Atos 22
Loina Tabu Auwauna (DOB) vs ARA
1 “Tasigwao be tamagwao, waenono be matamiya yada eyaseyase eꞌewa gete manuna.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ta sinonona ꞌena Ibeliuyega ꞌionaona, ꞌenega siꞌalaenono ꞌaiꞌaila, ta ꞌieonedi:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 ꞌAboꞌagu goma Yudiagu, Tasisi, Silisia ꞌasana, ꞌena yatubuwa, ta bada Yelusalema ꞌenaya yasikulu, ꞌigu toeꞌita ꞌana esana Gamelieli, ta ꞌieꞌitegu tubudao ꞌidi loina paꞌalina ꞌenega, ga Yaubada ꞌina guinuwa ꞌena yatagwala ꞌaiꞌailegu, nadigega gete tuga ꞌomi ꞌimi tagwala.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ta emisa auwauna gete ꞌana tomuliyao yaetalauwaledi, ga meꞌolotodi be mewainedi deliya yasaꞌu luguyedi, ta ꞌaidi yaloemwawasidi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Totaliya sinabwana ta ꞌimi ꞌinapwanao maiboꞌadi ꞌigu guinuwa gete simwalamwalatoni, manuna taudi leta siꞌebwaꞌeguya toloinao me Yudia Damasiko ꞌena manudi, be ꞌaene yada tauya be ꞌediyega tagwala yada ꞌewanugana, ta ꞌenega toemisao yada giyaidi be yameꞌedi Yelusalema, be sida gieꞌelouyaedi.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Ta ꞌasuoleoleya ꞌetamo yatautauya, ga Damasiko ꞌiabe ꞌena yaapwesa, ta maedana sinabwana galewega ꞌiapwesa manini, ga ꞌisae sakowasiyegu.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 ꞌEnega baleꞌuya yabeꞌu, ta ꞌenana ꞌebweu yanonona, ꞌieonegu, ꞌigwae, “Saulo, Saulo, toꞌase manuna ꞌuetalauwalegu?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ta yaenaida, “ꞌInapwana, yaita sana ꞌoyo?” Ta ꞌieonegu, “ꞌAboꞌagu Yesu goma Nasaleta, ꞌuetalauwalegu.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ta taudi tuta gote ꞌena maꞌegwao maedana nina siꞌitena, ta tauna ꞌieoneguya ꞌenana nigeya sinoono.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ta yaona, “ꞌInapwana, toꞌase yada guinuwa?”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ta maedana ꞌina waiwaiyega matagu ꞌigie toꞌumaliyena, ga nigeya sawesawenaya be yaꞌiꞌita, ꞌenega taudi maꞌegwao siginimegu, ga ꞌatauya Damasiko ꞌenaya.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ta Damasiko ꞌena ꞌebweu tai ꞌana esana Ananayasi ꞌimiyami, tauna Yaubada ꞌana toemisa ꞌaiꞌaila, ta Mosese ꞌina loina ꞌana tomuliya, ta me Yudia sena nina ꞌana tomiyanao siꞌawa boboꞌanena.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ga Ananayasi nina ꞌimai, ga selabeguya ꞌitoolo, ta ꞌieonegu, “Tasigu Saulo, matayo sida ꞌesasadi.” Ga gote ꞌena matagu siboboꞌana limana, ga tai nina yaꞌitena.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ta ꞌieonegu, “Tubudao ꞌidi Yaubada ꞌiesinuwemu be ꞌina nuwena ꞌuda mwalatoni, be Topalupalu nina ꞌuda ꞌita, be ꞌenana ꞌuda nono,
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 be tauna manuna ꞌuda etosimana, be wate toꞌase ꞌuꞌitenaya ta ꞌunonona manuna, tomota yauyaudi ꞌuda eonadi.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ta toꞌase sana ꞌuyamwayamwa? ꞌUtoolo be ꞌana esana ꞌubwauye, be ꞌenega ꞌubapitaiso be ꞌaene ꞌimu toꞌumalinao ꞌuda ꞌutuyauledi.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Ta muliyega yaila Yelusalema, ga Anuwa Tabu ꞌena yasidasida, ta ꞌatuwa yamadawala,
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 ga ꞌInapwana nina yaꞌitena, ꞌionaona ꞌeguya, ꞌigwae, “ꞌUlomanini be Yelusalema ꞌuda ebesine, manuna ꞌiabe ꞌimu simana manugu geyaꞌabo sinoonoyo?”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ga yaeonena, “ꞌInapwana, taudi saꞌi niꞌatu simwalamwalatonigu ꞌaene ꞌidi anuwa tapwalolo ꞌebweuna ꞌebweuna ꞌediya ꞌamu toemisao yaunu dadanedi, ta deliya yasaꞌudi.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ta tuta nina ꞌamu tosimana Sitibeni siloemwawasina, ꞌaboꞌagu wate selabenaya yatootoolo, ta ꞌidi guinuwa nina ꞌena yatagwala, ta wate tounuwa nidi ꞌadi ꞌoamao yaꞌitaꞌiꞌisidi.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 ꞌEnega ꞌInapwana nina ꞌieonegu, “Gete ꞌenega ꞌuapwesa be ꞌiabe yaetuneyo be ꞌutatauya ꞌasa ꞌedasolaya, taudi nigeya me Yudia ꞌediya.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Paulo ꞌina ona maiboꞌana gete sinono ꞌaiꞌailina, ga ꞌana laba taudi nigeya me Yudia manudi ꞌiona, ta ꞌenega silolagata ga ꞌenadi sinabwanega sibwaubwau, “Tai gete ꞌilobwenena baleꞌuyega tada ꞌewayaule, be geyaꞌabo ꞌida miyami.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ta nadigega sibwaubwau, ta ꞌidi gamwasowala manuna, ga ꞌadi ꞌoamao siulaula tuꞌeyedi, ta kaukau wate sieueula tuꞌeyedi.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ta ꞌenega boda saiya ꞌana toloina ꞌina tolosaiyao ꞌiloinedi, ꞌigwae, “Tai nate watauye anuwaya, be sapi yauna waꞌebwaꞌe, be ꞌana laba ꞌisimana apwesa toꞌase tomota ꞌidi gamwasowala ꞌenaya ꞌalena.”
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 ꞌEnega sitauyena anuwaya ga siyonina sabi sapina, ta tolosaiyao ꞌidi toanugana selabenaya ꞌitoolo, ꞌenega Paulo toanugana nina ꞌieonena, “ꞌAboꞌagu niꞌatu yaeLoma, ta nigeya ꞌebweu loina ꞌimiyami be wada sapigu, manuna nigeya ꞌebweu toꞌase ꞌigu loegesi walobaloba etala ꞌenega.”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ta toanugana nina Paulo ꞌina ona ꞌinonona, ꞌenega ꞌilomanini ga ꞌitauya ꞌidi boda saiya ꞌana toloina ꞌena, ga ꞌieonena, “Toꞌase ꞌaene ꞌuda guinuwe? Tai gete tauna goma Lomana!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ga toloina nina ꞌimai ga Paulo ꞌieonena, “ꞌUona ꞌaiꞌaila, ꞌoyo ꞌueLomaya?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 ꞌEnega toloina nina ꞌiona, “ꞌAboꞌagu mani sinabwana ꞌenega ꞌigu eLoma manuna yagimwanena.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ga taudi ꞌaene sisapi silosaꞌu, ga toloina nina niꞌatu ꞌimwalatonina ꞌaene Paulo goma Lomana ga ꞌimatauta, manuna tauna Paulo niꞌa ꞌiyonina.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ta tomwa ꞌiulisina ga boda saiya ꞌana toloina nina ꞌinuwanuwa be ꞌaene ꞌale ꞌaiꞌaila sida ꞌebese, toꞌase manuna me Yudia Paulo sieꞌewena, ꞌenega Paulo ꞌigieapwesena, ta ꞌiloina ꞌaene totaliya sinabwadi be me Yudia ꞌidi toloinao maiboꞌadi sida mai, ta ꞌenega toloina nina Paulo ꞌiꞌauꞌewenama ga matadiya ꞌietoolona.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.