Marcos 14
Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs ARA
1 — ausente —
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 — ausente —
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ga ŋayiya gurrana ŋunhi Djesuya nhinana ŋunhaya wäŋaŋu Bethany, ŋatha gurrana ḻukana Simon-gaya wäŋaŋu. Ga ŋäthiyiya ŋayi gurrana ŋunhi Simon-dja nhinana rerrimi, räypinydhu ŋayi gurrana garathina wirrkina. Yurru ŋayi ŋunhi bilina latjuꞌyinana.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Ga waya ŋunhi yolŋuya wayay ŋanya ŋarrtjunana bitjayana, “Nhäku nhe gurra dhuwaya buŋgan-latjuꞌya djalkthun?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Nhe ŋunhi beni djalim rrupiyawuna bathalawuna, ga rrupiyatja nhe ŋunhi be wekanha ŋunha lopananha yolŋuna wayana.”
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana wayana bitjaya, “Gunhaꞌyu waya ŋanya. Yaka waya nhanŋu mari-djäma. Dhuwaya ŋayi latjuꞌkuŋaya djäma ŋarraku.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Ŋunha ŋunhi lopaya yolŋu waya yurru nhina nhumaŋgayana dhiyana biyakuna bili, ga balanyamiyu nhuma ŋuli wayana guŋgaꞌyuya. Yurru ŋarra yurru dhuwaya nhumaŋgaya yaka nhina wiyin, dhumbuḻꞌnha waluya.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Dhuwaya ŋarra ŋuli rakunydhina ŋayŋu waya yurru ŋarraku rumbalya gärrinymaŋayana moluyina. Ga dhiyaŋuya miyalkthu rarryuna ŋarrakaya dhuwaya buŋgan-latjuꞌ latjuꞌkuŋaya, ŋunhiya mayaliꞌ bitjan ŋayi ŋarrana ŋathilꞌyuna djäma rumbal ŋarraku. Ga latjuꞌna ŋayi dhuwaya wirrkina yulŋuya ŋunhi ŋayi bitjaya djäma.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Ŋäku waya ŋarrana. Dhuwaya ŋarra yurru nhumaŋgu yuwalk yana ḻakama. Ŋunhi ŋuli yolŋuy wayay, marrtji dhäwuꞌ ḻakaŋu ŋunha bala buku-ḻiwꞌmaŋu, ga ŋäku yana waya ŋuli dhuwaya miyalkalaŋuwuy dhäwuꞌ, ŋunhi nhä ŋayi ŋarraku djäma latjuꞌ. Ga guḻkuꞌna yurru ŋunhi yolŋuya waya marŋgiyi.”
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Ga beŋu dhurrwaraŋu ŋayi ŋunhi waŋgany yolŋu yäku Judas Iscariot beŋu wayaŋgaya 12-kaya malthunamiwaya malaŋu marrtjinana. Yo, marrtjina ŋayi ga bunana ŋurruŋu-ḏalkarramiwu wayaŋgu, märr ŋayi yurru wayana guŋgaꞌyun goŋ-wekama Djesuna wayaŋgaya. Ga ḻakama ŋayi yurru wayaŋgu nhanŋuway ŋayaŋu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Ga ŋunhi waya ŋaḻapaḻmiyu balanya ŋäkuya ŋayŋu waya ŋoy-ŋamathinana. Ŋayŋu waya dhawuꞌ-nherraṉmina bitjaya, “Ŋuli nhe yurru Djesuna ŋanapuŋgaya goŋ-wekama, ŋanapuya yurru nhuna wuŋiḻi-yuna ŋurikiwuya.” Ŋayŋu ŋayi Judas-dja marrtjinana, bala gurrana dhukarrwuna ḻarruŋaya nhattjan ŋayi yurru Djesuna wayaŋgaya gathan.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Ga bitjana bili dhuŋgarra ŋupana ŋunhi ŋurru-yirrꞌyunamiyu waluyu wayaŋgu Jew-wu rom, waya ŋuli ḏämba ŋomaṉa ŋatha ŋuriki romgu malthuna yäkuwu Bilkpilk Ḏämba, ga wutthuna waya ŋuli bimbi wäyin ŋuriki romgu Ḻäy-djuḻkthunamiwu waluwu. Manymak, ga balanyamiyu bili yana waluyu, waya ŋuli ḻuṉḏuꞌmiŋuyu wayay waŋanha ŋanya Djesuna bitjana, “Wanhami wäŋaŋu ŋilimu yurru ŋamaŋamayun Ḻäy-djuḻkthunamiya ŋatha?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana guyurrꞌmiŋuna maṉḏana bulalꞌnha bitjaya, “Gatjuy marrtjina maṉḏa ŋayŋu Jerusalem-dhina. Ga ŋunhi nhuma yurru bunaya ŋunhaya wäŋaŋuya, nhuma yurru nhäma ḏarramuna. Ŋayi yurru gurra gapu gäma ḻambarryu banikinꞌmi. Ga malthu maṉḏa nhanŋu, ga gunha ŋayi yurru gulŋiyi ŋunhima buṉbuyi, yaka gunhaꞌyu, yana malthu nhanŋu.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Ga ŋunhaya djinawaꞌya nhuma yurru waŋa buŋgawana ŋuriki buṉbuwu, ga bitjan nhuma yurru nhanŋu ḻakama gamꞌ, ‘Wäy, ŋunha Marŋgikunhamiyu ŋäŋꞌthuna wanhami ŋanapu yurru Ḻäy-djuḻkthunamiya ŋatha ŋamaŋamayun, märr ŋanapu yurru ḻuka ŋayi ga ŋanapu ḻuṉḏuꞌmiŋuyu wayay.’
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ŋayŋu ŋayi yurru ŋuriŋi buŋgawayuya milkuma ŋunhana ŋunhi garwarnha wäŋa, ḻinyguna dharrana gurra, ŋilimuŋguna, ga ŋunhayana nhuma yurru ŋunhi ŋathaya ŋilimuŋgu ŋamaŋamayun.”
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Ŋayŋu yana maṉḏa ŋunhi marrtjinana. Ga ŋunhi maṉḏa Jerusalem-dja bunana, ga maḻŋꞌmaŋaya maṉḏa balanya bili ŋunhi nhattjaya ŋayi gurrana Djesuyu maṉḏaku ḻakaŋaya. Ga ŋunhayana maṉḏa ŋunhi Ḻäy-djuḻkthunamiya ŋatha ŋamaŋamayuna. Ga goŋ-dhawarꞌyuna maṉḏa bala roŋiyina Djesuwayana.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Ga ŋunhi marrtjina waluya gärrina ŋayŋu ŋayi Djesuya ga ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu ŋunhi 12-tja marrtjina ŋayŋuna wäŋayi.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Ga ŋunhi waya marrtjina ŋathaya ḻukana, ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana bitjayana, “Yuwalk yana ŋarra yurru dhuwaya nhumaŋgu ḻakama. Dhuwaya gayꞌ dhiyalaŋumi malaŋu dhuwaya ŋatha ŋilimu gurra ḻuka rrambaŋi, waŋganydja yolŋu yurru ŋarraku miriŋuthina,” bitjaya.
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Ŋayŋu wayatja ŋunhi guyurrꞌmiŋuya waya nhanŋu galŋa-yätjthinana ŋuriŋiya dhärukthu nhanukaya, bala waya marrtjina dhä-wirrkaꞌyunana ŋanya bitjaya, “Wäy,... yolthu way... yol ŋarra ŋeniya Marrkapmi?” bitjaya.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Ŋayŋu ŋayi Djesuya bitjayana waŋana, “Waŋganydhuya yolŋuyu dhiyalaŋumi gurra ŋathana mulka, ŋali yurru ḻupꞌmama banikinꞌthi rrambaŋina, ŋunhiya yolŋu yurru ŋarraku miriŋuthina.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Guyaŋi waya, ŋarraya dhuwaya Yuwalkŋuya Walꞌŋu Yolŋu yurru rakunydhina bitjan yana bili ŋunha gurra God-Waŋarrwaya Dhuyuŋu Djorraꞌŋu wukirriwuy djingaryun. Ga bathalana wirrkina yurru ŋurikiya gumurr-gänhamiwuya yolŋuwu mari maḻŋꞌthu. Ga latjuꞌya nhanŋu ŋunhi ŋayi beni yaka maḻŋꞌthuna.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Ga baḏak waya marrtjina ŋunhi ḻukana ŋathaya, ŋayŋu ŋayi Djesuya ḏämbaꞌna ŋätthuna bala bukumiyaŋaya God-Waŋarrnha ŋurikiyi. Ga ḏawꞌyuna ŋayi, ŋayŋu wekaŋaya marrtjina wayaŋgu. Ga waŋana ŋayi bitjaya, “Dhuwayatja ḏämba ŋarraku rumbal. Maꞌ, ŋätthuna ŋayŋu ḻukina.” |src="cn01803b.tif" size="col" ref="Mark 14:22"
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ga bitjaya bili ŋayi ŋätthuna wiyikaꞌya banikinꞌmi, ga buku-wekaŋaya ŋayi God-Waŋarrnha, ŋayŋu ŋayi wekaŋaya ŋunhi wiyikaꞌya ŋunha guyurrꞌmiŋuwuna wayaŋgu wurkthunawu.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Ŋayŋu ŋayi bitjayana waŋana, “Dhuwayatja borum wiyikaꞌ ŋarraku gulaŋ, ŋunhi yurru ḻarryun guḻkuꞌwuna yolŋuwu walŋakunhawu. Ga bamanꞌtja ŋayi ŋunhi God-Waŋarryu dhawuꞌ-nherraya rom guḻkuꞌwu yolŋuwu walŋakunhawu. Dhiyaŋuya ŋunhi ŋarrakayatja gulaŋdhu yurru romnha marrtjinyamama, maḻŋꞌthuna yurru yuwalkthina. Maꞌ, ŋätthuna bala wurkthuna.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Ga dhuwanna gamꞌ, yakana ŋarra yurru buluya borum wiyikaꞌ wurkthu, ga gunha ŋilimu ŋuli rrambaŋina nhini ŋunhayana djiwarrꞌŋuna God-Waŋarrwayana romŋu.”
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Ga dhurrwaraŋu beŋuya ŋayŋu waya manikaynha barkparkthuna God-Waŋarrwayana. Ŋayŋu waya marrtjina ŋayŋu bukuyina wäŋayi yäkuyi Mount-Olive-thi.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ga ŋunhi waya marrtjina ŋayŋu dhukarr-ŋupaya, ŋayŋu ŋayi Djesuyuya ḻakaŋaya ŋathilꞌyuna bitjaya, “Yalalaya yurru ŋunhi munhakuyina ga nhumaya yurru dhuwayatja waya waṉḏiꞌ-waṉḏina ŋarrakaya, gunhaꞌyuna ŋarrana yurru. Yo, ŋäthiyi yana ŋunhi waŋganydhu yolŋuyu dhäwuꞌ bitjaya wukirri Dhuyuyi Djorraꞌyi bitjaya gamꞌ,
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Ŋarraya ŋuli rakunydhina. Yurru ŋarra ŋuli dhuwaya bulu walŋathi ŋayŋu ŋuli marrtjiya ŋurruŋuna nhumaŋgu, ga ŋunhayana ŋarra nhumaŋgu yukirri galkuyuya Galilee-na wäŋaŋu. Yo, ŋunhayana nhuma ŋuli ŋarrana nhäŋuya.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Ga ŋayiya Peter-ya waŋana bitjayana, “Ŋarraya yurru nhuna yaka gunhaꞌyun, marrkapmi, gunha warray yurru wayatja nhuna gunhaꞌyun, yurru ŋarraya yaka.”
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Ga ŋayi Djesuya waŋana bitjaya, “Ŋäku ŋarrana latjuꞌkuŋu Peter. Dhiyaŋu bala munhaku, yalala, nhe yurru ŋarraku dhumbalꞌyun ḏämbu-ḻurrkunꞌmi, ga yurruna ŋayi yurru ŋunhi wäyindja djiḻawurrya ŋäthi ḏämbu-bulalꞌmi.”
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Ga ŋayi Peter-ya wirrkina waŋana bitjayana, “Yaka dhuwaya ŋarraya yurru nhuŋu dhumbalꞌyun, gunhayi ŋunhi ŋarra yurru rakunydhiya!”
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Ga ŋunhi Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu waya nhanŋu bunana ŋunhaya Gethsemane wäŋaŋu, ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana, “Dhiya waya ḏäpthu, ŋarra yurru bukumiyama God-Waŋarrwaya,” bitjaya.
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 — ausente —
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 — ausente —
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 — ausente —
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Ga roŋiyina ŋayi ŋayŋuyi luṉḏuꞌmiŋuwu wayaŋgu bunana ga maḻŋꞌmaŋaya wayana gayŋimina. Ga dhirrꞌyuna ŋayi wayana, ŋayŋu ŋayi Peter-wayatja waŋana bitjayana, “Wäy, nhattjan nhumaya gurra dhuwaya, gayŋithi yana? Yakana nhuma yurru dhuwaya märr ŋula gurriri biraꞌyun?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Djäka waya nhumaŋguway, ga bukumiyaŋu waya God-Waŋarrwaya märr nhumana yurru ŋula nhäyuya mulka, nhumaya yurru ŋunhi dhärra ḏälnha yana. Ḻinygu ŋayaŋuya nhuŋu gurra dhuwayi djälmiyi nhe yurru dhärra ḏäl yana, yurru rumbalya nhuŋu dhuwayi ganydjarrmiriwnha yalŋgiꞌyinana,” bitjaya.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ga bulu ŋayi Djesu marrtjina buku-ŋalꞌyunawu, ga bitjaya bili ŋayi bukumiyaŋaya balanya bili yana dhäruk.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Ga gaŋgathina ŋayi, ga roŋiyina beŋu bukumiyanhaŋu ga maḻŋꞌmaŋaya wayana yakurrmina yana, bathalayuna wayana yakurryu bilkthuna. Ga ŋunhi waya ḏurryunaya bala goranana, ga yakana waya ŋula buku-roŋinymaŋaya nhanŋu.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ga bulu ŋayi ḏämbu-ḻurrkunꞌmi roŋiyina bukumiyanhaŋu. Ga ŋunhi ŋayi roŋiyinaya ŋayŋu waŋana ŋayi bitjayana, “Ḻinyguna yakurrŋuya waya gulyuna! Waluya dhuwaya galkithinana, ŋayi yurru ŋuriŋiya yolŋuyu goŋ-wekamana ŋunhi Yuwalkŋunaya Walꞌŋu Yolŋuna yätjkayana yolŋuwaya wayaŋgaya.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Maꞌ! Gaŋgathina waya ŋilimu marrtjina. Nhäŋuna waya, dhuwanna ŋayi ŋunhiyiya yolŋu ŋunhi ŋayi guŋgaꞌyuna wayana mulkanhawu ŋarraku.”
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Ga ŋurruŋu-ḏalkarrami mala ga rom-marŋgikunhami ga Jew-wu ŋurru-warryunami mala waya djuyꞌyuna yolŋuna wayana ŋapawu Judas-ku malthuna. Ga ŋayi ŋunhi Djesuya baḏak yana waŋana gurrana, ŋayŋu ŋayi Judas-tja bunana wayaŋgu ga mala nhanŋu. Ga marrtjinaya waya gurrana malkarrmi, goŋ garami, ga goŋ birkuꞌmi, mulkanhawu nhanŋu Djesuwu.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Ga bili ŋayi ŋunhi Judas-thuya ḻakaŋaya bitjaya, “Ŋunhi yolnha ŋarra yurru burumunꞌ walkuma ŋunhina yolŋunaya nhuma yurru mulkaꞌ.” Judas-thu milkuŋaya wayaŋgu ŋunhi ŋayi walkuŋaya Djesuna|src="cn01812b.tif" size="col" ref="Mark 14:44"
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Ga ŋunhi waya bunanaya ŋayŋu ŋayi Judas-tja marrtjina Djesuwayana ŋayŋu waŋana bitjayana, “Marŋgikunhami,” bitjana, ŋayŋu walkuŋayana ŋanya, ga maŋutji-wekaŋayana ŋanya ŋunhi yolnha waya yurru mulkaꞌ.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Ŋayŋu waya wiripuya yolŋu mala galkithinana mulkanhawuna nhanŋu Djesuwu.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Ga ŋunhi waŋganydhuya Djesuwaya ḻuṉḏuꞌmiŋuyu yikiꞌna dhawaṯmaŋaya ŋayŋu yana buthuruna gulkthuna, ḻiya-ŋärraꞌmiwuna djämamina.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana ŋuriki yolŋuwu wayaŋgu bitjayana, “Nhäku nhuma liliya marrtjina malkarrmiya? Yaka ŋarra dhuwaya maḏakarritj yolŋu.
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Ŋarraya gurrana bitjaya bili walu-ŋupaya marŋgikuŋaya yolŋuna wayana ŋunhaya God-Waŋarrwaya Dhuyuŋu Buṉbuŋu, ga yaka warray nhumaya ŋarrana balanyamiyuya mulkana... yurru dhuwanna nhumaŋgu waluya. Yo, bitjan ga yana ŋayi gurra ŋunha wukirriwuya dhärra ŋäthiliŋuya God-Waŋarrwaya Djorraꞌŋu.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ŋayŋu ŋunhi Djesuwuya ḻuṉḏuꞌmiŋu waya biyaṉiyinana ŋayŋu waya waṉḏiꞌwaṉḏinana, gunhaꞌyunana ŋanyaya ŋunhimana.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Ga ŋunhayayi gurrana gurrmulyu ḏarramuyu guyurr-ŋupaya Djesuna, ga bilkthunminaya ŋayi ŋunhi galikuꞌyu. Ga bitjaya bili waya ŋanyaya mulkana.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 Yurru waya ŋanya baḏatjuna ga mulkanaya waya nhanŋu ŋunhi galikuꞌna. Ga ŋayipiya gurrana waṉḏina wäŋayina girriꞌmiriwnha, bili ŋayi ŋunhi biyaṉiyina wirrkina.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Ŋayŋu waya ŋunhi gäŋayana Djesunaya ŋayŋu ḻiya-ŋärraꞌmiwayana wäŋayi. Ga ŋunhaya ŋunhi ŋaḻapaḻmiya yolŋu waya gurrana nhinana bukmak yana, ŋurruŋu-ḏalkarrami mala ga rom-marŋgikunhami waya ga Jew-wu ŋurru-warryunami mala.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Ga ŋunhi waya Djesuna gäŋaya, ga ŋayiya gurrana Peter-ya malthuna bala, ŋayŋuyi ḻiya-ŋärraꞌmiwaya wäŋayi, yurru djuḻuḻꞌyuna ŋayi gurrana marrtjinaya bala. Ga gulŋiyina waya rrambaŋi ŋayŋuyi, bala ŋayi malayina gärrina wayaŋgaya ḏap-ṯapkayana miṯtjiyi waya marrtjina ḏäpthuna ḻithaya gurthaŋu.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Ga ŋunhaya ŋunhi djinawaꞌ buṉbuŋu waya ŋunhi ŋurruŋu-ḏalkarramiya wayay gurrana dhäwuꞌna maḻŋꞌmaŋaya Djesuwalaŋuwuynha märr waya yurru djarrma-gäma ŋanya yätjpuy djämapuy. Yurru yaka waya ŋunhi malŋꞌmaŋaya ŋula nhä yatj nhanukaya.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Yo, guḻkuꞌna yolŋuna waya ŋätthuna mäkiriꞌ-marŋgimina märr waya yurru nyäḻꞌnha dhäwuꞌ nhanukalaŋuwuy ḻakama, ga dhäwuꞌya mala wayaŋguŋu ŋunhi barrkuwatjthinana.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Yo, ga wiripu-guḻkuꞌ yolŋu waya ŋunhi mäkiriꞌ-marŋgimi gaŋgathina bala gurrana nyälꞌnha dhäwuꞌ ḻakaŋaya
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 bitjaya, “Dhuwanaya ŋanapu yolŋuna ŋäma ŋayi bitjan waŋa, ‘Dhuwaya ŋarra yurru ḏawꞌmamana God-Waŋarrwuya Dhuyuya Buṉbu yolŋuwuŋuya goŋbuy dhuḻꞌyunaya. Ga ḻurrkunꞌthu waluyu wiripuna ŋuli buṉbu ŋalꞌyu, ga ŋunhiya yakana yolŋuwuŋu goŋbuy.’ ”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Ga dhäwuꞌya waya gurrana ŋunhi ḻakaŋaya yaka dhunupaya.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi ḻiya-ŋärraꞌmiya yolŋu gaŋgathinana gumurrŋu yolŋuwaya wayaŋgaya ŋayŋu waŋana Djesuwuya bitjayana, “Dhuwaya gurrana yolŋuyu wayay ḻakaŋaya be nhe yätj djäma. Ŋäma ga nhe gurra wayana yulŋuya? Nhäku nhe gurra dhuwaya mukthundja nhina?”
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Yurru ŋayi Djesuya yakana buku-roŋinymaŋaya. Mukthunana ŋayi gurrana nhinana. Ŋayŋu ŋayi ŋunhi ḻiya-ŋärraꞌmiya waŋana bitjayana, “Maꞌ, ḻakaŋuna ŋanapuŋgu. Nheya dhuwaya ŋunhi Maŋutji-ḻakanhawuy yolŋu ŋeniya... God-Waŋarrwu gäthuꞌmiŋu?”
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Ga ŋayi Djesuya waŋana bitjayana, “Yo, ŋarraŋga dhuwaya. Ga yalalaya nhuma yurru ŋarrana Yuwalkŋunaya Walꞌŋu Yolŋuna nhäma, ŋarra yurru gurra nhina ganydjarrmina, dhunupaꞌŋumina God-Waŋarrwayana galiꞌŋu ŋunhaya djiwarrꞌŋuna. Ga roŋiyi ŋarra ŋuli lili djiwarrꞌŋuyu waŋupiniꞌyu. Balanyamiyuna nhuma yurru ŋarrana nhämaya.”
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 — ausente —
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 — ausente —
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Ŋayŋu marrtjina ŋunhi wiripuyuya yolŋuy wayay Djesunaya dhupthunana. Ga garrwiꞌyuna waya ŋanya maŋutji galikuꞌyu bala gurrana bartjunmaŋayana, ga waŋana waya bitjaya, “Maꞌ, ŋuli nhe God-Waŋarrwuya yolŋu, ḻakaŋu mak, yolthu nhuna wutthunaya?” Ŋayŋu ŋunhi ḏapṯapthuya wayay Djesunaya djawꞌyunana, bala gurrana baymatthunana ŋanya.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 — ausente —
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 — ausente —
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ga ŋayi Peter-ya dhumbalꞌyuna bitjaya, “Yaka dhuwayitja dhunupa. Yaka dhuwaya ŋarra marŋgi nhäku nhe gurra dhuwaya waŋa.” Ŋayŋu yana ŋayi Peter-ya walmanana warraŋulyina, [ga dhunupana yana ŋunhi djiḻawurrya ŋäthinana.]
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Ga bulu ŋayi ŋuriŋi djämamiyu miyalkthu Peter-na nhäŋaya, ga waŋana ŋayi yolŋuꞌyulŋuna wayana ŋunhi marrtjina dhärra-dharrana bitjaya, “Dhuwayatja yolŋu Djesuwu yana ḻuṉḏuꞌmiŋu.”
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Ga ŋayi Peter-ya waŋana, “Yaka!... yaka ŋarraya!”
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi Peter-ya wirrkina galŋa-yätjthina bala ŋayi waŋana bitjayana, “Yaka, yaka ŋarraya dhuwaya marŋgi. God-Waŋarr dhuwaya ŋarrakuya marŋgi, ga ŋunhi ŋarra gurra nyäḻꞌyundja, ŋayiya yurru ŋarrana God-Waŋarryuya dhä-dirꞌyuna.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Ga dhunupa yana ŋunhi djiḻawurrya ŋäthinana, ŋunhiya ḏämbu-bulalꞌmina. Ŋayŋu ŋayi Peter-yuya guyaŋinana ŋunhi nhattjaya nhanukaya Djesu waŋana bitjaya, “Yurruna ŋayi yurru ŋunhi djiḻawurrya ŋäthi ḏämbu-bulalꞌmi, nheya ŋarraku yurru märr-dhumbalꞌyun ḏämbu-ḻurrkunꞌmi.”
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.