Mateus 22
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH
1 Yesu ‑yö ‑ko 'zü, 'yö 'wun ꞊blɛɛ 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka, 'to ‑to ö ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑dhë 'ö‑ pö:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 «Pë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑yö bhɔ ‑a ‑bha 'ö tɔɔ: ‑Gludë do ‑yö ö gbö ‑bha dhe 'sü 'wlaan‑ yi ‑da 'dhuu.
2 — O
3 'Yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'bhaa bɔ mɛ ‑nu 'yö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë 'wlaan‑ ‑ta bhë ‑an ‑dhë kö ‑waan nu. 'Kɛɛ waa 'we ‑a ‑bha kö ‑waan nu.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 'Yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'bhaa bɔ, 'yö‑ pö ‑an ‑dhë: ‹‑Kaa pö mɛ ‑nu 'a ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë ‑an ‑dhë: ‑Bhöpë ꞊ya ma; 'ma ma ‑du ‑nu waa‑ ma ‑tuë 'ö‑ 'yɔn ꞊ya kë bhë, 'ma ‑an zë, pë 'plɛ 'dhiö ꞊ya ‑mɔ 'kuë; ‑ka nu dhe 'sü 'wlaan‑ 'ö bhë ‑a ‑ta!›
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 'Kɛɛ 'wlaan‑ bhë ‑a ‑wun yaa kë ‑an 'gü 'wun gbɛ 'ka, 'ö 'wo dho wo kë yuö ‑nu ꞊taa. Mɛ ꞊ya ꞊luu'‑, 'dho 'ö‑ wo ö ‑gɔ ꞊bhlöö‑, 'ö‑ mɛ 'bhaa ꞊ya ꞊luu'‑ ‑de, 'dho 'ö‑ wo ö bha pë 'dhɔɔ dɔ ꞊dhia.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 'Ö‑ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo yuökëmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an kun. ꞊Dhɛ 'wo ‑an 'klo bhɔ, 'wo ‑an zë.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 'Ö 'wun ‑yö ‑na ‑gludë ‑zuë, 'yö ö bha 'dhasi ‑nu bɔ, 'ö mɛzëmɛ ‑nu 'wo bhë 'wo ‑an zë, 'wo ‑an ‑bha pödhɛ ‑güö.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 'Go mü 'ö‑ pö ö bha yuökëmɛ ‑nu ‑dhë: ‹Dhe 'sü 'wlaan‑ ‑pë ꞊ya ‑mɔ, 'kɛɛ mɛ ‑nu 'a ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë, waa nu gbɔ. ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, yaa ‑an ‑bha 'kun kö ‑waan ‑a ‑bhö.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 ‑Ka 'dho ‑kpinngga ꞊vava ‑nu 'piö, mɛ 'saadhö 'ka 'dhoë‑ ‑an yö, ‑ka ‑an ꞊dhɔɔ kë, ‑wo nu 'wlaan‑ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑ta!›
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 'Ö yuökëmɛ ‑nu ‑wo dho zian ‑gbloo 'piö ‑dhɛ ‑nu ‑bha, 'wo mɛ këwunsëëzë ‑nu, mɛ këwunyaazë ‑nu, 'wo ‑an ꞊kpaa kpa 'kuë‑, 'wo nu ‑an 'ka, 'ö 'wlaan‑ ‑kë ‑a 'gü ‑kɔ ‑yö pa.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 'Ö ‑gludë ‑yö ‑da kɔɔ kö mɛ ‑nu 'ö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë bhë, ‑yaan ö 'yan dɔ ‑an ‑bha. ‑A 'yan ‑yö ‑da gɔɔn‑ do 'ö dhe 'sü 'wlaan‑ ‑sɔ yaa kë ‑a ‑bha ‑a ‑ta.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 'Ö‑ pö ‑a ‑dhë: ‹N 'bhamɛ, ü‑ ‑kë ‑kɔklë 'ü ‑da kɔɔ, 'kɛɛ kö dhe 'sü 'wlaan‑ ‑sɔ 'yaa ü ‑bha ‑ɛ?› Gɔɔn‑ bhë, ꞊dhɛɛ' 'ö kpɔ ‑a ‑gɔ bhë, yaa‑ ‑daa kë.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ‑gludë ‑ya pö ö bha yuökëmɛ ‑nu ‑dhë: ‹‑Ka ‑a ‑gɛn ‑nu ‑lö, 'ka‑ ‑kɔ ‑nu ‑lö, 'ka‑ ‑zuö ‑dhɛtiidhɛ 'gü plaan, ‑dhɛ bhë ‑a 'gü, 'yö dho 'gbo ‑nu bɔ, 'yö ö 'sɔn ‑nu ‑bhö ‑a ‑bha.› »
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 'Ö Yesu ‑yö ö ‑wo ‑zuöatadhe ‑kë 'ö‑ pö: «Bhii ‑wo mɛ ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë ꞊va, 'kɛɛ ‑an mɛ ‑nu 'wo dho sü ‑an 'gü ꞊wo 'tee.»
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑dho wo 'kuë‑, 'wo 'slë ꞊mɛɛ kö ‑waan Yesu 'kun ö ‑de ‑wo ‑ta.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 'Ö 'wo wo ‑bha mɛ 'bhaa ‑nu waa‑ Elɔdö ‑bha mɛ 'bhaa ‑nu bɔ Yesu 'piö, 'ö 'wo Yesu ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «Yi ‑Gɔmɛ, yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ ü 'wun gia‑ ‑blɛɛ, 'ö 'ü mɛ ‑nu ‑daan 'wun giagia 'ö zian 'ö dho ‑Zlan 'piö 'ö‑ ‑zɔn ‑a 'ka; 'bhaa 'suö mɛ 'bhee‑ ‑bha ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun ‑dhë, bhii ü ‑zo 'yaa kë mɛ ‑nu 'yan 'dhiö ‑pë 'piö.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö, 'wun 'ö ꞊nɛ ‑kɔ 'ü ü ‑zo ꞊taa' ‑a 'gü ‑a ꞊blɛɛ'‑ yi ‑dhë, 'ö tɔɔ kwa ‑bha tɔng ‑yö ‑we ‑a ‑bha kö 'kwa 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑gludë Sezaa ‑dhë ee, 'iin ‑daa ee?»
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Yesu 'yö ‑an ‑bha ‑zotadhe yaa 'ö ‑an 'gü ‑a ‑dɔ bhë, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Mɛ ‑nu 'yan ‑ta ‑wun kë ‑mɛ ‑nu 'ka ꞊nɛ! ‑Më 'yö ‑kë 'ka n 'gü dan ꞊ɛ?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 ‑Ka 'wëü‑ 'wo 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑na ‑a 'ka bhë, ‑kaa do nu n ‑dhë 'a‑ ‑ga 'kwee‑!» 'Ö 'wo dönie ga do nu ‑a ‑dhë.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 'Ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Dö 'ö‑ ‑gɔ 'bin waa‑ ‑a 'tɔ 'wo ‑ya ‑sü 'ka zö ꞊nɛ ꞊ɛ?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë:
20 e ele perguntou:
21 «Sezaa ‑mü.»
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 ꞊Dhɛ 'ö 'wun ‑daa ꞊suu'‑ kë ‑kɔ 'ö bhë ꞊waa‑ ma, 'ö ‑an 'te giagia ‑yö tun 'gbönggböng, 'yö 'wo‑ to mü, 'wo ‑ziö.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 ‑Dhɛkpaɔyi gia‑ bhë ‑a 'ka, Saduse ‑mɛ ‑nu 'wo‑ pö ‑na gamɛ ‑nu 'ka dho go ga 'gü bhë, ‑wo ‑nu Yesu 'piö, 'wo yö ‑a ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ‑sü ‑bha ‑kɔ ꞊suu'‑ ꞊nɛ ‑a 'ka:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 «Yi ‑Gɔmɛ, Moizö ‑ya ‑pö yi ‑dhë: ‹꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ yaa 'në 'kpɔ, ꞊ya ga, ‑a dheglu 'nëgɔɔnzë ꞊nɛ 'ö dho ‑a ‑bha ꞊gɛandhe bhë ‑a sü, 'ö 'wo 'në kpɔ ö dheglu 'ö ga bhë ‑a pin ꞊taa.›
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 'Kɛɛ yi 'piö zö dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑dhö, 'ö‑ mɛ ‑blɛɛzë ‑yö dhe sü, 'ö yaa 'në 'kpɔ 'ö ga, 'ö ꞊gɛandhe 'ö bhë 'yö to ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ ‑gɔ.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 ‑Kɔ do bhë 'ö ꞊kaa' ‑a mɛ kë ꞊plɛ ‑naa ‑gɔ; 'ö ꞊kaa' 'zü ‑a mɛ kë ‑yaaga ‑gɔ, 'ö dhegluzë 'slaplɛ 'wo bhë 'ö ‑kë ‑an 'plɛ ‑gɔ 'dhö.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 ꞊Dhɛ 'ö ‑an 'plɛ ꞊wa ga, 'yö dhebɔ ‑de 'pö, 'ö ga.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 ‑Go ga 'gü ‑yi 'ka, mɛ 'slaplɛ 'wo bhë, dö ‑zë 'yö dho kë ‑a bɔɔ 'ka ɛ? Bhii ‑dhɛ 'wo‑ ‑bha 'töüdhö ‑yö ‑kë ‑an 'plɛ bɔɔ 'ka.»
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ka ‑de ‑püö 'ka ‑a wo bhë, 'ö tɔɔ 'kaa pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü waa‑ ‑Zlan ‑bha 'piigbeedhɛ ‑an gbɛ dɔ.
29 Jesus respondeu:
30 Bhii ‑go ga 'gü ‑yi 'ka, 'kosüdhe 'ka 'dho kë gɔɔn‑ waa‑ dhe ‑an ziën, 'kɛɛ ‑wo ‑dho kë ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu 'wo dhang‑ 'gü bhë ‑an 'dhö.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 'Kɛɛ ‑a mɛ 'ö ‑gban mɛ ‑nu 'ö 'waa ‑dhö gbɔ waa‑ ‑an ‑bha ‑go ga 'gü ‑sü ‑bha bhë, 'wun do ‑yö ‑dhö 'ö ‑kë ‑Zlan ‑wo 'ka, 'ö ‑ya ‑sü 'ka ‑a ‑bha 'sëëdhɛ 'gü. ‑A mɛ bhë kaa‑ pö ꞊a? ‑Ya ‑pö:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 A Ablaamö ‑bha ‑Zlan 'ka, a Izaakö ‑bha ‑Zlan 'ka, 'ö 'a Zakɔbö ‑bha ‑Zlan 'ka. ‑Zlan ‑yö mɛ ‑nu 'wo 'bhee‑ ꞊toëpö 'ka ‑an ‑bha ‑Zlan 'ka, 'yaa gamɛ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka.»
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo‑ ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo 'ö bhë ‑a ma, 'tetundhe ꞊va ‑yö ‑da ‑an 'gü.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 ꞊Dhɛ Falizi ‑mɛ ‑nu ꞊waa‑ ma ꞊nɛ Yesu ‑bha 'wun ‑daa kë ‑kɔ bhë ꞊ya Saduse ‑mɛ ‑nu 'dhi yö 'kuë‑, ꞊wa ziö, 'ö 'wo dho wo 'ko ꞊bhaa.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 'Ö ‑an ziën Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ do ‑yö go ‑an 'piö, 'ö‑ ‑kë kö 'yaan‑ 'slë 'kan Yesu ‑gɔ. 'Yö‑ ꞊dhɛɛkpɔdhe ‑kë 'ö‑ pö:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 «N ‑Gɔmɛ, kwa ‑bha tɔng ‑nu 'wo ꞊nɛ ‑a ‑mlë 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ ‑e?»
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ü ‑dho ü Dëmɛ, ü ‑bha ‑Zlan, ‑dhɔ kë ü ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ü nii 'plɛ 'ka, ü ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun ‑nu 'plɛ 'ka!
37 Jesus respondeu:
38 Yö ꞊nɛ 'ö tɔɔ tɔng ꞊vaazë 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 'Go mü ‑a mɛ 'ö yö ‑a 'piö 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ 'ö bhɔ ‑a ‑blɛɛzë bhë ‑a ‑bha 'ö ꞊nɛɛ: Ü ‑ya 'yɔɔ ‑dhɔ ‑yö ü kë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö 'ü ü ‑de ‑dhɔ ꞊kaa' ‑a 'dhö!
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Moizö ‑bha tɔng 'saadhö waa‑ ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha mɛ ꞊daan' ‑wo 'saadhö 'wo bhë ‑an 'plɛ ‑wo ‑gban tɔng ꞊plɛ 'wo ꞊nɛ ‑an ‑bha.»
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑kë wo 'ko ꞊bhaa bhë, 'ö Yesu ‑yö ‑an ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'ö‑ pö:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 «Ka ka ‑zo ‑ta ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑wun 'gü ‑kɔklë ꞊ɛ? ‑Yö ‑go dö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Yö ‑go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü.»
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «꞊Dhɛ 'ö 'dhö, ‑më 'ö ‑kë 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑yö 'dhiö sü Davidö 'ka, 'ö Davidö ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ ‑ɛ? Bhii Davidö ‑ya pö ꞊nɛɛ:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 N Dëmɛ (‑Zlan), ‑ya pö n Dëmɛ ‑dhë: ‑Bhö ‑ya ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha, ‑yö ‑dho ‑yö yöë yi 'a dho toë ‑a 'gbee‑ 'ka ü yaagümɛ ‑ta ‑sü nu ü ‑dhë bhë ‑a ‑bha!
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 ꞊Dhɛ 'ö Davidö gia‑ ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ, ‑yö ‑kɔklë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑zë ‑yö go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i?»
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Mɛ do gia‑ yaa kë ‑dhö kö ‑yaan ‑a ‑daa kë ‑a ‑gɔ. 'Yö sü ‑a yi 'ö 'dhö bhë ‑a ‑bha, mɛ gbɛ ‑zo yaa ‑gban gbɔ kö ‑yaan ꞊dhɛɛ' gbɛ 'kpɔ ‑a ‑gɔ.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.