Mateus 22
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARIB
1 Yesu ‑yö ‑ko 'zü, 'yö 'wun ꞊blɛɛ 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka, 'to ‑to ö ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑dhë 'ö‑ pö:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 «Pë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑yö bhɔ ‑a ‑bha 'ö tɔɔ: ‑Gludë do ‑yö ö gbö ‑bha dhe 'sü 'wlaan‑ yi ‑da 'dhuu.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 'Yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'bhaa bɔ mɛ ‑nu 'yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë 'wlaan‑ ‑ta bhë ‑an ‑dhë kö ‑waan nu. 'Kɛɛ waa 'we ‑a ‑bha kö ‑waan nu.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 'Yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'bhaa bɔ, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: ‹‑Kaa pö mɛ ‑nu 'a ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë ‑an ‑dhë: ‑Bhöpë ꞊ya ma; 'ma ma ‑du ‑nu waa‑ ma ‑tuë 'ö‑ 'yɔn ꞊ya kë bhë, 'ma ‑an zë, pë 'plɛ 'dhiö ꞊ya ‑mɔ 'kuë; ‑ka nu dhe 'sü 'wlaan‑ 'ö bhë ‑a ‑ta!›
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 'Kɛɛ 'wlaan‑ bhë ‑a ‑wun yaa kë ‑an 'gü 'wun gbɛ 'ka, 'ö 'wo dho wo kë yuö ‑nu ꞊taa. Mɛ ꞊ya ꞊luu'‑, 'dho 'ö‑ wo ö ‑gɔ ꞊bhlöö‑, 'ö‑ mɛ 'bhaa ꞊ya ꞊luu'‑ ‑de, 'dho 'ö‑ wo ö bha pë 'dhɔɔ dɔ ꞊dhia.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 'Ö‑ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo yuökëmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an kun. ꞊Dhɛ 'wo ‑an 'klo bhɔ, 'wo ‑an zë.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 'Ö 'wun ‑yö ‑na ‑gludë ‑zuë, 'yö ö bha 'dhasi ‑nu bɔ, 'ö mɛzëmɛ ‑nu 'wo bhë 'wo ‑an zë, 'wo ‑an ‑bha pödhɛ ‑güö.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 'Go mü 'ö‑ pö ö bha yuökëmɛ ‑nu ‑dhë: ‹Dhe 'sü 'wlaan‑ ‑pë ꞊ya ‑mɔ, 'kɛɛ mɛ ‑nu 'a ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë, waa nu gbɔ. ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, yaa ‑an ‑bha 'kun kö ‑waan ‑a ‑bhö.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 ‑Ka 'dho ‑kpinngga ꞊vava ‑nu 'piö, mɛ 'saadhö 'ka 'dhoë‑ ‑an yö, ‑ka ‑an ꞊dhɔɔ kë, ‑wo nu 'wlaan‑ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑ta!›
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 'Ö yuökëmɛ ‑nu ‑wo dho zian ‑gbloo 'piö ‑dhɛ ‑nu ‑bha, 'wo mɛ këwunsëëzë ‑nu, mɛ këwunyaazë ‑nu, 'wo ‑an ꞊kpaa kpa 'kuë‑, 'wo nu ‑an 'ka, 'ö 'wlaan‑ ‑kë ‑a 'gü ‑kɔ ‑yö pa.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 'Ö ‑gludë ‑yö ‑da kɔɔ kö mɛ ‑nu 'ö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë, ‑yaan ö 'yan dɔ ‑an ‑bha. ‑A 'yan ‑yö ‑da gɔɔn‑ do 'ö dhe 'sü 'wlaan‑ ‑sɔ yaa kë ‑a ‑bha ‑a ‑ta.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 'Ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹N 'bhamɛ, ü‑ ‑kë ‑kɔklë 'ü ‑da kɔɔ, 'kɛɛ kö dhe 'sü 'wlaan‑ ‑sɔ 'yaa ü ‑bha ‑ɛ?› Gɔɔn‑ bhë, ꞊dhɛɛ' 'ö kpɔ ‑a ‑gɔ bhë, yaa‑ ‑daa kë.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ‑gludë ‑ya pö ö bha yuökëmɛ ‑nu ‑dhë: ‹‑Ka ‑a ‑gɛn ‑nu ‑lö, 'ka‑ ‑kɔ ‑nu ‑lö, 'ka‑ ‑zuö ‑dhɛtiidhɛ 'gü plaan, ‑dhɛ bhë ‑a 'gü, 'yö dho 'gbo ‑nu bɔ, 'yö ö 'sɔn ‑nu ‑bhö ‑a ‑bha.› »
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 'Ö Yesu ‑yö ö ‑wo ‑zuöatadhe ‑kë 'ö‑ pö: «Bhii ‑wo mɛ ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë ꞊va, 'kɛɛ ‑an mɛ ‑nu 'wo dho sü ‑an 'gü ꞊wo 'tee.»
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑dho wo 'kuë‑, 'wo 'slë ꞊mɛɛ kö ‑waan Yesu 'kun ö ‑de ‑wo ‑ta.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 'Ö 'wo wo ‑bha mɛ 'bhaa ‑nu waa‑ Elɔdö ‑bha mɛ 'bhaa ‑nu bɔ Yesu 'piö, 'ö 'wo Yesu ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «Yi ‑Gɔmɛ, yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ ü 'wun gia‑ ‑blɛɛ, 'ö 'ü mɛ ‑nu ‑daan 'wun giagia 'ö zian 'ö dho ‑Zlan 'piö 'ö‑ ‑zɔn ‑a 'ka; 'bhaa 'suö mɛ 'bhee‑ ‑bha ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun ‑dhë, bhii ü ‑zo 'yaa kë mɛ ‑nu 'yan 'dhiö ‑pë 'piö.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, 'wun 'ö ꞊nɛ ‑kɔ 'ü ü ‑zo ꞊taa' ‑a 'gü ‑a ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë, 'ö tɔɔ kwa ‑bha tɔng ‑yö ‑we ‑a ‑bha kö 'kwa 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑gludë Sezaa ‑dhë ee, 'iin ‑daa ee?»
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Yesu 'yö ‑an ‑bha ‑zotadhe yaa 'ö ‑an 'gü ‑a ‑dɔ bhë, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Mɛ ‑nu 'yan ‑ta ‑wun kë ‑mɛ ‑nu 'ka ꞊nɛ! ‑Më 'yö ‑kë 'ka n 'gü dan ꞊ɛ?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 ‑Ka 'wëü‑ 'wo 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑na ‑a 'ka bhë, ‑kaa do nu n ‑dhë 'a‑ ‑ga 'kwee‑!» 'Ö 'wo dönie ga do nu ‑a ‑dhë.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 'Ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Dö 'ö‑ ‑gɔ 'bin waa‑ ‑a 'tɔ 'wo ‑ya ‑sü 'ka zö ꞊nɛ ꞊ɛ?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë:
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 «Sezaa ‑mü.»
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 ꞊Dhɛ 'ö 'wun ‑daa ꞊suu'‑ kë ‑kɔ 'ö bhë ꞊waa‑ ma, 'ö ‑an 'te giagia ‑yö tun 'gbönggböng, 'yö 'wo‑ to mü, 'wo ‑ziö.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 ‑Dhɛkpaɔyi gia‑ bhë ‑a 'ka, Saduse ‑mɛ ‑nu 'wo‑ pö ‑na gamɛ ‑nu 'ka dho go ga 'gü bhë, ‑wo ‑nu Yesu 'piö, 'wo yö ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha ‑kɔ ꞊suu'‑ ꞊nɛ ‑a 'ka:
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 «Yi ‑Gɔmɛ, Moizö ‑ya ‑pö yi ‑dhë: ‹꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ yaa 'në 'kpɔ, ꞊ya ga, ‑a dheglu 'nëgɔɔnzë ꞊nɛ 'ö dho ‑a ‑bha ꞊gɛandhe bhë ‑a sü, 'ö 'wo 'në kpɔ ö dheglu 'ö ga bhë ‑a pin ꞊taa.›
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 'Kɛɛ yi 'piö zö dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑dhö, 'ö‑ mɛ ‑blɛɛzë ‑yö dhe sü, 'ö yaa 'në 'kpɔ 'ö ga, 'ö ꞊gɛandhe 'ö bhë 'yö to ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ ‑gɔ.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 ‑Kɔ do bhë 'ö ꞊kaa' ‑a mɛ kë ꞊plɛ ‑naa ‑gɔ; 'ö ꞊kaa' 'zü ‑a mɛ kë ‑yaaga ‑gɔ, 'ö dhegluzë 'slaplɛ 'wo bhë 'ö ‑kë ‑an 'plɛ ‑gɔ 'dhö.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 ꞊Dhɛ 'ö ‑an 'plɛ ꞊wa ga, 'yö dhebɔ ‑de 'pö, 'ö ga.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 ‑Go ga 'gü ‑yi 'ka, mɛ 'slaplɛ 'wo bhë, dö ‑zë 'yö dho kë ‑a bɔɔ 'ka ɛ? Bhii ‑dhɛ 'wo‑ ‑bha 'töüdhö ‑yö ‑kë ‑an 'plɛ bɔɔ 'ka.»
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ka ‑de ‑püö 'ka ‑a wo bhë, 'ö tɔɔ 'kaa pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü waa‑ ‑Zlan ‑bha 'piigbeedhɛ ‑an gbɛ dɔ.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Bhii ‑go ga 'gü ‑yi 'ka, 'kosüdhe 'ka 'dho kë gɔɔn‑ waa‑ dhe ‑an ziën, 'kɛɛ ‑wo ‑dho kë ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo dhang‑ 'gü bhë ‑an 'dhö.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 'Kɛɛ ‑a mɛ 'ö ‑gban mɛ ‑nu 'ö 'waa ‑dhö gbɔ waa‑ ‑an ‑bha ‑go ga 'gü ‑sü ‑bha bhë, 'wun do ‑yö ‑dhö 'ö ‑kë ‑Zlan ‑wo 'ka, 'ö ‑ya ‑sü 'ka ‑a ‑bha 'sëëdhɛ 'gü. ‑A mɛ bhë kaa‑ pö ꞊a? ‑Ya ‑pö:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 A Ablaamö ‑bha ‑Zlan 'ka, a Izaakö ‑bha ‑Zlan 'ka, 'ö 'a Zakɔbö ‑bha ‑Zlan 'ka. ‑Zlan ‑yö mɛ ‑nu 'wo 'bhee‑ ꞊toëpö 'ka ‑an ‑bha ‑Zlan 'ka, 'yaa gamɛ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka.»
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo‑ ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo 'ö bhë ‑a ma, 'tetundhe ꞊va ‑yö ‑da ‑an 'gü.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 ꞊Dhɛ Falizi ‑mɛ ‑nu ꞊waa‑ ma ꞊nɛ Yesu ‑bha 'wun ‑daa kë ‑kɔ bhë ꞊ya Saduse ‑mɛ ‑nu 'dhi yö 'kuë‑, ꞊wa ziö, 'ö 'wo dho wo 'ko ꞊bhaa.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 'Ö ‑an ziën Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ do ‑yö go ‑an 'piö, 'ö‑ ‑kë kö 'yaan‑ 'slë 'kan Yesu ‑gɔ. 'Yö‑ ꞊dhɛɛkpɔdhe ‑kë 'ö‑ pö:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 «N ‑Gɔmɛ, kwa ‑bha tɔng ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑a ‑mlë 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ ‑e?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ü ‑dho ü Dëmɛ, ü ‑bha ‑Zlan, ‑dhɔ kë ü ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ü nii 'plɛ 'ka, ü ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun ‑nu 'plɛ 'ka!
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Yö ꞊nɛ 'ö tɔɔ tɔng ꞊vaazë 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 'Go mü ‑a mɛ 'ö yö ‑a 'piö 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ 'ö bhɔ ‑a ‑blɛɛzë bhë ‑a ‑bha 'ö ꞊nɛɛ: Ü ‑ya 'yɔɔ ‑dhɔ ‑yö ü kë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö 'ü ü ‑de ‑dhɔ ꞊kaa' ‑a 'dhö!
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Moizö ‑bha tɔng 'saadhö waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo 'saadhö 'wo bhë ‑an 'plɛ ‑wo ‑gban tɔng ꞊plɛ 'wo ꞊nɛ ‑an ‑bha.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑kë wo 'ko ꞊bhaa bhë, 'ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'ö‑ pö:
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 «Ka ka ‑zo ‑ta ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑wun 'gü ‑kɔklë ꞊ɛ? ‑Yö ‑go dö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Yö ‑go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü.»
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö 'dhö, ‑më 'ö ‑kë 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑yö 'dhiö sü Davidö 'ka, 'ö Davidö ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ ‑ɛ? Bhii Davidö ‑ya pö ꞊nɛɛ:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 N Dëmɛ (‑Zlan), ‑ya pö n Dëmɛ ‑dhë: ‑Bhö ‑ya ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha, ‑yö ‑dho ‑yö yöë yi 'a dho toë ‑a 'gbee‑ 'ka ü yaagümɛ ‑ta ‑sü nu ü ‑dhë bhë ‑a ‑bha!
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 ꞊Dhɛ 'ö Davidö gia‑ ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ, ‑yö ‑kɔklë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑zë ‑yö go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Mɛ do gia‑ yaa kë ‑dhö kö ‑yaan ‑a ‑daa kë ‑a ‑gɔ. 'Yö sü ‑a yi 'ö 'dhö bhë ‑a ‑bha, mɛ gbɛ ‑zo yaa ‑gban gbɔ kö ‑yaan ꞊dhɛɛ' gbɛ 'kpɔ ‑a ‑gɔ.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.