2 Coríntios 7
Loina Tabu Auwauna (DOB) vs NAA
1 Gosegwao, Yaubada ꞌina onaoboboma getedi tada nonodi be ooda be yaluyaluwada tagieꞌesasedi yage baibailidi ꞌediyega, be taꞌesasa ꞌaiꞌaila ma ida ꞌamayaba Yaubada ꞌena.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Gosegwao wada yalema, manuna ꞌima bubuna ꞌemiya maiboꞌana boboꞌana. Nigeya ꞌebweu wate nuwami ꞌada gietoꞌumaliyena, nai ꞌada giekwaniyena, nai ꞌada kaboemi.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 ꞌIgu ona gete nigeya sabi ꞌenapaꞌalimi, manuna niꞌatu nuwama waꞌewena, nadigega lowa yaeonemi be ꞌaene ꞌomi maꞌegwao tada miya mwawamwawasa.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Niꞌatu manumi yagwaugwausowala ta yatupumi, ga ꞌigu nuwanuwa niꞌatu ꞌiboboꞌana manumi. Gete tuga ꞌamiya mwau, ta tuwa tuga manumi yagwausowala sinabwana.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Lowa ꞌamai Masidonia, nigeya ꞌebweu wate ꞌebe eyawaiꞌata ꞌalobalobai, ta saꞌi wate miyamwau maiboꞌana, nate losaiya sena yaudi ꞌediya be matauta ꞌatemaya.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Ta Yaubada, tauna tonuwamwau ꞌadi togiegwausowala, ꞌaboꞌama ꞌigiegwausowalema yage ꞌeluwa ꞌediyega, nate Taito ꞌina mai ꞌenega,
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 ta wate tetelimi ꞌenega, manuna Taito ꞌieonegu, ꞌigwae, “Me Kolinita nidi nuwanuwadi be ꞌutatauya sabi ayausidi. Ta niꞌatu ꞌimu ona manuna sitagwaledi ga ꞌidi toꞌumalina ꞌenega sinuwaꞌebuni ma idi dedoi. Gete yaꞌitena ga yagwausowala sinabwana.”
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Lowa ꞌimi leta yaꞌetoladina, ga ꞌigienuwa mwauyemi, ga ꞌaboꞌagu wate manuna yanuwamwau, ta gete tuga geyaꞌabo yanuwanuwa mwau leta nina manuna, manuna ꞌomi ꞌimi nuwamwau tuta gidalina namo ꞌenaya.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 ꞌEnega ꞌaboꞌagu yagwausowala, nigeya ꞌimi nuwamwau manuna, ta esi manuna ꞌimi nuwamwau ꞌenega wanuwaꞌebuni ꞌimi toꞌumalinao ꞌediyega. ꞌImi nuwamwau nina walotoonaya ꞌaene Yaubada ꞌenega ꞌimai, ta nigeya ꞌebweu wate ꞌemiya toꞌumalina yaguiguinuwe.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Onaꞌaiꞌaila, nuwamwau Yaubada ꞌenega yage boboꞌana, ta ꞌigienuwa ꞌebunida, be ꞌenega ꞌetoseyana taloba. ꞌEnega geyaꞌabo nuwamwau nina taguiguitoyasei. Ta esi mali nuwamwau baleꞌu ꞌenega maꞌetamo ꞌiloemwawasida.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Onaꞌaiꞌaila, ꞌimi nuwamwau gete ꞌenega Yaubada ꞌilememi, ga waetaetapewa, ta waewaiwai be ꞌimi bubuna ꞌida boboꞌana maiboꞌana, ꞌenega toꞌumalina nina manuna wagamwasowala ta wamatauta, ta nuwanuwami be yawawai ꞌemiya, ta wate waewaiwai ga toꞌumalina nina waeꞌisena. Yage maiboꞌadi ꞌediyega ꞌimi guinuwa boboꞌana waeꞌitaena.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 ꞌImi leta lowa yaꞌetoladina nigeya gosemi toguinuwa toꞌumalina namo manuna, ta nigeya tauna ꞌana togietoꞌumali manuna, ta esi ꞌomi maiboꞌami manumi, be ꞌaene Yaubada matanaya ꞌimi etapewa waeꞌitae ꞌigu ona ꞌana ematamatana manuna.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 ꞌEnega niꞌatu ꞌagwausowala sinabwana.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Lowa Taito ꞌimiyami ta yatuputupumi, ga Taito matanega niꞌatu ꞌiꞌitena, ꞌenega nigeya wate ꞌebe omayamaya ꞌeguya. Ta esi ꞌigu ona maiboꞌana ꞌomi manumi ꞌana ꞌaiꞌaila niꞌatu ꞌiapwesa.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Taito niꞌatu ꞌimi ematamatana maiboꞌana ꞌinuwaꞌiꞌisina, tuta nina tauna ꞌena watagwalemi ma imi ꞌatesaꞌala, ꞌenega nuwana waꞌewa ꞌaiꞌailina.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ta ꞌaboꞌagu wate yagwaugwausowala ꞌimi bubuna boboꞌana maiboꞌana manuna.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.