Atos 28
Loina Tabu Auwauna (DOB) vs NTLH
1 ꞌEnega ꞌagayoꞌoyaꞌa bwaꞌa yadayadanaya, ga salu nina ꞌana tomiyanao sisimana ꞌemaya ꞌaene salu nina ꞌana esana Melita.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ta me salu nidi siobobomema sinabwana, ga kaiwe simuꞌena, ta maiboꞌama sibwauyema ga ꞌasiyasiyata, manuna ꞌiꞌusaꞌusana, ta gogai wate.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Ta Paulo kaiwe ꞌielaganinama, ga kaiwe ꞌena ꞌisaꞌubaledi, ta yaiyai manuna ga mwata bolausa ꞌiapwesama, ga Paulo nimana ꞌigoꞌina.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ta niꞌatu me salu siꞌitena Paulo nimanaya mwata ꞌitabetabe, ga sieonaona taudimo, sigwae, “Onaꞌaiꞌaila, tai gote toloemwawasa, be nigeya sawesawenaya loinega taunamo ꞌiꞌetoseyei. ꞌAnabwaꞌayoi damanega ꞌidenama dabalaya, ta wada ꞌita mwata ꞌigoꞌina.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ta Paulo mwata nina ꞌiꞌausepalena ꞌawesabelulu solanaya, ta nigeya ꞌelouya ꞌilotolotoo.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ta me salu nidi Paulo siduneduneyei ta sinuwena ꞌaene nimana ꞌida seseya, nai ꞌida tai be ꞌida mwawasa, ta siyamwayamwana ga Paulo nigeya wate ꞌebweu toꞌase ꞌiꞌewaꞌewa, ꞌenega ꞌidi nuwanuwa sisaꞌu gelasena, ta sigwae, “Tai nina ꞌebweu yaubada.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Salu nina ꞌana ꞌinapwana ꞌana esana Pubiliasi, ta ꞌina ꞌasa sena nina ꞌena ꞌalugu selabenaya, ga Pubiliasi nina ꞌiꞌauꞌewema, ga ꞌasiyata ꞌetoi ꞌediya ꞌiꞌitaꞌiꞌisi ꞌaiꞌailima.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Ta tuta nina ꞌena Pubiliasi tamana anuwaya ꞌiꞌenoꞌeno ma ina leꞌoasa, ta ꞌina leꞌoasa yaiyai be gamwapilipili. ꞌEnega Paulo ꞌilugu ꞌena, ga manuna ꞌisidasida Yaubada ꞌena, ta oona ꞌigitoona ga ꞌigieboboꞌanena.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 ꞌEnega me salu maiboꞌadi taudi ma idi leꞌoasa simai Paulo ꞌenaya, ga taudi wate ꞌigieboboꞌanedi.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 ꞌEnega oboboma yauna siꞌebwaꞌema, ga ꞌima tuta gelu ꞌena, ꞌama ꞌabwaga sawesawemaya sieusena.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ta nawalae ꞌetoi sigumwala ga Melitega ꞌagelu Loma manuna, ta ꞌima waga Alekisanidela wagana, matanaya ꞌana dayagi didiluwaluwa meꞌolotodi, ta waga nina, lowa nawalae gogai nidi ꞌediya, salu nina ꞌena ꞌiyamwayamwana, ga ꞌana laba yagila sinabwana ꞌilosaꞌu.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 ꞌEnega ꞌatupa ga Sailakiusa ꞌena ꞌaulita, ga ꞌasiyata ꞌetoi ꞌamiyami.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Gote ꞌena ꞌasakowasi Legiami ga ꞌaulita. ꞌIulisina ga yalasi ꞌitowama, ꞌenega ꞌatupa limana, ta ꞌapilipili, ga ꞌasiyata ꞌeluwa namo ga ꞌalugu Putioli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Putioli ꞌena ꞌaina toekalesiyao ꞌalobedi, ga sibwauyema ꞌidi anuwaya, ga ꞌediya ꞌamiyami ꞌasiyata sebeni ꞌediya. Ga gote ꞌenega ꞌatauya Loma manuna.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Ta toekalesiyao nidi Loma ꞌena alema sinononaya, ga simai ꞌedaya siaesotema sena ꞌEbegimwane, ꞌana esana Apio be Anuwa ꞌOwaga ꞌetoi ꞌediya. Ga tuta nina Paulo gosemao nidi ꞌilobedi, Yaubada ꞌena ꞌilokagutoki, ta ꞌiꞌatepatu.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Gote ꞌenega ꞌatauya ga Loma ꞌena ꞌaapwesa, ta tolosaiyao Paulo sitagwalena be ꞌida miya dumaduma, be ꞌana toꞌitaꞌiꞌita tolosaiya ꞌebweuna namo tuga.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Ta ꞌasiyata ꞌetoi sigumwala, ga Paulo me Yudia ꞌidi toanuganao ꞌibwau egogonedima, ga ꞌieonedi, “Tasigwao, ꞌaboꞌagu nigeya ꞌebweu toꞌase toꞌumalina ꞌida bodao ꞌediya yaguiguinuwe, nai ꞌida bubuna tubudao ꞌediyega yaleꞌoaleꞌoai, ta wada ꞌita, Yelusalema ꞌena siꞌebwayaegu me Loma ꞌediya ga deliya sisaꞌugu.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ta ꞌigu etala mulinaya me Loma nidi nuwanuwadi be sida liꞌamigu, manuna nigeya ꞌebweu ꞌigu toꞌumalina silobaloba, be ꞌaene manuna sida loemwawasigu,
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 ta me Yudia sigewana gabana ꞌena ꞌaene geyaꞌabo siliꞌaliꞌamigu. Gete ꞌalena yasida Sisa ꞌina etala manuna; ta nigeya ꞌaene ꞌida bodao yaeꞌewadi,
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ta esi taudi ꞌidi eꞌewa ꞌeguya manuna yabwauyemima be taꞌawagwae. Onaꞌaiꞌaila, ꞌaboꞌada me Isileli taemiemisa ꞌaene ꞌada ꞌetoseyana Yaubada ꞌenega ꞌida apwesa, ga emisa gete manuna deliya sisaꞌu luguyegu.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ta me Yudia nidi sigwae, “ꞌAboꞌama nigeya ꞌebweu Yudiaega leta manuyo ꞌalobaloba, nai gosedao bada simeemai nigeya sisimasimaneyo ꞌaene ꞌoyo toꞌumaliyo.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ta esiya nuwanuwama ꞌada nono ꞌemuyega toꞌase ꞌimu nuwanuwa nidi, manuna sena yauyaudi tomoteninao ꞌimu boda ekalesiya siꞌawa toꞌumaliyena.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 ꞌEnega ꞌasiyata siupaena, ga boda yaudi siegogonama Paulo ꞌina anuwaya, ga gonegonega ga ꞌana laba ꞌiboi, ꞌediya ꞌiloguguya, Yaubada ꞌina etoloina manuna, ta Mosese ꞌina loina ꞌenega, be palopitao ꞌidi onao ꞌediyega, ꞌieꞌitedi Yesu manuna, ta ꞌitoona be ꞌaene ꞌida gienuwa sabwalenidi.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 ꞌEnega ꞌaidi siemisena ta ꞌaidi sipaꞌala.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Manuna ꞌidi nuwanuwao dumadumana be dumadumana, ꞌenega sideli sawala.
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘ꞌUtatauya be tomota nidi ꞌueonadi: Maꞌetamo waenoenono, ta geyaꞌabo nuwami ꞌisabwasabwalena. Be wate wadunedune tuga, ta geyaꞌabo saꞌi waꞌitaꞌita.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Manuna tomota getedi ꞌidi nuwanuwao siꞌelokwani, ga tenadi situi, ta wate matadi sikebo. ꞌAbona nai matadiyega siꞌita ta tenadiyega sinono, be sinuwa sabwalena, be ꞌeguya sida sanaila, be yagie boboꞌanedi.’ ”
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 ꞌEnega Paulo ona nina wate ꞌiloeposeyanena, ꞌigwae, “ꞌEnega wada mwalatoni ꞌaene Yaubada ꞌina simana ꞌada ꞌetoseyana, manuna niꞌatu ꞌietunena taudi nigeya me Yudia ꞌediya, be taudi saꞌi sida nono.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 (-)
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 ꞌEnega Paulo ꞌina anuwa gote ꞌilowagena ꞌena ꞌimiyami yakwala ꞌeluwa ꞌediya, ta tomota yaudi ꞌina anuwaya silugulugu be maꞌenao siegosigosiyana,
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 ta Yaubada ꞌina loina manuna ꞌiloguguyedi ta ꞌieꞌieꞌitedi ꞌInapwana Yesu Keliso manuna, ta nigeya ꞌebweu yaita ꞌitoo be ꞌina loguguya ꞌiꞌetobode.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.