Marcos 5

Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Djesu ga nhanŋu ḻuṉḏuꞌmiŋu waya buḏapthunana ŋuriki Galilee-wu guḻunꞌku, ga dhawaṯthunaya waya ŋunha galiꞌyina galki yana wäŋaŋu yäkuŋu Garasa.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 — ausente —
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 — ausente —
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 — ausente —
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya dhä-wirrkaꞌyunana ŋanya bitjaya, “Yol nhe dhuwaya yäkuya?” bitjaya.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ŋayŋu gurrana ŋunhi yätjtja birrimbirr mala ŋurikaya ḏarramuwayatja buku-ḏuwaṯthunana waŋana Djesuwuya bitjayana, “Yaka ŋanapuna ŋaŋꞌŋaŋdhu dhipuŋu wäŋaŋu!”
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Manymak ga ŋunhaya bili galki yana bukuŋu 2,000 bikipiki malanynha gurrana ḻarruꞌḻarruŋaya ŋathawu.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ŋayŋu ŋuriŋiya yätjthuya birrimbirryu malanyŋuyu waŋana wirrkina Djesunaya bitjaya, “Wäy, ŋayŋuna ŋanapuna djuyꞌyu, märr ŋanapu yurru gärri ŋunha bikipikiwayana,” bitjaya.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ga ŋunhi ŋayi Djesuyu ŋäkuya wayana ga bitjayana ŋayi waŋana, “Maꞌ... marrtjina waya!” Ŋayŋu gurrana ŋunhi yätjtja birrimbirr mala walmana ḏarramuwayatja ŋayŋu gulŋiyina bikipikiwayana. Ŋayŋu gurrana ŋunhi bikipikiya mala waṉḏinana, ḏurꞌṯuryunmina marrtjina, ŋayŋu gurrana ḻarryuna bukuŋuya, gapuyina guḻunꞌthina yana, bala gurrana guḻwuḻyunana.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Ga waya ŋunhi bikipiki djäkami waya waṉḏina ŋayŋu wäŋayina malaŋuyi, ŋayŋu waya marrtjina ḻakaŋayana bukmakkuna yana ŋunhi nhä gurrana ŋunhaya maḻŋꞌthuna. Ga guḻkuꞌyu yolŋuyu wayay gurrana gunhaꞌyuna wayaŋgu wäŋa malanynha, djälmiyina waya ŋunhi nhänharaw ŋuriki ŋunhi nhä ŋunhaya maḻŋꞌthuna.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ga ŋunhi waya marrtjina Djesuwaya, ŋayŋu waya nhäŋayana ŋunhiya ḏarramuna ŋunhi nhanukaya gurrana ŋäthiyi nhinana guḻkuꞌna wirrkina yätj birrimbirr malanynha. Ga nhinana ŋayi gurrana muḻkurr latjuꞌna ga girriꞌmina dhaṯthunminyayana. Ga ŋunhi waya yolŋuyu wayay nhäŋaya, ŋayŋu waya yana biyaṉiyinana, bili waya yana dharaŋayana ŋunhi yurru gurra bitjandja yolŋuyu yätjtja birrimbirr dhawaṯmama balanyaya ŋunhi yolŋu buluna walꞌŋu ganydjarrmi.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Ga wayatja ŋunhi maŋutji-marŋgimiyuya gurrana dhäwuꞌna ḻakaŋaya wiripuwuna yolŋuwu wayaŋgu nhanukalaŋuwuy ŋunhi ḏarramuwalaŋuwuynha ga bikipikiwalaŋuwuynha.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ŋayŋu wayatja ŋunhi yolŋuyuya wayay gurrana waŋana ŋanya Djesuna marrtjinyawuna yana.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Ga dhiyaŋuŋga bili ŋayi Djesu ŋalꞌyuna marthaŋayiya, ŋayŋu ŋayiya ŋunhiya ḏarramu ŋunhi nhanukaya gurrana ŋäthiyi nhinana yätj birrimbirr mala, waŋana gurrana wirrkina dhika bitjaya, “Dhuwaya ŋarra yurru nhuŋu malthuna yana!”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yurru ŋayiya Djesuya yakaꞌyuna nhanŋu, ga waŋana ŋayi nhanŋu bitjaya, “Gatjuy nhe ŋayŋuyi ŋäthiyi roŋiyi gurruṯumiwu nhokalaŋuwu, ga ḻakaŋu wayaŋgu ŋunhi nhä nhuŋu God-Waŋarryu manymak djäma ga nhattjaya ŋayi nhuŋu maŋutji-wuyuna.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi ḏarramuya marrtjina roŋiyinana ŋayŋu makarryi wäŋayi Decapolis-thi, ŋayŋu yana marrtjina ḻakaŋayana bukmakkuna, ŋunhi nhattjaya ŋayi Djesuyu djäma nhanŋu. Ga bukmakthu ŋunhi yolŋuyu wayay ŋäkuya dhäwuꞌ nhanukalaŋuwuy ganyimꞌthunana.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Ga dhurrwaraŋu beŋuya ŋayi Djesu ga ḻunḏuꞌmiŋu waya nhanŋu bunana marthaŋayuna ŋunha galiꞌyina ŋuriki guḻunꞌku, yäkuŋu wäŋaŋu Capernaum-nha. Ga ŋunhi waya gurrana marthaŋaŋuya yupthuna, ga malamina ŋunhi yolŋuya waya ḻuŋꞌthuna nhanukaya.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ga ŋunhayayi malaŋu gurrana yolŋu yäku Jairus djingaryuna ŋunhi ŋayi ŋurru-ḏawalaŋu Jew-wu biryamiwu buṉbuwu. Ga ŋunhi ŋayi Djesunaya nhäŋaya, ŋayŋu yana ŋayi marrtjinana bala bunꞌkumu-djipthunana munathaꞌyina gumurryina nhanukaya.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ŋayŋu ŋayi gurrana waŋana wirrkina Djesuwayana bitjaya gamꞌ, “Marrkapmi! Yothu ŋarraku ŋunha miyalk 12-mi dhuŋgarrami rirrikthun gurra, galki ŋayi yurru ŋunha rakunydhina! Buku-djulŋi, ŋäthiyi marrtji go, ga goŋ-ŋalꞌyu nhanukaya märr ŋayi yurru latjuꞌyi, ga yakana rakunydhiya.”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Ga marrtjina ŋayi Djesuya malthuna nhanŋu Jairus-kuna.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ga ŋunhayayi malaŋu gurrana marrtjina miyalk, yurru ŋayi ŋunhi ŋaraka-djetjiꞌmi. Ga märr wiyinŋumi ŋayi ŋunhi 12-nha dhuŋgarra rirrikthunaya.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Guḻkuꞌmi ŋayi gurrana marrtjina marrŋgitjkaya wayaŋgaya guŋgaꞌyunawu yurru gulkuruna. Ga warrpamꞌthunana ŋayi ŋuli rrupiya nhanŋuway djalkthuna wayaŋgaya, yurru bäyŋuna ŋayi ŋunhi yuwalktja latjuꞌyina, ga rerriya marrtjina ŋunhi wirrkina bathalayina.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 — ausente —
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 — ausente —
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Ga balanyamiyu bili yana ŋayi Djesuyuya dhäkay-ŋäkuyana nhanukiyingaya ŋayi rumbalyu, ŋunhi ganydjarryuya ŋanya gunhaꞌyunana. Ga gulyunana ŋayi, bala gumurr-bilyuna ŋayŋu dhä-wirrkaꞌyunana wayana bitjayana, “Yolthu ŋarraku girriꞌya mulkana?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ga waya ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu waŋana bitjaya, “Nhäŋu ŋäthiyi dhuwaya yolŋuna waya mala, ŋapa-ŋalꞌŋalyunmina marrtji ḏurꞌ-ṯuryunmina nhokaya. Nhäku nhe bitjayatja waŋana, guḻkuꞌna dhuwaya wirrkina yolŋuya waya,” bitjaya.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ŋayŋu ŋayi Djesuya bilyunana bala marrtjina nhäŋayana yolŋunaya wayana, märr ŋayi yurru maḻŋꞌmama yolthu nhanŋu girriꞌ mulkana.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Ga dhunupana yana ŋunhi miyalktja marŋgithinana bala marrmarryunana marrtjina biyaṉiyuna nhanukiyingaya ŋayi, bala yana djalkiri-dhatharꞌyuna ŋayŋu yana bunꞌkumu-djipthuna gumurryina nhanukaya Djesuwaya bala ḻakanhamina, “Marrkapmi, ŋarra ŋunhi nhuna mulkanaya.”
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana nhanŋu bitjayana, “Wäy... gäthu, bilina nhe ŋarraku märr-yuwalkthinana, ga bilina nhe dhuwaya walŋathinana rerriŋuya. Gatjuy marrtjina ŋoy-layuna bilina nhe dhuwaya walmanana beŋuya rerriꞌŋuya romŋu,” bitjaya.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Ga ŋayiya gurrana ŋunhi Djesuya baḏak yana waŋana, ŋayŋu wayatja ŋunhi yolŋuya waya marrtjina dhäwuꞌmiya beŋu Jairus-kayatja wäŋaŋu, ŋayŋu waya ḻakaŋayana bitjayana, “Wäy... wäŋaya dhuwaya ŋonuŋ. Yakana buluya dhuwayi Marŋgikunhaminaya ḻayḻaymaŋu,” bitjaya.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ga ŋayiya ŋunhi Djesuyuya wayana djuḻkmaŋaya ŋäkuya, bala ŋayi bitjayana Jairus-kuya waŋana, “Yaka warwuyu ga biyaṉi, yana märr-yuwalkthi ŋarraku,” bitjaya.
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ŋayŋu ŋayi Djesuya bitjana waŋa, “Gulyuna nhuma wiripuya waya ga dhuwaya yurru ŋaliŋguya malthun wayawuynha yana Peter-na ga maṉḏana wäwaꞌmanydji James-nha ga John-nha ga ḻinyguna.”
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ga ŋunhi waya Jairus-kaya wäŋaŋu bunana bala waya nhäŋayana yolŋuna wayana waya marrtjina djämana dhika wiripuna ga wiripuna ŋurikina bäpurruꞌwuna romgu. Ga wiripuya yolŋu waya gurrana ŋäthinyamina, wiripuya nhinana gurrumꞌnha ŋäthina ga wiripuya dhä-rirrakaymina manikaynha yuṯuŋgurrnha ḻakaŋaya.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ŋayŋu ŋayi Djesuya gulŋiyina ŋayŋu wäŋayina, ŋayŋu ŋayi waŋana wayaŋgu bitjayana, “Nhä nhuma gurra dhuwaya djämaya, nhä nhuma guyaŋinaya yana beni dhuwaya bäpurruꞌna? Ga nhäku nhuma gurra dhuwaya ŋäthinyamiya? Dhuwaya wirrkuḻ yothu yaka ŋayi rakuny, dhuwaya ŋayi gurra yakurr yana gayŋithi.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ga wayatja ŋunhi yolŋuꞌ-yulŋuyuya warkuꞌyuna, gitkitthunmina manapaya nhanŋu.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya goŋnha ŋanya mulkana ŋunhina wirrkuḻnhaya bala waŋana nhanukaya dhärukkuyuna Arram-guyuna, “Dalitha gom!” (Mayaliꞌ “Wirrkuḻ gaŋgathina!”) |src="cn01713b.tif" size="col" ref="Mark 5:41"
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 — ausente —
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 — ausente —
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.