Mateus 22
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVI
1 Yesu ‑yö ‑ko 'zü, 'yö 'wun ꞊blɛɛ 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka, 'to ‑to ö ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑dhë 'ö‑ pö:
1 Jesus lhes falou novamente por parábolas, dizendo:
2 «Pë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑yö bhɔ ‑a ‑bha 'ö tɔɔ: ‑Gludë do ‑yö ö gbö ‑bha dhe 'sü 'wlaan‑ yi ‑da 'dhuu.
2 "O Reino dos céus é como um rei que preparou um banquete de casamento para seu filho.
3 'Yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'bhaa bɔ mɛ ‑nu 'yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë 'wlaan‑ ‑ta bhë ‑an ‑dhë kö ‑waan nu. 'Kɛɛ waa 'we ‑a ‑bha kö ‑waan nu.
3 Enviou seus servos aos que tinham sido convidados para o banquete, dizendo-lhes que viessem; mas eles não quiseram vir.
4 'Yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'bhaa bɔ, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: ‹‑Kaa pö mɛ ‑nu 'a ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë ‑an ‑dhë: ‑Bhöpë ꞊ya ma; 'ma ma ‑du ‑nu waa‑ ma ‑tuë 'ö‑ 'yɔn ꞊ya kë bhë, 'ma ‑an zë, pë 'plɛ 'dhiö ꞊ya ‑mɔ 'kuë; ‑ka nu dhe 'sü 'wlaan‑ 'ö bhë ‑a ‑ta!›
4 "De novo enviou outros servos e disse: ‘Digam aos que foram convidados que preparei meu banquete: meus bois e meus novilhos gordos foram abatidos, e tudo está preparado. Venham para o banquete de casamento! ’
5 'Kɛɛ 'wlaan‑ bhë ‑a ‑wun yaa kë ‑an 'gü 'wun gbɛ 'ka, 'ö 'wo dho wo kë yuö ‑nu ꞊taa. Mɛ ꞊ya ꞊luu'‑, 'dho 'ö‑ wo ö ‑gɔ ꞊bhlöö‑, 'ö‑ mɛ 'bhaa ꞊ya ꞊luu'‑ ‑de, 'dho 'ö‑ wo ö bha pë 'dhɔɔ dɔ ꞊dhia.
5 "Mas eles não lhes deram atenção e saíram, um para o seu campo, outro para os seus negócios.
6 'Ö‑ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo yuökëmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an kun. ꞊Dhɛ 'wo ‑an 'klo bhɔ, 'wo ‑an zë.
6 Os restantes, agarrando os servos, maltrataram-nos e os mataram.
7 'Ö 'wun ‑yö ‑na ‑gludë ‑zuë, 'yö ö bha 'dhasi ‑nu bɔ, 'ö mɛzëmɛ ‑nu 'wo bhë 'wo ‑an zë, 'wo ‑an ‑bha pödhɛ ‑güö.
7 O rei ficou irado e, enviando o seu exército, destruiu aqueles assassinos e queimou a cidade deles.
8 'Go mü 'ö‑ pö ö bha yuökëmɛ ‑nu ‑dhë: ‹Dhe 'sü 'wlaan‑ ‑pë ꞊ya ‑mɔ, 'kɛɛ mɛ ‑nu 'a ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë, waa nu gbɔ. ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, yaa ‑an ‑bha 'kun kö ‑waan ‑a ‑bhö.
8 "Então disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, mas os meus convidados não eram dignos.
9 ‑Ka 'dho ‑kpinngga ꞊vava ‑nu 'piö, mɛ 'saadhö 'ka 'dhoë‑ ‑an yö, ‑ka ‑an ꞊dhɔɔ kë, ‑wo nu 'wlaan‑ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑ta!›
9 Vão às esquinas e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem’.
10 'Ö yuökëmɛ ‑nu ‑wo dho zian ‑gbloo 'piö ‑dhɛ ‑nu ‑bha, 'wo mɛ këwunsëëzë ‑nu, mɛ këwunyaazë ‑nu, 'wo ‑an ꞊kpaa kpa 'kuë‑, 'wo nu ‑an 'ka, 'ö 'wlaan‑ ‑kë ‑a 'gü ‑kɔ ‑yö pa.
10 Então os servos saíram para as ruas e reuniram todas as pessoas que puderam encontrar, gente boa e gente má, e a sala do banquete de casamento ficou cheia de convidados.
11 'Ö ‑gludë ‑yö ‑da kɔɔ kö mɛ ‑nu 'ö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë, ‑yaan ö 'yan dɔ ‑an ‑bha. ‑A 'yan ‑yö ‑da gɔɔn‑ do 'ö dhe 'sü 'wlaan‑ ‑sɔ yaa kë ‑a ‑bha ‑a ‑ta.
11 "Mas quando o rei entrou para ver os convidados, notou ali um homem que não estava usando veste nupcial.
12 'Ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹N 'bhamɛ, ü‑ ‑kë ‑kɔklë 'ü ‑da kɔɔ, 'kɛɛ kö dhe 'sü 'wlaan‑ ‑sɔ 'yaa ü ‑bha ‑ɛ?› Gɔɔn‑ bhë, ꞊dhɛɛ' 'ö kpɔ ‑a ‑gɔ bhë, yaa‑ ‑daa kë.
12 E lhe perguntou: ‘Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial? ’ O homem emudeceu.
13 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ‑gludë ‑ya pö ö bha yuökëmɛ ‑nu ‑dhë: ‹‑Ka ‑a ‑gɛn ‑nu ‑lö, 'ka‑ ‑kɔ ‑nu ‑lö, 'ka‑ ‑zuö ‑dhɛtiidhɛ 'gü plaan, ‑dhɛ bhë ‑a 'gü, 'yö dho 'gbo ‑nu bɔ, 'yö ö 'sɔn ‑nu ‑bhö ‑a ‑bha.› »
13 "Então o rei disse aos que serviam: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés, e lancem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes’.
14 'Ö Yesu ‑yö ö ‑wo ‑zuöatadhe ‑kë 'ö‑ pö: «Bhii ‑wo mɛ ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë ꞊va, 'kɛɛ ‑an mɛ ‑nu 'wo dho sü ‑an 'gü ꞊wo 'tee.»
14 "Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos".
15 Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑dho wo 'kuë‑, 'wo 'slë ꞊mɛɛ kö ‑waan Yesu 'kun ö ‑de ‑wo ‑ta.
15 Então os fariseus saíram e começaram a planejar um meio de enredá-lo em suas próprias palavras.
16 'Ö 'wo wo ‑bha mɛ 'bhaa ‑nu waa‑ Elɔdö ‑bha mɛ 'bhaa ‑nu bɔ Yesu 'piö, 'ö 'wo Yesu ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «Yi ‑Gɔmɛ, yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ ü 'wun gia‑ ‑blɛɛ, 'ö 'ü mɛ ‑nu ‑daan 'wun giagia 'ö zian 'ö dho ‑Zlan 'piö 'ö‑ ‑zɔn ‑a 'ka; 'bhaa 'suö mɛ 'bhee‑ ‑bha ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun ‑dhë, bhii ü ‑zo 'yaa kë mɛ ‑nu 'yan 'dhiö ‑pë 'piö.
16 Enviaram-lhe seus discípulos juntamente com os herodianos que lhe disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. Tu não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens.
17 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, 'wun 'ö ꞊nɛ ‑kɔ 'ü ü ‑zo ꞊taa' ‑a 'gü ‑a ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë, 'ö tɔɔ kwa ‑bha tɔng ‑yö ‑we ‑a ‑bha kö 'kwa 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑gludë Sezaa ‑dhë ee, 'iin ‑daa ee?»
17 Dize-nos, pois: Qual é a tua opinião? É certo pagar imposto a César ou não? "
18 Yesu 'yö ‑an ‑bha ‑zotadhe yaa 'ö ‑an 'gü ‑a ‑dɔ bhë, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Mɛ ‑nu 'yan ‑ta ‑wun kë ‑mɛ ‑nu 'ka ꞊nɛ! ‑Më 'yö ‑kë 'ka n 'gü dan ꞊ɛ?
18 Mas Jesus, percebendo a má intenção deles, perguntou: "Hipócritas! Por que vocês estão me pondo à prova?
19 ‑Ka 'wëü‑ 'wo 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑na ‑a 'ka bhë, ‑kaa do nu n ‑dhë 'a‑ ‑ga 'kwee‑!» 'Ö 'wo dönie ga do nu ‑a ‑dhë.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto". Eles lhe mostraram um denário,
20 'Ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Dö 'ö‑ ‑gɔ 'bin waa‑ ‑a 'tɔ 'wo ‑ya ‑sü 'ka zö ꞊nɛ ꞊ɛ?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë:
20 e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? "
21 «Sezaa ‑mü.»
21 "De César", responderam eles. E ele lhes disse: "Então, dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus".
22 ꞊Dhɛ 'ö 'wun ‑daa ꞊suu'‑ kë ‑kɔ 'ö bhë ꞊waa‑ ma, 'ö ‑an 'te giagia ‑yö tun 'gbönggböng, 'yö 'wo‑ to mü, 'wo ‑ziö.
22 Ao ouvirem isso, eles ficaram admirados; e, deixando-o, retiraram-se.
23 ‑Dhɛkpaɔyi gia‑ bhë ‑a 'ka, Saduse ‑mɛ ‑nu 'wo‑ pö ‑na gamɛ ‑nu 'ka dho go ga 'gü bhë, ‑wo ‑nu Yesu 'piö, 'wo yö ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha ‑kɔ ꞊suu'‑ ꞊nɛ ‑a 'ka:
23 Naquele mesmo dia, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
24 «Yi ‑Gɔmɛ, Moizö ‑ya ‑pö yi ‑dhë: ‹꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ yaa 'në 'kpɔ, ꞊ya ga, ‑a dheglu 'nëgɔɔnzë ꞊nɛ 'ö dho ‑a ‑bha ꞊gɛandhe bhë ‑a sü, 'ö 'wo 'në kpɔ ö dheglu 'ö ga bhë ‑a pin ꞊taa.›
24 "Mestre, Moisés disse que se um homem morrer sem deixar filhos, seu irmão deverá casar-se com a viúva e dar-lhe descendência.
25 'Kɛɛ yi 'piö zö dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑dhö, 'ö‑ mɛ ‑blɛɛzë ‑yö dhe sü, 'ö yaa 'në 'kpɔ 'ö ga, 'ö ꞊gɛandhe 'ö bhë 'yö to ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ ‑gɔ.
25 Entre nós havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu. Como não teve filhos, deixou a mulher para seu irmão.
26 ‑Kɔ do bhë 'ö ꞊kaa' ‑a mɛ kë ꞊plɛ ‑naa ‑gɔ; 'ö ꞊kaa' 'zü ‑a mɛ kë ‑yaaga ‑gɔ, 'ö dhegluzë 'slaplɛ 'wo bhë 'ö ‑kë ‑an 'plɛ ‑gɔ 'dhö.
26 A mesma coisa aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 ꞊Dhɛ 'ö ‑an 'plɛ ꞊wa ga, 'yö dhebɔ ‑de 'pö, 'ö ga.
27 Finalmente, depois de todos, morreu a mulher.
28 ‑Go ga 'gü ‑yi 'ka, mɛ 'slaplɛ 'wo bhë, dö ‑zë 'yö dho kë ‑a bɔɔ 'ka ɛ? Bhii ‑dhɛ 'wo‑ ‑bha 'töüdhö ‑yö ‑kë ‑an 'plɛ bɔɔ 'ka.»
28 Pois bem, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa, visto que todos foram casados com ela? "
29 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ka ‑de ‑püö 'ka ‑a wo bhë, 'ö tɔɔ 'kaa pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü waa‑ ‑Zlan ‑bha 'piigbeedhɛ ‑an gbɛ dɔ.
29 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados porque não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
30 Bhii ‑go ga 'gü ‑yi 'ka, 'kosüdhe 'ka 'dho kë gɔɔn‑ waa‑ dhe ‑an ziën, 'kɛɛ ‑wo ‑dho kë ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo dhang‑ 'gü bhë ‑an 'dhö.
30 Na ressurreição, as pessoas não se casam nem são dadas em casamento; mas são como os anjos no céu.
31 'Kɛɛ ‑a mɛ 'ö ‑gban mɛ ‑nu 'ö 'waa ‑dhö gbɔ waa‑ ‑an ‑bha ‑go ga 'gü ‑sü ‑bha bhë, 'wun do ‑yö ‑dhö 'ö ‑kë ‑Zlan ‑wo 'ka, 'ö ‑ya ‑sü 'ka ‑a ‑bha 'sëëdhɛ 'gü. ‑A mɛ bhë kaa‑ pö ꞊a? ‑Ya ‑pö:
31 E quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram o que Deus lhes disse:
32 A Ablaamö ‑bha ‑Zlan 'ka, a Izaakö ‑bha ‑Zlan 'ka, 'ö 'a Zakɔbö ‑bha ‑Zlan 'ka. ‑Zlan ‑yö mɛ ‑nu 'wo 'bhee‑ ꞊toëpö 'ka ‑an ‑bha ‑Zlan 'ka, 'yaa gamɛ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka.»
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’? Ele não é Deus de mortos, mas de vivos! "
33 Mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo‑ ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo 'ö bhë ‑a ma, 'tetundhe ꞊va ‑yö ‑da ‑an 'gü.
33 Ouvindo isso, a multidão ficou admirada com o seu ensino.
34 ꞊Dhɛ Falizi ‑mɛ ‑nu ꞊waa‑ ma ꞊nɛ Yesu ‑bha 'wun ‑daa kë ‑kɔ bhë ꞊ya Saduse ‑mɛ ‑nu 'dhi yö 'kuë‑, ꞊wa ziö, 'ö 'wo dho wo 'ko ꞊bhaa.
34 Ao ouvirem dizer que Jesus havia deixado os saduceus sem resposta, os fariseus se reuniram.
35 'Ö ‑an ziën Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ do ‑yö go ‑an 'piö, 'ö‑ ‑kë kö 'yaan‑ 'slë 'kan Yesu ‑gɔ. 'Yö‑ ꞊dhɛɛkpɔdhe ‑kë 'ö‑ pö:
35 Um deles, perito na lei, o pôs à prova com esta pergunta:
36 «N ‑Gɔmɛ, kwa ‑bha tɔng ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑a ‑mlë 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ ‑e?»
36 "Mestre, qual é o maior mandamento da Lei? "
37 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ü ‑dho ü Dëmɛ, ü ‑bha ‑Zlan, ‑dhɔ kë ü ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ü nii 'plɛ 'ka, ü ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun ‑nu 'plɛ 'ka!
37 Respondeu Jesus: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todo o seu entendimento’.
38 Yö ꞊nɛ 'ö tɔɔ tɔng ꞊vaazë 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑.
38 Este é o primeiro e maior mandamento.
39 'Go mü ‑a mɛ 'ö yö ‑a 'piö 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ 'ö bhɔ ‑a ‑blɛɛzë bhë ‑a ‑bha 'ö ꞊nɛɛ: Ü ‑ya 'yɔɔ ‑dhɔ ‑yö ü kë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö 'ü ü ‑de ‑dhɔ ꞊kaa' ‑a 'dhö!
39 E o segundo é semelhante a ele: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Moizö ‑bha tɔng 'saadhö waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo 'saadhö 'wo bhë ‑an 'plɛ ‑wo ‑gban tɔng ꞊plɛ 'wo ꞊nɛ ‑an ‑bha.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas".
41 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑kë wo 'ko ꞊bhaa bhë, 'ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'ö‑ pö:
41 Estando os fariseus reunidos, Jesus lhes perguntou:
42 «Ka ka ‑zo ‑ta ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑wun 'gü ‑kɔklë ꞊ɛ? ‑Yö ‑go dö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Yö ‑go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü.»
42 "O que vocês pensam a respeito do Cristo? De quem ele é filho? " "É filho de Davi", responderam eles.
43 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö 'dhö, ‑më 'ö ‑kë 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑yö 'dhiö sü Davidö 'ka, 'ö Davidö ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ ‑ɛ? Bhii Davidö ‑ya pö ꞊nɛɛ:
43 Ele lhes disse: "Então, como é que Davi, falando pelo Espírito, o chama ‘Senhor’? Pois ele afirma:
44 N Dëmɛ (‑Zlan), ‑ya pö n Dëmɛ ‑dhë: ‑Bhö ‑ya ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha, ‑yö ‑dho ‑yö yöë yi 'a dho toë ‑a 'gbee‑ 'ka ü yaagümɛ ‑ta ‑sü nu ü ‑dhë bhë ‑a ‑bha!
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés" ’.
45 ꞊Dhɛ 'ö Davidö gia‑ ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ, ‑yö ‑kɔklë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑zë ‑yö go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i?»
45 Se, pois, Davi o chama ‘Senhor’, como pode ser ele seu filho? "
46 Mɛ do gia‑ yaa kë ‑dhö kö ‑yaan ‑a ‑daa kë ‑a ‑gɔ. 'Yö sü ‑a yi 'ö 'dhö bhë ‑a ‑bha, mɛ gbɛ ‑zo yaa ‑gban gbɔ kö ‑yaan ꞊dhɛɛ' gbɛ 'kpɔ ‑a ‑gɔ.
46 Ninguém conseguia responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante, ninguém jamais se atreveu a lhe fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.