Marcos 5
Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs ARIB
1 Djesu ga nhanŋu ḻuṉḏuꞌmiŋu waya buḏapthunana ŋuriki Galilee-wu guḻunꞌku, ga dhawaṯthunaya waya ŋunha galiꞌyina galki yana wäŋaŋu yäkuŋu Garasa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 — ausente —
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 — ausente —
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya dhä-wirrkaꞌyunana ŋanya bitjaya, “Yol nhe dhuwaya yäkuya?” bitjaya.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ŋayŋu gurrana ŋunhi yätjtja birrimbirr mala ŋurikaya ḏarramuwayatja buku-ḏuwaṯthunana waŋana Djesuwuya bitjayana, “Yaka ŋanapuna ŋaŋꞌŋaŋdhu dhipuŋu wäŋaŋu!”
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Manymak ga ŋunhaya bili galki yana bukuŋu 2,000 bikipiki malanynha gurrana ḻarruꞌḻarruŋaya ŋathawu.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ŋayŋu ŋuriŋiya yätjthuya birrimbirryu malanyŋuyu waŋana wirrkina Djesunaya bitjaya, “Wäy, ŋayŋuna ŋanapuna djuyꞌyu, märr ŋanapu yurru gärri ŋunha bikipikiwayana,” bitjaya.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ga ŋunhi ŋayi Djesuyu ŋäkuya wayana ga bitjayana ŋayi waŋana, “Maꞌ... marrtjina waya!” Ŋayŋu gurrana ŋunhi yätjtja birrimbirr mala walmana ḏarramuwayatja ŋayŋu gulŋiyina bikipikiwayana. Ŋayŋu gurrana ŋunhi bikipikiya mala waṉḏinana, ḏurꞌṯuryunmina marrtjina, ŋayŋu gurrana ḻarryuna bukuŋuya, gapuyina guḻunꞌthina yana, bala gurrana guḻwuḻyunana.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Ga waya ŋunhi bikipiki djäkami waya waṉḏina ŋayŋu wäŋayina malaŋuyi, ŋayŋu waya marrtjina ḻakaŋayana bukmakkuna yana ŋunhi nhä gurrana ŋunhaya maḻŋꞌthuna. Ga guḻkuꞌyu yolŋuyu wayay gurrana gunhaꞌyuna wayaŋgu wäŋa malanynha, djälmiyina waya ŋunhi nhänharaw ŋuriki ŋunhi nhä ŋunhaya maḻŋꞌthuna.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ga ŋunhi waya marrtjina Djesuwaya, ŋayŋu waya nhäŋayana ŋunhiya ḏarramuna ŋunhi nhanukaya gurrana ŋäthiyi nhinana guḻkuꞌna wirrkina yätj birrimbirr malanynha. Ga nhinana ŋayi gurrana muḻkurr latjuꞌna ga girriꞌmina dhaṯthunminyayana. Ga ŋunhi waya yolŋuyu wayay nhäŋaya, ŋayŋu waya yana biyaṉiyinana, bili waya yana dharaŋayana ŋunhi yurru gurra bitjandja yolŋuyu yätjtja birrimbirr dhawaṯmama balanyaya ŋunhi yolŋu buluna walꞌŋu ganydjarrmi.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Ga wayatja ŋunhi maŋutji-marŋgimiyuya gurrana dhäwuꞌna ḻakaŋaya wiripuwuna yolŋuwu wayaŋgu nhanukalaŋuwuy ŋunhi ḏarramuwalaŋuwuynha ga bikipikiwalaŋuwuynha.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ŋayŋu wayatja ŋunhi yolŋuyuya wayay gurrana waŋana ŋanya Djesuna marrtjinyawuna yana.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Ga dhiyaŋuŋga bili ŋayi Djesu ŋalꞌyuna marthaŋayiya, ŋayŋu ŋayiya ŋunhiya ḏarramu ŋunhi nhanukaya gurrana ŋäthiyi nhinana yätj birrimbirr mala, waŋana gurrana wirrkina dhika bitjaya, “Dhuwaya ŋarra yurru nhuŋu malthuna yana!”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yurru ŋayiya Djesuya yakaꞌyuna nhanŋu, ga waŋana ŋayi nhanŋu bitjaya, “Gatjuy nhe ŋayŋuyi ŋäthiyi roŋiyi gurruṯumiwu nhokalaŋuwu, ga ḻakaŋu wayaŋgu ŋunhi nhä nhuŋu God-Waŋarryu manymak djäma ga nhattjaya ŋayi nhuŋu maŋutji-wuyuna.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi ḏarramuya marrtjina roŋiyinana ŋayŋu makarryi wäŋayi Decapolis-thi, ŋayŋu yana marrtjina ḻakaŋayana bukmakkuna, ŋunhi nhattjaya ŋayi Djesuyu djäma nhanŋu. Ga bukmakthu ŋunhi yolŋuyu wayay ŋäkuya dhäwuꞌ nhanukalaŋuwuy ganyimꞌthunana.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Ga dhurrwaraŋu beŋuya ŋayi Djesu ga ḻunḏuꞌmiŋu waya nhanŋu bunana marthaŋayuna ŋunha galiꞌyina ŋuriki guḻunꞌku, yäkuŋu wäŋaŋu Capernaum-nha. Ga ŋunhi waya gurrana marthaŋaŋuya yupthuna, ga malamina ŋunhi yolŋuya waya ḻuŋꞌthuna nhanukaya.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ga ŋunhayayi malaŋu gurrana yolŋu yäku Jairus djingaryuna ŋunhi ŋayi ŋurru-ḏawalaŋu Jew-wu biryamiwu buṉbuwu. Ga ŋunhi ŋayi Djesunaya nhäŋaya, ŋayŋu yana ŋayi marrtjinana bala bunꞌkumu-djipthunana munathaꞌyina gumurryina nhanukaya.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Ŋayŋu ŋayi gurrana waŋana wirrkina Djesuwayana bitjaya gamꞌ, “Marrkapmi! Yothu ŋarraku ŋunha miyalk 12-mi dhuŋgarrami rirrikthun gurra, galki ŋayi yurru ŋunha rakunydhina! Buku-djulŋi, ŋäthiyi marrtji go, ga goŋ-ŋalꞌyu nhanukaya märr ŋayi yurru latjuꞌyi, ga yakana rakunydhiya.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ga marrtjina ŋayi Djesuya malthuna nhanŋu Jairus-kuna.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ga ŋunhayayi malaŋu gurrana marrtjina miyalk, yurru ŋayi ŋunhi ŋaraka-djetjiꞌmi. Ga märr wiyinŋumi ŋayi ŋunhi 12-nha dhuŋgarra rirrikthunaya.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Guḻkuꞌmi ŋayi gurrana marrtjina marrŋgitjkaya wayaŋgaya guŋgaꞌyunawu yurru gulkuruna. Ga warrpamꞌthunana ŋayi ŋuli rrupiya nhanŋuway djalkthuna wayaŋgaya, yurru bäyŋuna ŋayi ŋunhi yuwalktja latjuꞌyina, ga rerriya marrtjina ŋunhi wirrkina bathalayina.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 — ausente —
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 — ausente —
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Ga balanyamiyu bili yana ŋayi Djesuyuya dhäkay-ŋäkuyana nhanukiyingaya ŋayi rumbalyu, ŋunhi ganydjarryuya ŋanya gunhaꞌyunana. Ga gulyunana ŋayi, bala gumurr-bilyuna ŋayŋu dhä-wirrkaꞌyunana wayana bitjayana, “Yolthu ŋarraku girriꞌya mulkana?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ga waya ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu waŋana bitjaya, “Nhäŋu ŋäthiyi dhuwaya yolŋuna waya mala, ŋapa-ŋalꞌŋalyunmina marrtji ḏurꞌ-ṯuryunmina nhokaya. Nhäku nhe bitjayatja waŋana, guḻkuꞌna dhuwaya wirrkina yolŋuya waya,” bitjaya.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ŋayŋu ŋayi Djesuya bilyunana bala marrtjina nhäŋayana yolŋunaya wayana, märr ŋayi yurru maḻŋꞌmama yolthu nhanŋu girriꞌ mulkana.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Ga dhunupana yana ŋunhi miyalktja marŋgithinana bala marrmarryunana marrtjina biyaṉiyuna nhanukiyingaya ŋayi, bala yana djalkiri-dhatharꞌyuna ŋayŋu yana bunꞌkumu-djipthuna gumurryina nhanukaya Djesuwaya bala ḻakanhamina, “Marrkapmi, ŋarra ŋunhi nhuna mulkanaya.”
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana nhanŋu bitjayana, “Wäy... gäthu, bilina nhe ŋarraku märr-yuwalkthinana, ga bilina nhe dhuwaya walŋathinana rerriŋuya. Gatjuy marrtjina ŋoy-layuna bilina nhe dhuwaya walmanana beŋuya rerriꞌŋuya romŋu,” bitjaya.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Ga ŋayiya gurrana ŋunhi Djesuya baḏak yana waŋana, ŋayŋu wayatja ŋunhi yolŋuya waya marrtjina dhäwuꞌmiya beŋu Jairus-kayatja wäŋaŋu, ŋayŋu waya ḻakaŋayana bitjayana, “Wäy... wäŋaya dhuwaya ŋonuŋ. Yakana buluya dhuwayi Marŋgikunhaminaya ḻayḻaymaŋu,” bitjaya.
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ga ŋayiya ŋunhi Djesuyuya wayana djuḻkmaŋaya ŋäkuya, bala ŋayi bitjayana Jairus-kuya waŋana, “Yaka warwuyu ga biyaṉi, yana märr-yuwalkthi ŋarraku,” bitjaya.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ŋayŋu ŋayi Djesuya bitjana waŋa, “Gulyuna nhuma wiripuya waya ga dhuwaya yurru ŋaliŋguya malthun wayawuynha yana Peter-na ga maṉḏana wäwaꞌmanydji James-nha ga John-nha ga ḻinyguna.”
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ga ŋunhi waya Jairus-kaya wäŋaŋu bunana bala waya nhäŋayana yolŋuna wayana waya marrtjina djämana dhika wiripuna ga wiripuna ŋurikina bäpurruꞌwuna romgu. Ga wiripuya yolŋu waya gurrana ŋäthinyamina, wiripuya nhinana gurrumꞌnha ŋäthina ga wiripuya dhä-rirrakaymina manikaynha yuṯuŋgurrnha ḻakaŋaya.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Ŋayŋu ŋayi Djesuya gulŋiyina ŋayŋu wäŋayina, ŋayŋu ŋayi waŋana wayaŋgu bitjayana, “Nhä nhuma gurra dhuwaya djämaya, nhä nhuma guyaŋinaya yana beni dhuwaya bäpurruꞌna? Ga nhäku nhuma gurra dhuwaya ŋäthinyamiya? Dhuwaya wirrkuḻ yothu yaka ŋayi rakuny, dhuwaya ŋayi gurra yakurr yana gayŋithi.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Ga wayatja ŋunhi yolŋuꞌ-yulŋuyuya warkuꞌyuna, gitkitthunmina manapaya nhanŋu.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya goŋnha ŋanya mulkana ŋunhina wirrkuḻnhaya bala waŋana nhanukaya dhärukkuyuna Arram-guyuna, “Dalitha gom!” (Mayaliꞌ “Wirrkuḻ gaŋgathina!”) |src="cn01713b.tif" size="col" ref="Mark 5:41"
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 — ausente —
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 — ausente —
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.