2 Coríntios 7
Loina Tabu Auwauna (DOB) vs ARIB
1 Gosegwao, Yaubada ꞌina onaoboboma getedi tada nonodi be ooda be yaluyaluwada tagieꞌesasedi yage baibailidi ꞌediyega, be taꞌesasa ꞌaiꞌaila ma ida ꞌamayaba Yaubada ꞌena.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Gosegwao wada yalema, manuna ꞌima bubuna ꞌemiya maiboꞌana boboꞌana. Nigeya ꞌebweu wate nuwami ꞌada gietoꞌumaliyena, nai ꞌada giekwaniyena, nai ꞌada kaboemi.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 ꞌIgu ona gete nigeya sabi ꞌenapaꞌalimi, manuna niꞌatu nuwama waꞌewena, nadigega lowa yaeonemi be ꞌaene ꞌomi maꞌegwao tada miya mwawamwawasa.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Niꞌatu manumi yagwaugwausowala ta yatupumi, ga ꞌigu nuwanuwa niꞌatu ꞌiboboꞌana manumi. Gete tuga ꞌamiya mwau, ta tuwa tuga manumi yagwausowala sinabwana.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Lowa ꞌamai Masidonia, nigeya ꞌebweu wate ꞌebe eyawaiꞌata ꞌalobalobai, ta saꞌi wate miyamwau maiboꞌana, nate losaiya sena yaudi ꞌediya be matauta ꞌatemaya.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Ta Yaubada, tauna tonuwamwau ꞌadi togiegwausowala, ꞌaboꞌama ꞌigiegwausowalema yage ꞌeluwa ꞌediyega, nate Taito ꞌina mai ꞌenega,
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 ta wate tetelimi ꞌenega, manuna Taito ꞌieonegu, ꞌigwae, “Me Kolinita nidi nuwanuwadi be ꞌutatauya sabi ayausidi. Ta niꞌatu ꞌimu ona manuna sitagwaledi ga ꞌidi toꞌumalina ꞌenega sinuwaꞌebuni ma idi dedoi. Gete yaꞌitena ga yagwausowala sinabwana.”
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Lowa ꞌimi leta yaꞌetoladina, ga ꞌigienuwa mwauyemi, ga ꞌaboꞌagu wate manuna yanuwamwau, ta gete tuga geyaꞌabo yanuwanuwa mwau leta nina manuna, manuna ꞌomi ꞌimi nuwamwau tuta gidalina namo ꞌenaya.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 ꞌEnega ꞌaboꞌagu yagwausowala, nigeya ꞌimi nuwamwau manuna, ta esi manuna ꞌimi nuwamwau ꞌenega wanuwaꞌebuni ꞌimi toꞌumalinao ꞌediyega. ꞌImi nuwamwau nina walotoonaya ꞌaene Yaubada ꞌenega ꞌimai, ta nigeya ꞌebweu wate ꞌemiya toꞌumalina yaguiguinuwe.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Onaꞌaiꞌaila, nuwamwau Yaubada ꞌenega yage boboꞌana, ta ꞌigienuwa ꞌebunida, be ꞌenega ꞌetoseyana taloba. ꞌEnega geyaꞌabo nuwamwau nina taguiguitoyasei. Ta esi mali nuwamwau baleꞌu ꞌenega maꞌetamo ꞌiloemwawasida.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Onaꞌaiꞌaila, ꞌimi nuwamwau gete ꞌenega Yaubada ꞌilememi, ga waetaetapewa, ta waewaiwai be ꞌimi bubuna ꞌida boboꞌana maiboꞌana, ꞌenega toꞌumalina nina manuna wagamwasowala ta wamatauta, ta nuwanuwami be yawawai ꞌemiya, ta wate waewaiwai ga toꞌumalina nina waeꞌisena. Yage maiboꞌadi ꞌediyega ꞌimi guinuwa boboꞌana waeꞌitaena.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 ꞌImi leta lowa yaꞌetoladina nigeya gosemi toguinuwa toꞌumalina namo manuna, ta nigeya tauna ꞌana togietoꞌumali manuna, ta esi ꞌomi maiboꞌami manumi, be ꞌaene Yaubada matanaya ꞌimi etapewa waeꞌitae ꞌigu ona ꞌana ematamatana manuna.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 ꞌEnega niꞌatu ꞌagwausowala sinabwana.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Lowa Taito ꞌimiyami ta yatuputupumi, ga Taito matanega niꞌatu ꞌiꞌitena, ꞌenega nigeya wate ꞌebe omayamaya ꞌeguya. Ta esi ꞌigu ona maiboꞌana ꞌomi manumi ꞌana ꞌaiꞌaila niꞌatu ꞌiapwesa.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Taito niꞌatu ꞌimi ematamatana maiboꞌana ꞌinuwaꞌiꞌisina, tuta nina tauna ꞌena watagwalemi ma imi ꞌatesaꞌala, ꞌenega nuwana waꞌewa ꞌaiꞌailina.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ta ꞌaboꞌagu wate yagwaugwausowala ꞌimi bubuna boboꞌana maiboꞌana manuna.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.