Atos 22
Loina Tabu Auwauna (DOB) vs ARIB
1 “Tasigwao be tamagwao, waenono be matamiya yada eyaseyase eꞌewa gete manuna.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Ta sinonona ꞌena Ibeliuyega ꞌionaona, ꞌenega siꞌalaenono ꞌaiꞌaila, ta ꞌieonedi:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 ꞌAboꞌagu goma Yudiagu, Tasisi, Silisia ꞌasana, ꞌena yatubuwa, ta bada Yelusalema ꞌenaya yasikulu, ꞌigu toeꞌita ꞌana esana Gamelieli, ta ꞌieꞌitegu tubudao ꞌidi loina paꞌalina ꞌenega, ga Yaubada ꞌina guinuwa ꞌena yatagwala ꞌaiꞌailegu, nadigega gete tuga ꞌomi ꞌimi tagwala.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Ta emisa auwauna gete ꞌana tomuliyao yaetalauwaledi, ga meꞌolotodi be mewainedi deliya yasaꞌu luguyedi, ta ꞌaidi yaloemwawasidi.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Totaliya sinabwana ta ꞌimi ꞌinapwanao maiboꞌadi ꞌigu guinuwa gete simwalamwalatoni, manuna taudi leta siꞌebwaꞌeguya toloinao me Yudia Damasiko ꞌena manudi, be ꞌaene yada tauya be ꞌediyega tagwala yada ꞌewanugana, ta ꞌenega toemisao yada giyaidi be yameꞌedi Yelusalema, be sida gieꞌelouyaedi.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Ta ꞌasuoleoleya ꞌetamo yatautauya, ga Damasiko ꞌiabe ꞌena yaapwesa, ta maedana sinabwana galewega ꞌiapwesa manini, ga ꞌisae sakowasiyegu.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 ꞌEnega baleꞌuya yabeꞌu, ta ꞌenana ꞌebweu yanonona, ꞌieonegu, ꞌigwae, “Saulo, Saulo, toꞌase manuna ꞌuetalauwalegu?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ta yaenaida, “ꞌInapwana, yaita sana ꞌoyo?” Ta ꞌieonegu, “ꞌAboꞌagu Yesu goma Nasaleta, ꞌuetalauwalegu.”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Ta taudi tuta gote ꞌena maꞌegwao maedana nina siꞌitena, ta tauna ꞌieoneguya ꞌenana nigeya sinoono.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ta yaona, “ꞌInapwana, toꞌase yada guinuwa?”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ta maedana ꞌina waiwaiyega matagu ꞌigie toꞌumaliyena, ga nigeya sawesawenaya be yaꞌiꞌita, ꞌenega taudi maꞌegwao siginimegu, ga ꞌatauya Damasiko ꞌenaya.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Ta Damasiko ꞌena ꞌebweu tai ꞌana esana Ananayasi ꞌimiyami, tauna Yaubada ꞌana toemisa ꞌaiꞌaila, ta Mosese ꞌina loina ꞌana tomuliya, ta me Yudia sena nina ꞌana tomiyanao siꞌawa boboꞌanena.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ga Ananayasi nina ꞌimai, ga selabeguya ꞌitoolo, ta ꞌieonegu, “Tasigu Saulo, matayo sida ꞌesasadi.” Ga gote ꞌena matagu siboboꞌana limana, ga tai nina yaꞌitena.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Ta ꞌieonegu, “Tubudao ꞌidi Yaubada ꞌiesinuwemu be ꞌina nuwena ꞌuda mwalatoni, be Topalupalu nina ꞌuda ꞌita, be ꞌenana ꞌuda nono,
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 be tauna manuna ꞌuda etosimana, be wate toꞌase ꞌuꞌitenaya ta ꞌunonona manuna, tomota yauyaudi ꞌuda eonadi.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ta toꞌase sana ꞌuyamwayamwa? ꞌUtoolo be ꞌana esana ꞌubwauye, be ꞌenega ꞌubapitaiso be ꞌaene ꞌimu toꞌumalinao ꞌuda ꞌutuyauledi.”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Ta muliyega yaila Yelusalema, ga Anuwa Tabu ꞌena yasidasida, ta ꞌatuwa yamadawala,
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 ga ꞌInapwana nina yaꞌitena, ꞌionaona ꞌeguya, ꞌigwae, “ꞌUlomanini be Yelusalema ꞌuda ebesine, manuna ꞌiabe ꞌimu simana manugu geyaꞌabo sinoonoyo?”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ga yaeonena, “ꞌInapwana, taudi saꞌi niꞌatu simwalamwalatonigu ꞌaene ꞌidi anuwa tapwalolo ꞌebweuna ꞌebweuna ꞌediya ꞌamu toemisao yaunu dadanedi, ta deliya yasaꞌudi.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Ta tuta nina ꞌamu tosimana Sitibeni siloemwawasina, ꞌaboꞌagu wate selabenaya yatootoolo, ta ꞌidi guinuwa nina ꞌena yatagwala, ta wate tounuwa nidi ꞌadi ꞌoamao yaꞌitaꞌiꞌisidi.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 ꞌEnega ꞌInapwana nina ꞌieonegu, “Gete ꞌenega ꞌuapwesa be ꞌiabe yaetuneyo be ꞌutatauya ꞌasa ꞌedasolaya, taudi nigeya me Yudia ꞌediya.”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Paulo ꞌina ona maiboꞌana gete sinono ꞌaiꞌailina, ga ꞌana laba taudi nigeya me Yudia manudi ꞌiona, ta ꞌenega silolagata ga ꞌenadi sinabwanega sibwaubwau, “Tai gete ꞌilobwenena baleꞌuyega tada ꞌewayaule, be geyaꞌabo ꞌida miyami.”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ta nadigega sibwaubwau, ta ꞌidi gamwasowala manuna, ga ꞌadi ꞌoamao siulaula tuꞌeyedi, ta kaukau wate sieueula tuꞌeyedi.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Ta ꞌenega boda saiya ꞌana toloina ꞌina tolosaiyao ꞌiloinedi, ꞌigwae, “Tai nate watauye anuwaya, be sapi yauna waꞌebwaꞌe, be ꞌana laba ꞌisimana apwesa toꞌase tomota ꞌidi gamwasowala ꞌenaya ꞌalena.”
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 ꞌEnega sitauyena anuwaya ga siyonina sabi sapina, ta tolosaiyao ꞌidi toanugana selabenaya ꞌitoolo, ꞌenega Paulo toanugana nina ꞌieonena, “ꞌAboꞌagu niꞌatu yaeLoma, ta nigeya ꞌebweu loina ꞌimiyami be wada sapigu, manuna nigeya ꞌebweu toꞌase ꞌigu loegesi walobaloba etala ꞌenega.”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Ta toanugana nina Paulo ꞌina ona ꞌinonona, ꞌenega ꞌilomanini ga ꞌitauya ꞌidi boda saiya ꞌana toloina ꞌena, ga ꞌieonena, “Toꞌase ꞌaene ꞌuda guinuwe? Tai gete tauna goma Lomana!”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Ga toloina nina ꞌimai ga Paulo ꞌieonena, “ꞌUona ꞌaiꞌaila, ꞌoyo ꞌueLomaya?”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 ꞌEnega toloina nina ꞌiona, “ꞌAboꞌagu mani sinabwana ꞌenega ꞌigu eLoma manuna yagimwanena.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Ga taudi ꞌaene sisapi silosaꞌu, ga toloina nina niꞌatu ꞌimwalatonina ꞌaene Paulo goma Lomana ga ꞌimatauta, manuna tauna Paulo niꞌa ꞌiyonina.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ta tomwa ꞌiulisina ga boda saiya ꞌana toloina nina ꞌinuwanuwa be ꞌaene ꞌale ꞌaiꞌaila sida ꞌebese, toꞌase manuna me Yudia Paulo sieꞌewena, ꞌenega Paulo ꞌigieapwesena, ta ꞌiloina ꞌaene totaliya sinabwadi be me Yudia ꞌidi toloinao maiboꞌadi sida mai, ta ꞌenega toloina nina Paulo ꞌiꞌauꞌewenama ga matadiya ꞌietoolona.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.