2 Coríntios 7
Loina Tabu Auwauna (DOB) vs VC
1 Gosegwao, Yaubada ꞌina onaoboboma getedi tada nonodi be ooda be yaluyaluwada tagieꞌesasedi yage baibailidi ꞌediyega, be taꞌesasa ꞌaiꞌaila ma ida ꞌamayaba Yaubada ꞌena.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Gosegwao wada yalema, manuna ꞌima bubuna ꞌemiya maiboꞌana boboꞌana. Nigeya ꞌebweu wate nuwami ꞌada gietoꞌumaliyena, nai ꞌada giekwaniyena, nai ꞌada kaboemi.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 ꞌIgu ona gete nigeya sabi ꞌenapaꞌalimi, manuna niꞌatu nuwama waꞌewena, nadigega lowa yaeonemi be ꞌaene ꞌomi maꞌegwao tada miya mwawamwawasa.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Niꞌatu manumi yagwaugwausowala ta yatupumi, ga ꞌigu nuwanuwa niꞌatu ꞌiboboꞌana manumi. Gete tuga ꞌamiya mwau, ta tuwa tuga manumi yagwausowala sinabwana.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Lowa ꞌamai Masidonia, nigeya ꞌebweu wate ꞌebe eyawaiꞌata ꞌalobalobai, ta saꞌi wate miyamwau maiboꞌana, nate losaiya sena yaudi ꞌediya be matauta ꞌatemaya.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ta Yaubada, tauna tonuwamwau ꞌadi togiegwausowala, ꞌaboꞌama ꞌigiegwausowalema yage ꞌeluwa ꞌediyega, nate Taito ꞌina mai ꞌenega,
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 ta wate tetelimi ꞌenega, manuna Taito ꞌieonegu, ꞌigwae, “Me Kolinita nidi nuwanuwadi be ꞌutatauya sabi ayausidi. Ta niꞌatu ꞌimu ona manuna sitagwaledi ga ꞌidi toꞌumalina ꞌenega sinuwaꞌebuni ma idi dedoi. Gete yaꞌitena ga yagwausowala sinabwana.”
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Lowa ꞌimi leta yaꞌetoladina, ga ꞌigienuwa mwauyemi, ga ꞌaboꞌagu wate manuna yanuwamwau, ta gete tuga geyaꞌabo yanuwanuwa mwau leta nina manuna, manuna ꞌomi ꞌimi nuwamwau tuta gidalina namo ꞌenaya.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 ꞌEnega ꞌaboꞌagu yagwausowala, nigeya ꞌimi nuwamwau manuna, ta esi manuna ꞌimi nuwamwau ꞌenega wanuwaꞌebuni ꞌimi toꞌumalinao ꞌediyega. ꞌImi nuwamwau nina walotoonaya ꞌaene Yaubada ꞌenega ꞌimai, ta nigeya ꞌebweu wate ꞌemiya toꞌumalina yaguiguinuwe.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Onaꞌaiꞌaila, nuwamwau Yaubada ꞌenega yage boboꞌana, ta ꞌigienuwa ꞌebunida, be ꞌenega ꞌetoseyana taloba. ꞌEnega geyaꞌabo nuwamwau nina taguiguitoyasei. Ta esi mali nuwamwau baleꞌu ꞌenega maꞌetamo ꞌiloemwawasida.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Onaꞌaiꞌaila, ꞌimi nuwamwau gete ꞌenega Yaubada ꞌilememi, ga waetaetapewa, ta waewaiwai be ꞌimi bubuna ꞌida boboꞌana maiboꞌana, ꞌenega toꞌumalina nina manuna wagamwasowala ta wamatauta, ta nuwanuwami be yawawai ꞌemiya, ta wate waewaiwai ga toꞌumalina nina waeꞌisena. Yage maiboꞌadi ꞌediyega ꞌimi guinuwa boboꞌana waeꞌitaena.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 ꞌImi leta lowa yaꞌetoladina nigeya gosemi toguinuwa toꞌumalina namo manuna, ta nigeya tauna ꞌana togietoꞌumali manuna, ta esi ꞌomi maiboꞌami manumi, be ꞌaene Yaubada matanaya ꞌimi etapewa waeꞌitae ꞌigu ona ꞌana ematamatana manuna.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 ꞌEnega niꞌatu ꞌagwausowala sinabwana.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Lowa Taito ꞌimiyami ta yatuputupumi, ga Taito matanega niꞌatu ꞌiꞌitena, ꞌenega nigeya wate ꞌebe omayamaya ꞌeguya. Ta esi ꞌigu ona maiboꞌana ꞌomi manumi ꞌana ꞌaiꞌaila niꞌatu ꞌiapwesa.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Taito niꞌatu ꞌimi ematamatana maiboꞌana ꞌinuwaꞌiꞌisina, tuta nina tauna ꞌena watagwalemi ma imi ꞌatesaꞌala, ꞌenega nuwana waꞌewa ꞌaiꞌailina.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ta ꞌaboꞌagu wate yagwaugwausowala ꞌimi bubuna boboꞌana maiboꞌana manuna.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.