Atos 27

Loina Tabu Auwauna (DOB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ta niꞌatu siloina ꞌaene Itali ꞌena ꞌada tauya, ꞌenega Paulo be ꞌaina yoniyonidi wate maꞌenao siꞌebwayaedi Sisa ꞌina tolosaiyao ꞌadi toanugana ꞌenaya, ꞌana esana Yuliasi, be ꞌima ꞌadau ꞌena ꞌiꞌitaꞌiꞌisidi.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Ga Adilamitio ꞌenega wagega ꞌagelu, tauna waga nina ꞌiabe ꞌipipili Esia leꞌawina ꞌasanao ꞌediya, ga ꞌatupa, Alisitako maꞌemai, tauna goma Masidoniana, sena Tesalonaika ꞌenega.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Ta tomwa ꞌiulisina ga Saidoni ꞌena ꞌalugu, ta Yuliasi Paulo ꞌiꞌatenuwa ꞌoleꞌoleyena ga ꞌitagwalena ga ꞌitauya gosenao ꞌediya, be sida ꞌitaꞌiꞌisina.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Ta Saidoniyega ꞌatupa limana ga Saipilosi gwaunega ꞌapili sakowasi, manuna Saipilosi matanega yagila ꞌilodebedebema.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Ta niꞌatu Silisia be Pamipili olanao ꞌapilisinedi, ga Maila ꞌalugu, sena Lisia ꞌenaya.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Gote ꞌena tolosaiyao ꞌadi toanugana nina ꞌebweu Alekisanidela wagana ꞌilobena, ꞌiabe ꞌitutupa Itali manuna, ga ꞌena ꞌagelubala.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Ta ꞌasiyata yauna ꞌima ꞌadau mwauna, ga Nidasi ꞌaloselabena, ta nigeya sawesawenaya be Nidasi matanega ꞌapalumo, manuna yagila sinabwana matamega, ꞌenega ꞌamwaꞌuta Kiliti be Salimone gamwagamwanidiyega ꞌasola, ga Kiliti gwaunega ꞌasakowasi.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Ta dabalega ꞌatupa, ta yagila nina tuga ꞌiꞌewaꞌewaema ga ꞌamai gomwagomwa ꞌebweu ꞌana esana Gomwagomwa Siwalowa ꞌena, ꞌasa Lasia leꞌawinaya.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Ta tuta dudulana niꞌatu ꞌamudalina, ga ꞌEbotana ꞌana tuta ꞌigumwala, ga yagila ꞌana tuta toꞌumalina niꞌatu ꞌieꞌale, ꞌenega Paulo ꞌiemataluwedi,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 ꞌigwae, “ꞌInapwanao, ꞌilobwenena be tada eyawaiꞌata gomwagomwa gete ꞌena. Geyaꞌabo tatootoo be taꞌadaꞌadau limana, ꞌabona nai taesilae, be gwegwe be waga tamudalidi, be nai ꞌaboꞌada watei tamwamwawasa.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Ta tolosaiyao ꞌadi toanugana toniwaga be waga ꞌana topwalowa ꞌenadi ꞌinonodi, ta nigeya Paulo ꞌina ona manuna ꞌinuwanuwa.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Ta gomwagomwa nina nigeya ꞌilobwelobwene bolimana ꞌana tutaya, ta yaudi siona, “Tatoo tuga, be ꞌabo kapekapeyana Pinikisa ꞌena talulugu, manuna tauna gomwagomwa boboꞌana, be ꞌenaya taeyawaiꞌata.” Ta Pinikisa nina gomwagomwana salu Kiliti ꞌenaya, ta ꞌawana yalasi be yaalata ꞌiloꞌawasidi.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Ta niꞌatu yalasi gidalina ꞌitowama, ga sinuwena ꞌaene ꞌiabe siꞌadau boboꞌana be Pinikisa sida lugu, ꞌenega loomu sikwalina ga Kiliti selabenega sipili dabalega.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Ta tuta gidalina ga yagila tosinabwa sana, ꞌana esana Lagasai, ꞌitowadoloma,
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 ga waga nigeya sawesawenaya be ꞌisasasa, manuna yagila matamega ꞌitowatowama, ꞌenega tuga ꞌadamomo,
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 ta salu gidalina ꞌana esana Kiloda gwaunega ꞌatupatupa, ta ꞌaewaiwai ga waga ꞌebe talaesuya ꞌalisi tuꞌeyena,
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 ta balae siꞌewedi ga waga sididina, ta simatauta, nai kaukau ꞌana esana Silitisa ꞌena situtula, ga ꞌenega naya sipelena ta ꞌadoedoema tuga.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Ta wediliya sinabwana waga ꞌiꞌauꞌau bunibuni wawasae, ta tomwa ꞌiulisina ga waga ꞌana eusana sieula mwaꞌutedi.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Ta ꞌasiyata ꞌetonina ꞌena waga ꞌana gwegweyao siꞌewedi ga sieula mwaꞌutedi.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Ta ꞌasiyata yauna ꞌediya nigeya sinala nai kwadima ꞌada ꞌitedi, ta wediliya sinabwana ꞌimutumutuma, ꞌenega ꞌamwalatonina ꞌaene ꞌiabe ꞌamwamwawasa.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Ta niꞌatu ꞌasiyata yauna waga ꞌana togeluyao nigeya siꞌeꞌai, ga Paulo gamwagamwanidiya ꞌitoolo, ta ꞌigwae, “Tasigwao, ꞌabo ꞌigu ona wada nononaya, be geyaꞌabo Kilitiyega tada gelugeluma, geyaꞌabo saꞌi mwau be esilae gete tada lobaloba.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Ta gete yaguguyami, wada ꞌatepatu, geyaꞌabo ꞌebweu ꞌemiyega ꞌimwamwawasa, ta waga namo esiya ꞌiabe ꞌidadamana,
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 manuna guluwanai ꞌigu Yaubada nina, tauna yaemisena, ꞌina anilose ꞌimai ga selabeguya ꞌitoolo,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 ta ꞌieonegu, ‘Paulo, geyaꞌabo ꞌumatamatauta; ꞌiabe Sisa matanaya ꞌuda toolo, manuna ꞌimu sidasida ꞌenega waga ꞌana togeluyao maiboꞌadi maꞌemwao Yaubada ꞌida ꞌetoseyemi.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 ꞌEnega tasigwao, geyaꞌabo wamatamatauta, manuna Yaubada yaemisena be ꞌiabe ꞌida guinuwa nadigega tuga ꞌieꞌitegu.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Ta ꞌiabe salu ꞌebweu ꞌena tatutula.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Wiki ꞌeluwa sigumwala, ꞌetamo saꞌi Edilia bwagabwaganaya ꞌadoedoe dadanema, ta niuniuwanaya waga ꞌana topaisewao sinuwena ꞌaene dabala ꞌaloseloselabe.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 ꞌEnega niꞌu siulatootoona ga silobena ꞌana mwaꞌuta nadigega tuweniti lowa ꞌana dudula. Ta tupwana ꞌadoenao ga wate siulatoona ga silobena niꞌu ꞌana mwaꞌuta nadigega pipitini lowa.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Ta simatauta geyaꞌabo be gulewa ꞌena ꞌatutula, ga waga kuliginega loomu ata siuledi, ta sisidasida tomwa manuna be ꞌida ulisi manini.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Ta ꞌaina waga nina ꞌana topaisewao nuwanuwadi be wagega sida dena, ga waga ꞌebe talaesuya sipelena niꞌuya, ta sikabo ꞌaene loomu wate sida ule waga matanega.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Ga Paulo tolosaiyao ma ꞌadi toanugana ꞌieonedi, “ꞌAbo tomota gotedi wagega sidedena, geyaꞌabo saꞌi taboboboꞌana.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 ꞌEnega tolosaiyao nidi waga ꞌebe talaesuya ꞌana balaeyao siꞌupwa yauledi ga ꞌidoena.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Ta niꞌatu tomwa ꞌiabe be ꞌiulisi, ga Paulo ꞌieonedi be sida ꞌeꞌai, ꞌigwae, “Niꞌatu ꞌasiyata potini ꞌatesaꞌala manuna ga nigeya wate ꞌeꞌai wada lotoona.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 ꞌEnega ꞌilobweneda be tada loepaꞌala, manuna geyaꞌabo saꞌi ꞌebweu ꞌiesiesilae.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Ta niꞌatu ꞌiona ga beledi ꞌiꞌewena ta manuna ꞌilokagutoki Yaubada ꞌena, maiboꞌama matamaya, ga ꞌigitomwena, ga tauna ꞌigimiꞌai.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Ta ꞌenega maiboꞌama nuwama ꞌiboboꞌana, ga ꞌaꞌeꞌai watei.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Ta ꞌama yau waga nina ꞌena ꞌagelu nate tu analedi be sebeniti sikisi.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Ga niꞌatu gamwama ꞌipawa, ga witi waga solanega siulena niꞌuya, be ꞌaene waga ꞌida kapekapeyana.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Ta tomwa niꞌatu ꞌiulisina ga dabala siꞌitena, ta nigeya siꞌinaꞌinane to ꞌasa, ta gomwagomwa makaukauna siꞌitalobena, ꞌenega sinuwanuwa ꞌabo kapekapeyana waga nina silagaei dabalaya.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 ꞌEnega loomu siꞌupwa yauledi ga niꞌuya sigisinedi, ta wate pwalowa ꞌana balaeyao siliꞌamidi be sipwapwalowa, ta naya nuganaya silisi tuꞌeyena be situtupa dabala nina manuna.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ta malolo ꞌiꞌausepalema ga waga ꞌaetulaena kaukau lodabadabalina ꞌena, ga waga ꞌubusuna ꞌitula ta nigeya sawesawenaya be ꞌiloniu, ta kuligina lisu ꞌidi lasapeꞌopeꞌoega ꞌiepisalina.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Ta ꞌenega tolosaiyao sinuwanuwa ga ꞌaene yoniyonidi sida loemwawasidi, ꞌabona nai ꞌaidi sida tubeꞌoyaꞌa dabalaya be sidedena.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Ta ꞌadi toanugana nina nuwanuwana be Paulo ꞌiꞌetoseyei, ꞌenega ꞌiꞌetobodedi, ꞌaene geyaꞌabo siloeloemwawasidi. Ta esiya ꞌiloinedi taudi sawesawediya be situtube sida ꞌatui nugana be dabala manuna sida tube,
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 be ꞌenega tupwa mamo waga senasenamidiyega ꞌatubelaga. ꞌEnega maiboꞌama niꞌatu ma ima boboꞌana ꞌatubeꞌoyaꞌa dabalaya.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.