Marcos 10

Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ŋayŋu ŋayi Djesuya marrtjina Judea-yina makarryi wäŋayi. Ga bitjayana bala ŋunha galiꞌyina wiripuyina wäŋayi ŋunhana galki Jordan-na mayaŋꞌ mulkana. Ga guḻkuꞌna ŋunhi yolŋuya waya ḻuŋꞌthuna nhanukaya. Ga bulu ŋayi gurrana marŋgikuŋaya.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Ga Pharisee waya marrtjina märr waya yurru dhä-wirrkaꞌyun yurru gatjarrꞌyun ŋanya, “Nhattjan gurra ŋunha ŋilimuŋguya rom waŋa,... ŋayi yurru ḏarramuyuya gunhaꞌyun nhanŋuway miyalknha ŋayŋu djuyꞌyuna ŋanya?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Ga ŋayi Djesuya buku-roŋinymaŋaya bitjaya, “Guyaŋi ŋäthiyi, nhattjan gurra ŋunhi Moses-kuya waŋa rom ŋurikiya ŋilimuŋgalaŋuwuya romgu?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Ga wayatja buku-roŋinymaŋaya, “Ŋunha Moses-kuŋuya rom bitjan waŋa gurra ŋilimuŋgu gamꞌ, Ŋurruŋuya ŋayi ŋäthiyi yurru djorraꞌ wukirri gunhaꞌyunaminyawu, ga yurruna ŋanya gunhaꞌyundja yurru gupa-ḏälnha.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana bitjayana, “Ŋäku waya! Yuwalk ŋayi ŋunhi Moses-dhuya bitjaya rom nherraya, bili nhuma dhuwaya ŋayaŋu-ḏälmi.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Ga yaka waya ŋunhiya dhäwuꞌ meṉguŋu ŋe!, ŋunhi dhäwuꞌ ŋurru-yirrꞌyunawuy, ŋunhi ŋayipi God-Waŋarryu djäma dhuwaya djiwarrꞌ wäŋa ga dhuwaya munathaꞌ! Ŋunha gurra wukirriwuy djingaryun bitjan gamꞌ,
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Ga ŋurikina ŋurruwu ŋayi yurru ŋunhi ḏarramuyuya gunhaꞌyun nhanŋuway ŋäṉḏiꞌmiŋunaya ga bäpaꞌmiŋunaya,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 ga bulalꞌ ŋunhi rumbalya maṉḏa yurru waŋganydhinana.’
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Ga ŋayi God-Waŋarryuna maṉḏana ŋuli waŋgany-manapandja, ga yakana maṉḏana yurru ŋula yolthu barrkuwatjkuma, bili ŋunhiya yätjnha wirrkina rom!”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Ga beŋuya ŋayi Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu waya nhanŋu gulŋiyina buṉbuyina. Ga ŋunhaya waya ŋanya ŋäŋꞌthunaya Djesuna bitjaya, “Nhä nhe gurrana ŋanapuna marŋgikuŋaya ŋäthiyiya?”
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Ga ŋayi Djesuya buku-roŋinymaŋaya bitjayana, “Ŋunhi yurru ḏarramuyu gunhaꞌyun nhanŋuway miyalknha ga ŋätthun ŋayi yurru ŋunha wiripunana, ŋunhiya ŋayi gurra marrambaꞌna warkthun.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Ga balanya bili miyalkuya. Ŋuli ŋayi yurru gunhaꞌyun nhanŋuway dhuwayꞌmiŋunaya ŋayŋu waṉḏi yurru ga ŋätthun wiripunana, ŋunhiya bitjan marrambaꞌna gurra djäma.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Waŋganymiyu, yolŋuy wayay gäŋaya wayaŋgu djamarrkuḻina Djesuwaya, märr ŋayi yurru wayaŋgaya goŋ-ŋalꞌyun ga ŋäŋꞌthun God-Waŋarrnha märr nhanŋu yurru ŋunhi ŋayaŋu-latjuꞌkunhami rom maḻŋꞌthun wayaŋgaya. Ŋayŋu waya ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya wayay ŋarrtjunana wayana gukuŋayana.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Ga ŋunhi ŋayi Djesuyu nhäŋaya wayana balanyayi ŋayŋu ŋayi maḏakarritjthinana nhanukalaŋuwu ḻuṉḏuꞌmiŋuwuya wayaŋgu ŋayŋu ŋayi waŋana bitjayana, “Yaw, yaka dhuwayi yumurrkuꞌnaya gukuŋu, bili God-Waŋarrwuya dhuwaya yolŋu waya balanya bitjan dhuwaya yumurrkuꞌ.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Yo, latjuꞌkuŋu waya biyaku guyaŋi. Ŋuli yurru ŋula yol yolŋu yuwalktja walꞌŋu djälmiyi God-Waŋarrwuya, wayatja yurru yuwalknha yana ŋayaŋumiyi nhanŋu, bitjan dhuwaya djamarrkuḻi ŋuli yuwalkkumaya ŋayaŋumiyi wayaŋgalaŋuwu ŋäṉḏiꞌmiŋuwu ga bäpaꞌmiŋuwu. Ga ŋuli yakaya ŋayaŋumiyi nhanŋu Godku, waya yurru yana yakana God-Waŋarrwuya djamarrkuḻi.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Ga beŋu dhurrwaraŋu ŋayŋu ŋayi Djesuyuya wayana djamarrkuḻinaya ḻawꞌḻawmaŋayana, ŋayŋu ŋayi goŋ-ŋalꞌyuna ga bukumiyaŋaya God-Waŋarrwayana märr ŋayi yurru wekamana nhanŋuway märr-ŋamathinyamiya rom wayaŋgayana, bukmakayana yana.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Ga ŋunhi ŋayi Djesu gurrana gurkuꞌyuna marrtjinyawu, bala ŋayi ḏarramuna bunana nhanŋu. Ga buṉꞌkumu djipthuna ŋayi Djesuwaya ŋunhanaya bili gumurrŋuna nhanukaya bala ŋayi dhä-wirrkaꞌyunana bitjayana, “Manymak Marŋgikunhami, ŋarra nhuna yurru dhuwaya dhä-wirrkaꞌyun ŋäthiyi. Balanyawu gamꞌ: Nhattjan dhika ŋarra yurru yulŋuya, märr ŋarra yurru marŋgithi ŋunhi ŋarra ŋuli djiwarrꞌŋuya nhini God-Waŋarrwayatja wiyinŋumi, walŋa-dhawarꞌyunamiriwnha?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Ga ŋayi Djesuya buku-roŋinymaŋaya, “Nhäku nhe dhuwaya bitjayatja waŋana, ‘Manymak Marŋgikunhami’?, bitjayatja. Yaka dhuwaya ŋula yol yolŋu yuwalktja walꞌŋu latjuꞌ, God-Waŋarr yana ŋayipi latjuꞌya.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Biliŋga nhuma dhuwaya God-Waŋarrwuya dhärukku marŋgi ŋunhi gurra bitjan waŋa,
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi yolŋuya bitjayana waŋana, “Yuwalk yana marrkapmi Marŋgikunhami. Ŋarraya gurrana dhuwaya mulkana ga malthuna dhiyaku romgu beŋu bili yana ŋunhi ŋarra yothuŋga yana.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Ŋayŋu ŋayi gurrana Djesuyuya nhäŋayana ŋunhi yolŋunaya ŋayaŋuyuna latjuꞌyuna ŋayŋu ŋayi bitjayana waŋana, “Gatjuy roŋiyina wäŋayina ga djalimnha nhuŋuway nhäya malany warrpamꞌthuna yana. Ga ŋuli nhe yurru rrupiyaya ŋätthun bala mala-gulkthuna ŋunhiya, ŋayŋu wekuŋu ŋunha ŋurruwuyknhana yolŋuna wayana. Ŋayŋu nheya yurru ŋarrakuna malthun. Ga yalalaya ŋayi yurru God-Waŋarryuya buku-roŋinymama wekama nhunaya nhä malanynha ŋunhaya djiwarrꞌŋuna.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Ga ŋunhi ŋayi ŋuriŋi yolŋuyu balanya ŋäkuya Djesunaya, ŋayŋu nhanŋu ŋayaŋuya-yätjthinana. Ŋayŋu ŋayi wäŋayina marrtjina galŋa-yätjthinana, bili ŋayi ŋunhi yuwalknha yana ḻukunydjaꞌya.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya nhäŋayana marrtjina, ŋayŋu ŋayi waŋana nhanukalaŋuwaya ḻuṉḏuꞌmiŋuwaya bitjaya, “Gumurr-ḏälnha dhuwaya wirrkina yana ḻukunydjaꞌwuya yolŋuwu gärrinyawu ŋayŋu djiwarrꞌyiya!” Wäyin yäku camel|src="HK00038C.tif" size="col" ref="Mark 10:23"
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Ga ŋunhi waya ḻuṉḏuꞌmiŋuyu ŋäkuya ŋanya balanyawuy waŋanhaya ŋayŋu waya märr-dhumbalꞌyunana. Ga ŋayi Djesuya bulu waŋana bitjaya, “Ŋäkuya waya latjuꞌkuŋu! Ḏäl dhuwaya wirrki gulŋinyawu God-Waŋarrwayatja gurruṯumiwayatja Romdhi.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Guyaŋi ŋunhi wäyina yäkuna camel-nha. Yuwalk ŋayi ŋunhi wirrkina gumurr-ḏälnha nhanŋu gärrinyawu ŋunha yutjuwaḻaꞌya ŋarŋga ṉelŋu, ŋunhi girriꞌ ŋuli dharpuma. Yo, balanyana ŋunhi yulŋuya ḻukunydjaꞌwuya yolŋuwu, wirrkina yana gumurr-ḏälnha gärrinyawu God-Waŋarrwayatja Romdhi.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Ga nhattjaya ŋayi ŋunhi Djesu waŋana, ŋunhiya waya wirrkina dhumbalꞌyuna. Ŋayŋu waya gurrana dhä-wirrkaꞌyunmina bitjayana, “Ga, ŋuli ŋayi gurra yuwalktja bitjan ḻakama, ga yolnha ŋuli ŋunhi yuwalktja nhini ŋunhayatja djiwarrꞌŋuya nhanukaya God-Waŋarrwayatja?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya nhäŋayana marrtjina, ga bitjayana ŋayi waŋana, “Yolŋuya yurru ŋunhi yaka gänaꞌ gulŋiyi God-Waŋarrwaya Romdhi nhanukiyingaya ŋayi ganydjarryu. Yurru yaka waya meṉguŋu, ŋayipi God-Waŋarryu mulka gurra ganydjarr gärrinyamanhawuya yolŋuwu nhanukiyingaya Romdhi. God-Waŋarryuya djäma yana nhä malanynha bukmak.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Ga ŋayi Peter-ya waŋana buku-roŋinymaŋaya bitjana, “Marrkapmi. Ŋanapuya dhuwaya bili gunhaꞌyuna nhä mala ŋanapuŋguway ŋayŋu malthuna nhuŋuna. Ga nhä dhika ŋanapuŋguya buku-roŋinymanhaya?”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 — ausente —
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Ga ŋuli yurru yolŋu bitjandja bili guyaŋinyami yindikunhamiya, ŋunhayatja ŋayi yurru nyumukuṉinydhina, nhäŋaniŋꞌthina. Ga ŋunhi nhäŋaniŋꞌtja yutjuwaḻaꞌya ŋuli ŋurruŋuyina ŋunhayatja.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Ga balanyamiyu waya ŋunhi marrtjina ŋayŋu Jerusalem-dhina ga ŋayiya gurrana ŋunhi Djesuya ŋurruŋuna bitjaya marrtjina ga wayatja ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu ga wiripu yolŋu waya gurrana ŋapa-munguyunana ŋanya. Ga guyaŋina waya marrtjina dhäruk ŋanya waŋanhaya bitjanaya, “Yolŋuyu wayay ŋarrana ŋuli baymatthuna ŋunhaya Jerusalem-dja.” Ga wirrkina waya ŋunhi bitjaya ganyimꞌthuna, biyaṉina manapaya.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Ga bitjaya ŋayi waŋana, “Ŋäku waya nhuma! Dhuwaya ŋilimu gurra marrtjina yulŋuya Jerusalem-dhina. Ga dhuwanna ŋarra yulŋuya Yuwalkŋuya Walꞌŋu Yolŋu, dhuwaya waya ŋuli ŋarrana goŋ-wekuŋuna ŋurruŋu-ḏalkarramiwuna wayaŋgu ga rom-marŋgikunhamiwuna wayaŋgu. Ŋayŋu waya yurru ŋarraku yoranhamina rakunydhinyawuna. Ŋayŋu waya ŋuli ŋarrana goŋ-wekuŋuna ŋunha wiripuwayana yolŋuwaya wayaŋgaya, ŋunhi waya dhuŋa God-Waŋarrwu.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Ga ŋunhayana waya ŋuli ŋarrana gora-wekuŋuya. Dhupthuyu waya ŋuli ŋarrana ga bartjunmaŋu rakiꞌyu, ŋanaknha ŋarrana baymatthuya. Ga dhurrwaraŋu beŋuya bala waya ŋarrana ŋuli murrkayꞌkuŋuna baymatthu. Ga yuwalk yana ŋarra ŋuli ŋunhi rakunydhiya, ga munha bulalꞌ ŋuli djuḻkthu ŋayŋu bulu ŋuli walŋathi.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Ga beŋuya dhurrwaraŋu bala maṉḏa ŋunhi Zebedee-wu gäthuꞌmiŋu maṉḏa James ga John marrtjina withiya Djesuna. Ŋayŋu maṉḏa ŋäŋꞌthunana ŋanya bitjayana, “Marrkapmi Marŋgikunhami, dhuwaya ŋilinyu gurra dhäruk nhuŋu mulka.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya maṉḏana dhä-wirrkaꞌyunana bitjayana, “Nhäku nhuma yurru ŋäŋꞌthundja?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Ga maṉḏaya bitjayana waŋana, “Marrkapmi, yalalamiyuya nheya yurru dhuwaya ŋurruwuŋmina walꞌŋu ŋurru-warryunamina ŋanapuŋgu. Ga ŋula nhe yurru bitjandhi bili ŋilinyuŋguya guyaŋi? Märr yurru ŋilinyu nhokayana galki. Waŋganydja yurru nhina nhokaya dhunupaꞌŋu galiꞌŋu ga wiripuya yurru nhina wiṉꞌkuŋuna galiꞌŋu.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Ga ŋayiya Djesuyuya buku-roŋinymaŋaya, “Yaka nhuma dhuwaya marŋgi nhäku nhuma gurra dhuwaya ŋäŋꞌthun. Ŋarraya ŋuli dhuwaya yalalaŋumiya galŋa-wiḻyuna wirrkina yana. Wanhana? Nhattjuna nhumaya ŋuli... biyaku bili galŋa-wiḻyu bitjan ŋarra, ga yana bili ga rakunydhi ŋuli?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ga maṉḏaya waŋana, “Ŋe... biyaku bili Marrkapmi.”
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Wäy-y, ŋunhiya ŋuli ŋayipina God-Waŋarryuna mala-djarrꞌyu, yol ŋuli nhini dhunupaꞌŋuya ga yol wiṉꞌkuŋuya galiꞌŋu. Ga bili ŋayi ŋunhi ŋäthiyi yana mala-djarrꞌyundja. Ŋunhiya ŋunhi yaka ŋarraku mala-djarrꞌyunawu.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Ga ŋunhi waya wiripu-guḻkuꞌyuya ḻuṉḏuꞌmiŋuyu wayay ŋäkuya maṉḏana dhäruktja balanyawuy waŋanhaya, bala waya maḏakarritjthinana maṉḏaku.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya wayana ḻuŋꞌmaŋayana ŋayŋu bitjayana waŋana, “Marŋgiŋga nhuma dhuwaya: ŋunhi dhiyaŋuya bala ŋurru-warryunamina yolŋu waya balanyawu, rom-ḏälmina, buŋgawakunhamina waya ŋuli yolŋuwuya wayaŋgu bukmakkuna. Balanyana ŋuli dhuwaya maḻŋꞌthundja buku-ḻiwꞌmama dhiya munathaꞌŋuya wäŋaŋu.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Yurru nhumaya yurru yaka bitjandhi. Ga ŋuli nhe ŋula yol yolŋu dhipuŋu malaŋu gurra djälmiyi ŋurruŋuyinyawu, nhe ŋäthiyiya yurru djämamiyi wiripuŋuwu yolŋuwu wayaŋgu.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Ga ŋuli ŋayi yolŋu djäl ŋurruŋuthinyawu, ŋayi yurru djämamiyi bukmakkuna yana yolŋuwu.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Bili ŋarraya, ŋunhi Yuwalkŋuya Walꞌŋu Yolŋu, yaka ŋarra lili marrtjina märr waya yurru djäma ŋarraku. Marrtjinaya ŋarra lili märr yurru ŋarra djäma yolŋuwu wayaŋgu. Ŋarraya ŋunhi marrtjina ŋarra yurru rakunydhina mundhurr-wekamana, märr yurru ŋuruŋiya bäyarraꞌyuya, roŋinymamana yurru yolŋunana yätjŋuna romŋu.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Yo, Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu waya nhanŋu ga wiripu guḻkuꞌ yolŋu waya bunana ŋunhaya Jericho-nha wäŋaŋu. Ga ŋunhi waya gunhaꞌyunaya ŋunhiya wäŋaya, waṉgany yolŋu gurrana bambay nhinana galiꞌŋu dhukarrŋu yäku Bartimaeus, Timaus-ku gäthuꞌmiŋu, ŋäŋꞌthuna nhinana.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Ga ŋunhi ŋayi ŋuriŋi ŋäkuya ŋanya Djesuna ŋunhi Nazareth-puyŋunaya djuḻkthunaya, ŋayŋu ŋayi yatjunana bathalana rirrakay bitjayana, “Djesu, David-kuŋu mala-bunhaya, bilina ŋanapu wiyinŋumina gurrana galkunaya nhuŋu. Go, maŋutji-wuyuna ŋarraku.”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Ga waya ŋunhi yolŋuyuya wayay ŋäkuya ŋanya yatjunaya ŋayŋu waya marrtjinana ŋarrtjunana ŋanya, “Ye,... mukthu!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Ŋayŋu ŋayi Djesuya gulyunana ŋayŋu bitjayana waŋana, “Go, lili waya ŋanya gäŋu!”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Ga ŋayiya ŋunhi Bartimaeus-thuya ŋäkuya ŋayŋu yana yupmaŋayana nhanŋuway girriꞌ gayanhꞌthanhawuy ŋayŋu djingaryunana waḏutja yana, ŋayŋu marrtjina wirrkina bala Djesuwayana.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya ŋanya dhä-wirrkaꞌyunana, “Nhäku nhe djälya?”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Ga bulu ŋayi Djesu waŋana nhanŋu, “Bilina nhe dhuwaya märr-yuwalkmiyinana, ŋarraya yurru walŋakumana nhuna. Yo, ḻinyguna nhe dhuwaya latjuꞌna, gatjuy marrtjina!”
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.