkumu-djipthuna gumurryina nhanukaya Djesuwaya bala ḻakanhamina, “Marrkapmi, ŋarra ŋunhi nhuna mulkanaya.”
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana nhanŋu bitjayana, “Wäy... gäthu, bilina nhe ŋarraku märr-yuwalkthinana, ga bilina nhe dhuwaya walŋathinana rerriŋuya. Gatjuy marrtjina ŋoy-layuna bilina nhe dhuwaya walmanana beŋuya rerriꞌŋuya romŋu,” bitjaya.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Ga ŋayiya gurrana ŋunhi Djesuya baḏak yana waŋana, ŋayŋu wayatja ŋunhi yolŋuya waya marrtjina dhäwuꞌmiya beŋu Jairus-kayatja wäŋaŋu, ŋayŋu waya ḻakaŋayana bitjayana, “Wäy... wäŋaya dhuwaya ŋonuŋ. Yakana buluya dhuwayi Marŋgikunhaminaya ḻayḻaymaŋu,” bitjaya.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Ga ŋayiya ŋunhi Djesuyuya wayana djuḻkmaŋaya ŋäkuya, bala ŋayi bitjayana Jairus-kuya waŋana, “Yaka warwuyu ga biyaṉi, yana märr-yuwalkthi ŋarraku,” bitjaya.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Ŋayŋu ŋayi Djesuya bitjana waŋa, “Gulyuna nhuma wiripuya waya ga dhuwaya yurru ŋaliŋguya malthun wayawuynha yana Peter-na ga maṉḏana wäwaꞌmanydji James-nha ga John-nha ga ḻinyguna.”
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ga ŋunhi waya Jairus-kaya wäŋaŋu bunana bala waya nhäŋayana yolŋuna wayana waya marrtjina djämana dhika wiripuna ga wiripuna ŋurikina bäpurruꞌwuna romgu. Ga wiripuya yolŋu waya gurrana ŋäthinyamina, wiripuya nhinana gurrumꞌnha ŋäthina ga wiripuya dhä-rirrakaymina manikaynha yuṯuŋgurrnha ḻakaŋaya.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ŋayŋu ŋayi Djesuya gulŋiyina ŋayŋu wäŋayina, ŋayŋu ŋayi waŋana wayaŋgu bitjayana, “Nhä nhuma gurra dhuwaya djämaya, nhä nhuma guyaŋinaya yana beni dhuwaya bäpurruꞌna? Ga nhäku nhuma gurra dhuwaya ŋäthinyamiya? Dhuwaya wirrkuḻ yothu yaka ŋayi rakuny, dhuwaya ŋayi gurra yakurr yana gayŋithi.”
39 Ao entrar, disse:
40 Ga wayatja ŋunhi yolŋuꞌ-yulŋuyuya warkuꞌyuna, gitkitthunmina manapaya nhanŋu.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya goŋnha ŋanya mulkana ŋunhina wirrkuḻnhaya bala waŋana nhanukaya dhärukkuyuna Arram-guyuna, “Dalitha gom!” (Mayaliꞌ “Wirrkuḻ gaŋgathina!”) |src="cn01713b.tif" size="col" ref="Mark 5:41"
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 — ausente —
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 — ausente —
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.