Marcos 12

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑yö 'wun ‑blɛɛ ‑an ‑dhë ‑sü ‑bha, 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ do ‑bha lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yö ‑kë ‑dhö. 'Ö ‑guö ‑gla ꞊nië ‑a ‑zü, 'ö ‑glu do pɔn ‑drɔɔn 'yi bho ‑dhɛ 'ka, 'ö 'gbu 'kɔ do dɔ mü, 'ö‑ dɔ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu kwɛɛ, 'ö‑ to 'ö dho 'ta 'gü.
1 Então Jesus começou a lhes falar por parábolas: "Certo homem plantou uma vinha, colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
2 ꞊Dhɛ 'ö lɛzɛn ‑kpa ‑nu bho 'töng ꞊ya ‑lo, 'yö ö bha yuökëmɛ do bɔ mɛ ‑nu 'wo yuö kë ‑na lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö bhë ‑an 'piö, kö ‑waan ö ‑bha ‑kpa nu ö ‑dhë.
2 Na época da colheita, enviou um servo aos lavradores, para receber deles parte do fruto da vinha.
3 'Wo yuökëmɛ 'ö‑ dëmɛ ‑ya bɔ bhë 'wo‑ kun 'wo‑ ‑ma; 'go mü 'wo‑ ‑kë 'ö ‑yɛ ö 'zü ö ‑kɔ 'kpaan 'ka.
3 Mas eles o agarraram e espancaram, e o mandaram embora de mãos vazias.
4 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑yö ö bha yuökëmɛ gbɛ bɔ. Yuökëmɛ mɛ 'ö nu 'zü bhë 'wo‑ kun 'zü, 'wo‑ ‑ma ö ‑gɔ ‑bha, 'wo 'si ‑nu bho ‑a ‑gɔ, 'wo‑ ‑kë 'pö.
4 Então enviou-lhes outro servo; e lhe bateram na cabeça e o humilharam.
5 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑yö ö bha yuökëmɛ kë ‑yaaga ‑naa bɔ 'zü. 'Ö mɛ 'ö bhë 'wo‑ kun 'wo‑ zë. ‑Kɔ do bhë 'wo yuökëmɛ ꞊plëëzë 'wo nu, 'wo‑ ‑kë ‑an ‑gɔ 'pö, ‑an mɛ 'bhaa ‑ma ‑sü waa‑ ‑an mɛ 'bhaa ‑nu zë ‑sü 'ka.
5 E enviou ainda outro, o qual mataram. Enviou muitos outros; em alguns bateram, a outros mataram.
6 Mɛ do 'kpaan 'ö to lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑gɔ zlöö, 'ö tɔɔ ‑a gbö ‑dhɔkësüzë. Yö 'ö tɔɔ mɛ ‑kaanta 'yö‑ bɔ zlöö, ‑a ‑pö ö ‑de 'gü ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: ‹N gbö 'ö ꞊nɛ, ‑wo ‑dho ‑a ꞊bhlë ‑ya.›
6 "Faltava-lhe ainda um para enviar: seu filho amado. Por fim o enviou, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
7 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa pö wo 'ko ziën ꞊nɛɛ: ‹Mɛ 'ö pë ‑nu 'wo ꞊nɛ 'wo dho to ‑a ‑gɔ 'dhiö ꞊zian' 'ö ꞊nɛ, ‑kwaa zë kö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ 'ö ꞊nɛ ‑yö 'to kwa ‑gɔ!›
7 "Mas os lavradores disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
8 'Wo ‑püö ‑a gbö ‑ta, 'wo‑ zë, 'wo‑ ꞊glöö bho lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö, 'wo‑ ‑zong.
8 Assim eles o agarraram, e o mataram, e o lançaram para fora da vinha.
9 ꞊Ya kë 'dhö, ‑më 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ bhë 'ö dho ‑a kë ꞊ɛ? Pë 'ö dho ‑a kë 'ö tɔɔ nu 'ö dhoë‑ wo, 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu 'wo bhë 'yö ‑an zë, 'yö ö bha lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ bhë 'ö‑ nu yuökëmɛ ‑nu gbɛ ‑dhë.»
9 "O que fará então o dono da vinha? Virá e matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros.
10 — ausente —
10 Vocês nunca leram esta passagem das Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular;
11 — ausente —
11 isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’ ".
12 ꞊Dhɛ 'ö 'wun ꞊nɛ Zuifö ‑nu ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ꞊waa‑ ma, ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'waan‑ 'kun, 'ö tɔɔ wo gia‑ ‑wa ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun ꞊zuan' 'ö‑ ‑zɔn bhë, ‑yö ‑gban wo gia‑ wo ‑bha. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ, ‑wo ‑suö mɛ ‑nu gbung 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë bhë, waa pë gbɛ kë Yesu 'ka gbɔ, 'wo‑ to 'wo ‑ziö.
12 Então começaram a procurar um meio de prendê-lo, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado aquela parábola. Mas tinham medo da multidão; por isso o deixaram e foram embora.
13 ‑Wo Falizi ‑mɛ 'bhaa ‑nu waa‑ Elɔdö ‑bha mɛ 'bhaa ‑nu ‑bɔ Yesu 'piö kö 'waan‑ 'kun, 'wo 'slë ‑kan ‑a ‑gɔ ꞊dhɛɛ' ‑nu ‑kpɔ ‑a ‑gɔ ‑sü 'ka.
13 Mais tarde enviaram a Jesus alguns dos fariseus e herodianos para o apanharem em alguma coisa que ele dissesse.
14 'Wo nu 'wo‑ pö Yesu ‑dhë: «Yi ‑Gɔmɛ, 'yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun gia‑ ꞊blɛɛ'‑ ‑mɛ ‑mü ü 'ka, 'bhaa 'suö mɛ ‑nu ‑dhë, bhii ü ‑zo gbɛ 'yaa kë mɛ ‑nu 'yan 'dhiö ‑pë ‑nu 'piö; pë 'ü‑ ‑kë ꞊zian' 'ö tɔɔ ü mɛ ‑nu ‑daan 'wun gia‑ 'ö ‑Zlan 'dhö ‑a 'piö mɛ ‑nu ‑bha ‑tosiadhe ꞊paa' ‑a 'ka. 'Kɛɛ yi‑ 'piö kö 'wun 'ö ꞊nɛ 'ü‑ bho yi ‑dhë 'kou. 'Ö tɔɔ kwa ‑bha tɔng ‑yö ‑we ‑a ‑bha kö 'kwa 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑gludë Sezaa ‑dhë ‑a? Kwa ‑dho ‑a bho, 'iin kö ꞊kun 'kwa‑ bho e?»
14 Estes se aproximaram dele e disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. É certo pagar imposto a César ou não?
15 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑an ‑bha mɛ 'yan ‑kpaa 'kun ‑sü ‑dɔ.
15 Devemos pagar ou não? " Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, perguntou: "Por que vocês estão me pondo à prova? Tragam-me um denário para que eu o veja".
16 'Wo nu ‑a ga do 'ka ‑a ꞊dhia. ꞊Dhɛ Yesu ꞊yaa‑ ‑ga, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Dö 'ö‑ ‑gɔ 'bin waa‑ ‑a 'tɔ 'wo ‑ya ‑sü 'ka zö ꞊nɛ ꞊ɛ?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Sezaa ‑mü.»
16 Eles lhe trouxeram a moeda, e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? " "De César", responderam eles.
17 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Pë 'ö Sezaa ‑bha 'ka, ‑kaa nu ‑a ‑dhë; 'ka pë 'ö ‑Zlan ‑bha 'ka, 'ka‑ nu ‑Zlan ‑dhë 'pö!»
17 Então Jesus lhes disse: "Dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus". E ficaram admirados com ele.
18 Saduse mɛ ‑nu 'ö 'wo‑ pö gamɛ yaa 'dhö go ga 'gü bhë ‑a mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑nu Yesu 'piö, 'wo ꞊dhɛɛ' ꞊suu'‑ ꞊nɛ ‑a kpɔ ‑a ‑gɔ 'wo‑ pö:
18 Depois os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
19 «N ‑Gɔmɛ, ‑bhö ‑dhɛ ‑ga, pë 'ö Moizö ‑ya ꞊bɛɛn yi ‑dhë ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü 'ö tɔɔ: ꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ do ꞊ya kë ‑dhö, 'ö‑ dheglu 'në gɔɔn‑ do 'dhö ‑dhö. ꞊Ya ga, ‑a bɔɔ ꞊ya 'to ‑a ꞊zlöö, 'ö 'në gbɛ yaa kë ‑an ‑gɔ, ‑yö ‑dho kë ‑së kö ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ bhë ‑ya bɔɔ ꞊gɛandhe bhë ‑a 'sü, ‑wo 'në kpɔ ‑a dheglu mɛ 'ö ga bhë ‑a pin ꞊taa.
19 "Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
20 'Kɛɛ 'töng do 'ka, dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑dhö. 'Ö‑ mɛ ‑blɛɛzë ‑yö dhe sü, 'ö waa 'në 'kpɔ, 'ö gɔɔn‑ bhë 'ö ga.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
21 'Ö‑ mɛ kë ꞊plɛ ‑naa ‑yö ꞊gɛandhe bhë 'ö‑ sü ö bɔɔ 'ka, 'ö waa 'në 'kpɔ, 'ö yö ‑de 'pö 'ö ga. ‑Kɔ do bhë 'ö ꞊kaa' mɛ ‑kë ‑yaaga ‑naa ‑gɔ.
21 O segundo casou-se com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. O mesmo aconteceu com o terceiro.
22 'Ö dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'slaplɛ 'wo bhë 'ö dhebɔ bhë 'ö ‑kë ‑an 'plɛ bɔɔ 'ka, 'kɛɛ waa 'në gbɛ 'kpɔ, 'ö ‑an 'plɛ ‑wo ga. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö dhebɔ ‑de 'pö 'ö ga.
22 Nenhum dos sete deixou filhos. Finalmente, morreu também a mulher.
23 ꞊Ya kë 'dhö, yi 'ö gamɛ ‑nu ‑dho go ‑a 'ka ga 'gü, dö 'ö dhebɔ bhë 'ö dhö kë ‑a bɔɔ 'ka kpinngdhö ꞊e? Bhii ꞊dhɛ 'wo‑ ‑bha 'slaplɛ ‑an 'plɛ ‑wo ‑kë ‑a ꞊gɔn 'ka!»
23 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
24 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ka ‑de ‑püö 'ka‑ wo bhë, 'ö tɔɔ pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü waa‑ ‑a ‑bha 'piigbeedhɛ 'kaa ‑an gbɛ dɔ.
24 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados! Pois não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
25 ‑Yö kë ka 'yaan ꞊nɛɛ: Gamɛ ‑nu ‑bha ‑go ga 'gü ‑yi 'ka, gɔɔn‑ ‑nu waa‑ dhoo ‑nu wo 'ka 'dho wo 'ko sü gbɔ. Pë dhö kë 'ö tɔɔ ‑an kë ‑kɔ ‑dho kë zlöö ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu 'dhö dhang‑ 'gü.
25 Quando os mortos ressuscitam, não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos nos céus.
26 'Kɛɛ ‑a mɛ 'ö ‑gban mɛ ‑nu 'ö 'waa ‑dhö gbɔ, waa‑ ‑an ‑bha ‑go ga 'gü ‑sü ‑bha bhë; 'wun do 'ö ‑kë ‑dhö, 'ö Moizö ‑ya ‑ya 'ö ‑gban 'ginng ‑kpɔɔ kpö ‑wun ‑bha, ‑a 'sëëdhɛ ‑wo kpö bhë kaa‑ pö ꞊a? 'Yö ‑Zlan ‑ya pö Moizö ‑dhë: A Ablaamö ‑bha ‑Zlan 'ka, 'a Izaakö ‑bha ‑Zlan 'ka, 'ö 'a Zakɔbö ‑bha ‑Zlan 'ka.»
26 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram no livro de Moisés, no relato da sarça, como Deus lhe disse: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’?
27 'Go mü 'ö Yesu ‑ya pö 'zü: «‑Zlan ‑yö 'wun 'dhö bhë ‑a ‑blɛɛ Moizö ‑dhë kö mɛ 'wo bhë ꞊wa ga 'saadhö, ‑a ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, kwa‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ ‑Zlan 'yaa gamɛ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka, 'kɛɛ ‑yö mɛ ‑nu 'wo 'bhee‑ ꞊toëpö 'ka, ‑an ‑bha ‑Zlan 'ka. ‑A ‑wun 'gü, ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka ‑zo 'ta ꞊nɛ gamɛ ‑nu 'waa 'go ga 'gü, kö ka ‑de ‑püö 'ka‑ wo 'sönggö ‑sönggö!»
27 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Vocês estão muito enganados! "
28 Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ do ‑yö ‑an ‑wo ‑ma, 'ö dɔa ꞊nɛ Yesu ‑yö ꞊dhɛɛ' 'ö Saduse ‑mɛ ‑nu ‑wa kpɔ bhë ‑a ‑daa ‑së ‑kë ‑an ‑gɔ. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ꞊yɔɔn Yesu ‑bha, 'ö‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Tɔng ‑nu 'saadhö 'wo bhë ‑a ‑mlë 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ ‑e?»
28 Um dos mestres da lei aproximou-se e os ouviu discutindo. Notando que Jesus lhes dera uma boa resposta, perguntou-lhe: "De todos os mandamentos, qual é o mais importante? "
29 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ, 'ö‑ pö: «Tɔng mɛ 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ 'ö tɔɔ: Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu, ‑ka ka 'to 'to, kwa Dëmɛ, kwa ‑bha ‑Zlan ꞊nɛ, ‑yö 'dhö dosɛn, mɛ 'plɛ Dëmɛ 'ka.
29 Respondeu Jesus: "O mais importante é este: ‘Ouve, ó Israel, o Senhor, o nosso Deus, o Senhor é o único Senhor.
30 ‑Bhö ü Dëmɛ, ü bha ‑Zlan, ‑dhɔ kë ü ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ü nii 'plɛ 'ka, ü ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun 'plɛ 'ka, ü ꞊faan' 'plɛ 'ka!
30 Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e de todas as suas forças’.
31 'Go mü, ‑a mɛ 'ö yö ‑a 'piö 'ö tɔɔ: ‑Bhö ü ‑ya 'yɔɔ ‑dhɔ kë ꞊nɛ ü ‑de 'dhö! Tɔng 'waa gbɛ 'ö‑ 'wun dho kë 'gbee‑ ‑yaan zië tɔng ꞊plɛ 'wo ꞊nɛ ‑an ‑ta 'yaa ‑dhö.»
31 O segundo é este: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Não existe mandamento maior do que estes".
32 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë 'dhö, 'ö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ 'ö bhë, 'ö‑ pö Yesu ‑dhë 'zü: «꞊Yö ‑së, n ‑Gɔmɛ, 'wun 'ü‑ ꞊blɛɛ bhë 'wun gia‑ ‑mü, kwa Dëmɛ ꞊nɛ 'ö tɔɔ ‑Zlan do 'kpaan, 'ö ‑Zlan 'waa gbɛ 'yaa ‑dhö ‑a 'piö.
32 "Muito bem, mestre", disse o homem. "Estás certo ao dizeres que Deus é único e que não existe outro além dele.
33 Mɛ ‑nu ꞊dua' ‑mü kö ‑wo ‑Zlan ‑dhɔ kë wo ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ‑an ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun 'plɛ 'ka, ‑an ꞊faan' 'plɛ 'ka; 'iin ‑wa ‑dhɔ kë wo ‑ya 'yɔɔ 'ka ꞊nɛ wo ‑de 'dhö. ‑A ‑kë 'dhö ‑sü ꞊yö ‑së ꞊duö 'ö ꞊zië' sla‑ ꞊bhoë' ‑tuë ‑güö ‑Zlan ‑dhë ‑sü waa‑ ‑Zlan gba ‑kɔ 'saadhö 'wo to bhë ‑an ‑ta.»
33 Amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar ao próximo como a si mesmo é mais importante do que todos os sacrifícios e ofertas".
34 ꞊Dhɛ Yesu ꞊yaa‑ yö 'pö ꞊nɛ ꞊yaa‑ ‑daa kë 'wundɔdhe 'gbloo 'piö, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «'Bhaa ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'ka ꞊gbiin gbɔ.»
34 Vendo que ele tinha respondido sabiamente, Jesus lhe disse: "Você não está longe do Reino de Deus". Daí por diante ninguém mais ousava lhe fazer perguntas.
35 Yesu ‑yö ‑kë mɛ ‑nu ꞊daan' ꞊dhia, ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'yö ꞊dhɛɛ' do ‑kpɔ mü 'ö‑ pö: «‑Më ‑kë 'ö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wa pö: ‹‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑yö ‑go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü› ii?
35 Ensinando no templo, Jesus perguntou: "Como os mestres da lei dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 'Kɛɛ kö Davidö bhë, ‑Zlan ‑bha ‑Zuu 'slööslö ‑yö 'dhiö ‑sü ‑a 'ka, 'ö yö gia‑ 'ö‑ pö: ‑Zlan ‑ya pö n Dëmɛ ‑dhë: ‑Bhö ‑ya n ‑ma ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha, ‑yö 'dho ‑yö yöë yi 'ü dho toë ‑a 'gbee‑ 'ka ü yaagümɛ ‑nu ‑ta ‑a ‑bha! »
36 O próprio Davi, falando pelo Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés’.
37 'Ö Yesu ‑ya pö 'zü: «Ka gia‑, ka‑ ‑yö bhë ꞊a? Davidö gia‑ ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ; ꞊ya kë 'dhö, ‑yö ‑kɔklë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑zë ‑yö go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i? 'Wun mɛ bhë ‑ka ‑a ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë 'kwee‑!»
37 O próprio Davi o chama ‘Senhor’. Como pode, então, ser ele seu filho? " E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 ‑Yö ‑kë ‑a pö ꞊dhia mɛ ‑nu 'ö ‑kë ‑an ꞊daan' ꞊dhia bhë ‑an ‑dhë: «‑Ka ka ‑zo kë ka ‑de 'piö tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo‑ ‑dhɔ ‑kë ‑nië gblang ꞊gbiingbiin 'ka ‑sü 'ka wo ‑bha ‑de ‑sü ꞊va ‑wun 'gü, 'iin kö mɛ ‑nu ‑wo ‑mɛɛ kë wo 'ka ꞊bhlë 'gü, mɛ ‑nu ziën 'dhëëdhɛ ꞊vava ‑bha bhë ‑an ‑gɔ.
38 Ao ensinar, Jesus dizia: "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, de receber saudações nas praças
39 'Ö 'wo‑ ‑dhɔ ‑kë ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'ö mɛ ‑nu 'yan ‑ya kun ‑a 'ka, ‑an ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, 'iin 'wo ‑yadhɛ 'gianzë ‑nu ‑bha 'wlaan‑ ‑bhöpë ‑nu ꞊taa.
39 e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
40 ꞊Wa ꞊gɛandhoo ‑nu ‑bha pë ‑nu 'kun ‑an ‑gɔ, 'wo‑ ‑kë wo ‑bha 'ka. ꞊Wa 'go mü, 'wo ꞊bhɛadhe ꞊gbiin ‑nu ‑kë, kö ‑waan kë mɛ ‑nu këwunsëëzë 'ka mɛ ‑nu 'yan 'dhiö. 'Kɛɛ 'klobhɔdhe ꞊va ‑ziögɔüsüzë ‑yö ‑dho nu ‑an ‑ta.»
40 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses receberão condenação mais severa! "
41 Yesu ‑yö ‑kë ‑ya ‑sü 'ka ‑Zlan ꞊gbaa' 'wëüga ‑da ‑a 'gü ‑pë 'ö ‑kë ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü bhë, ‑a 'trüün 'ka ‑dhɛ gia‑ ‑bha. ‑Yö ‑kë mɛ ‑gbaa 'wo ‑kë mü bhë ‑an ‑bha 'wëüga ‑da mü ‑kɔ ‑ga ꞊dhia. ꞊Bhɔɔmɛ ‑nu ‑dhɛ ꞊va ‑dhɛ ‑wo 'wëüga ꞊vava ‑da mü.
41 Jesus sentou-se em frente do lugar onde eram colocadas as contribuições, e observava a multidão colocando o dinheiro nas caixas de ofertas. Muitos ricos lançavam ali grandes quantias.
42 ꞊Gɛandhe 'fɛɛzë do ‑yö ‑kë mü, 'ö nu 'ö 'wëü‑ 'puu 'tama ga 'sɛɛn‑ ꞊plɛ, 'ö dho ‑mɔ ‑a ‑bha ‑yaan kë ‑su ga do 'ka bhë 'yö ‑an ‑zuö mü.
42 Então, uma viúva pobre chegou-se e colocou duas pequeninas moedas de cobre, de muito pouco valor.
43 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑yö ö bha ꞊guë' ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: ꞊Gɛandhe 'fɛɛzë 'ö ꞊nɛ pë 'ö‑ ‑da ‑Zlan ‑bha 'wëüga ‑da ‑a 'gü ‑pë 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü bhë, ‑a ꞊bhlë ꞊yö ꞊va, 'ö ꞊zië' ‑a 'ka mɛ ‑nu 'saadhö ‑an ‑bha 'wo‑ ‑da mü bhë ‑an ‑ta.
43 Chamando a si os seus discípulos, Jesus declarou: "Afirmo-lhes que esta viúva pobre colocou na caixa de ofertas mais do que todos os outros.
44 Bhii mɛ ‑nu 'wo bhë, 'wëüga 'ö ‑an ‑bha ‑wun 'yaa‑ ‑bha gbɔ, 'wo‑ nu, 'kɛɛ yö ‑zë, ‑a ‑bha 'fɛɛdhɛ 'gü ‑pë ‑nu 'ö‑ ‑zo 'dhoë‑ ‑dhë waa‑ pë ‑nu 'ö dho ‑tosiadhe kë ‑a ‑ta bhë 'ö‑ 'plɛ nu bhë.»
44 Todos deram do que lhes sobrava; mas ela, da sua pobreza, deu tudo o que possuía para viver".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.