Marcos 14

Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 — ausente —
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Ga ŋayiya gurrana ŋunhi Djesuya nhinana ŋunhaya wäŋaŋu Bethany, ŋatha gurrana ḻukana Simon-gaya wäŋaŋu. Ga ŋäthiyiya ŋayi gurrana ŋunhi Simon-dja nhinana rerrimi, räypinydhu ŋayi gurrana garathina wirrkina. Yurru ŋayi ŋunhi bilina latjuꞌyinana.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Ga waya ŋunhi yolŋuya wayay ŋanya ŋarrtjunana bitjayana, “Nhäku nhe gurra dhuwaya buŋgan-latjuꞌya djalkthun?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Nhe ŋunhi beni djalim rrupiyawuna bathalawuna, ga rrupiyatja nhe ŋunhi be wekanha ŋunha lopananha yolŋuna wayana.”
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana wayana bitjaya, “Gunhaꞌyu waya ŋanya. Yaka waya nhanŋu mari-djäma. Dhuwaya ŋayi latjuꞌkuŋaya djäma ŋarraku.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Ŋunha ŋunhi lopaya yolŋu waya yurru nhina nhumaŋgayana dhiyana biyakuna bili, ga balanyamiyu nhuma ŋuli wayana guŋgaꞌyuya. Yurru ŋarra yurru dhuwaya nhumaŋgaya yaka nhina wiyin, dhumbuḻꞌnha waluya.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Dhuwaya ŋarra ŋuli rakunydhina ŋayŋu waya yurru ŋarraku rumbalya gärrinymaŋayana moluyina. Ga dhiyaŋuya miyalkthu rarryuna ŋarrakaya dhuwaya buŋgan-latjuꞌ latjuꞌkuŋaya, ŋunhiya mayaliꞌ bitjan ŋayi ŋarrana ŋathilꞌyuna djäma rumbal ŋarraku. Ga latjuꞌna ŋayi dhuwaya wirrkina yulŋuya ŋunhi ŋayi bitjaya djäma.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ŋäku waya ŋarrana. Dhuwaya ŋarra yurru nhumaŋgu yuwalk yana ḻakama. Ŋunhi ŋuli yolŋuy wayay, marrtji dhäwuꞌ ḻakaŋu ŋunha bala buku-ḻiwꞌmaŋu, ga ŋäku yana waya ŋuli dhuwaya miyalkalaŋuwuy dhäwuꞌ, ŋunhi nhä ŋayi ŋarraku djäma latjuꞌ. Ga guḻkuꞌna yurru ŋunhi yolŋuya waya marŋgiyi.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Ga beŋu dhurrwaraŋu ŋayi ŋunhi waŋgany yolŋu yäku Judas Iscariot beŋu wayaŋgaya 12-kaya malthunamiwaya malaŋu marrtjinana. Yo, marrtjina ŋayi ga bunana ŋurruŋu-ḏalkarramiwu wayaŋgu, märr ŋayi yurru wayana guŋgaꞌyun goŋ-wekama Djesuna wayaŋgaya. Ga ḻakama ŋayi yurru wayaŋgu nhanŋuway ŋayaŋu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Ga ŋunhi waya ŋaḻapaḻmiyu balanya ŋäkuya ŋayŋu waya ŋoy-ŋamathinana. Ŋayŋu waya dhawuꞌ-nherraṉmina bitjaya, “Ŋuli nhe yurru Djesuna ŋanapuŋgaya goŋ-wekama, ŋanapuya yurru nhuna wuŋiḻi-yuna ŋurikiwuya.” Ŋayŋu ŋayi Judas-dja marrtjinana, bala gurrana dhukarrwuna ḻarruŋaya nhattjan ŋayi yurru Djesuna wayaŋgaya gathan.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ga bitjana bili dhuŋgarra ŋupana ŋunhi ŋurru-yirrꞌyunamiyu waluyu wayaŋgu Jew-wu rom, waya ŋuli ḏämba ŋomaṉa ŋatha ŋuriki romgu malthuna yäkuwu Bilkpilk Ḏämba, ga wutthuna waya ŋuli bimbi wäyin ŋuriki romgu Ḻäy-djuḻkthunamiwu waluwu. Manymak, ga balanyamiyu bili yana waluyu, waya ŋuli ḻuṉḏuꞌmiŋuyu wayay waŋanha ŋanya Djesuna bitjana, “Wanhami wäŋaŋu ŋilimu yurru ŋamaŋamayun Ḻäy-djuḻkthunamiya ŋatha?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana guyurrꞌmiŋuna maṉḏana bulalꞌnha bitjaya, “Gatjuy marrtjina maṉḏa ŋayŋu Jerusalem-dhina. Ga ŋunhi nhuma yurru bunaya ŋunhaya wäŋaŋuya, nhuma yurru nhäma ḏarramuna. Ŋayi yurru gurra gapu gäma ḻambarryu banikinꞌmi. Ga malthu maṉḏa nhanŋu, ga gunha ŋayi yurru gulŋiyi ŋunhima buṉbuyi, yaka gunhaꞌyu, yana malthu nhanŋu.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Ga ŋunhaya djinawaꞌya nhuma yurru waŋa buŋgawana ŋuriki buṉbuwu, ga bitjan nhuma yurru nhanŋu ḻakama gamꞌ, ‘Wäy, ŋunha Marŋgikunhamiyu ŋäŋꞌthuna wanhami ŋanapu yurru Ḻäy-djuḻkthunamiya ŋatha ŋamaŋamayun, märr ŋanapu yurru ḻuka ŋayi ga ŋanapu ḻuṉḏuꞌmiŋuyu wayay.’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ŋayŋu ŋayi yurru ŋuriŋi buŋgawayuya milkuma ŋunhana ŋunhi garwarnha wäŋa, ḻinyguna dharrana gurra, ŋilimuŋguna, ga ŋunhayana nhuma yurru ŋunhi ŋathaya ŋilimuŋgu ŋamaŋamayun.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Ŋayŋu yana maṉḏa ŋunhi marrtjinana. Ga ŋunhi maṉḏa Jerusalem-dja bunana, ga maḻŋꞌmaŋaya maṉḏa balanya bili ŋunhi nhattjaya ŋayi gurrana Djesuyu maṉḏaku ḻakaŋaya. Ga ŋunhayana maṉḏa ŋunhi Ḻäy-djuḻkthunamiya ŋatha ŋamaŋamayuna. Ga goŋ-dhawarꞌyuna maṉḏa bala roŋiyina Djesuwayana.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Ga ŋunhi marrtjina waluya gärrina ŋayŋu ŋayi Djesuya ga ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu ŋunhi 12-tja marrtjina ŋayŋuna wäŋayi.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Ga ŋunhi waya marrtjina ŋathaya ḻukana, ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana bitjayana, “Yuwalk yana ŋarra yurru dhuwaya nhumaŋgu ḻakama. Dhuwaya gayꞌ dhiyalaŋumi malaŋu dhuwaya ŋatha ŋilimu gurra ḻuka rrambaŋi, waŋganydja yolŋu yurru ŋarraku miriŋuthina,” bitjaya.
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ŋayŋu wayatja ŋunhi guyurrꞌmiŋuya waya nhanŋu galŋa-yätjthinana ŋuriŋiya dhärukthu nhanukaya, bala waya marrtjina dhä-wirrkaꞌyunana ŋanya bitjaya, “Wäy,... yolthu way... yol ŋarra ŋeniya Marrkapmi?” bitjaya.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Ŋayŋu ŋayi Djesuya bitjayana waŋana, “Waŋganydhuya yolŋuyu dhiyalaŋumi gurra ŋathana mulka, ŋali yurru ḻupꞌmama banikinꞌthi rrambaŋina, ŋunhiya yolŋu yurru ŋarraku miriŋuthina.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Guyaŋi waya, ŋarraya dhuwaya Yuwalkŋuya Walꞌŋu Yolŋu yurru rakunydhina bitjan yana bili ŋunha gurra God-Waŋarrwaya Dhuyuŋu Djorraꞌŋu wukirriwuy djingaryun. Ga bathalana wirrkina yurru ŋurikiya gumurr-gänhamiwuya yolŋuwu mari maḻŋꞌthu. Ga latjuꞌya nhanŋu ŋunhi ŋayi beni yaka maḻŋꞌthuna.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Ga baḏak waya marrtjina ŋunhi ḻukana ŋathaya, ŋayŋu ŋayi Djesuya ḏämbaꞌna ŋätthuna bala bukumiyaŋaya God-Waŋarrnha ŋurikiyi. Ga ḏawꞌyuna ŋayi, ŋayŋu wekaŋaya marrtjina wayaŋgu. Ga waŋana ŋayi bitjaya, “Dhuwayatja ḏämba ŋarraku rumbal. Maꞌ, ŋätthuna ŋayŋu ḻukina.” |src="cn01803b.tif" size="col" ref="Mark 14:22"
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ga bitjaya bili ŋayi ŋätthuna wiyikaꞌya banikinꞌmi, ga buku-wekaŋaya ŋayi God-Waŋarrnha, ŋayŋu ŋayi wekaŋaya ŋunhi wiyikaꞌya ŋunha guyurrꞌmiŋuwuna wayaŋgu wurkthunawu.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Ŋayŋu ŋayi bitjayana waŋana, “Dhuwayatja borum wiyikaꞌ ŋarraku gulaŋ, ŋunhi yurru ḻarryun guḻkuꞌwuna yolŋuwu walŋakunhawu. Ga bamanꞌtja ŋayi ŋunhi God-Waŋarryu dhawuꞌ-nherraya rom guḻkuꞌwu yolŋuwu walŋakunhawu. Dhiyaŋuya ŋunhi ŋarrakayatja gulaŋdhu yurru romnha marrtjinyamama, maḻŋꞌthuna yurru yuwalkthina. Maꞌ, ŋätthuna bala wurkthuna.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Ga dhuwanna gamꞌ, yakana ŋarra yurru buluya borum wiyikaꞌ wurkthu, ga gunha ŋilimu ŋuli rrambaŋina nhini ŋunhayana djiwarrꞌŋuna God-Waŋarrwayana romŋu.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ga dhurrwaraŋu beŋuya ŋayŋu waya manikaynha barkparkthuna God-Waŋarrwayana. Ŋayŋu waya marrtjina ŋayŋu bukuyina wäŋayi yäkuyi Mount-Olive-thi.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Ga ŋunhi waya marrtjina ŋayŋu dhukarr-ŋupaya, ŋayŋu ŋayi Djesuyuya ḻakaŋaya ŋathilꞌyuna bitjaya, “Yalalaya yurru ŋunhi munhakuyina ga nhumaya yurru dhuwayatja waya waṉḏiꞌ-waṉḏina ŋarrakaya, gunhaꞌyuna ŋarrana yurru. Yo, ŋäthiyi yana ŋunhi waŋganydhu yolŋuyu dhäwuꞌ bitjaya wukirri Dhuyuyi Djorraꞌyi bitjaya gamꞌ,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ŋarraya ŋuli rakunydhina. Yurru ŋarra ŋuli dhuwaya bulu walŋathi ŋayŋu ŋuli marrtjiya ŋurruŋuna nhumaŋgu, ga ŋunhayana ŋarra nhumaŋgu yukirri galkuyuya Galilee-na wäŋaŋu. Yo, ŋunhayana nhuma ŋuli ŋarrana nhäŋuya.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ga ŋayiya Peter-ya waŋana bitjayana, “Ŋarraya yurru nhuna yaka gunhaꞌyun, marrkapmi, gunha warray yurru wayatja nhuna gunhaꞌyun, yurru ŋarraya yaka.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ga ŋayi Djesuya waŋana bitjaya, “Ŋäku ŋarrana latjuꞌkuŋu Peter. Dhiyaŋu bala munhaku, yalala, nhe yurru ŋarraku dhumbalꞌyun ḏämbu-ḻurrkunꞌmi, ga yurruna ŋayi yurru ŋunhi wäyindja djiḻawurrya ŋäthi ḏämbu-bulalꞌmi.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ga ŋayi Peter-ya wirrkina waŋana bitjayana, “Yaka dhuwaya ŋarraya yurru nhuŋu dhumbalꞌyun, gunhayi ŋunhi ŋarra yurru rakunydhiya!”
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Ga ŋunhi Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu waya nhanŋu bunana ŋunhaya Gethsemane wäŋaŋu, ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana, “Dhiya waya ḏäpthu, ŋarra yurru bukumiyama God-Waŋarrwaya,” bitjaya.
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 — ausente —
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 — ausente —
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 — ausente —
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Ga roŋiyina ŋayi ŋayŋuyi luṉḏuꞌmiŋuwu wayaŋgu bunana ga maḻŋꞌmaŋaya wayana gayŋimina. Ga dhirrꞌyuna ŋayi wayana, ŋayŋu ŋayi Peter-wayatja waŋana bitjayana, “Wäy, nhattjan nhumaya gurra dhuwaya, gayŋithi yana? Yakana nhuma yurru dhuwaya märr ŋula gurriri biraꞌyun?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Djäka waya nhumaŋguway, ga bukumiyaŋu waya God-Waŋarrwaya märr nhumana yurru ŋula nhäyuya mulka, nhumaya yurru ŋunhi dhärra ḏälnha yana. Ḻinygu ŋayaŋuya nhuŋu gurra dhuwayi djälmiyi nhe yurru dhärra ḏäl yana, yurru rumbalya nhuŋu dhuwayi ganydjarrmiriwnha yalŋgiꞌyinana,” bitjaya.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ga bulu ŋayi Djesu marrtjina buku-ŋalꞌyunawu, ga bitjaya bili ŋayi bukumiyaŋaya balanya bili yana dhäruk.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ga gaŋgathina ŋayi, ga roŋiyina beŋu bukumiyanhaŋu ga maḻŋꞌmaŋaya wayana yakurrmina yana, bathalayuna wayana yakurryu bilkthuna. Ga ŋunhi waya ḏurryunaya bala goranana, ga yakana waya ŋula buku-roŋinymaŋaya nhanŋu.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Ga bulu ŋayi ḏämbu-ḻurrkunꞌmi roŋiyina bukumiyanhaŋu. Ga ŋunhi ŋayi roŋiyinaya ŋayŋu waŋana ŋayi bitjayana, “Ḻinyguna yakurrŋuya waya gulyuna! Waluya dhuwaya galkithinana, ŋayi yurru ŋuriŋiya yolŋuyu goŋ-wekamana ŋunhi Yuwalkŋunaya Walꞌŋu Yolŋuna yätjkayana yolŋuwaya wayaŋgaya.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Maꞌ! Gaŋgathina waya ŋilimu marrtjina. Nhäŋuna waya, dhuwanna ŋayi ŋunhiyiya yolŋu ŋunhi ŋayi guŋgaꞌyuna wayana mulkanhawu ŋarraku.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Ga ŋurruŋu-ḏalkarrami mala ga rom-marŋgikunhami ga Jew-wu ŋurru-warryunami mala waya djuyꞌyuna yolŋuna wayana ŋapawu Judas-ku malthuna. Ga ŋayi ŋunhi Djesuya baḏak yana waŋana gurrana, ŋayŋu ŋayi Judas-tja bunana wayaŋgu ga mala nhanŋu. Ga marrtjinaya waya gurrana malkarrmi, goŋ garami, ga goŋ birkuꞌmi, mulkanhawu nhanŋu Djesuwu.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Ga bili ŋayi ŋunhi Judas-thuya ḻakaŋaya bitjaya, “Ŋunhi yolnha ŋarra yurru burumunꞌ walkuma ŋunhina yolŋunaya nhuma yurru mulkaꞌ.” Judas-thu milkuŋaya wayaŋgu ŋunhi ŋayi walkuŋaya Djesuna|src="cn01812b.tif" size="col" ref="Mark 14:44"
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Ga ŋunhi waya bunanaya ŋayŋu ŋayi Judas-tja marrtjina Djesuwayana ŋayŋu waŋana bitjayana, “Marŋgikunhami,” bitjana, ŋayŋu walkuŋayana ŋanya, ga maŋutji-wekaŋayana ŋanya ŋunhi yolnha waya yurru mulkaꞌ.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Ŋayŋu waya wiripuya yolŋu mala galkithinana mulkanhawuna nhanŋu Djesuwu.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Ga ŋunhi waŋganydhuya Djesuwaya ḻuṉḏuꞌmiŋuyu yikiꞌna dhawaṯmaŋaya ŋayŋu yana buthuruna gulkthuna, ḻiya-ŋärraꞌmiwuna djämamina.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana ŋuriki yolŋuwu wayaŋgu bitjayana, “Nhäku nhuma liliya marrtjina malkarrmiya? Yaka ŋarra dhuwaya maḏakarritj yolŋu.
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Ŋarraya gurrana bitjaya bili walu-ŋupaya marŋgikuŋaya yolŋuna wayana ŋunhaya God-Waŋarrwaya Dhuyuŋu Buṉbuŋu, ga yaka warray nhumaya ŋarrana balanyamiyuya mulkana... yurru dhuwanna nhumaŋgu waluya. Yo, bitjan ga yana ŋayi gurra ŋunha wukirriwuya dhärra ŋäthiliŋuya God-Waŋarrwaya Djorraꞌŋu.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ŋayŋu ŋunhi Djesuwuya ḻuṉḏuꞌmiŋu waya biyaṉiyinana ŋayŋu waya waṉḏiꞌwaṉḏinana, gunhaꞌyunana ŋanyaya ŋunhimana.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Ga ŋunhayayi gurrana gurrmulyu ḏarramuyu guyurr-ŋupaya Djesuna, ga bilkthunminaya ŋayi ŋunhi galikuꞌyu. Ga bitjaya bili waya ŋanyaya mulkana.
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 Yurru waya ŋanya baḏatjuna ga mulkanaya waya nhanŋu ŋunhi galikuꞌna. Ga ŋayipiya gurrana waṉḏina wäŋayina girriꞌmiriwnha, bili ŋayi ŋunhi biyaṉiyina wirrkina.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Ŋayŋu waya ŋunhi gäŋayana Djesunaya ŋayŋu ḻiya-ŋärraꞌmiwayana wäŋayi. Ga ŋunhaya ŋunhi ŋaḻapaḻmiya yolŋu waya gurrana nhinana bukmak yana, ŋurruŋu-ḏalkarrami mala ga rom-marŋgikunhami waya ga Jew-wu ŋurru-warryunami mala.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Ga ŋunhi waya Djesuna gäŋaya, ga ŋayiya gurrana Peter-ya malthuna bala, ŋayŋuyi ḻiya-ŋärraꞌmiwaya wäŋayi, yurru djuḻuḻꞌyuna ŋayi gurrana marrtjinaya bala. Ga gulŋiyina waya rrambaŋi ŋayŋuyi, bala ŋayi malayina gärrina wayaŋgaya ḏap-ṯapkayana miṯtjiyi waya marrtjina ḏäpthuna ḻithaya gurthaŋu.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Ga ŋunhaya ŋunhi djinawaꞌ buṉbuŋu waya ŋunhi ŋurruŋu-ḏalkarramiya wayay gurrana dhäwuꞌna maḻŋꞌmaŋaya Djesuwalaŋuwuynha märr waya yurru djarrma-gäma ŋanya yätjpuy djämapuy. Yurru yaka waya ŋunhi malŋꞌmaŋaya ŋula nhä yatj nhanukaya.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Yo, guḻkuꞌna yolŋuna waya ŋätthuna mäkiriꞌ-marŋgimina märr waya yurru nyäḻꞌnha dhäwuꞌ nhanukalaŋuwuy ḻakama, ga dhäwuꞌya mala wayaŋguŋu ŋunhi barrkuwatjthinana.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Yo, ga wiripu-guḻkuꞌ yolŋu waya ŋunhi mäkiriꞌ-marŋgimi gaŋgathina bala gurrana nyälꞌnha dhäwuꞌ ḻakaŋaya
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 bitjaya, “Dhuwanaya ŋanapu yolŋuna ŋäma ŋayi bitjan waŋa, ‘Dhuwaya ŋarra yurru ḏawꞌmamana God-Waŋarrwuya Dhuyuya Buṉbu yolŋuwuŋuya goŋbuy dhuḻꞌyunaya. Ga ḻurrkunꞌthu waluyu wiripuna ŋuli buṉbu ŋalꞌyu, ga ŋunhiya yakana yolŋuwuŋu goŋbuy.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ga dhäwuꞌya waya gurrana ŋunhi ḻakaŋaya yaka dhunupaya.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi ḻiya-ŋärraꞌmiya yolŋu gaŋgathinana gumurrŋu yolŋuwaya wayaŋgaya ŋayŋu waŋana Djesuwuya bitjayana, “Dhuwaya gurrana yolŋuyu wayay ḻakaŋaya be nhe yätj djäma. Ŋäma ga nhe gurra wayana yulŋuya? Nhäku nhe gurra dhuwaya mukthundja nhina?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Yurru ŋayi Djesuya yakana buku-roŋinymaŋaya. Mukthunana ŋayi gurrana nhinana. Ŋayŋu ŋayi ŋunhi ḻiya-ŋärraꞌmiya waŋana bitjayana, “Maꞌ, ḻakaŋuna ŋanapuŋgu. Nheya dhuwaya ŋunhi Maŋutji-ḻakanhawuy yolŋu ŋeniya... God-Waŋarrwu gäthuꞌmiŋu?”
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Ga ŋayi Djesuya waŋana bitjayana, “Yo, ŋarraŋga dhuwaya. Ga yalalaya nhuma yurru ŋarrana Yuwalkŋunaya Walꞌŋu Yolŋuna nhäma, ŋarra yurru gurra nhina ganydjarrmina, dhunupaꞌŋumina God-Waŋarrwayana galiꞌŋu ŋunhaya djiwarrꞌŋuna. Ga roŋiyi ŋarra ŋuli lili djiwarrꞌŋuyu waŋupiniꞌyu. Balanyamiyuna nhuma yurru ŋarrana nhämaya.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 — ausente —
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 — ausente —
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Ŋayŋu marrtjina ŋunhi wiripuyuya yolŋuy wayay Djesunaya dhupthunana. Ga garrwiꞌyuna waya ŋanya maŋutji galikuꞌyu bala gurrana bartjunmaŋayana, ga waŋana waya bitjaya, “Maꞌ, ŋuli nhe God-Waŋarrwuya yolŋu, ḻakaŋu mak, yolthu nhuna wutthunaya?” Ŋayŋu ŋunhi ḏapṯapthuya wayay Djesunaya djawꞌyunana, bala gurrana baymatthunana ŋanya.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 — ausente —
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 — ausente —
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ga ŋayi Peter-ya dhumbalꞌyuna bitjaya, “Yaka dhuwayitja dhunupa. Yaka dhuwaya ŋarra marŋgi nhäku nhe gurra dhuwaya waŋa.” Ŋayŋu yana ŋayi Peter-ya walmanana warraŋulyina, [ga dhunupana yana ŋunhi djiḻawurrya ŋäthinana.]
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ga bulu ŋayi ŋuriŋi djämamiyu miyalkthu Peter-na nhäŋaya, ga waŋana ŋayi yolŋuꞌyulŋuna wayana ŋunhi marrtjina dhärra-dharrana bitjaya, “Dhuwayatja yolŋu Djesuwu yana ḻuṉḏuꞌmiŋu.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Ga ŋayi Peter-ya waŋana, “Yaka!... yaka ŋarraya!”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi Peter-ya wirrkina galŋa-yätjthina bala ŋayi waŋana bitjayana, “Yaka, yaka ŋarraya dhuwaya marŋgi. God-Waŋarr dhuwaya ŋarrakuya marŋgi, ga ŋunhi ŋarra gurra nyäḻꞌyundja, ŋayiya yurru ŋarrana God-Waŋarryuya dhä-dirꞌyuna.”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ga dhunupa yana ŋunhi djiḻawurrya ŋäthinana, ŋunhiya ḏämbu-bulalꞌmina. Ŋayŋu ŋayi Peter-yuya guyaŋinana ŋunhi nhattjaya nhanukaya Djesu waŋana bitjaya, “Yurruna ŋayi yurru ŋunhi djiḻawurrya ŋäthi ḏämbu-bulalꞌmi, nheya ŋarraku yurru märr-dhumbalꞌyun ḏämbu-ḻurrkunꞌmi.”
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.