Marcos 12

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑yö 'wun ‑blɛɛ ‑an ‑dhë ‑sü ‑bha, 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ do ‑bha lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yö ‑kë ‑dhö. 'Ö ‑guö ‑gla ꞊nië ‑a ‑zü, 'ö ‑glu do pɔn ‑drɔɔn 'yi bho ‑dhɛ 'ka, 'ö 'gbu 'kɔ do dɔ mü, 'ö‑ dɔ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu kwɛɛ, 'ö‑ to 'ö dho 'ta 'gü.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 ꞊Dhɛ 'ö lɛzɛn ‑kpa ‑nu bho 'töng ꞊ya ‑lo, 'yö ö bha yuökëmɛ do bɔ mɛ ‑nu 'wo yuö kë ‑na lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö bhë ‑an 'piö, kö ‑waan ö ‑bha ‑kpa nu ö ‑dhë.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 'Wo yuökëmɛ 'ö‑ dëmɛ ‑ya bɔ bhë 'wo‑ kun 'wo‑ ‑ma; 'go mü 'wo‑ ‑kë 'ö ‑yɛ ö 'zü ö ‑kɔ 'kpaan 'ka.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑yö ö bha yuökëmɛ gbɛ bɔ. Yuökëmɛ mɛ 'ö nu 'zü bhë 'wo‑ kun 'zü, 'wo‑ ‑ma ö ‑gɔ ‑bha, 'wo 'si ‑nu bho ‑a ‑gɔ, 'wo‑ ‑kë 'pö.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑yö ö bha yuökëmɛ kë ‑yaaga ‑naa bɔ 'zü. 'Ö mɛ 'ö bhë 'wo‑ kun 'wo‑ zë. ‑Kɔ do bhë 'wo yuökëmɛ ꞊plëëzë 'wo nu, 'wo‑ ‑kë ‑an ‑gɔ 'pö, ‑an mɛ 'bhaa ‑ma ‑sü waa‑ ‑an mɛ 'bhaa ‑nu zë ‑sü 'ka.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 Mɛ do 'kpaan 'ö to lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑gɔ zlöö, 'ö tɔɔ ‑a gbö ‑dhɔkësüzë. Yö 'ö tɔɔ mɛ ‑kaanta 'yö‑ bɔ zlöö, ‑a ‑pö ö ‑de 'gü ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: ‹N gbö 'ö ꞊nɛ, ‑wo ‑dho ‑a ꞊bhlë ‑ya.›
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa pö wo 'ko ziën ꞊nɛɛ: ‹Mɛ 'ö pë ‑nu 'wo ꞊nɛ 'wo dho to ‑a ‑gɔ 'dhiö ꞊zian' 'ö ꞊nɛ, ‑kwaa zë kö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ 'ö ꞊nɛ ‑yö 'to kwa ‑gɔ!›
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 'Wo ‑püö ‑a gbö ‑ta, 'wo‑ zë, 'wo‑ ꞊glöö bho lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö, 'wo‑ ‑zong.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 ꞊Ya kë 'dhö, ‑më 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ bhë 'ö dho ‑a kë ꞊ɛ? Pë 'ö dho ‑a kë 'ö tɔɔ nu 'ö dhoë‑ wo, 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu 'wo bhë 'yö ‑an zë, 'yö ö bha lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ bhë 'ö‑ nu yuökëmɛ ‑nu gbɛ ‑dhë.»
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 — ausente —
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 — ausente —
11 isso é obra do ­Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 ꞊Dhɛ 'ö 'wun ꞊nɛ Zuifö ‑nu ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ꞊waa‑ ma, ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'waan‑ 'kun, 'ö tɔɔ wo gia‑ ‑wa ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun ꞊zuan' 'ö‑ ‑zɔn bhë, ‑yö ‑gban wo gia‑ wo ‑bha. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ, ‑wo ‑suö mɛ ‑nu gbung 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë bhë, waa pë gbɛ kë Yesu 'ka gbɔ, 'wo‑ to 'wo ‑ziö.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 ‑Wo Falizi ‑mɛ 'bhaa ‑nu waa‑ Elɔdö ‑bha mɛ 'bhaa ‑nu ‑bɔ Yesu 'piö kö 'waan‑ 'kun, 'wo 'slë ‑kan ‑a ‑gɔ ꞊dhɛɛ' ‑nu ‑kpɔ ‑a ‑gɔ ‑sü 'ka.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 'Wo nu 'wo‑ pö Yesu ‑dhë: «Yi ‑Gɔmɛ, 'yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun gia‑ ꞊blɛɛ'‑ ‑mɛ ‑mü ü 'ka, 'bhaa 'suö mɛ ‑nu ‑dhë, bhii ü ‑zo gbɛ 'yaa kë mɛ ‑nu 'yan 'dhiö ‑pë ‑nu 'piö; pë 'ü‑ ‑kë ꞊zian' 'ö tɔɔ ü mɛ ‑nu ‑daan 'wun gia‑ 'ö ‑Zlan 'dhö ‑a 'piö mɛ ‑nu ‑bha ‑tosiadhe ꞊paa' ‑a 'ka. 'Kɛɛ yi‑ 'piö kö 'wun 'ö ꞊nɛ 'ü‑ bho yi ‑dhë 'kou. 'Ö tɔɔ kwa ‑bha tɔng ‑yö ‑we ‑a ‑bha kö 'kwa 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑gludë Sezaa ‑dhë ‑a? Kwa ‑dho ‑a bho, 'iin kö ꞊kun 'kwa‑ bho e?»
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑an ‑bha mɛ 'yan ‑kpaa 'kun ‑sü ‑dɔ.
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 'Wo nu ‑a ga do 'ka ‑a ꞊dhia. ꞊Dhɛ Yesu ꞊yaa‑ ‑ga, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Dö 'ö‑ ‑gɔ 'bin waa‑ ‑a 'tɔ 'wo ‑ya ‑sü 'ka zö ꞊nɛ ꞊ɛ?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Sezaa ‑mü.»
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Pë 'ö Sezaa ‑bha 'ka, ‑kaa nu ‑a ‑dhë; 'ka pë 'ö ‑Zlan ‑bha 'ka, 'ka‑ nu ‑Zlan ‑dhë 'pö!»
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Saduse mɛ ‑nu 'ö 'wo‑ pö gamɛ yaa 'dhö go ga 'gü bhë ‑a mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑nu Yesu 'piö, 'wo ꞊dhɛɛ' ꞊suu'‑ ꞊nɛ ‑a kpɔ ‑a ‑gɔ 'wo‑ pö:
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 «N ‑Gɔmɛ, ‑bhö ‑dhɛ ‑ga, pë 'ö Moizö ‑ya ꞊bɛɛn yi ‑dhë ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü 'ö tɔɔ: ꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ do ꞊ya kë ‑dhö, 'ö‑ dheglu 'në gɔɔn‑ do 'dhö ‑dhö. ꞊Ya ga, ‑a bɔɔ ꞊ya 'to ‑a ꞊zlöö, 'ö 'në gbɛ yaa kë ‑an ‑gɔ, ‑yö ‑dho kë ‑së kö ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ bhë ‑ya bɔɔ ꞊gɛandhe bhë ‑a 'sü, ‑wo 'në kpɔ ‑a dheglu mɛ 'ö ga bhë ‑a pin ꞊taa.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 'Kɛɛ 'töng do 'ka, dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑dhö. 'Ö‑ mɛ ‑blɛɛzë ‑yö dhe sü, 'ö waa 'në 'kpɔ, 'ö gɔɔn‑ bhë 'ö ga.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 'Ö‑ mɛ kë ꞊plɛ ‑naa ‑yö ꞊gɛandhe bhë 'ö‑ sü ö bɔɔ 'ka, 'ö waa 'në 'kpɔ, 'ö yö ‑de 'pö 'ö ga. ‑Kɔ do bhë 'ö ꞊kaa' mɛ ‑kë ‑yaaga ‑naa ‑gɔ.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 'Ö dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'slaplɛ 'wo bhë 'ö dhebɔ bhë 'ö ‑kë ‑an 'plɛ bɔɔ 'ka, 'kɛɛ waa 'në gbɛ 'kpɔ, 'ö ‑an 'plɛ ‑wo ga. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö dhebɔ ‑de 'pö 'ö ga.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 ꞊Ya kë 'dhö, yi 'ö gamɛ ‑nu ‑dho go ‑a 'ka ga 'gü, dö 'ö dhebɔ bhë 'ö dhö kë ‑a bɔɔ 'ka kpinngdhö ꞊e? Bhii ꞊dhɛ 'wo‑ ‑bha 'slaplɛ ‑an 'plɛ ‑wo ‑kë ‑a ꞊gɔn 'ka!»
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ka ‑de ‑püö 'ka‑ wo bhë, 'ö tɔɔ pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü waa‑ ‑a ‑bha 'piigbeedhɛ 'kaa ‑an gbɛ dɔ.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 ‑Yö kë ka 'yaan ꞊nɛɛ: Gamɛ ‑nu ‑bha ‑go ga 'gü ‑yi 'ka, gɔɔn‑ ‑nu waa‑ dhoo ‑nu wo 'ka 'dho wo 'ko sü gbɔ. Pë dhö kë 'ö tɔɔ ‑an kë ‑kɔ ‑dho kë zlöö ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu 'dhö dhang‑ 'gü.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 'Kɛɛ ‑a mɛ 'ö ‑gban mɛ ‑nu 'ö 'waa ‑dhö gbɔ, waa‑ ‑an ‑bha ‑go ga 'gü ‑sü ‑bha bhë; 'wun do 'ö ‑kë ‑dhö, 'ö Moizö ‑ya ‑ya 'ö ‑gban 'ginng ‑kpɔɔ kpö ‑wun ‑bha, ‑a 'sëëdhɛ ‑wo kpö bhë kaa‑ pö ꞊a? 'Yö ‑Zlan ‑ya pö Moizö ‑dhë: A Ablaamö ‑bha ‑Zlan 'ka, 'a Izaakö ‑bha ‑Zlan 'ka, 'ö 'a Zakɔbö ‑bha ‑Zlan 'ka.»
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 'Go mü 'ö Yesu ‑ya pö 'zü: «‑Zlan ‑yö 'wun 'dhö bhë ‑a ‑blɛɛ Moizö ‑dhë kö mɛ 'wo bhë ꞊wa ga 'saadhö, ‑a ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, kwa‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ ‑Zlan 'yaa gamɛ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka, 'kɛɛ ‑yö mɛ ‑nu 'wo 'bhee‑ ꞊toëpö 'ka, ‑an ‑bha ‑Zlan 'ka. ‑A ‑wun 'gü, ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka ‑zo 'ta ꞊nɛ gamɛ ‑nu 'waa 'go ga 'gü, kö ka ‑de ‑püö 'ka‑ wo 'sönggö ‑sönggö!»
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ do ‑yö ‑an ‑wo ‑ma, 'ö dɔa ꞊nɛ Yesu ‑yö ꞊dhɛɛ' 'ö Saduse ‑mɛ ‑nu ‑wa kpɔ bhë ‑a ‑daa ‑së ‑kë ‑an ‑gɔ. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ꞊yɔɔn Yesu ‑bha, 'ö‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Tɔng ‑nu 'saadhö 'wo bhë ‑a ‑mlë 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ ‑e?»
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ, 'ö‑ pö: «Tɔng mɛ 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ 'ö tɔɔ: Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu, ‑ka ka 'to 'to, kwa Dëmɛ, kwa ‑bha ‑Zlan ꞊nɛ, ‑yö 'dhö dosɛn, mɛ 'plɛ Dëmɛ 'ka.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o ­Senhor nosso Deus é o único ­Senhor;
30 ‑Bhö ü Dëmɛ, ü bha ‑Zlan, ‑dhɔ kë ü ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ü nii 'plɛ 'ka, ü ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun 'plɛ 'ka, ü ꞊faan' 'plɛ 'ka!
30 e tu amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 'Go mü, ‑a mɛ 'ö yö ‑a 'piö 'ö tɔɔ: ‑Bhö ü ‑ya 'yɔɔ ‑dhɔ kë ꞊nɛ ü ‑de 'dhö! Tɔng 'waa gbɛ 'ö‑ 'wun dho kë 'gbee‑ ‑yaan zië tɔng ꞊plɛ 'wo ꞊nɛ ‑an ‑ta 'yaa ‑dhö.»
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë 'dhö, 'ö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ 'ö bhë, 'ö‑ pö Yesu ‑dhë 'zü: «꞊Yö ‑së, n ‑Gɔmɛ, 'wun 'ü‑ ꞊blɛɛ bhë 'wun gia‑ ‑mü, kwa Dëmɛ ꞊nɛ 'ö tɔɔ ‑Zlan do 'kpaan, 'ö ‑Zlan 'waa gbɛ 'yaa ‑dhö ‑a 'piö.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Mɛ ‑nu ꞊dua' ‑mü kö ‑wo ‑Zlan ‑dhɔ kë wo ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ‑an ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun 'plɛ 'ka, ‑an ꞊faan' 'plɛ 'ka; 'iin ‑wa ‑dhɔ kë wo ‑ya 'yɔɔ 'ka ꞊nɛ wo ‑de 'dhö. ‑A ‑kë 'dhö ‑sü ꞊yö ‑së ꞊duö 'ö ꞊zië' sla‑ ꞊bhoë' ‑tuë ‑güö ‑Zlan ‑dhë ‑sü waa‑ ‑Zlan gba ‑kɔ 'saadhö 'wo to bhë ‑an ‑ta.»
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 ꞊Dhɛ Yesu ꞊yaa‑ yö 'pö ꞊nɛ ꞊yaa‑ ‑daa kë 'wundɔdhe 'gbloo 'piö, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «'Bhaa ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'ka ꞊gbiin gbɔ.»
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Yesu ‑yö ‑kë mɛ ‑nu ꞊daan' ꞊dhia, ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'yö ꞊dhɛɛ' do ‑kpɔ mü 'ö‑ pö: «‑Më ‑kë 'ö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wa pö: ‹‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑yö ‑go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü› ii?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 'Kɛɛ kö Davidö bhë, ‑Zlan ‑bha ‑Zuu 'slööslö ‑yö 'dhiö ‑sü ‑a 'ka, 'ö yö gia‑ 'ö‑ pö: ‑Zlan ‑ya pö n Dëmɛ ‑dhë: ‑Bhö ‑ya n ‑ma ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha, ‑yö 'dho ‑yö yöë yi 'ü dho toë ‑a 'gbee‑ 'ka ü yaagümɛ ‑nu ‑ta ‑a ‑bha! »
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 'Ö Yesu ‑ya pö 'zü: «Ka gia‑, ka‑ ‑yö bhë ꞊a? Davidö gia‑ ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ; ꞊ya kë 'dhö, ‑yö ‑kɔklë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑zë ‑yö go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i? 'Wun mɛ bhë ‑ka ‑a ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë 'kwee‑!»
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 ‑Yö ‑kë ‑a pö ꞊dhia mɛ ‑nu 'ö ‑kë ‑an ꞊daan' ꞊dhia bhë ‑an ‑dhë: «‑Ka ka ‑zo kë ka ‑de 'piö tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo‑ ‑dhɔ ‑kë ‑nië gblang ꞊gbiingbiin 'ka ‑sü 'ka wo ‑bha ‑de ‑sü ꞊va ‑wun 'gü, 'iin kö mɛ ‑nu ‑wo ‑mɛɛ kë wo 'ka ꞊bhlë 'gü, mɛ ‑nu ziën 'dhëëdhɛ ꞊vava ‑bha bhë ‑an ‑gɔ.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 'Ö 'wo‑ ‑dhɔ ‑kë ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'ö mɛ ‑nu 'yan ‑ya kun ‑a 'ka, ‑an ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, 'iin 'wo ‑yadhɛ 'gianzë ‑nu ‑bha 'wlaan‑ ‑bhöpë ‑nu ꞊taa.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 ꞊Wa ꞊gɛandhoo ‑nu ‑bha pë ‑nu 'kun ‑an ‑gɔ, 'wo‑ ‑kë wo ‑bha 'ka. ꞊Wa 'go mü, 'wo ꞊bhɛadhe ꞊gbiin ‑nu ‑kë, kö ‑waan kë mɛ ‑nu këwunsëëzë 'ka mɛ ‑nu 'yan 'dhiö. 'Kɛɛ 'klobhɔdhe ꞊va ‑ziögɔüsüzë ‑yö ‑dho nu ‑an ‑ta.»
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Yesu ‑yö ‑kë ‑ya ‑sü 'ka ‑Zlan ꞊gbaa' 'wëüga ‑da ‑a 'gü ‑pë 'ö ‑kë ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü bhë, ‑a 'trüün 'ka ‑dhɛ gia‑ ‑bha. ‑Yö ‑kë mɛ ‑gbaa 'wo ‑kë mü bhë ‑an ‑bha 'wëüga ‑da mü ‑kɔ ‑ga ꞊dhia. ꞊Bhɔɔmɛ ‑nu ‑dhɛ ꞊va ‑dhɛ ‑wo 'wëüga ꞊vava ‑da mü.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 ꞊Gɛandhe 'fɛɛzë do ‑yö ‑kë mü, 'ö nu 'ö 'wëü‑ 'puu 'tama ga 'sɛɛn‑ ꞊plɛ, 'ö dho ‑mɔ ‑a ‑bha ‑yaan kë ‑su ga do 'ka bhë 'yö ‑an ‑zuö mü.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑yö ö bha ꞊guë' ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: ꞊Gɛandhe 'fɛɛzë 'ö ꞊nɛ pë 'ö‑ ‑da ‑Zlan ‑bha 'wëüga ‑da ‑a 'gü ‑pë 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü bhë, ‑a ꞊bhlë ꞊yö ꞊va, 'ö ꞊zië' ‑a 'ka mɛ ‑nu 'saadhö ‑an ‑bha 'wo‑ ‑da mü bhë ‑an ‑ta.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Bhii mɛ ‑nu 'wo bhë, 'wëüga 'ö ‑an ‑bha ‑wun 'yaa‑ ‑bha gbɔ, 'wo‑ nu, 'kɛɛ yö ‑zë, ‑a ‑bha 'fɛɛdhɛ 'gü ‑pë ‑nu 'ö‑ ‑zo 'dhoë‑ ‑dhë waa‑ pë ‑nu 'ö dho ‑tosiadhe kë ‑a ‑ta bhë 'ö‑ 'plɛ nu bhë.»
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.