Marcos 10

Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ŋayŋu ŋayi Djesuya marrtjina Judea-yina makarryi wäŋayi. Ga bitjayana bala ŋunha galiꞌyina wiripuyina wäŋayi ŋunhana galki Jordan-na mayaŋꞌ mulkana. Ga guḻkuꞌna ŋunhi yolŋuya waya ḻuŋꞌthuna nhanukaya. Ga bulu ŋayi gurrana marŋgikuŋaya.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Ga Pharisee waya marrtjina märr waya yurru dhä-wirrkaꞌyun yurru gatjarrꞌyun ŋanya, “Nhattjan gurra ŋunha ŋilimuŋguya rom waŋa,... ŋayi yurru ḏarramuyuya gunhaꞌyun nhanŋuway miyalknha ŋayŋu djuyꞌyuna ŋanya?”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 Ga ŋayi Djesuya buku-roŋinymaŋaya bitjaya, “Guyaŋi ŋäthiyi, nhattjan gurra ŋunhi Moses-kuya waŋa rom ŋurikiya ŋilimuŋgalaŋuwuya romgu?”
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 Ga wayatja buku-roŋinymaŋaya, “Ŋunha Moses-kuŋuya rom bitjan waŋa gurra ŋilimuŋgu gamꞌ, Ŋurruŋuya ŋayi ŋäthiyi yurru djorraꞌ wukirri gunhaꞌyunaminyawu, ga yurruna ŋanya gunhaꞌyundja yurru gupa-ḏälnha.”
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Ŋayŋu ŋayi Djesuya waŋana bitjayana, “Ŋäku waya! Yuwalk ŋayi ŋunhi Moses-dhuya bitjaya rom nherraya, bili nhuma dhuwaya ŋayaŋu-ḏälmi.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Ga yaka waya ŋunhiya dhäwuꞌ meṉguŋu ŋe!, ŋunhi dhäwuꞌ ŋurru-yirrꞌyunawuy, ŋunhi ŋayipi God-Waŋarryu djäma dhuwaya djiwarrꞌ wäŋa ga dhuwaya munathaꞌ! Ŋunha gurra wukirriwuy djingaryun bitjan gamꞌ,
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Ga ŋurikina ŋurruwu ŋayi yurru ŋunhi ḏarramuyuya gunhaꞌyun nhanŋuway ŋäṉḏiꞌmiŋunaya ga bäpaꞌmiŋunaya,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 ga bulalꞌ ŋunhi rumbalya maṉḏa yurru waŋganydhinana.’
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Ga ŋayi God-Waŋarryuna maṉḏana ŋuli waŋgany-manapandja, ga yakana maṉḏana yurru ŋula yolthu barrkuwatjkuma, bili ŋunhiya yätjnha wirrkina rom!”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Ga beŋuya ŋayi Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu waya nhanŋu gulŋiyina buṉbuyina. Ga ŋunhaya waya ŋanya ŋäŋꞌthunaya Djesuna bitjaya, “Nhä nhe gurrana ŋanapuna marŋgikuŋaya ŋäthiyiya?”
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Ga ŋayi Djesuya buku-roŋinymaŋaya bitjayana, “Ŋunhi yurru ḏarramuyu gunhaꞌyun nhanŋuway miyalknha ga ŋätthun ŋayi yurru ŋunha wiripunana, ŋunhiya ŋayi gurra marrambaꞌna warkthun.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Ga balanya bili miyalkuya. Ŋuli ŋayi yurru gunhaꞌyun nhanŋuway dhuwayꞌmiŋunaya ŋayŋu waṉḏi yurru ga ŋätthun wiripunana, ŋunhiya bitjan marrambaꞌna gurra djäma.”
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Waŋganymiyu, yolŋuy wayay gäŋaya wayaŋgu djamarrkuḻina Djesuwaya, märr ŋayi yurru wayaŋgaya goŋ-ŋalꞌyun ga ŋäŋꞌthun God-Waŋarrnha märr nhanŋu yurru ŋunhi ŋayaŋu-latjuꞌkunhami rom maḻŋꞌthun wayaŋgaya. Ŋayŋu waya ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya wayay ŋarrtjunana wayana gukuŋayana.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Ga ŋunhi ŋayi Djesuyu nhäŋaya wayana balanyayi ŋayŋu ŋayi maḏakarritjthinana nhanukalaŋuwu ḻuṉḏuꞌmiŋuwuya wayaŋgu ŋayŋu ŋayi waŋana bitjayana, “Yaw, yaka dhuwayi yumurrkuꞌnaya gukuŋu, bili God-Waŋarrwuya dhuwaya yolŋu waya balanya bitjan dhuwaya yumurrkuꞌ.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Yo, latjuꞌkuŋu waya biyaku guyaŋi. Ŋuli yurru ŋula yol yolŋu yuwalktja walꞌŋu djälmiyi God-Waŋarrwuya, wayatja yurru yuwalknha yana ŋayaŋumiyi nhanŋu, bitjan dhuwaya djamarrkuḻi ŋuli yuwalkkumaya ŋayaŋumiyi wayaŋgalaŋuwu ŋäṉḏiꞌmiŋuwu ga bäpaꞌmiŋuwu. Ga ŋuli yakaya ŋayaŋumiyi nhanŋu Godku, waya yurru yana yakana God-Waŋarrwuya djamarrkuḻi.”
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ga beŋu dhurrwaraŋu ŋayŋu ŋayi Djesuyuya wayana djamarrkuḻinaya ḻawꞌḻawmaŋayana, ŋayŋu ŋayi goŋ-ŋalꞌyuna ga bukumiyaŋaya God-Waŋarrwayana märr ŋayi yurru wekamana nhanŋuway märr-ŋamathinyamiya rom wayaŋgayana, bukmakayana yana.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Ga ŋunhi ŋayi Djesu gurrana gurkuꞌyuna marrtjinyawu, bala ŋayi ḏarramuna bunana nhanŋu. Ga buṉꞌkumu djipthuna ŋayi Djesuwaya ŋunhanaya bili gumurrŋuna nhanukaya bala ŋayi dhä-wirrkaꞌyunana bitjayana, “Manymak Marŋgikunhami, ŋarra nhuna yurru dhuwaya dhä-wirrkaꞌyun ŋäthiyi. Balanyawu gamꞌ: Nhattjan dhika ŋarra yurru yulŋuya, märr ŋarra yurru marŋgithi ŋunhi ŋarra ŋuli djiwarrꞌŋuya nhini God-Waŋarrwayatja wiyinŋumi, walŋa-dhawarꞌyunamiriwnha?”
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Ga ŋayi Djesuya buku-roŋinymaŋaya, “Nhäku nhe dhuwaya bitjayatja waŋana, ‘Manymak Marŋgikunhami’?, bitjayatja. Yaka dhuwaya ŋula yol yolŋu yuwalktja walꞌŋu latjuꞌ, God-Waŋarr yana ŋayipi latjuꞌya.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 Biliŋga nhuma dhuwaya God-Waŋarrwuya dhärukku marŋgi ŋunhi gurra bitjan waŋa,
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 Ŋayŋu ŋayi ŋunhi yolŋuya bitjayana waŋana, “Yuwalk yana marrkapmi Marŋgikunhami. Ŋarraya gurrana dhuwaya mulkana ga malthuna dhiyaku romgu beŋu bili yana ŋunhi ŋarra yothuŋga yana.”
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Ŋayŋu ŋayi gurrana Djesuyuya nhäŋayana ŋunhi yolŋunaya ŋayaŋuyuna latjuꞌyuna ŋayŋu ŋayi bitjayana waŋana, “Gatjuy roŋiyina wäŋayina ga djalimnha nhuŋuway nhäya malany warrpamꞌthuna yana. Ga ŋuli nhe yurru rrupiyaya ŋätthun bala mala-gulkthuna ŋunhiya, ŋayŋu wekuŋu ŋunha ŋurruwuyknhana yolŋuna wayana. Ŋayŋu nheya yurru ŋarrakuna malthun. Ga yalalaya ŋayi yurru God-Waŋarryuya buku-roŋinymama wekama nhunaya nhä malanynha ŋunhaya djiwarrꞌŋuna.”
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 Ga ŋunhi ŋayi ŋuriŋi yolŋuyu balanya ŋäkuya Djesunaya, ŋayŋu nhanŋu ŋayaŋuya-yätjthinana. Ŋayŋu ŋayi wäŋayina marrtjina galŋa-yätjthinana, bili ŋayi ŋunhi yuwalknha yana ḻukunydjaꞌya.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya nhäŋayana marrtjina, ŋayŋu ŋayi waŋana nhanukalaŋuwaya ḻuṉḏuꞌmiŋuwaya bitjaya, “Gumurr-ḏälnha dhuwaya wirrkina yana ḻukunydjaꞌwuya yolŋuwu gärrinyawu ŋayŋu djiwarrꞌyiya!” Wäyin yäku camel|src="HK00038C.tif" size="col" ref="Mark 10:23"
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ga ŋunhi waya ḻuṉḏuꞌmiŋuyu ŋäkuya ŋanya balanyawuy waŋanhaya ŋayŋu waya märr-dhumbalꞌyunana. Ga ŋayi Djesuya bulu waŋana bitjaya, “Ŋäkuya waya latjuꞌkuŋu! Ḏäl dhuwaya wirrki gulŋinyawu God-Waŋarrwayatja gurruṯumiwayatja Romdhi.
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Guyaŋi ŋunhi wäyina yäkuna camel-nha. Yuwalk ŋayi ŋunhi wirrkina gumurr-ḏälnha nhanŋu gärrinyawu ŋunha yutjuwaḻaꞌya ŋarŋga ṉelŋu, ŋunhi girriꞌ ŋuli dharpuma. Yo, balanyana ŋunhi yulŋuya ḻukunydjaꞌwuya yolŋuwu, wirrkina yana gumurr-ḏälnha gärrinyawu God-Waŋarrwayatja Romdhi.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ga nhattjaya ŋayi ŋunhi Djesu waŋana, ŋunhiya waya wirrkina dhumbalꞌyuna. Ŋayŋu waya gurrana dhä-wirrkaꞌyunmina bitjayana, “Ga, ŋuli ŋayi gurra yuwalktja bitjan ḻakama, ga yolnha ŋuli ŋunhi yuwalktja nhini ŋunhayatja djiwarrꞌŋuya nhanukaya God-Waŋarrwayatja?”
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya nhäŋayana marrtjina, ga bitjayana ŋayi waŋana, “Yolŋuya yurru ŋunhi yaka gänaꞌ gulŋiyi God-Waŋarrwaya Romdhi nhanukiyingaya ŋayi ganydjarryu. Yurru yaka waya meṉguŋu, ŋayipi God-Waŋarryu mulka gurra ganydjarr gärrinyamanhawuya yolŋuwu nhanukiyingaya Romdhi. God-Waŋarryuya djäma yana nhä malanynha bukmak.”
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Ga ŋayi Peter-ya waŋana buku-roŋinymaŋaya bitjana, “Marrkapmi. Ŋanapuya dhuwaya bili gunhaꞌyuna nhä mala ŋanapuŋguway ŋayŋu malthuna nhuŋuna. Ga nhä dhika ŋanapuŋguya buku-roŋinymanhaya?”
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 — ausente —
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 — ausente —
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Ga ŋuli yurru yolŋu bitjandja bili guyaŋinyami yindikunhamiya, ŋunhayatja ŋayi yurru nyumukuṉinydhina, nhäŋaniŋꞌthina. Ga ŋunhi nhäŋaniŋꞌtja yutjuwaḻaꞌya ŋuli ŋurruŋuyina ŋunhayatja.”
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Ga balanyamiyu waya ŋunhi marrtjina ŋayŋu Jerusalem-dhina ga ŋayiya gurrana ŋunhi Djesuya ŋurruŋuna bitjaya marrtjina ga wayatja ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu ga wiripu yolŋu waya gurrana ŋapa-munguyunana ŋanya. Ga guyaŋina waya marrtjina dhäruk ŋanya waŋanhaya bitjanaya, “Yolŋuyu wayay ŋarrana ŋuli baymatthuna ŋunhaya Jerusalem-dja.” Ga wirrkina waya ŋunhi bitjaya ganyimꞌthuna, biyaṉina manapaya.
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 Ga bitjaya ŋayi waŋana, “Ŋäku waya nhuma! Dhuwaya ŋilimu gurra marrtjina yulŋuya Jerusalem-dhina. Ga dhuwanna ŋarra yulŋuya Yuwalkŋuya Walꞌŋu Yolŋu, dhuwaya waya ŋuli ŋarrana goŋ-wekuŋuna ŋurruŋu-ḏalkarramiwuna wayaŋgu ga rom-marŋgikunhamiwuna wayaŋgu. Ŋayŋu waya yurru ŋarraku yoranhamina rakunydhinyawuna. Ŋayŋu waya ŋuli ŋarrana goŋ-wekuŋuna ŋunha wiripuwayana yolŋuwaya wayaŋgaya, ŋunhi waya dhuŋa God-Waŋarrwu.
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 Ga ŋunhayana waya ŋuli ŋarrana gora-wekuŋuya. Dhupthuyu waya ŋuli ŋarrana ga bartjunmaŋu rakiꞌyu, ŋanaknha ŋarrana baymatthuya. Ga dhurrwaraŋu beŋuya bala waya ŋarrana ŋuli murrkayꞌkuŋuna baymatthu. Ga yuwalk yana ŋarra ŋuli ŋunhi rakunydhiya, ga munha bulalꞌ ŋuli djuḻkthu ŋayŋu bulu ŋuli walŋathi.”
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Ga beŋuya dhurrwaraŋu bala maṉḏa ŋunhi Zebedee-wu gäthuꞌmiŋu maṉḏa James ga John marrtjina withiya Djesuna. Ŋayŋu maṉḏa ŋäŋꞌthunana ŋanya bitjayana, “Marrkapmi Marŋgikunhami, dhuwaya ŋilinyu gurra dhäruk nhuŋu mulka.”
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya maṉḏana dhä-wirrkaꞌyunana bitjayana, “Nhäku nhuma yurru ŋäŋꞌthundja?”
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 Ga maṉḏaya bitjayana waŋana, “Marrkapmi, yalalamiyuya nheya yurru dhuwaya ŋurruwuŋmina walꞌŋu ŋurru-warryunamina ŋanapuŋgu. Ga ŋula nhe yurru bitjandhi bili ŋilinyuŋguya guyaŋi? Märr yurru ŋilinyu nhokayana galki. Waŋganydja yurru nhina nhokaya dhunupaꞌŋu galiꞌŋu ga wiripuya yurru nhina wiṉꞌkuŋuna galiꞌŋu.”
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Ga ŋayiya Djesuyuya buku-roŋinymaŋaya, “Yaka nhuma dhuwaya marŋgi nhäku nhuma gurra dhuwaya ŋäŋꞌthun. Ŋarraya ŋuli dhuwaya yalalaŋumiya galŋa-wiḻyuna wirrkina yana. Wanhana? Nhattjuna nhumaya ŋuli... biyaku bili galŋa-wiḻyu bitjan ŋarra, ga yana bili ga rakunydhi ŋuli?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Ga maṉḏaya waŋana, “Ŋe... biyaku bili Marrkapmi.”
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 Wäy-y, ŋunhiya ŋuli ŋayipina God-Waŋarryuna mala-djarrꞌyu, yol ŋuli nhini dhunupaꞌŋuya ga yol wiṉꞌkuŋuya galiꞌŋu. Ga bili ŋayi ŋunhi ŋäthiyi yana mala-djarrꞌyundja. Ŋunhiya ŋunhi yaka ŋarraku mala-djarrꞌyunawu.”
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Ga ŋunhi waya wiripu-guḻkuꞌyuya ḻuṉḏuꞌmiŋuyu wayay ŋäkuya maṉḏana dhäruktja balanyawuy waŋanhaya, bala waya maḏakarritjthinana maṉḏaku.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya wayana ḻuŋꞌmaŋayana ŋayŋu bitjayana waŋana, “Marŋgiŋga nhuma dhuwaya: ŋunhi dhiyaŋuya bala ŋurru-warryunamina yolŋu waya balanyawu, rom-ḏälmina, buŋgawakunhamina waya ŋuli yolŋuwuya wayaŋgu bukmakkuna. Balanyana ŋuli dhuwaya maḻŋꞌthundja buku-ḻiwꞌmama dhiya munathaꞌŋuya wäŋaŋu.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Yurru nhumaya yurru yaka bitjandhi. Ga ŋuli nhe ŋula yol yolŋu dhipuŋu malaŋu gurra djälmiyi ŋurruŋuyinyawu, nhe ŋäthiyiya yurru djämamiyi wiripuŋuwu yolŋuwu wayaŋgu.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 Ga ŋuli ŋayi yolŋu djäl ŋurruŋuthinyawu, ŋayi yurru djämamiyi bukmakkuna yana yolŋuwu.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Bili ŋarraya, ŋunhi Yuwalkŋuya Walꞌŋu Yolŋu, yaka ŋarra lili marrtjina märr waya yurru djäma ŋarraku. Marrtjinaya ŋarra lili märr yurru ŋarra djäma yolŋuwu wayaŋgu. Ŋarraya ŋunhi marrtjina ŋarra yurru rakunydhina mundhurr-wekamana, märr yurru ŋuruŋiya bäyarraꞌyuya, roŋinymamana yurru yolŋunana yätjŋuna romŋu.”
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Yo, Djesu ga ḻuṉḏuꞌmiŋu waya nhanŋu ga wiripu guḻkuꞌ yolŋu waya bunana ŋunhaya Jericho-nha wäŋaŋu. Ga ŋunhi waya gunhaꞌyunaya ŋunhiya wäŋaya, waṉgany yolŋu gurrana bambay nhinana galiꞌŋu dhukarrŋu yäku Bartimaeus, Timaus-ku gäthuꞌmiŋu, ŋäŋꞌthuna nhinana.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Ga ŋunhi ŋayi ŋuriŋi ŋäkuya ŋanya Djesuna ŋunhi Nazareth-puyŋunaya djuḻkthunaya, ŋayŋu ŋayi yatjunana bathalana rirrakay bitjayana, “Djesu, David-kuŋu mala-bunhaya, bilina ŋanapu wiyinŋumina gurrana galkunaya nhuŋu. Go, maŋutji-wuyuna ŋarraku.”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Ga waya ŋunhi yolŋuyuya wayay ŋäkuya ŋanya yatjunaya ŋayŋu waya marrtjinana ŋarrtjunana ŋanya, “Ye,... mukthu!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Ŋayŋu ŋayi Djesuya gulyunana ŋayŋu bitjayana waŋana, “Go, lili waya ŋanya gäŋu!”
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ga ŋayiya ŋunhi Bartimaeus-thuya ŋäkuya ŋayŋu yana yupmaŋayana nhanŋuway girriꞌ gayanhꞌthanhawuy ŋayŋu djingaryunana waḏutja yana, ŋayŋu marrtjina wirrkina bala Djesuwayana.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya ŋanya dhä-wirrkaꞌyunana, “Nhäku nhe djälya?”
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 Ga bulu ŋayi Djesu waŋana nhanŋu, “Bilina nhe dhuwaya märr-yuwalkmiyinana, ŋarraya yurru walŋakumana nhuna. Yo, ḻinyguna nhe dhuwaya latjuꞌna, gatjuy marrtjina!”
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.