Mateus 22
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NAA
1 Yesu ‑yö ‑ko 'zü, 'yö 'wun ꞊blɛɛ 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka, 'to ‑to ö ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑dhë 'ö‑ pö:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 «Pë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑yö bhɔ ‑a ‑bha 'ö tɔɔ: ‑Gludë do ‑yö ö gbö ‑bha dhe 'sü 'wlaan‑ yi ‑da 'dhuu.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 'Yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'bhaa bɔ mɛ ‑nu 'yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë 'wlaan‑ ‑ta bhë ‑an ‑dhë kö ‑waan nu. 'Kɛɛ waa 'we ‑a ‑bha kö ‑waan nu.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 'Yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'bhaa bɔ, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: ‹‑Kaa pö mɛ ‑nu 'a ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë ‑an ‑dhë: ‑Bhöpë ꞊ya ma; 'ma ma ‑du ‑nu waa‑ ma ‑tuë 'ö‑ 'yɔn ꞊ya kë bhë, 'ma ‑an zë, pë 'plɛ 'dhiö ꞊ya ‑mɔ 'kuë; ‑ka nu dhe 'sü 'wlaan‑ 'ö bhë ‑a ‑ta!›
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 'Kɛɛ 'wlaan‑ bhë ‑a ‑wun yaa kë ‑an 'gü 'wun gbɛ 'ka, 'ö 'wo dho wo kë yuö ‑nu ꞊taa. Mɛ ꞊ya ꞊luu'‑, 'dho 'ö‑ wo ö ‑gɔ ꞊bhlöö‑, 'ö‑ mɛ 'bhaa ꞊ya ꞊luu'‑ ‑de, 'dho 'ö‑ wo ö bha pë 'dhɔɔ dɔ ꞊dhia.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 'Ö‑ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo yuökëmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an kun. ꞊Dhɛ 'wo ‑an 'klo bhɔ, 'wo ‑an zë.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 'Ö 'wun ‑yö ‑na ‑gludë ‑zuë, 'yö ö bha 'dhasi ‑nu bɔ, 'ö mɛzëmɛ ‑nu 'wo bhë 'wo ‑an zë, 'wo ‑an ‑bha pödhɛ ‑güö.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 'Go mü 'ö‑ pö ö bha yuökëmɛ ‑nu ‑dhë: ‹Dhe 'sü 'wlaan‑ ‑pë ꞊ya ‑mɔ, 'kɛɛ mɛ ‑nu 'a ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë, waa nu gbɔ. ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, yaa ‑an ‑bha 'kun kö ‑waan ‑a ‑bhö.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 ‑Ka 'dho ‑kpinngga ꞊vava ‑nu 'piö, mɛ 'saadhö 'ka 'dhoë‑ ‑an yö, ‑ka ‑an ꞊dhɔɔ kë, ‑wo nu 'wlaan‑ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑ta!›
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 'Ö yuökëmɛ ‑nu ‑wo dho zian ‑gbloo 'piö ‑dhɛ ‑nu ‑bha, 'wo mɛ këwunsëëzë ‑nu, mɛ këwunyaazë ‑nu, 'wo ‑an ꞊kpaa kpa 'kuë‑, 'wo nu ‑an 'ka, 'ö 'wlaan‑ ‑kë ‑a 'gü ‑kɔ ‑yö pa.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 'Ö ‑gludë ‑yö ‑da kɔɔ kö mɛ ‑nu 'ö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë, ‑yaan ö 'yan dɔ ‑an ‑bha. ‑A 'yan ‑yö ‑da gɔɔn‑ do 'ö dhe 'sü 'wlaan‑ ‑sɔ yaa kë ‑a ‑bha ‑a ‑ta.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 'Ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹N 'bhamɛ, ü‑ ‑kë ‑kɔklë 'ü ‑da kɔɔ, 'kɛɛ kö dhe 'sü 'wlaan‑ ‑sɔ 'yaa ü ‑bha ‑ɛ?› Gɔɔn‑ bhë, ꞊dhɛɛ' 'ö kpɔ ‑a ‑gɔ bhë, yaa‑ ‑daa kë.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ‑gludë ‑ya pö ö bha yuökëmɛ ‑nu ‑dhë: ‹‑Ka ‑a ‑gɛn ‑nu ‑lö, 'ka‑ ‑kɔ ‑nu ‑lö, 'ka‑ ‑zuö ‑dhɛtiidhɛ 'gü plaan, ‑dhɛ bhë ‑a 'gü, 'yö dho 'gbo ‑nu bɔ, 'yö ö 'sɔn ‑nu ‑bhö ‑a ‑bha.› »
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 'Ö Yesu ‑yö ö ‑wo ‑zuöatadhe ‑kë 'ö‑ pö: «Bhii ‑wo mɛ ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë ꞊va, 'kɛɛ ‑an mɛ ‑nu 'wo dho sü ‑an 'gü ꞊wo 'tee.»
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑dho wo 'kuë‑, 'wo 'slë ꞊mɛɛ kö ‑waan Yesu 'kun ö ‑de ‑wo ‑ta.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 'Ö 'wo wo ‑bha mɛ 'bhaa ‑nu waa‑ Elɔdö ‑bha mɛ 'bhaa ‑nu bɔ Yesu 'piö, 'ö 'wo Yesu ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «Yi ‑Gɔmɛ, yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ ü 'wun gia‑ ‑blɛɛ, 'ö 'ü mɛ ‑nu ‑daan 'wun giagia 'ö zian 'ö dho ‑Zlan 'piö 'ö‑ ‑zɔn ‑a 'ka; 'bhaa 'suö mɛ 'bhee‑ ‑bha ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun ‑dhë, bhii ü ‑zo 'yaa kë mɛ ‑nu 'yan 'dhiö ‑pë 'piö.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, 'wun 'ö ꞊nɛ ‑kɔ 'ü ü ‑zo ꞊taa' ‑a 'gü ‑a ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë, 'ö tɔɔ kwa ‑bha tɔng ‑yö ‑we ‑a ‑bha kö 'kwa 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑gludë Sezaa ‑dhë ee, 'iin ‑daa ee?»
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Yesu 'yö ‑an ‑bha ‑zotadhe yaa 'ö ‑an 'gü ‑a ‑dɔ bhë, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Mɛ ‑nu 'yan ‑ta ‑wun kë ‑mɛ ‑nu 'ka ꞊nɛ! ‑Më 'yö ‑kë 'ka n 'gü dan ꞊ɛ?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 ‑Ka 'wëü‑ 'wo 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑na ‑a 'ka bhë, ‑kaa do nu n ‑dhë 'a‑ ‑ga 'kwee‑!» 'Ö 'wo dönie ga do nu ‑a ‑dhë.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 'Ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Dö 'ö‑ ‑gɔ 'bin waa‑ ‑a 'tɔ 'wo ‑ya ‑sü 'ka zö ꞊nɛ ꞊ɛ?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë:
20 E Jesus lhes perguntou:
21 «Sezaa ‑mü.»
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 ꞊Dhɛ 'ö 'wun ‑daa ꞊suu'‑ kë ‑kɔ 'ö bhë ꞊waa‑ ma, 'ö ‑an 'te giagia ‑yö tun 'gbönggböng, 'yö 'wo‑ to mü, 'wo ‑ziö.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 ‑Dhɛkpaɔyi gia‑ bhë ‑a 'ka, Saduse ‑mɛ ‑nu 'wo‑ pö ‑na gamɛ ‑nu 'ka dho go ga 'gü bhë, ‑wo ‑nu Yesu 'piö, 'wo yö ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha ‑kɔ ꞊suu'‑ ꞊nɛ ‑a 'ka:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 «Yi ‑Gɔmɛ, Moizö ‑ya ‑pö yi ‑dhë: ‹꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ yaa 'në 'kpɔ, ꞊ya ga, ‑a dheglu 'nëgɔɔnzë ꞊nɛ 'ö dho ‑a ‑bha ꞊gɛandhe bhë ‑a sü, 'ö 'wo 'në kpɔ ö dheglu 'ö ga bhë ‑a pin ꞊taa.›
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 'Kɛɛ yi 'piö zö dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑dhö, 'ö‑ mɛ ‑blɛɛzë ‑yö dhe sü, 'ö yaa 'në 'kpɔ 'ö ga, 'ö ꞊gɛandhe 'ö bhë 'yö to ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ ‑gɔ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 ‑Kɔ do bhë 'ö ꞊kaa' ‑a mɛ kë ꞊plɛ ‑naa ‑gɔ; 'ö ꞊kaa' 'zü ‑a mɛ kë ‑yaaga ‑gɔ, 'ö dhegluzë 'slaplɛ 'wo bhë 'ö ‑kë ‑an 'plɛ ‑gɔ 'dhö.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 ꞊Dhɛ 'ö ‑an 'plɛ ꞊wa ga, 'yö dhebɔ ‑de 'pö, 'ö ga.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 ‑Go ga 'gü ‑yi 'ka, mɛ 'slaplɛ 'wo bhë, dö ‑zë 'yö dho kë ‑a bɔɔ 'ka ɛ? Bhii ‑dhɛ 'wo‑ ‑bha 'töüdhö ‑yö ‑kë ‑an 'plɛ bɔɔ 'ka.»
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ka ‑de ‑püö 'ka ‑a wo bhë, 'ö tɔɔ 'kaa pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü waa‑ ‑Zlan ‑bha 'piigbeedhɛ ‑an gbɛ dɔ.
29 Jesus respondeu:
30 Bhii ‑go ga 'gü ‑yi 'ka, 'kosüdhe 'ka 'dho kë gɔɔn‑ waa‑ dhe ‑an ziën, 'kɛɛ ‑wo ‑dho kë ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo dhang‑ 'gü bhë ‑an 'dhö.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 'Kɛɛ ‑a mɛ 'ö ‑gban mɛ ‑nu 'ö 'waa ‑dhö gbɔ waa‑ ‑an ‑bha ‑go ga 'gü ‑sü ‑bha bhë, 'wun do ‑yö ‑dhö 'ö ‑kë ‑Zlan ‑wo 'ka, 'ö ‑ya ‑sü 'ka ‑a ‑bha 'sëëdhɛ 'gü. ‑A mɛ bhë kaa‑ pö ꞊a? ‑Ya ‑pö:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 A Ablaamö ‑bha ‑Zlan 'ka, a Izaakö ‑bha ‑Zlan 'ka, 'ö 'a Zakɔbö ‑bha ‑Zlan 'ka. ‑Zlan ‑yö mɛ ‑nu 'wo 'bhee‑ ꞊toëpö 'ka ‑an ‑bha ‑Zlan 'ka, 'yaa gamɛ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka.»
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo‑ ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo 'ö bhë ‑a ma, 'tetundhe ꞊va ‑yö ‑da ‑an 'gü.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 ꞊Dhɛ Falizi ‑mɛ ‑nu ꞊waa‑ ma ꞊nɛ Yesu ‑bha 'wun ‑daa kë ‑kɔ bhë ꞊ya Saduse ‑mɛ ‑nu 'dhi yö 'kuë‑, ꞊wa ziö, 'ö 'wo dho wo 'ko ꞊bhaa.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 'Ö ‑an ziën Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ do ‑yö go ‑an 'piö, 'ö‑ ‑kë kö 'yaan‑ 'slë 'kan Yesu ‑gɔ. 'Yö‑ ꞊dhɛɛkpɔdhe ‑kë 'ö‑ pö:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 «N ‑Gɔmɛ, kwa ‑bha tɔng ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑a ‑mlë 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ ‑e?»
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ü ‑dho ü Dëmɛ, ü ‑bha ‑Zlan, ‑dhɔ kë ü ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ü nii 'plɛ 'ka, ü ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun ‑nu 'plɛ 'ka!
37 Jesus respondeu:
38 Yö ꞊nɛ 'ö tɔɔ tɔng ꞊vaazë 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 'Go mü ‑a mɛ 'ö yö ‑a 'piö 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ 'ö bhɔ ‑a ‑blɛɛzë bhë ‑a ‑bha 'ö ꞊nɛɛ: Ü ‑ya 'yɔɔ ‑dhɔ ‑yö ü kë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö 'ü ü ‑de ‑dhɔ ꞊kaa' ‑a 'dhö!
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Moizö ‑bha tɔng 'saadhö waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo 'saadhö 'wo bhë ‑an 'plɛ ‑wo ‑gban tɔng ꞊plɛ 'wo ꞊nɛ ‑an ‑bha.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑kë wo 'ko ꞊bhaa bhë, 'ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'ö‑ pö:
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 «Ka ka ‑zo ‑ta ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑wun 'gü ‑kɔklë ꞊ɛ? ‑Yö ‑go dö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Yö ‑go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü.»
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö 'dhö, ‑më 'ö ‑kë 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑yö 'dhiö sü Davidö 'ka, 'ö Davidö ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ ‑ɛ? Bhii Davidö ‑ya pö ꞊nɛɛ:
43 E Jesus perguntou:
44 N Dëmɛ (‑Zlan), ‑ya pö n Dëmɛ ‑dhë: ‑Bhö ‑ya ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha, ‑yö ‑dho ‑yö yöë yi 'a dho toë ‑a 'gbee‑ 'ka ü yaagümɛ ‑ta ‑sü nu ü ‑dhë bhë ‑a ‑bha!
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 ꞊Dhɛ 'ö Davidö gia‑ ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ, ‑yö ‑kɔklë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑zë ‑yö go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i?»
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Mɛ do gia‑ yaa kë ‑dhö kö ‑yaan ‑a ‑daa kë ‑a ‑gɔ. 'Yö sü ‑a yi 'ö 'dhö bhë ‑a ‑bha, mɛ gbɛ ‑zo yaa ‑gban gbɔ kö ‑yaan ꞊dhɛɛ' gbɛ 'kpɔ ‑a ‑gɔ.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.