Marcos 5
Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs ARA
1 Djesu ga nhanŋu ḻuṉḏuꞌmiŋu waya buḏapthunana ŋuriki Galilee-wu guḻunꞌku, ga dhawaṯthunaya waya ŋunha galiꞌyina galki yana wäŋaŋu yäkuŋu Garasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 — ausente —
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya dhä-wirrkaꞌyunana ŋanya bitjaya, “Yol nhe dhuwaya yäkuya?” bitjaya.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ŋayŋu gurrana ŋunhi yätjtja birrimbirr mala ŋurikaya ḏarramuwayatja buku-ḏuwaṯthunana waŋana Djesuwuya bitjayana, “Yaka ŋanapuna ŋaŋꞌŋaŋdhu dhipuŋu wäŋaŋu!”
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Manymak ga ŋunhaya bili galki yana bukuŋu 2,000 bikipiki malanynha gurrana ḻarruꞌḻarruŋaya ŋathawu.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ŋayŋu ŋuriŋiya yätjthuya birrimbirryu malanyŋuyu waŋana wirrkina Djesunaya bitjaya, “Wäy, ŋayŋuna ŋanapuna djuyꞌyu, märr ŋanapu yurru gärri ŋunha bikipikiwayana,” bitjaya.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ga ŋunhi ŋayi Djesuyu ŋäkuya wayana ga bitjayana ŋayi waŋana, “Maꞌ... marrtjina waya!” Ŋayŋu gurrana ŋunhi yätjtja birrimbirr mala walmana ḏarramuwayatja ŋayŋu gulŋiyina bikipikiwayana. Ŋayŋu gurrana ŋunhi bikipikiya mala waṉḏinana, ḏurꞌṯuryunmina marrtjina, ŋayŋu gurrana ḻarryuna bukuŋuya, gapuyina guḻunꞌthina yana, bala gurrana guḻwuḻyunana.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ga waya ŋunhi bikipiki djäkami waya waṉḏina ŋayŋu wäŋayina malaŋuyi, ŋayŋu waya marrtjina ḻakaŋayana bukmakkuna yana ŋunhi nhä gurrana ŋunhaya maḻŋꞌthuna. Ga guḻkuꞌyu yolŋuyu wayay gurrana gunhaꞌyuna wayaŋgu wäŋa malanynha, djälmiyina waya ŋunhi nhänharaw ŋuriki ŋunhi nhä ŋunhaya maḻŋꞌthuna.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ga ŋunhi waya marrtjina Djesuwaya, ŋayŋu waya nhäŋayana ŋunhiya ḏarramuna ŋunhi nhanukaya gurrana ŋäthiyi nhinana guḻkuꞌna wirrkina yätj birrimbirr malanynha. Ga nhinana ŋayi gurrana muḻkurr latjuꞌna ga girriꞌmina dhaṯthunminyayana. Ga ŋunhi waya yolŋuyu wayay nhäŋaya, ŋayŋu waya yana biyaṉiyinana, bili waya yana dharaŋayana ŋunhi yurru gurra bitjandja yolŋuyu yätjtja birrimbirr dhawaṯmama balanyaya ŋunhi yolŋu buluna walꞌŋu ganydjarrmi.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ga wayatja ŋunhi maŋutji-marŋgimiyuya gurrana dhäwuꞌna ḻakaŋaya wiripuwuna yolŋuwu wayaŋgu nhanukalaŋuwuy ŋunhi ḏarramuwalaŋuwuynha ga bikipikiwalaŋuwuynha.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ŋayŋu wayatja ŋunhi yolŋuyuya wayay gurrana waŋana ŋanya Djesuna marrtjinyawuna yana.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ga dhiyaŋuŋga bili ŋayi Djesu ŋalꞌyuna marthaŋayiya, ŋayŋu ŋayiya ŋunhiya ḏarramu ŋunhi nhanukaya gurrana ŋäthiyi nhinana yätj birrimbirr mala, waŋana gurrana wirrkina dhika bitjaya, “Dhuwaya ŋarra yurru nhuŋu malthuna yana!”
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yurru ŋayiya Djesuya yakaꞌyuna nhanŋu, ga waŋana ŋayi nhanŋu bitjaya, “Gatjuy nhe ŋayŋuyi ŋäthiyi roŋiyi gurruṯumiwu nhokalaŋuwu, ga ḻakaŋu wayaŋgu ŋunhi nhä nhuŋu God-Waŋarryu manymak djäma ga nhattjaya ŋayi nhuŋu maŋutji-wuyuna.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi ḏarramuya marrtjina roŋiyinana ŋayŋu makarryi wäŋayi Decapolis-thi, ŋayŋu yana marrtjina ḻakaŋayana bukmakkuna, ŋunhi nhattjaya ŋayi Djesuyu djäma nhanŋu. Ga bukmakthu ŋunhi yolŋuyu wayay ŋäkuya dhäwuꞌ nhanukalaŋuwuy ganyimꞌthunana.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Ga dhurrwaraŋu beŋuya ŋayi Djesu ga ḻunḏuꞌmiŋu waya nhanŋu bunana marthaŋayuna ŋunha galiꞌyina ŋuriki guḻunꞌku, yäkuŋu wäŋaŋu Capernaum-nha. Ga ŋunhi waya gurrana marthaŋaŋuya yupthuna, ga malamina ŋunhi yolŋuya waya ḻuŋꞌthuna nhanukaya.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ga ŋunhayayi malaŋu gurrana yolŋu yäku Jairus djingaryuna ŋunhi ŋayi ŋurru-ḏawalaŋu Jew-wu biryamiwu buṉbuwu. Ga ŋunhi ŋayi Djesunaya nhäŋaya, ŋayŋu yana ŋayi marrtjinana bala bunꞌkumu-djipthunana munathaꞌyina gumurryina nhanukaya.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Ŋayŋu ŋayi gurrana waŋana wirrkina Djesuwayana bitjaya gamꞌ, “Marrkapmi! Yothu ŋarraku ŋunha miyalk 12-mi dhuŋgarrami rirrikthun gurra, galki ŋayi yurru ŋunha rakunydhina! Buku-djulŋi, ŋäthiyi marrtji go, ga goŋ-ŋalꞌyu nhanukaya märr ŋayi yurru latjuꞌyi, ga yakana rakunydhiya.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Ga marrtjina ŋayi Djesuya malthuna nhanŋu Jairus-kuna.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ga ŋunhayayi malaŋu gurrana marrtjina miyalk, yurru ŋayi ŋunhi ŋaraka-djetjiꞌmi. Ga märr wiyinŋumi ŋayi ŋunhi 12-nha dhuŋgarra rirrikthunaya.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Guḻkuꞌmi ŋayi gurrana marrtjina marrŋgitjkaya wayaŋgaya guŋgaꞌyunawu yurru gulkuruna. Ga warrpamꞌthunana ŋayi ŋuli rrupiya nhanŋuway djalkthuna wayaŋgaya, yurru bäyŋuna ŋayi ŋunhi yuwalktja latjuꞌyina, ga rerriya marrtjina ŋunhi wirrkina bathalayina.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 — ausente —
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ga balanyamiyu bili yana ŋayi Djesuyuya dhäkay-ŋäkuyana nhanukiyingaya ŋayi rumbalyu, ŋunhi ganydjarryuya ŋanya gunhaꞌyunana. Ga gulyunana ŋayi, bala gumurr-bilyuna ŋayŋu dhä-wirrkaꞌyunana wayana bitjayana, “Yolthu ŋarraku girriꞌya mulkana?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ga waya ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu waŋana bitjaya, “Nhäŋu ŋäthiyi dhuwaya yolŋuna waya mala, ŋapa-ŋalꞌŋalyunmina marrtji ḏurꞌ-ṯuryunmina nhokaya. Nhäku nhe bitjayatja waŋana, guḻkuꞌna dhuwaya wirrkina yolŋuya waya,” bitjaya.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ŋayŋu ŋayi Djesuya bilyunana bala marrtjina nhäŋayana yolŋunaya wayana, märr ŋayi yurru maḻŋꞌmama yolthu nhanŋu girriꞌ mulkana.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ga dhunupana yana ŋunhi miyalktja marŋgithinana bala marrmarryunana marrtjina biyaṉiyuna nhanukiyingaya ŋayi, bala yana djalkiri-dhatharꞌyuna ŋayŋu yana bunꞌkumu-djipthuna gumurryina nhanukaya Djesuwaya bala ḻakanhamina, “Marrkapmi, ŋarra ŋunhi nhuna mulkanaya.”
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana nhanŋu bitjayana, “Wäy... gäthu, bilina nhe ŋarraku märr-yuwalkthinana, ga bilina nhe dhuwaya walŋathinana rerriŋuya. Gatjuy marrtjina ŋoy-layuna bilina nhe dhuwaya walmanana beŋuya rerriꞌŋuya romŋu,” bitjaya.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ga ŋayiya gurrana ŋunhi Djesuya baḏak yana waŋana, ŋayŋu wayatja ŋunhi yolŋuya waya marrtjina dhäwuꞌmiya beŋu Jairus-kayatja wäŋaŋu, ŋayŋu waya ḻakaŋayana bitjayana, “Wäy... wäŋaya dhuwaya ŋonuŋ. Yakana buluya dhuwayi Marŋgikunhaminaya ḻayḻaymaŋu,” bitjaya.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ga ŋayiya ŋunhi Djesuyuya wayana djuḻkmaŋaya ŋäkuya, bala ŋayi bitjayana Jairus-kuya waŋana, “Yaka warwuyu ga biyaṉi, yana märr-yuwalkthi ŋarraku,” bitjaya.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ŋayŋu ŋayi Djesuya bitjana waŋa, “Gulyuna nhuma wiripuya waya ga dhuwaya yurru ŋaliŋguya malthun wayawuynha yana Peter-na ga maṉḏana wäwaꞌmanydji James-nha ga John-nha ga ḻinyguna.”
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ga ŋunhi waya Jairus-kaya wäŋaŋu bunana bala waya nhäŋayana yolŋuna wayana waya marrtjina djämana dhika wiripuna ga wiripuna ŋurikina bäpurruꞌwuna romgu. Ga wiripuya yolŋu waya gurrana ŋäthinyamina, wiripuya nhinana gurrumꞌnha ŋäthina ga wiripuya dhä-rirrakaymina manikaynha yuṯuŋgurrnha ḻakaŋaya.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ŋayŋu ŋayi Djesuya gulŋiyina ŋayŋu wäŋayina, ŋayŋu ŋayi waŋana wayaŋgu bitjayana, “Nhä nhuma gurra dhuwaya djämaya, nhä nhuma guyaŋinaya yana beni dhuwaya bäpurruꞌna? Ga nhäku nhuma gurra dhuwaya ŋäthinyamiya? Dhuwaya wirrkuḻ yothu yaka ŋayi rakuny, dhuwaya ŋayi gurra yakurr yana gayŋithi.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ga wayatja ŋunhi yolŋuꞌ-yulŋuyuya warkuꞌyuna, gitkitthunmina manapaya nhanŋu.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya goŋnha ŋanya mulkana ŋunhina wirrkuḻnhaya bala waŋana nhanukaya dhärukkuyuna Arram-guyuna, “Dalitha gom!” (Mayaliꞌ “Wirrkuḻ gaŋgathina!”) |src="cn01713b.tif" size="col" ref="Mark 5:41"
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 — ausente —
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 — ausente —
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.