Marcos 14
Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 — ausente —
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ga ŋayiya gurrana ŋunhi Djesuya nhinana ŋunhaya wäŋaŋu Bethany, ŋatha gurrana ḻukana Simon-gaya wäŋaŋu. Ga ŋäthiyiya ŋayi gurrana ŋunhi Simon-dja nhinana rerrimi, räypinydhu ŋayi gurrana garathina wirrkina. Yurru ŋayi ŋunhi bilina latjuꞌyinana.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Ga waya ŋunhi yolŋuya wayay ŋanya ŋarrtjunana bitjayana, “Nhäku nhe gurra dhuwaya buŋgan-latjuꞌya djalkthun?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Nhe ŋunhi beni djalim rrupiyawuna bathalawuna, ga rrupiyatja nhe ŋunhi be wekanha ŋunha lopananha yolŋuna wayana.”
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana wayana bitjaya, “Gunhaꞌyu waya ŋanya. Yaka waya nhanŋu mari-djäma. Dhuwaya ŋayi latjuꞌkuŋaya djäma ŋarraku.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Ŋunha ŋunhi lopaya yolŋu waya yurru nhina nhumaŋgayana dhiyana biyakuna bili, ga balanyamiyu nhuma ŋuli wayana guŋgaꞌyuya. Yurru ŋarra yurru dhuwaya nhumaŋgaya yaka nhina wiyin, dhumbuḻꞌnha waluya.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Dhuwaya ŋarra ŋuli rakunydhina ŋayŋu waya yurru ŋarraku rumbalya gärrinymaŋayana moluyina. Ga dhiyaŋuya miyalkthu rarryuna ŋarrakaya dhuwaya buŋgan-latjuꞌ latjuꞌkuŋaya, ŋunhiya mayaliꞌ bitjan ŋayi ŋarrana ŋathilꞌyuna djäma rumbal ŋarraku. Ga latjuꞌna ŋayi dhuwaya wirrkina yulŋuya ŋunhi ŋayi bitjaya djäma.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ŋäku waya ŋarrana. Dhuwaya ŋarra yurru nhumaŋgu yuwalk yana ḻakama. Ŋunhi ŋuli yolŋuy wayay, marrtji dhäwuꞌ ḻakaŋu ŋunha bala buku-ḻiwꞌmaŋu, ga ŋäku yana waya ŋuli dhuwaya miyalkalaŋuwuy dhäwuꞌ, ŋunhi nhä ŋayi ŋarraku djäma latjuꞌ. Ga guḻkuꞌna yurru ŋunhi yolŋuya waya marŋgiyi.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Ga beŋu dhurrwaraŋu ŋayi ŋunhi waŋgany yolŋu yäku Judas Iscariot beŋu wayaŋgaya 12-kaya malthunamiwaya malaŋu marrtjinana. Yo, marrtjina ŋayi ga bunana ŋurruŋu-ḏalkarramiwu wayaŋgu, märr ŋayi yurru wayana guŋgaꞌyun goŋ-wekama Djesuna wayaŋgaya. Ga ḻakama ŋayi yurru wayaŋgu nhanŋuway ŋayaŋu.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ga ŋunhi waya ŋaḻapaḻmiyu balanya ŋäkuya ŋayŋu waya ŋoy-ŋamathinana. Ŋayŋu waya dhawuꞌ-nherraṉmina bitjaya, “Ŋuli nhe yurru Djesuna ŋanapuŋgaya goŋ-wekama, ŋanapuya yurru nhuna wuŋiḻi-yuna ŋurikiwuya.” Ŋayŋu ŋayi Judas-dja marrtjinana, bala gurrana dhukarrwuna ḻarruŋaya nhattjan ŋayi yurru Djesuna wayaŋgaya gathan.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ga bitjana bili dhuŋgarra ŋupana ŋunhi ŋurru-yirrꞌyunamiyu waluyu wayaŋgu Jew-wu rom, waya ŋuli ḏämba ŋomaṉa ŋatha ŋuriki romgu malthuna yäkuwu Bilkpilk Ḏämba, ga wutthuna waya ŋuli bimbi wäyin ŋuriki romgu Ḻäy-djuḻkthunamiwu waluwu. Manymak, ga balanyamiyu bili yana waluyu, waya ŋuli ḻuṉḏuꞌmiŋuyu wayay waŋanha ŋanya Djesuna bitjana, “Wanhami wäŋaŋu ŋilimu yurru ŋamaŋamayun Ḻäy-djuḻkthunamiya ŋatha?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana guyurrꞌmiŋuna maṉḏana bulalꞌnha bitjaya, “Gatjuy marrtjina maṉḏa ŋayŋu Jerusalem-dhina. Ga ŋunhi nhuma yurru bunaya ŋunhaya wäŋaŋuya, nhuma yurru nhäma ḏarramuna. Ŋayi yurru gurra gapu gäma ḻambarryu banikinꞌmi. Ga malthu maṉḏa nhanŋu, ga gunha ŋayi yurru gulŋiyi ŋunhima buṉbuyi, yaka gunhaꞌyu, yana malthu nhanŋu.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Ga ŋunhaya djinawaꞌya nhuma yurru waŋa buŋgawana ŋuriki buṉbuwu, ga bitjan nhuma yurru nhanŋu ḻakama gamꞌ, ‘Wäy, ŋunha Marŋgikunhamiyu ŋäŋꞌthuna wanhami ŋanapu yurru Ḻäy-djuḻkthunamiya ŋatha ŋamaŋamayun, märr ŋanapu yurru ḻuka ŋayi ga ŋanapu ḻuṉḏuꞌmiŋuyu wayay.’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ŋayŋu ŋayi yurru ŋuriŋi buŋgawayuya milkuma ŋunhana ŋunhi garwarnha wäŋa, ḻinyguna dharrana gurra, ŋilimuŋguna, ga ŋunhayana nhuma yurru ŋunhi ŋathaya ŋilimuŋgu ŋamaŋamayun.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Ŋayŋu yana maṉḏa ŋunhi marrtjinana. Ga ŋunhi maṉḏa Jerusalem-dja bunana, ga maḻŋꞌmaŋaya maṉḏa balanya bili ŋunhi nhattjaya ŋayi gurrana Djesuyu maṉḏaku ḻakaŋaya. Ga ŋunhayana maṉḏa ŋunhi Ḻäy-djuḻkthunamiya ŋatha ŋamaŋamayuna. Ga goŋ-dhawarꞌyuna maṉḏa bala roŋiyina Djesuwayana.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Ga ŋunhi marrtjina waluya gärrina ŋayŋu ŋayi Djesuya ga ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu ŋunhi 12-tja marrtjina ŋayŋuna wäŋayi.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Ga ŋunhi waya marrtjina ŋathaya ḻukana, ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana bitjayana, “Yuwalk yana ŋarra yurru dhuwaya nhumaŋgu ḻakama. Dhuwaya gayꞌ dhiyalaŋumi malaŋu dhuwaya ŋatha ŋilimu gurra ḻuka rrambaŋi, waŋganydja yolŋu yurru ŋarraku miriŋuthina,” bitjaya.
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ŋayŋu wayatja ŋunhi guyurrꞌmiŋuya waya nhanŋu galŋa-yätjthinana ŋuriŋiya dhärukthu nhanukaya, bala waya marrtjina dhä-wirrkaꞌyunana ŋanya bitjaya, “Wäy,... yolthu way... yol ŋarra ŋeniya Marrkapmi?” bitjaya.
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Ŋayŋu ŋayi Djesuya bitjayana waŋana, “Waŋganydhuya yolŋuyu dhiyalaŋumi gurra ŋathana mulka, ŋali yurru ḻupꞌmama banikinꞌthi rrambaŋina, ŋunhiya yolŋu yurru ŋarraku miriŋuthina.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Guyaŋi waya, ŋarraya dhuwaya Yuwalkŋuya Walꞌŋu Yolŋu yurru rakunydhina bitjan yana bili ŋunha gurra God-Waŋarrwaya Dhuyuŋu Djorraꞌŋu wukirriwuy djingaryun. Ga bathalana wirrkina yurru ŋurikiya gumurr-gänhamiwuya yolŋuwu mari maḻŋꞌthu. Ga latjuꞌya nhanŋu ŋunhi ŋayi beni yaka maḻŋꞌthuna.”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Ga baḏak waya marrtjina ŋunhi ḻukana ŋathaya, ŋayŋu ŋayi Djesuya ḏämbaꞌna ŋätthuna bala bukumiyaŋaya God-Waŋarrnha ŋurikiyi. Ga ḏawꞌyuna ŋayi, ŋayŋu wekaŋaya marrtjina wayaŋgu. Ga waŋana ŋayi bitjaya, “Dhuwayatja ḏämba ŋarraku rumbal. Maꞌ, ŋätthuna ŋayŋu ḻukina.” |src="cn01803b.tif" size="col" ref="Mark 14:22"
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Ga bitjaya bili ŋayi ŋätthuna wiyikaꞌya banikinꞌmi, ga buku-wekaŋaya ŋayi God-Waŋarrnha, ŋayŋu ŋayi wekaŋaya ŋunhi wiyikaꞌya ŋunha guyurrꞌmiŋuwuna wayaŋgu wurkthunawu.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Ŋayŋu ŋayi bitjayana waŋana, “Dhuwayatja borum wiyikaꞌ ŋarraku gulaŋ, ŋunhi yurru ḻarryun guḻkuꞌwuna yolŋuwu walŋakunhawu. Ga bamanꞌtja ŋayi ŋunhi God-Waŋarryu dhawuꞌ-nherraya rom guḻkuꞌwu yolŋuwu walŋakunhawu. Dhiyaŋuya ŋunhi ŋarrakayatja gulaŋdhu yurru romnha marrtjinyamama, maḻŋꞌthuna yurru yuwalkthina. Maꞌ, ŋätthuna bala wurkthuna.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Ga dhuwanna gamꞌ, yakana ŋarra yurru buluya borum wiyikaꞌ wurkthu, ga gunha ŋilimu ŋuli rrambaŋina nhini ŋunhayana djiwarrꞌŋuna God-Waŋarrwayana romŋu.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ga dhurrwaraŋu beŋuya ŋayŋu waya manikaynha barkparkthuna God-Waŋarrwayana. Ŋayŋu waya marrtjina ŋayŋu bukuyina wäŋayi yäkuyi Mount-Olive-thi.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Ga ŋunhi waya marrtjina ŋayŋu dhukarr-ŋupaya, ŋayŋu ŋayi Djesuyuya ḻakaŋaya ŋathilꞌyuna bitjaya, “Yalalaya yurru ŋunhi munhakuyina ga nhumaya yurru dhuwayatja waya waṉḏiꞌ-waṉḏina ŋarrakaya, gunhaꞌyuna ŋarrana yurru. Yo, ŋäthiyi yana ŋunhi waŋganydhu yolŋuyu dhäwuꞌ bitjaya wukirri Dhuyuyi Djorraꞌyi bitjaya gamꞌ,
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ŋarraya ŋuli rakunydhina. Yurru ŋarra ŋuli dhuwaya bulu walŋathi ŋayŋu ŋuli marrtjiya ŋurruŋuna nhumaŋgu, ga ŋunhayana ŋarra nhumaŋgu yukirri galkuyuya Galilee-na wäŋaŋu. Yo, ŋunhayana nhuma ŋuli ŋarrana nhäŋuya.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ga ŋayiya Peter-ya waŋana bitjayana, “Ŋarraya yurru nhuna yaka gunhaꞌyun, marrkapmi, gunha warray yurru wayatja nhuna gunhaꞌyun, yurru ŋarraya yaka.”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ga ŋayi Djesuya waŋana bitjaya, “Ŋäku ŋarrana latjuꞌkuŋu Peter. Dhiyaŋu bala munhaku, yalala, nhe yurru ŋarraku dhumbalꞌyun ḏämbu-ḻurrkunꞌmi, ga yurruna ŋayi yurru ŋunhi wäyindja djiḻawurrya ŋäthi ḏämbu-bulalꞌmi.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Ga ŋayi Peter-ya wirrkina waŋana bitjayana, “Yaka dhuwaya ŋarraya yurru nhuŋu dhumbalꞌyun, gunhayi ŋunhi ŋarra yurru rakunydhiya!”
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Ga ŋunhi Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu waya nhanŋu bunana ŋunhaya Gethsemane wäŋaŋu, ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana, “Dhiya waya ḏäpthu, ŋarra yurru bukumiyama God-Waŋarrwaya,” bitjaya.
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 — ausente —
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 — ausente —
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Ga roŋiyina ŋayi ŋayŋuyi luṉḏuꞌmiŋuwu wayaŋgu bunana ga maḻŋꞌmaŋaya wayana gayŋimina. Ga dhirrꞌyuna ŋayi wayana, ŋayŋu ŋayi Peter-wayatja waŋana bitjayana, “Wäy, nhattjan nhumaya gurra dhuwaya, gayŋithi yana? Yakana nhuma yurru dhuwaya märr ŋula gurriri biraꞌyun?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Djäka waya nhumaŋguway, ga bukumiyaŋu waya God-Waŋarrwaya märr nhumana yurru ŋula nhäyuya mulka, nhumaya yurru ŋunhi dhärra ḏälnha yana. Ḻinygu ŋayaŋuya nhuŋu gurra dhuwayi djälmiyi nhe yurru dhärra ḏäl yana, yurru rumbalya nhuŋu dhuwayi ganydjarrmiriwnha yalŋgiꞌyinana,” bitjaya.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ga bulu ŋayi Djesu marrtjina buku-ŋalꞌyunawu, ga bitjaya bili ŋayi bukumiyaŋaya balanya bili yana dhäruk.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ga gaŋgathina ŋayi, ga roŋiyina beŋu bukumiyanhaŋu ga maḻŋꞌmaŋaya wayana yakurrmina yana, bathalayuna wayana yakurryu bilkthuna. Ga ŋunhi waya ḏurryunaya bala goranana, ga yakana waya ŋula buku-roŋinymaŋaya nhanŋu.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ga bulu ŋayi ḏämbu-ḻurrkunꞌmi roŋiyina bukumiyanhaŋu. Ga ŋunhi ŋayi roŋiyinaya ŋayŋu waŋana ŋayi bitjayana, “Ḻinyguna yakurrŋuya waya gulyuna! Waluya dhuwaya galkithinana, ŋayi yurru ŋuriŋiya yolŋuyu goŋ-wekamana ŋunhi Yuwalkŋunaya Walꞌŋu Yolŋuna yätjkayana yolŋuwaya wayaŋgaya.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Maꞌ! Gaŋgathina waya ŋilimu marrtjina. Nhäŋuna waya, dhuwanna ŋayi ŋunhiyiya yolŋu ŋunhi ŋayi guŋgaꞌyuna wayana mulkanhawu ŋarraku.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Ga ŋurruŋu-ḏalkarrami mala ga rom-marŋgikunhami ga Jew-wu ŋurru-warryunami mala waya djuyꞌyuna yolŋuna wayana ŋapawu Judas-ku malthuna. Ga ŋayi ŋunhi Djesuya baḏak yana waŋana gurrana, ŋayŋu ŋayi Judas-tja bunana wayaŋgu ga mala nhanŋu. Ga marrtjinaya waya gurrana malkarrmi, goŋ garami, ga goŋ birkuꞌmi, mulkanhawu nhanŋu Djesuwu.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Ga bili ŋayi ŋunhi Judas-thuya ḻakaŋaya bitjaya, “Ŋunhi yolnha ŋarra yurru burumunꞌ walkuma ŋunhina yolŋunaya nhuma yurru mulkaꞌ.” Judas-thu milkuŋaya wayaŋgu ŋunhi ŋayi walkuŋaya Djesuna|src="cn01812b.tif" size="col" ref="Mark 14:44"
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Ga ŋunhi waya bunanaya ŋayŋu ŋayi Judas-tja marrtjina Djesuwayana ŋayŋu waŋana bitjayana, “Marŋgikunhami,” bitjana, ŋayŋu walkuŋayana ŋanya, ga maŋutji-wekaŋayana ŋanya ŋunhi yolnha waya yurru mulkaꞌ.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Ŋayŋu waya wiripuya yolŋu mala galkithinana mulkanhawuna nhanŋu Djesuwu.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ga ŋunhi waŋganydhuya Djesuwaya ḻuṉḏuꞌmiŋuyu yikiꞌna dhawaṯmaŋaya ŋayŋu yana buthuruna gulkthuna, ḻiya-ŋärraꞌmiwuna djämamina.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana ŋuriki yolŋuwu wayaŋgu bitjayana, “Nhäku nhuma liliya marrtjina malkarrmiya? Yaka ŋarra dhuwaya maḏakarritj yolŋu.
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Ŋarraya gurrana bitjaya bili walu-ŋupaya marŋgikuŋaya yolŋuna wayana ŋunhaya God-Waŋarrwaya Dhuyuŋu Buṉbuŋu, ga yaka warray nhumaya ŋarrana balanyamiyuya mulkana... yurru dhuwanna nhumaŋgu waluya. Yo, bitjan ga yana ŋayi gurra ŋunha wukirriwuya dhärra ŋäthiliŋuya God-Waŋarrwaya Djorraꞌŋu.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ŋayŋu ŋunhi Djesuwuya ḻuṉḏuꞌmiŋu waya biyaṉiyinana ŋayŋu waya waṉḏiꞌwaṉḏinana, gunhaꞌyunana ŋanyaya ŋunhimana.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Ga ŋunhayayi gurrana gurrmulyu ḏarramuyu guyurr-ŋupaya Djesuna, ga bilkthunminaya ŋayi ŋunhi galikuꞌyu. Ga bitjaya bili waya ŋanyaya mulkana.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Yurru waya ŋanya baḏatjuna ga mulkanaya waya nhanŋu ŋunhi galikuꞌna. Ga ŋayipiya gurrana waṉḏina wäŋayina girriꞌmiriwnha, bili ŋayi ŋunhi biyaṉiyina wirrkina.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Ŋayŋu waya ŋunhi gäŋayana Djesunaya ŋayŋu ḻiya-ŋärraꞌmiwayana wäŋayi. Ga ŋunhaya ŋunhi ŋaḻapaḻmiya yolŋu waya gurrana nhinana bukmak yana, ŋurruŋu-ḏalkarrami mala ga rom-marŋgikunhami waya ga Jew-wu ŋurru-warryunami mala.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Ga ŋunhi waya Djesuna gäŋaya, ga ŋayiya gurrana Peter-ya malthuna bala, ŋayŋuyi ḻiya-ŋärraꞌmiwaya wäŋayi, yurru djuḻuḻꞌyuna ŋayi gurrana marrtjinaya bala. Ga gulŋiyina waya rrambaŋi ŋayŋuyi, bala ŋayi malayina gärrina wayaŋgaya ḏap-ṯapkayana miṯtjiyi waya marrtjina ḏäpthuna ḻithaya gurthaŋu.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Ga ŋunhaya ŋunhi djinawaꞌ buṉbuŋu waya ŋunhi ŋurruŋu-ḏalkarramiya wayay gurrana dhäwuꞌna maḻŋꞌmaŋaya Djesuwalaŋuwuynha märr waya yurru djarrma-gäma ŋanya yätjpuy djämapuy. Yurru yaka waya ŋunhi malŋꞌmaŋaya ŋula nhä yatj nhanukaya.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Yo, guḻkuꞌna yolŋuna waya ŋätthuna mäkiriꞌ-marŋgimina märr waya yurru nyäḻꞌnha dhäwuꞌ nhanukalaŋuwuy ḻakama, ga dhäwuꞌya mala wayaŋguŋu ŋunhi barrkuwatjthinana.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Yo, ga wiripu-guḻkuꞌ yolŋu waya ŋunhi mäkiriꞌ-marŋgimi gaŋgathina bala gurrana nyälꞌnha dhäwuꞌ ḻakaŋaya
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 bitjaya, “Dhuwanaya ŋanapu yolŋuna ŋäma ŋayi bitjan waŋa, ‘Dhuwaya ŋarra yurru ḏawꞌmamana God-Waŋarrwuya Dhuyuya Buṉbu yolŋuwuŋuya goŋbuy dhuḻꞌyunaya. Ga ḻurrkunꞌthu waluyu wiripuna ŋuli buṉbu ŋalꞌyu, ga ŋunhiya yakana yolŋuwuŋu goŋbuy.’ ”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ga dhäwuꞌya waya gurrana ŋunhi ḻakaŋaya yaka dhunupaya.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi ḻiya-ŋärraꞌmiya yolŋu gaŋgathinana gumurrŋu yolŋuwaya wayaŋgaya ŋayŋu waŋana Djesuwuya bitjayana, “Dhuwaya gurrana yolŋuyu wayay ḻakaŋaya be nhe yätj djäma. Ŋäma ga nhe gurra wayana yulŋuya? Nhäku nhe gurra dhuwaya mukthundja nhina?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Yurru ŋayi Djesuya yakana buku-roŋinymaŋaya. Mukthunana ŋayi gurrana nhinana. Ŋayŋu ŋayi ŋunhi ḻiya-ŋärraꞌmiya waŋana bitjayana, “Maꞌ, ḻakaŋuna ŋanapuŋgu. Nheya dhuwaya ŋunhi Maŋutji-ḻakanhawuy yolŋu ŋeniya... God-Waŋarrwu gäthuꞌmiŋu?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Ga ŋayi Djesuya waŋana bitjayana, “Yo, ŋarraŋga dhuwaya. Ga yalalaya nhuma yurru ŋarrana Yuwalkŋunaya Walꞌŋu Yolŋuna nhäma, ŋarra yurru gurra nhina ganydjarrmina, dhunupaꞌŋumina God-Waŋarrwayana galiꞌŋu ŋunhaya djiwarrꞌŋuna. Ga roŋiyi ŋarra ŋuli lili djiwarrꞌŋuyu waŋupiniꞌyu. Balanyamiyuna nhuma yurru ŋarrana nhämaya.”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 — ausente —
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 — ausente —
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Ŋayŋu marrtjina ŋunhi wiripuyuya yolŋuy wayay Djesunaya dhupthunana. Ga garrwiꞌyuna waya ŋanya maŋutji galikuꞌyu bala gurrana bartjunmaŋayana, ga waŋana waya bitjaya, “Maꞌ, ŋuli nhe God-Waŋarrwuya yolŋu, ḻakaŋu mak, yolthu nhuna wutthunaya?” Ŋayŋu ŋunhi ḏapṯapthuya wayay Djesunaya djawꞌyunana, bala gurrana baymatthunana ŋanya.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 — ausente —
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 — ausente —
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Ga ŋayi Peter-ya dhumbalꞌyuna bitjaya, “Yaka dhuwayitja dhunupa. Yaka dhuwaya ŋarra marŋgi nhäku nhe gurra dhuwaya waŋa.” Ŋayŋu yana ŋayi Peter-ya walmanana warraŋulyina, [ga dhunupana yana ŋunhi djiḻawurrya ŋäthinana.]
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Ga bulu ŋayi ŋuriŋi djämamiyu miyalkthu Peter-na nhäŋaya, ga waŋana ŋayi yolŋuꞌyulŋuna wayana ŋunhi marrtjina dhärra-dharrana bitjaya, “Dhuwayatja yolŋu Djesuwu yana ḻuṉḏuꞌmiŋu.”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Ga ŋayi Peter-ya waŋana, “Yaka!... yaka ŋarraya!”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi Peter-ya wirrkina galŋa-yätjthina bala ŋayi waŋana bitjayana, “Yaka, yaka ŋarraya dhuwaya marŋgi. God-Waŋarr dhuwaya ŋarrakuya marŋgi, ga ŋunhi ŋarra gurra nyäḻꞌyundja, ŋayiya yurru ŋarrana God-Waŋarryuya dhä-dirꞌyuna.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ga dhunupa yana ŋunhi djiḻawurrya ŋäthinana, ŋunhiya ḏämbu-bulalꞌmina. Ŋayŋu ŋayi Peter-yuya guyaŋinana ŋunhi nhattjaya nhanukaya Djesu waŋana bitjaya, “Yurruna ŋayi yurru ŋunhi djiḻawurrya ŋäthi ḏämbu-bulalꞌmi, nheya ŋarraku yurru märr-dhumbalꞌyun ḏämbu-ḻurrkunꞌmi.”
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.