Romanos 4
Loina Tabu Auwauna (DOB) vs VC
1 ꞌEnega mwaꞌadega Ebelaamo manuna tada onaꞌesa? Onaꞌaiꞌaila, Ebelaamo tauna gimitubuda, be tauna tuga nadigega ꞌaboꞌada.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ebelaamo tauna yage yaudi boboꞌadi ꞌiguinuwedi, ꞌenega sawesawenaya be ꞌina guinuwa boboꞌadi manudi ꞌida onatuꞌe, ta nigeya sawesawenaya be ꞌionatuꞌe Yaubada matanaya, manuna Ebelaamo ꞌina emisa namo manuna Yaubada Ebelaamo nina ꞌiꞌawa palupaluyena, ta nigeya ꞌina guinuwa boboꞌadi manudi.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Nadigega Buki Tabu ꞌigwae,
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Nadigega ꞌabo tai ꞌipaisewa be ꞌana maisa ꞌiꞌewa, nate nigeya oboboma ta esi ꞌina paisewa uwana.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ta esi tanuwanuwa ꞌabo yaita nigeya tauna ꞌina guinuwao ꞌediyega ꞌiemisa be ꞌaene ꞌina toꞌumalinao ꞌida kweudi, ta esi Yaubada ꞌiemisena tauna ꞌina emisa ꞌenega Yaubada ꞌida ꞌawa palupaluye.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ta lowaenei niꞌatu Debida ꞌisimanedi taudi Yaubada ꞌiꞌawa boboꞌanedi nigeya ꞌidi guinuwa ꞌenega, ta esi ꞌidi emisega, ꞌidi gwausowala manudi ꞌisimana apwesena, ꞌigwae,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Togwausowala ꞌaiꞌaila taudi ꞌabo Yaubada ꞌidi toꞌumalinao maiboꞌadi ꞌinuwataudi ta ꞌikweudi,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 be geyaꞌabo wate ꞌiꞌawaꞌawa totoꞌumaliyedi.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ta gwausowala nina manuna Debida ꞌionaupaupa, mwaꞌadega ꞌaene ꞌaboꞌada me Yudia damo, lodaba taꞌewena, manuda? Nigeya! Ta wate taudi nigeya me Yudia maꞌedao. Manuna niꞌatu Buki Tabu ꞌisimana ꞌaene,
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ta Yaubada Ebelaamo ꞌiꞌawa palupaluyena tuta nina ꞌetamo nigeya lodaba bwalanaya ꞌiꞌewaꞌewa.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ta lodaba nina ꞌatuwa weꞌiweꞌiyaya ꞌebweu ꞌieꞌiteda ꞌaene Ebelaamo ꞌina emisega ꞌawapalupalu ꞌilobena Yaubada ꞌenega, ga muliyega lodaba ꞌiꞌewena. ꞌEnega taudi nigeya lodaba siꞌewaꞌewa ta esi siemisa, ꞌidi emisega Yaubada ꞌida ꞌawapalupaluyedi, be taudi Ebelaamo natuꞌaiꞌailinao.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ta ꞌaboꞌada wate Ebelaamo tamadai, ꞌabo lodaba taꞌewena, be nigeya ꞌaene lodaba tuga manuna, ta ꞌida emisa esiya, nadigega tuga lowa Ebelaamo ꞌina emisa ꞌenega, tuta nina nigeya lodaba ꞌiꞌewaꞌewa.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ta Yaubada Ebelaamo ꞌiona upaupaena be ma ina susuyao baleꞌu maiboꞌana sida loine. Ta ꞌina onaupaupa gete nigeya ꞌaene ꞌina ematamatana loina manuna ꞌenega, ta esi ꞌina emisega, ga ꞌenega Yaubada ꞌiꞌawa palupaluyena.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Onaꞌaiꞌaila, Yaubada ꞌina oboboma ꞌedaya nigeya ꞌaene loina ꞌana ematamatana ꞌenega, ta esi ꞌina onaupaupa ꞌedaya ꞌana emisa manuna. ꞌEnega ꞌabo taona ꞌaene Yaubada ꞌiobobomeda loina ꞌana ematamatana ꞌenega, nate niꞌatu emisa tasinalina, ta wate Yaubada ꞌina onaupaupa taeyage besobesoena.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Manuna loina ꞌenega Yaubada ꞌina gamwasowala ꞌedaya ꞌiapwesa, manuna loina nina taleꞌoena. Ta esi ꞌeguma Mosese ꞌina loinao geyaꞌabo ꞌisaꞌusaꞌudi, geyaꞌabo wate taetotoꞌumalina.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Gete ꞌenega tada mwalatoni ꞌaene emisa namo ꞌenega onaupaupa boboꞌana taloba, nate Yaubada ꞌina oboboma tuga, ta nigeya ꞌida guinuwa ꞌana eꞌisa ꞌenega. Ta onaupaupa nina Ebelaamo tubunao maiboꞌada niꞌatu talobena, ta nigeya ꞌaene loina ꞌadi toematamatanao dimo, ta esi taudi ꞌidi emisa nadigega Ebelaamo ꞌina emisa leleleya talobaloba, manuna Ebelaamo nina tauna tuga nadigega maiboꞌada tamada.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Nadigega Buki Tabu ꞌena ꞌigwae,
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ta Ebelaamo onaupaupa nina ꞌaene tauna sena yaudi tamadi ꞌinuwayaina sinabwana be ꞌaene ꞌetamo ꞌida apwesa. ꞌAnabwaꞌayoi ꞌaina yage mwaudi ꞌilobedi, ta tuga ꞌieꞌalamaꞌiꞌitana manuna Yaubada ꞌieonena,
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Onaꞌaiꞌaila, Ebelaamo niꞌatu ꞌana yakwala selabenaya be analedi ꞌiloba ga niꞌatu oona maiboꞌana sineneta, ta wate mwanena Sela megamegagalina, ta tuwa tuga Ebelaamo nigeya manudi ꞌinuwanuwa, ta esi ꞌina emisa ꞌena ꞌituila sinabwana.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ta ꞌina emisa nina nigeya ꞌipilipilisine ta esi Yaubada ꞌina onaupaupa ꞌenaya ꞌigiyaiꞌiꞌisina, ga ꞌina emisega ꞌiewaiwai ga Ebelaamo Yaubada ꞌitupuna.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Manuna niꞌatu ꞌiemisa ꞌaiꞌaila ꞌaene Yaubada ꞌina onaupaupa nina sawesawenaya be ꞌiguinuwe.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 ꞌEnega Ebelaamo ꞌina emisa gete manuna Yaubada ꞌiꞌawa palupaluyena.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ta ꞌawapalupalu nina Buki Tabu ꞌena nigeya Ebelaamo namo manuna,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 ta ꞌaboꞌada wate manuda siꞌetoladina ꞌabo ma ida emisa Yaubada ꞌenaya, tauna ꞌida ꞌInapwana Yesu Keliso mwawasega ꞌigietoolo limena.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Ta ꞌaboꞌada ꞌida toꞌumalina manuna Yesu ꞌimwawasa, ga mwawasega Yaubada ꞌigietoolo limena be gete ꞌenega ꞌigieꞌesaseda ga ꞌiꞌawa palupaluyeda.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.