Romanos 4
Loina Tabu Auwauna (DOB) vs NVT
1 ꞌEnega mwaꞌadega Ebelaamo manuna tada onaꞌesa? Onaꞌaiꞌaila, Ebelaamo tauna gimitubuda, be tauna tuga nadigega ꞌaboꞌada.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ebelaamo tauna yage yaudi boboꞌadi ꞌiguinuwedi, ꞌenega sawesawenaya be ꞌina guinuwa boboꞌadi manudi ꞌida onatuꞌe, ta nigeya sawesawenaya be ꞌionatuꞌe Yaubada matanaya, manuna Ebelaamo ꞌina emisa namo manuna Yaubada Ebelaamo nina ꞌiꞌawa palupaluyena, ta nigeya ꞌina guinuwa boboꞌadi manudi.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Nadigega Buki Tabu ꞌigwae,
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Nadigega ꞌabo tai ꞌipaisewa be ꞌana maisa ꞌiꞌewa, nate nigeya oboboma ta esi ꞌina paisewa uwana.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ta esi tanuwanuwa ꞌabo yaita nigeya tauna ꞌina guinuwao ꞌediyega ꞌiemisa be ꞌaene ꞌina toꞌumalinao ꞌida kweudi, ta esi Yaubada ꞌiemisena tauna ꞌina emisa ꞌenega Yaubada ꞌida ꞌawa palupaluye.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ta lowaenei niꞌatu Debida ꞌisimanedi taudi Yaubada ꞌiꞌawa boboꞌanedi nigeya ꞌidi guinuwa ꞌenega, ta esi ꞌidi emisega, ꞌidi gwausowala manudi ꞌisimana apwesena, ꞌigwae,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Togwausowala ꞌaiꞌaila taudi ꞌabo Yaubada ꞌidi toꞌumalinao maiboꞌadi ꞌinuwataudi ta ꞌikweudi,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 be geyaꞌabo wate ꞌiꞌawaꞌawa totoꞌumaliyedi.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ta gwausowala nina manuna Debida ꞌionaupaupa, mwaꞌadega ꞌaene ꞌaboꞌada me Yudia damo, lodaba taꞌewena, manuda? Nigeya! Ta wate taudi nigeya me Yudia maꞌedao. Manuna niꞌatu Buki Tabu ꞌisimana ꞌaene,
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ta Yaubada Ebelaamo ꞌiꞌawa palupaluyena tuta nina ꞌetamo nigeya lodaba bwalanaya ꞌiꞌewaꞌewa.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ta lodaba nina ꞌatuwa weꞌiweꞌiyaya ꞌebweu ꞌieꞌiteda ꞌaene Ebelaamo ꞌina emisega ꞌawapalupalu ꞌilobena Yaubada ꞌenega, ga muliyega lodaba ꞌiꞌewena. ꞌEnega taudi nigeya lodaba siꞌewaꞌewa ta esi siemisa, ꞌidi emisega Yaubada ꞌida ꞌawapalupaluyedi, be taudi Ebelaamo natuꞌaiꞌailinao.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ta ꞌaboꞌada wate Ebelaamo tamadai, ꞌabo lodaba taꞌewena, be nigeya ꞌaene lodaba tuga manuna, ta ꞌida emisa esiya, nadigega tuga lowa Ebelaamo ꞌina emisa ꞌenega, tuta nina nigeya lodaba ꞌiꞌewaꞌewa.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ta Yaubada Ebelaamo ꞌiona upaupaena be ma ina susuyao baleꞌu maiboꞌana sida loine. Ta ꞌina onaupaupa gete nigeya ꞌaene ꞌina ematamatana loina manuna ꞌenega, ta esi ꞌina emisega, ga ꞌenega Yaubada ꞌiꞌawa palupaluyena.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Onaꞌaiꞌaila, Yaubada ꞌina oboboma ꞌedaya nigeya ꞌaene loina ꞌana ematamatana ꞌenega, ta esi ꞌina onaupaupa ꞌedaya ꞌana emisa manuna. ꞌEnega ꞌabo taona ꞌaene Yaubada ꞌiobobomeda loina ꞌana ematamatana ꞌenega, nate niꞌatu emisa tasinalina, ta wate Yaubada ꞌina onaupaupa taeyage besobesoena.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Manuna loina ꞌenega Yaubada ꞌina gamwasowala ꞌedaya ꞌiapwesa, manuna loina nina taleꞌoena. Ta esi ꞌeguma Mosese ꞌina loinao geyaꞌabo ꞌisaꞌusaꞌudi, geyaꞌabo wate taetotoꞌumalina.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Gete ꞌenega tada mwalatoni ꞌaene emisa namo ꞌenega onaupaupa boboꞌana taloba, nate Yaubada ꞌina oboboma tuga, ta nigeya ꞌida guinuwa ꞌana eꞌisa ꞌenega. Ta onaupaupa nina Ebelaamo tubunao maiboꞌada niꞌatu talobena, ta nigeya ꞌaene loina ꞌadi toematamatanao dimo, ta esi taudi ꞌidi emisa nadigega Ebelaamo ꞌina emisa leleleya talobaloba, manuna Ebelaamo nina tauna tuga nadigega maiboꞌada tamada.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Nadigega Buki Tabu ꞌena ꞌigwae,
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ta Ebelaamo onaupaupa nina ꞌaene tauna sena yaudi tamadi ꞌinuwayaina sinabwana be ꞌaene ꞌetamo ꞌida apwesa. ꞌAnabwaꞌayoi ꞌaina yage mwaudi ꞌilobedi, ta tuga ꞌieꞌalamaꞌiꞌitana manuna Yaubada ꞌieonena,
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Onaꞌaiꞌaila, Ebelaamo niꞌatu ꞌana yakwala selabenaya be analedi ꞌiloba ga niꞌatu oona maiboꞌana sineneta, ta wate mwanena Sela megamegagalina, ta tuwa tuga Ebelaamo nigeya manudi ꞌinuwanuwa, ta esi ꞌina emisa ꞌena ꞌituila sinabwana.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ta ꞌina emisa nina nigeya ꞌipilipilisine ta esi Yaubada ꞌina onaupaupa ꞌenaya ꞌigiyaiꞌiꞌisina, ga ꞌina emisega ꞌiewaiwai ga Ebelaamo Yaubada ꞌitupuna.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Manuna niꞌatu ꞌiemisa ꞌaiꞌaila ꞌaene Yaubada ꞌina onaupaupa nina sawesawenaya be ꞌiguinuwe.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 ꞌEnega Ebelaamo ꞌina emisa gete manuna Yaubada ꞌiꞌawa palupaluyena.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ta ꞌawapalupalu nina Buki Tabu ꞌena nigeya Ebelaamo namo manuna,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 ta ꞌaboꞌada wate manuda siꞌetoladina ꞌabo ma ida emisa Yaubada ꞌenaya, tauna ꞌida ꞌInapwana Yesu Keliso mwawasega ꞌigietoolo limena.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Ta ꞌaboꞌada ꞌida toꞌumalina manuna Yesu ꞌimwawasa, ga mwawasega Yaubada ꞌigietoolo limena be gete ꞌenega ꞌigieꞌesaseda ga ꞌiꞌawa palupaluyeda.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.