Marcos 14
Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs VC
1 — ausente —
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 — ausente —
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Ga ŋayiya gurrana ŋunhi Djesuya nhinana ŋunhaya wäŋaŋu Bethany, ŋatha gurrana ḻukana Simon-gaya wäŋaŋu. Ga ŋäthiyiya ŋayi gurrana ŋunhi Simon-dja nhinana rerrimi, räypinydhu ŋayi gurrana garathina wirrkina. Yurru ŋayi ŋunhi bilina latjuꞌyinana.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Ga waya ŋunhi yolŋuya wayay ŋanya ŋarrtjunana bitjayana, “Nhäku nhe gurra dhuwaya buŋgan-latjuꞌya djalkthun?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Nhe ŋunhi beni djalim rrupiyawuna bathalawuna, ga rrupiyatja nhe ŋunhi be wekanha ŋunha lopananha yolŋuna wayana.”
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana wayana bitjaya, “Gunhaꞌyu waya ŋanya. Yaka waya nhanŋu mari-djäma. Dhuwaya ŋayi latjuꞌkuŋaya djäma ŋarraku.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Ŋunha ŋunhi lopaya yolŋu waya yurru nhina nhumaŋgayana dhiyana biyakuna bili, ga balanyamiyu nhuma ŋuli wayana guŋgaꞌyuya. Yurru ŋarra yurru dhuwaya nhumaŋgaya yaka nhina wiyin, dhumbuḻꞌnha waluya.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Dhuwaya ŋarra ŋuli rakunydhina ŋayŋu waya yurru ŋarraku rumbalya gärrinymaŋayana moluyina. Ga dhiyaŋuya miyalkthu rarryuna ŋarrakaya dhuwaya buŋgan-latjuꞌ latjuꞌkuŋaya, ŋunhiya mayaliꞌ bitjan ŋayi ŋarrana ŋathilꞌyuna djäma rumbal ŋarraku. Ga latjuꞌna ŋayi dhuwaya wirrkina yulŋuya ŋunhi ŋayi bitjaya djäma.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Ŋäku waya ŋarrana. Dhuwaya ŋarra yurru nhumaŋgu yuwalk yana ḻakama. Ŋunhi ŋuli yolŋuy wayay, marrtji dhäwuꞌ ḻakaŋu ŋunha bala buku-ḻiwꞌmaŋu, ga ŋäku yana waya ŋuli dhuwaya miyalkalaŋuwuy dhäwuꞌ, ŋunhi nhä ŋayi ŋarraku djäma latjuꞌ. Ga guḻkuꞌna yurru ŋunhi yolŋuya waya marŋgiyi.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Ga beŋu dhurrwaraŋu ŋayi ŋunhi waŋgany yolŋu yäku Judas Iscariot beŋu wayaŋgaya 12-kaya malthunamiwaya malaŋu marrtjinana. Yo, marrtjina ŋayi ga bunana ŋurruŋu-ḏalkarramiwu wayaŋgu, märr ŋayi yurru wayana guŋgaꞌyun goŋ-wekama Djesuna wayaŋgaya. Ga ḻakama ŋayi yurru wayaŋgu nhanŋuway ŋayaŋu.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ga ŋunhi waya ŋaḻapaḻmiyu balanya ŋäkuya ŋayŋu waya ŋoy-ŋamathinana. Ŋayŋu waya dhawuꞌ-nherraṉmina bitjaya, “Ŋuli nhe yurru Djesuna ŋanapuŋgaya goŋ-wekama, ŋanapuya yurru nhuna wuŋiḻi-yuna ŋurikiwuya.” Ŋayŋu ŋayi Judas-dja marrtjinana, bala gurrana dhukarrwuna ḻarruŋaya nhattjan ŋayi yurru Djesuna wayaŋgaya gathan.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Ga bitjana bili dhuŋgarra ŋupana ŋunhi ŋurru-yirrꞌyunamiyu waluyu wayaŋgu Jew-wu rom, waya ŋuli ḏämba ŋomaṉa ŋatha ŋuriki romgu malthuna yäkuwu Bilkpilk Ḏämba, ga wutthuna waya ŋuli bimbi wäyin ŋuriki romgu Ḻäy-djuḻkthunamiwu waluwu. Manymak, ga balanyamiyu bili yana waluyu, waya ŋuli ḻuṉḏuꞌmiŋuyu wayay waŋanha ŋanya Djesuna bitjana, “Wanhami wäŋaŋu ŋilimu yurru ŋamaŋamayun Ḻäy-djuḻkthunamiya ŋatha?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana guyurrꞌmiŋuna maṉḏana bulalꞌnha bitjaya, “Gatjuy marrtjina maṉḏa ŋayŋu Jerusalem-dhina. Ga ŋunhi nhuma yurru bunaya ŋunhaya wäŋaŋuya, nhuma yurru nhäma ḏarramuna. Ŋayi yurru gurra gapu gäma ḻambarryu banikinꞌmi. Ga malthu maṉḏa nhanŋu, ga gunha ŋayi yurru gulŋiyi ŋunhima buṉbuyi, yaka gunhaꞌyu, yana malthu nhanŋu.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Ga ŋunhaya djinawaꞌya nhuma yurru waŋa buŋgawana ŋuriki buṉbuwu, ga bitjan nhuma yurru nhanŋu ḻakama gamꞌ, ‘Wäy, ŋunha Marŋgikunhamiyu ŋäŋꞌthuna wanhami ŋanapu yurru Ḻäy-djuḻkthunamiya ŋatha ŋamaŋamayun, märr ŋanapu yurru ḻuka ŋayi ga ŋanapu ḻuṉḏuꞌmiŋuyu wayay.’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ŋayŋu ŋayi yurru ŋuriŋi buŋgawayuya milkuma ŋunhana ŋunhi garwarnha wäŋa, ḻinyguna dharrana gurra, ŋilimuŋguna, ga ŋunhayana nhuma yurru ŋunhi ŋathaya ŋilimuŋgu ŋamaŋamayun.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Ŋayŋu yana maṉḏa ŋunhi marrtjinana. Ga ŋunhi maṉḏa Jerusalem-dja bunana, ga maḻŋꞌmaŋaya maṉḏa balanya bili ŋunhi nhattjaya ŋayi gurrana Djesuyu maṉḏaku ḻakaŋaya. Ga ŋunhayana maṉḏa ŋunhi Ḻäy-djuḻkthunamiya ŋatha ŋamaŋamayuna. Ga goŋ-dhawarꞌyuna maṉḏa bala roŋiyina Djesuwayana.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ga ŋunhi marrtjina waluya gärrina ŋayŋu ŋayi Djesuya ga ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu ŋunhi 12-tja marrtjina ŋayŋuna wäŋayi.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Ga ŋunhi waya marrtjina ŋathaya ḻukana, ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana bitjayana, “Yuwalk yana ŋarra yurru dhuwaya nhumaŋgu ḻakama. Dhuwaya gayꞌ dhiyalaŋumi malaŋu dhuwaya ŋatha ŋilimu gurra ḻuka rrambaŋi, waŋganydja yolŋu yurru ŋarraku miriŋuthina,” bitjaya.
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Ŋayŋu wayatja ŋunhi guyurrꞌmiŋuya waya nhanŋu galŋa-yätjthinana ŋuriŋiya dhärukthu nhanukaya, bala waya marrtjina dhä-wirrkaꞌyunana ŋanya bitjaya, “Wäy,... yolthu way... yol ŋarra ŋeniya Marrkapmi?” bitjaya.
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Ŋayŋu ŋayi Djesuya bitjayana waŋana, “Waŋganydhuya yolŋuyu dhiyalaŋumi gurra ŋathana mulka, ŋali yurru ḻupꞌmama banikinꞌthi rrambaŋina, ŋunhiya yolŋu yurru ŋarraku miriŋuthina.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Guyaŋi waya, ŋarraya dhuwaya Yuwalkŋuya Walꞌŋu Yolŋu yurru rakunydhina bitjan yana bili ŋunha gurra God-Waŋarrwaya Dhuyuŋu Djorraꞌŋu wukirriwuy djingaryun. Ga bathalana wirrkina yurru ŋurikiya gumurr-gänhamiwuya yolŋuwu mari maḻŋꞌthu. Ga latjuꞌya nhanŋu ŋunhi ŋayi beni yaka maḻŋꞌthuna.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Ga baḏak waya marrtjina ŋunhi ḻukana ŋathaya, ŋayŋu ŋayi Djesuya ḏämbaꞌna ŋätthuna bala bukumiyaŋaya God-Waŋarrnha ŋurikiyi. Ga ḏawꞌyuna ŋayi, ŋayŋu wekaŋaya marrtjina wayaŋgu. Ga waŋana ŋayi bitjaya, “Dhuwayatja ḏämba ŋarraku rumbal. Maꞌ, ŋätthuna ŋayŋu ḻukina.” |src="cn01803b.tif" size="col" ref="Mark 14:22"
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ga bitjaya bili ŋayi ŋätthuna wiyikaꞌya banikinꞌmi, ga buku-wekaŋaya ŋayi God-Waŋarrnha, ŋayŋu ŋayi wekaŋaya ŋunhi wiyikaꞌya ŋunha guyurrꞌmiŋuwuna wayaŋgu wurkthunawu.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Ŋayŋu ŋayi bitjayana waŋana, “Dhuwayatja borum wiyikaꞌ ŋarraku gulaŋ, ŋunhi yurru ḻarryun guḻkuꞌwuna yolŋuwu walŋakunhawu. Ga bamanꞌtja ŋayi ŋunhi God-Waŋarryu dhawuꞌ-nherraya rom guḻkuꞌwu yolŋuwu walŋakunhawu. Dhiyaŋuya ŋunhi ŋarrakayatja gulaŋdhu yurru romnha marrtjinyamama, maḻŋꞌthuna yurru yuwalkthina. Maꞌ, ŋätthuna bala wurkthuna.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Ga dhuwanna gamꞌ, yakana ŋarra yurru buluya borum wiyikaꞌ wurkthu, ga gunha ŋilimu ŋuli rrambaŋina nhini ŋunhayana djiwarrꞌŋuna God-Waŋarrwayana romŋu.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Ga dhurrwaraŋu beŋuya ŋayŋu waya manikaynha barkparkthuna God-Waŋarrwayana. Ŋayŋu waya marrtjina ŋayŋu bukuyina wäŋayi yäkuyi Mount-Olive-thi.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ga ŋunhi waya marrtjina ŋayŋu dhukarr-ŋupaya, ŋayŋu ŋayi Djesuyuya ḻakaŋaya ŋathilꞌyuna bitjaya, “Yalalaya yurru ŋunhi munhakuyina ga nhumaya yurru dhuwayatja waya waṉḏiꞌ-waṉḏina ŋarrakaya, gunhaꞌyuna ŋarrana yurru. Yo, ŋäthiyi yana ŋunhi waŋganydhu yolŋuyu dhäwuꞌ bitjaya wukirri Dhuyuyi Djorraꞌyi bitjaya gamꞌ,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Ŋarraya ŋuli rakunydhina. Yurru ŋarra ŋuli dhuwaya bulu walŋathi ŋayŋu ŋuli marrtjiya ŋurruŋuna nhumaŋgu, ga ŋunhayana ŋarra nhumaŋgu yukirri galkuyuya Galilee-na wäŋaŋu. Yo, ŋunhayana nhuma ŋuli ŋarrana nhäŋuya.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Ga ŋayiya Peter-ya waŋana bitjayana, “Ŋarraya yurru nhuna yaka gunhaꞌyun, marrkapmi, gunha warray yurru wayatja nhuna gunhaꞌyun, yurru ŋarraya yaka.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Ga ŋayi Djesuya waŋana bitjaya, “Ŋäku ŋarrana latjuꞌkuŋu Peter. Dhiyaŋu bala munhaku, yalala, nhe yurru ŋarraku dhumbalꞌyun ḏämbu-ḻurrkunꞌmi, ga yurruna ŋayi yurru ŋunhi wäyindja djiḻawurrya ŋäthi ḏämbu-bulalꞌmi.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ga ŋayi Peter-ya wirrkina waŋana bitjayana, “Yaka dhuwaya ŋarraya yurru nhuŋu dhumbalꞌyun, gunhayi ŋunhi ŋarra yurru rakunydhiya!”
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Ga ŋunhi Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu waya nhanŋu bunana ŋunhaya Gethsemane wäŋaŋu, ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana, “Dhiya waya ḏäpthu, ŋarra yurru bukumiyama God-Waŋarrwaya,” bitjaya.
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 — ausente —
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 — ausente —
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Ga roŋiyina ŋayi ŋayŋuyi luṉḏuꞌmiŋuwu wayaŋgu bunana ga maḻŋꞌmaŋaya wayana gayŋimina. Ga dhirrꞌyuna ŋayi wayana, ŋayŋu ŋayi Peter-wayatja waŋana bitjayana, “Wäy, nhattjan nhumaya gurra dhuwaya, gayŋithi yana? Yakana nhuma yurru dhuwaya märr ŋula gurriri biraꞌyun?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Djäka waya nhumaŋguway, ga bukumiyaŋu waya God-Waŋarrwaya märr nhumana yurru ŋula nhäyuya mulka, nhumaya yurru ŋunhi dhärra ḏälnha yana. Ḻinygu ŋayaŋuya nhuŋu gurra dhuwayi djälmiyi nhe yurru dhärra ḏäl yana, yurru rumbalya nhuŋu dhuwayi ganydjarrmiriwnha yalŋgiꞌyinana,” bitjaya.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ga bulu ŋayi Djesu marrtjina buku-ŋalꞌyunawu, ga bitjaya bili ŋayi bukumiyaŋaya balanya bili yana dhäruk.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ga gaŋgathina ŋayi, ga roŋiyina beŋu bukumiyanhaŋu ga maḻŋꞌmaŋaya wayana yakurrmina yana, bathalayuna wayana yakurryu bilkthuna. Ga ŋunhi waya ḏurryunaya bala goranana, ga yakana waya ŋula buku-roŋinymaŋaya nhanŋu.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ga bulu ŋayi ḏämbu-ḻurrkunꞌmi roŋiyina bukumiyanhaŋu. Ga ŋunhi ŋayi roŋiyinaya ŋayŋu waŋana ŋayi bitjayana, “Ḻinyguna yakurrŋuya waya gulyuna! Waluya dhuwaya galkithinana, ŋayi yurru ŋuriŋiya yolŋuyu goŋ-wekamana ŋunhi Yuwalkŋunaya Walꞌŋu Yolŋuna yätjkayana yolŋuwaya wayaŋgaya.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Maꞌ! Gaŋgathina waya ŋilimu marrtjina. Nhäŋuna waya, dhuwanna ŋayi ŋunhiyiya yolŋu ŋunhi ŋayi guŋgaꞌyuna wayana mulkanhawu ŋarraku.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Ga ŋurruŋu-ḏalkarrami mala ga rom-marŋgikunhami ga Jew-wu ŋurru-warryunami mala waya djuyꞌyuna yolŋuna wayana ŋapawu Judas-ku malthuna. Ga ŋayi ŋunhi Djesuya baḏak yana waŋana gurrana, ŋayŋu ŋayi Judas-tja bunana wayaŋgu ga mala nhanŋu. Ga marrtjinaya waya gurrana malkarrmi, goŋ garami, ga goŋ birkuꞌmi, mulkanhawu nhanŋu Djesuwu.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Ga bili ŋayi ŋunhi Judas-thuya ḻakaŋaya bitjaya, “Ŋunhi yolnha ŋarra yurru burumunꞌ walkuma ŋunhina yolŋunaya nhuma yurru mulkaꞌ.” Judas-thu milkuŋaya wayaŋgu ŋunhi ŋayi walkuŋaya Djesuna|src="cn01812b.tif" size="col" ref="Mark 14:44"
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Ga ŋunhi waya bunanaya ŋayŋu ŋayi Judas-tja marrtjina Djesuwayana ŋayŋu waŋana bitjayana, “Marŋgikunhami,” bitjana, ŋayŋu walkuŋayana ŋanya, ga maŋutji-wekaŋayana ŋanya ŋunhi yolnha waya yurru mulkaꞌ.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Ŋayŋu waya wiripuya yolŋu mala galkithinana mulkanhawuna nhanŋu Djesuwu.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Ga ŋunhi waŋganydhuya Djesuwaya ḻuṉḏuꞌmiŋuyu yikiꞌna dhawaṯmaŋaya ŋayŋu yana buthuruna gulkthuna, ḻiya-ŋärraꞌmiwuna djämamina.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana ŋuriki yolŋuwu wayaŋgu bitjayana, “Nhäku nhuma liliya marrtjina malkarrmiya? Yaka ŋarra dhuwaya maḏakarritj yolŋu.
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Ŋarraya gurrana bitjaya bili walu-ŋupaya marŋgikuŋaya yolŋuna wayana ŋunhaya God-Waŋarrwaya Dhuyuŋu Buṉbuŋu, ga yaka warray nhumaya ŋarrana balanyamiyuya mulkana... yurru dhuwanna nhumaŋgu waluya. Yo, bitjan ga yana ŋayi gurra ŋunha wukirriwuya dhärra ŋäthiliŋuya God-Waŋarrwaya Djorraꞌŋu.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Ŋayŋu ŋunhi Djesuwuya ḻuṉḏuꞌmiŋu waya biyaṉiyinana ŋayŋu waya waṉḏiꞌwaṉḏinana, gunhaꞌyunana ŋanyaya ŋunhimana.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ga ŋunhayayi gurrana gurrmulyu ḏarramuyu guyurr-ŋupaya Djesuna, ga bilkthunminaya ŋayi ŋunhi galikuꞌyu. Ga bitjaya bili waya ŋanyaya mulkana.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Yurru waya ŋanya baḏatjuna ga mulkanaya waya nhanŋu ŋunhi galikuꞌna. Ga ŋayipiya gurrana waṉḏina wäŋayina girriꞌmiriwnha, bili ŋayi ŋunhi biyaṉiyina wirrkina.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Ŋayŋu waya ŋunhi gäŋayana Djesunaya ŋayŋu ḻiya-ŋärraꞌmiwayana wäŋayi. Ga ŋunhaya ŋunhi ŋaḻapaḻmiya yolŋu waya gurrana nhinana bukmak yana, ŋurruŋu-ḏalkarrami mala ga rom-marŋgikunhami waya ga Jew-wu ŋurru-warryunami mala.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Ga ŋunhi waya Djesuna gäŋaya, ga ŋayiya gurrana Peter-ya malthuna bala, ŋayŋuyi ḻiya-ŋärraꞌmiwaya wäŋayi, yurru djuḻuḻꞌyuna ŋayi gurrana marrtjinaya bala. Ga gulŋiyina waya rrambaŋi ŋayŋuyi, bala ŋayi malayina gärrina wayaŋgaya ḏap-ṯapkayana miṯtjiyi waya marrtjina ḏäpthuna ḻithaya gurthaŋu.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Ga ŋunhaya ŋunhi djinawaꞌ buṉbuŋu waya ŋunhi ŋurruŋu-ḏalkarramiya wayay gurrana dhäwuꞌna maḻŋꞌmaŋaya Djesuwalaŋuwuynha märr waya yurru djarrma-gäma ŋanya yätjpuy djämapuy. Yurru yaka waya ŋunhi malŋꞌmaŋaya ŋula nhä yatj nhanukaya.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Yo, guḻkuꞌna yolŋuna waya ŋätthuna mäkiriꞌ-marŋgimina märr waya yurru nyäḻꞌnha dhäwuꞌ nhanukalaŋuwuy ḻakama, ga dhäwuꞌya mala wayaŋguŋu ŋunhi barrkuwatjthinana.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Yo, ga wiripu-guḻkuꞌ yolŋu waya ŋunhi mäkiriꞌ-marŋgimi gaŋgathina bala gurrana nyälꞌnha dhäwuꞌ ḻakaŋaya
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 bitjaya, “Dhuwanaya ŋanapu yolŋuna ŋäma ŋayi bitjan waŋa, ‘Dhuwaya ŋarra yurru ḏawꞌmamana God-Waŋarrwuya Dhuyuya Buṉbu yolŋuwuŋuya goŋbuy dhuḻꞌyunaya. Ga ḻurrkunꞌthu waluyu wiripuna ŋuli buṉbu ŋalꞌyu, ga ŋunhiya yakana yolŋuwuŋu goŋbuy.’ ”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Ga dhäwuꞌya waya gurrana ŋunhi ḻakaŋaya yaka dhunupaya.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi ḻiya-ŋärraꞌmiya yolŋu gaŋgathinana gumurrŋu yolŋuwaya wayaŋgaya ŋayŋu waŋana Djesuwuya bitjayana, “Dhuwaya gurrana yolŋuyu wayay ḻakaŋaya be nhe yätj djäma. Ŋäma ga nhe gurra wayana yulŋuya? Nhäku nhe gurra dhuwaya mukthundja nhina?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Yurru ŋayi Djesuya yakana buku-roŋinymaŋaya. Mukthunana ŋayi gurrana nhinana. Ŋayŋu ŋayi ŋunhi ḻiya-ŋärraꞌmiya waŋana bitjayana, “Maꞌ, ḻakaŋuna ŋanapuŋgu. Nheya dhuwaya ŋunhi Maŋutji-ḻakanhawuy yolŋu ŋeniya... God-Waŋarrwu gäthuꞌmiŋu?”
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Ga ŋayi Djesuya waŋana bitjayana, “Yo, ŋarraŋga dhuwaya. Ga yalalaya nhuma yurru ŋarrana Yuwalkŋunaya Walꞌŋu Yolŋuna nhäma, ŋarra yurru gurra nhina ganydjarrmina, dhunupaꞌŋumina God-Waŋarrwayana galiꞌŋu ŋunhaya djiwarrꞌŋuna. Ga roŋiyi ŋarra ŋuli lili djiwarrꞌŋuyu waŋupiniꞌyu. Balanyamiyuna nhuma yurru ŋarrana nhämaya.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 — ausente —
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 — ausente —
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Ŋayŋu marrtjina ŋunhi wiripuyuya yolŋuy wayay Djesunaya dhupthunana. Ga garrwiꞌyuna waya ŋanya maŋutji galikuꞌyu bala gurrana bartjunmaŋayana, ga waŋana waya bitjaya, “Maꞌ, ŋuli nhe God-Waŋarrwuya yolŋu, ḻakaŋu mak, yolthu nhuna wutthunaya?” Ŋayŋu ŋunhi ḏapṯapthuya wayay Djesunaya djawꞌyunana, bala gurrana baymatthunana ŋanya.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 — ausente —
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 — ausente —
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ga ŋayi Peter-ya dhumbalꞌyuna bitjaya, “Yaka dhuwayitja dhunupa. Yaka dhuwaya ŋarra marŋgi nhäku nhe gurra dhuwaya waŋa.” Ŋayŋu yana ŋayi Peter-ya walmanana warraŋulyina, [ga dhunupana yana ŋunhi djiḻawurrya ŋäthinana.]
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Ga bulu ŋayi ŋuriŋi djämamiyu miyalkthu Peter-na nhäŋaya, ga waŋana ŋayi yolŋuꞌyulŋuna wayana ŋunhi marrtjina dhärra-dharrana bitjaya, “Dhuwayatja yolŋu Djesuwu yana ḻuṉḏuꞌmiŋu.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Ga ŋayi Peter-ya waŋana, “Yaka!... yaka ŋarraya!”
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi Peter-ya wirrkina galŋa-yätjthina bala ŋayi waŋana bitjayana, “Yaka, yaka ŋarraya dhuwaya marŋgi. God-Waŋarr dhuwaya ŋarrakuya marŋgi, ga ŋunhi ŋarra gurra nyäḻꞌyundja, ŋayiya yurru ŋarrana God-Waŋarryuya dhä-dirꞌyuna.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ga dhunupa yana ŋunhi djiḻawurrya ŋäthinana, ŋunhiya ḏämbu-bulalꞌmina. Ŋayŋu ŋayi Peter-yuya guyaŋinana ŋunhi nhattjaya nhanukaya Djesu waŋana bitjaya, “Yurruna ŋayi yurru ŋunhi djiḻawurrya ŋäthi ḏämbu-bulalꞌmi, nheya ŋarraku yurru märr-dhumbalꞌyun ḏämbu-ḻurrkunꞌmi.”
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.