Atos 15
Loina Tabu Auwauna (DOB) vs NTLH
1 ꞌEnega ꞌaidi tomota Yudia ꞌenega siebusima, ga sieꞌieꞌita toekalesiyao me Anitioki ꞌediya, sigwaegwae, “Mosese lowaenei ꞌiloinema bwalama ꞌana daba manuna. ꞌEnega ꞌeguma ꞌomi daba nina nigeya waꞌewaꞌewa, geyaꞌabo ꞌetoseyana walobaloba.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Ta Paulo be Banaba nigeya siꞌawaꞌawa ꞌaiꞌailedi, ꞌenega maꞌediyao siegewagewana sinabwana. Ga toekalesiyao Anitioki ꞌena Paulo, be Banaba, be ꞌaina wate tomuliyao ꞌediyega, siesinuwedi be ꞌaene sida tuꞌe Yelusalema, be nuwanuwa gete manuna sida onaona, nai sida loina, Yesu ꞌana tosimanao site tuwelo be wate toanuganao maꞌediyao.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 ꞌEnega toekalesiyao silokaiyoniyedi ga sena Pinisia ta Samelia siataonedi, ga ꞌidi sakowasi nina ꞌena ꞌasa apwesa tomoteninao ꞌidi sanaila Yaubada ꞌena sisimanena, ta Yesu ꞌana toemisao ꞌasa ꞌebweuna ꞌebweuna ꞌediya, simana gete sinonona, ga ꞌenega sigwausowala sinabwana.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 ꞌEnega siapwesa Yelusalema, ga toekalesiyao be Yesu ꞌana tosimanao be toanuganao siꞌauꞌewedi ꞌidi anuwaya, ga Paulo be Banaba siemwasala ꞌediya toꞌase be toꞌase ꞌidi paisewa Yaubada ꞌina waiwaiyega siguinuwedi.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Ta ꞌaina Yesu ꞌana toemisao Palisi bodadi ꞌediyega sitoolo, ga sigwae, “ꞌEguma ꞌasa apwesa ꞌadi tomiyanao siemiemisa, ꞌilobwenedi be daba siꞌewa be wate tada loinedi be Mosese ꞌina loinao sida muliyedi bemi, be muliyega siekalesiya ꞌaiꞌaila.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 ꞌEnega Yesu ꞌana tosimanao site tuwelo nidi be toanuganao deliegogona siguinuwena, ga nuwanuwa gete manuna sionaona.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ga tupwana siegewagewana ꞌamana, ꞌenega Pita ꞌitoolo ga ꞌigwae, “Tasigwao, wamwalamwalatoni ꞌaene tuta lowa Yaubada ꞌedega ꞌaboꞌagu ꞌiesinuwegu, ga ꞌawaguyega taudi nigeya me Yudia tetela boboꞌana sinonona, ga siemisena.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Ta Yaubada toꞌase ꞌatedaya simiyami ꞌimwalamwalatoni, ga taudi nigeya me Yudia ꞌediya ꞌitagwala, ga Yaluyaluwa Tabuna ꞌiꞌebwaꞌedi, nadigega ꞌaboꞌada ꞌiꞌebwayaꞌeseda,
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 ta nigeya ꞌebweu wate weyala ꞌigieapwesena, be ꞌaene taudi dumadumadi be ꞌaboꞌada dumadumada, ta taudi siemisena nadigega ꞌaboꞌada taemisena, ga ꞌenega maiboꞌada ꞌateda ꞌigieꞌesasedi.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 “ꞌEnega geyaꞌabo Yesu ꞌana toemisa auwaudi sena apwesa ꞌediyega ꞌadi ꞌaaꞌaala mwauna waꞌebwaꞌebwaꞌedi, ꞌabona nai Yaubada wagiegamwasowale, manuna ꞌaaꞌaala nina tubudao nigeya sawesawediya be siꞌaali, ta ꞌaboꞌada wate nigeya sawesawedaya.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Ta saꞌi ꞌida emisa ꞌaene ꞌInapwana Yesu ꞌina obobomega ꞌiꞌetoseyeda, ta taudi wate Yesu ꞌiobobomedi, ga ꞌenega wate ꞌiꞌetoseyedi.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Ga maiboꞌadi simiya ꞌalaenono, ga muliyega, Banaba be Paulo siemwaemwasala edeededeyao be ꞌebe nuwaowanao Yaubada ꞌiguinuwedi sena apwesa ꞌediya ꞌidi guinuwega manudi.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Ta muliyega Yemesa ꞌitoolo ga ꞌigwae, “Tasigwao, ꞌigu ona gete wada nono.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Saimoni ꞌedaya ꞌisimanaya ꞌaene Yaubada niꞌatu ꞌieꞌale, ga taudi nigeya me Yudia ꞌediyega ꞌaina ꞌina tomotaiyao ꞌiesinuwedi.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Yage gete manuna lowa palopitao Yaubada ꞌina ona sigimi simanena, ꞌigwae,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Muliyega yada ilama be Debida ꞌina anuwa niꞌatu ꞌieligeina, yada ꞌabilima. Gete tuga ꞌimiyami besobeso ta esi yada gieboboꞌana lima.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Be ꞌenega tomota tupwatupwadi simiyami ꞌInapwana sida ꞌebesa, be ꞌagu esiesinuwao, taudi nigeya me Yudia ꞌediyega, taudi wate sida ꞌebesegu.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Gete ꞌInapwana ꞌina ona, tauna lowaenei nuwanuwa gete ꞌigieapwesena.’ ”
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Ta Yemesa wate ꞌigwae, “ꞌIgu loina gete, taudi nigeya me Yudia Yaubada ꞌena sisanasana ila, ꞌaene geyaꞌabo ꞌadi mwau tasaꞌusaꞌu,
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 ta esi ꞌidi leta tada ꞌetoladi be ꞌetoboda ata dimo tasaꞌudi nate, masula nina mali ꞌebe bwagobwago ꞌediya siꞌebwaꞌebwaya be, loelata be, yobai didimagadi esiyodi be, lala be.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Manuna lowaenei ga batuwa Mosese ꞌina loina ꞌana tologuguya ꞌasa ꞌebweuna ꞌebweuna ꞌediya simiyami, ta wate me Yudia ꞌidi anuwa tapwalolo ꞌediya ꞌetoboda getedi sisawasawadi ta tomota sinonodi Sabate ꞌebweuna ꞌebweuna ꞌediya.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 ꞌEnega Yesu ꞌana tosimanao site tuwelo be toanuganao be toekalesiyao maiboꞌadi sinuwanuwa leleleya ga ꞌaidi ꞌediyega siesinuwedi be sietunedi be ꞌaene Paulo be Banaba maꞌediyao sitatauya Anitioki. Ta ꞌeluwa toekalesiyao ꞌadi toanuganao ꞌediyega siesinuwedi, natedi Yudasa, tauna sieesena Basaba, be wate Sailasa,
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 ga toemisao nidi taudi nigeya me Yudia ꞌidi leta siꞌewena, ta ꞌana ꞌetoladi ꞌigwae, “Kagutoki tasimao ꞌomi toekalesiyao sena apwesaya Anitioki be Silia be Silisia ꞌediya wamiyami. ꞌAboꞌama Yesu ꞌana tosimanao be toanuganao ꞌimi leta ꞌaꞌetoladinawa.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Lowa alemi ꞌanononaya ꞌaene ꞌaidi tomota ꞌemega siwai, ga mali tetela ꞌenega sigie kwanimi, nate taudimo ꞌidi nuwenuwega, ta nigeya ꞌima emataluwa ꞌediya ꞌenega.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 ꞌEnega ꞌaboꞌama niꞌatu gete ꞌadeli egogonama, ga ꞌima nuwanuwa ꞌebweuna ꞌenega ꞌaina ꞌima tomotaiyao ꞌaesinuwedi, be gosedao Banaba be Paulo maꞌediyao ꞌaetunediwa ꞌemiya.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ta Banaba be Paulo nidi taudimo sitagwaledi ga tuta yauyauna ꞌediya sitautauya ꞌebe esilae soladiya, ꞌida ꞌInapwana Yesu Keliso ꞌina guinuwa manuna.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ta ꞌima tomotai nidi niꞌatu ꞌaesinuwedi, ꞌadi esanao Yudasa be Sailasa, be ꞌami loina sida ꞌebwaꞌemi ꞌimi leta ꞌenega, be wate taudi ꞌidi ona ꞌenega.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 ꞌAmi loina nina ꞌaboꞌama, be wate Yaluyaluwa Tabuna maꞌemai, ꞌanuwena ꞌaene gete loina boboꞌana be ꞌetoboda nidi ata getedi sinabwadimo wada ꞌamayabedi, be geyaꞌabo ꞌebweu toꞌase wate manuna wanuwanuwa.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 ꞌEtoboda nidi nate, toꞌase tomota sitalitaliyae mali ꞌebe bwagobwagoyao ꞌediya, geyaꞌabo waeꞌani, wate yobai malaladi ta yobai didimagadi esiyodi geyaꞌabo waeꞌenidi, ta wate geyaꞌabo waloeloelata. ꞌEguma ꞌetoboda getedi ꞌediyega waꞌitaꞌiꞌisimi, ꞌimi miya boboꞌana. Kaiyoni.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 ꞌEnega site ata nidi sitoolo, ga simwaꞌuta Anitioki, ta toekalesiyao nada sibwau egogonedima, ga ꞌidi leta nina siꞌebwaꞌedi.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 ꞌEnega leta nina sisawena, ta ꞌina simana manuna sigwausowala sinabwana.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Ta Yudasa be Sailasa taudi sana wate palopitao, ga ꞌidi loguguya yauna ꞌediyega toekalesiyao sigiewaiwaiyedi.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 ꞌEnega siteluwa nidi nada maꞌediyao simiyaꞌamana, ta tuta niꞌatu be sitatauya, ga toekalesiyao nidi silokagutokiyedi, ta silokaiyoniyedi, ga siila taudi ꞌadi toetuneyao ꞌediya.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 (-)
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Ta esi Paulo be Banaba Anitioki ꞌena simiyaila, ga ꞌInapwana ꞌina ona sieꞌieꞌita ta siloguloguguya, ta yaudi wate maꞌediyao siguinuwa.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Ta ꞌasiyata ꞌaina sigumwala ga Paulo Banaba ꞌieonena, ꞌigwae, “Gosiyagu, taila be ꞌasa nidi lowa ꞌInapwana tetelina ꞌaloguguyaena ꞌediya taayausidi wate, be tasidao nidi taꞌitadi, mwaꞌadega ꞌidi miyamiya.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 ꞌEnega Banaba ꞌigwae, “O boboꞌana, ta Yoni tauna taeesena Maki taꞌauꞌewa be maꞌedai tatautauya.”
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Ta Paulo ꞌigwae, “Nai geyaꞌabo tauna ꞌiꞌoayaꞌoayabuda, manuna lowa Pamipili ꞌena ꞌipilisineda, ga ꞌiila ꞌasaya, ta geya nuwana be ꞌiꞌoayabuda ꞌida sakowasi ꞌenaya.”
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 ꞌEnega Paulo be Banaba siegewagewana sinabwana Maki manuna, ga Banaba Maki ꞌiꞌauꞌewena ga sigelu wagaya ga sidolo salu Saipilosi ꞌenaya.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Ta Paulo Sailasa ꞌiesinuwena be ꞌida ꞌoayabuna ꞌina sakowasi nina ꞌena. ꞌEnega toekalesiyao Yaubada ꞌena sisidasida be ꞌina obobomega siteluwa nidi ꞌida giewaiwaiyedi; ta sitauya,
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 ga sisakowasi Silia be Silisia ꞌasanao ꞌediya, ga Paulo toekalesiyao ꞌilemedi, ta ꞌigiewaiwaiyedi.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.