Marcos 12
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARIB
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑yö 'wun ‑blɛɛ ‑an ‑dhë ‑sü ‑bha, 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ do ‑bha lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yö ‑kë ‑dhö. 'Ö ‑guö ‑gla ꞊nië ‑a ‑zü, 'ö ‑glu do pɔn ‑drɔɔn 'yi bho ‑dhɛ 'ka, 'ö 'gbu 'kɔ do dɔ mü, 'ö‑ dɔ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu kwɛɛ, 'ö‑ to 'ö dho 'ta 'gü.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 ꞊Dhɛ 'ö lɛzɛn ‑kpa ‑nu bho 'töng ꞊ya ‑lo, 'yö ö bha yuökëmɛ do bɔ mɛ ‑nu 'wo yuö kë ‑na lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö bhë ‑an 'piö, kö ‑waan ö ‑bha ‑kpa nu ö ‑dhë.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 'Wo yuökëmɛ 'ö‑ dëmɛ ‑ya bɔ bhë 'wo‑ kun 'wo‑ ‑ma; 'go mü 'wo‑ ‑kë 'ö ‑yɛ ö 'zü ö ‑kɔ 'kpaan 'ka.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑yö ö bha yuökëmɛ gbɛ bɔ. Yuökëmɛ mɛ 'ö nu 'zü bhë 'wo‑ kun 'zü, 'wo‑ ‑ma ö ‑gɔ ‑bha, 'wo 'si ‑nu bho ‑a ‑gɔ, 'wo‑ ‑kë 'pö.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑yö ö bha yuökëmɛ kë ‑yaaga ‑naa bɔ 'zü. 'Ö mɛ 'ö bhë 'wo‑ kun 'wo‑ zë. ‑Kɔ do bhë 'wo yuökëmɛ ꞊plëëzë 'wo nu, 'wo‑ ‑kë ‑an ‑gɔ 'pö, ‑an mɛ 'bhaa ‑ma ‑sü waa‑ ‑an mɛ 'bhaa ‑nu zë ‑sü 'ka.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Mɛ do 'kpaan 'ö to lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑gɔ zlöö, 'ö tɔɔ ‑a gbö ‑dhɔkësüzë. Yö 'ö tɔɔ mɛ ‑kaanta 'yö‑ bɔ zlöö, ‑a ‑pö ö ‑de 'gü ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: ‹N gbö 'ö ꞊nɛ, ‑wo ‑dho ‑a ꞊bhlë ‑ya.›
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa pö wo 'ko ziën ꞊nɛɛ: ‹Mɛ 'ö pë ‑nu 'wo ꞊nɛ 'wo dho to ‑a ‑gɔ 'dhiö ꞊zian' 'ö ꞊nɛ, ‑kwaa zë kö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ 'ö ꞊nɛ ‑yö 'to kwa ‑gɔ!›
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 'Wo ‑püö ‑a gbö ‑ta, 'wo‑ zë, 'wo‑ ꞊glöö bho lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö, 'wo‑ ‑zong.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 ꞊Ya kë 'dhö, ‑më 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ bhë 'ö dho ‑a kë ꞊ɛ? Pë 'ö dho ‑a kë 'ö tɔɔ nu 'ö dhoë‑ wo, 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu 'wo bhë 'yö ‑an zë, 'yö ö bha lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ bhë 'ö‑ nu yuökëmɛ ‑nu gbɛ ‑dhë.»
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 — ausente —
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 — ausente —
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 ꞊Dhɛ 'ö 'wun ꞊nɛ Zuifö ‑nu ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ꞊waa‑ ma, ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'waan‑ 'kun, 'ö tɔɔ wo gia‑ ‑wa ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun ꞊zuan' 'ö‑ ‑zɔn bhë, ‑yö ‑gban wo gia‑ wo ‑bha. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ, ‑wo ‑suö mɛ ‑nu gbung 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë bhë, waa pë gbɛ kë Yesu 'ka gbɔ, 'wo‑ to 'wo ‑ziö.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 ‑Wo Falizi ‑mɛ 'bhaa ‑nu waa‑ Elɔdö ‑bha mɛ 'bhaa ‑nu ‑bɔ Yesu 'piö kö 'waan‑ 'kun, 'wo 'slë ‑kan ‑a ‑gɔ ꞊dhɛɛ' ‑nu ‑kpɔ ‑a ‑gɔ ‑sü 'ka.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 'Wo nu 'wo‑ pö Yesu ‑dhë: «Yi ‑Gɔmɛ, 'yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun gia‑ ꞊blɛɛ'‑ ‑mɛ ‑mü ü 'ka, 'bhaa 'suö mɛ ‑nu ‑dhë, bhii ü ‑zo gbɛ 'yaa kë mɛ ‑nu 'yan 'dhiö ‑pë ‑nu 'piö; pë 'ü‑ ‑kë ꞊zian' 'ö tɔɔ ü mɛ ‑nu ‑daan 'wun gia‑ 'ö ‑Zlan 'dhö ‑a 'piö mɛ ‑nu ‑bha ‑tosiadhe ꞊paa' ‑a 'ka. 'Kɛɛ yi‑ 'piö kö 'wun 'ö ꞊nɛ 'ü‑ bho yi ‑dhë 'kou. 'Ö tɔɔ kwa ‑bha tɔng ‑yö ‑we ‑a ‑bha kö 'kwa 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑gludë Sezaa ‑dhë ‑a? Kwa ‑dho ‑a bho, 'iin kö ꞊kun 'kwa‑ bho e?»
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑an ‑bha mɛ 'yan ‑kpaa 'kun ‑sü ‑dɔ.
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 'Wo nu ‑a ga do 'ka ‑a ꞊dhia. ꞊Dhɛ Yesu ꞊yaa‑ ‑ga, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Dö 'ö‑ ‑gɔ 'bin waa‑ ‑a 'tɔ 'wo ‑ya ‑sü 'ka zö ꞊nɛ ꞊ɛ?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Sezaa ‑mü.»
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Pë 'ö Sezaa ‑bha 'ka, ‑kaa nu ‑a ‑dhë; 'ka pë 'ö ‑Zlan ‑bha 'ka, 'ka‑ nu ‑Zlan ‑dhë 'pö!»
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Saduse mɛ ‑nu 'ö 'wo‑ pö gamɛ yaa 'dhö go ga 'gü bhë ‑a mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑nu Yesu 'piö, 'wo ꞊dhɛɛ' ꞊suu'‑ ꞊nɛ ‑a kpɔ ‑a ‑gɔ 'wo‑ pö:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 «N ‑Gɔmɛ, ‑bhö ‑dhɛ ‑ga, pë 'ö Moizö ‑ya ꞊bɛɛn yi ‑dhë ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü 'ö tɔɔ: ꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ do ꞊ya kë ‑dhö, 'ö‑ dheglu 'në gɔɔn‑ do 'dhö ‑dhö. ꞊Ya ga, ‑a bɔɔ ꞊ya 'to ‑a ꞊zlöö, 'ö 'në gbɛ yaa kë ‑an ‑gɔ, ‑yö ‑dho kë ‑së kö ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ bhë ‑ya bɔɔ ꞊gɛandhe bhë ‑a 'sü, ‑wo 'në kpɔ ‑a dheglu mɛ 'ö ga bhë ‑a pin ꞊taa.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 'Kɛɛ 'töng do 'ka, dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑dhö. 'Ö‑ mɛ ‑blɛɛzë ‑yö dhe sü, 'ö waa 'në 'kpɔ, 'ö gɔɔn‑ bhë 'ö ga.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 'Ö‑ mɛ kë ꞊plɛ ‑naa ‑yö ꞊gɛandhe bhë 'ö‑ sü ö bɔɔ 'ka, 'ö waa 'në 'kpɔ, 'ö yö ‑de 'pö 'ö ga. ‑Kɔ do bhë 'ö ꞊kaa' mɛ ‑kë ‑yaaga ‑naa ‑gɔ.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 'Ö dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'slaplɛ 'wo bhë 'ö dhebɔ bhë 'ö ‑kë ‑an 'plɛ bɔɔ 'ka, 'kɛɛ waa 'në gbɛ 'kpɔ, 'ö ‑an 'plɛ ‑wo ga. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö dhebɔ ‑de 'pö 'ö ga.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 ꞊Ya kë 'dhö, yi 'ö gamɛ ‑nu ‑dho go ‑a 'ka ga 'gü, dö 'ö dhebɔ bhë 'ö dhö kë ‑a bɔɔ 'ka kpinngdhö ꞊e? Bhii ꞊dhɛ 'wo‑ ‑bha 'slaplɛ ‑an 'plɛ ‑wo ‑kë ‑a ꞊gɔn 'ka!»
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ka ‑de ‑püö 'ka‑ wo bhë, 'ö tɔɔ pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü waa‑ ‑a ‑bha 'piigbeedhɛ 'kaa ‑an gbɛ dɔ.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 ‑Yö kë ka 'yaan ꞊nɛɛ: Gamɛ ‑nu ‑bha ‑go ga 'gü ‑yi 'ka, gɔɔn‑ ‑nu waa‑ dhoo ‑nu wo 'ka 'dho wo 'ko sü gbɔ. Pë dhö kë 'ö tɔɔ ‑an kë ‑kɔ ‑dho kë zlöö ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu 'dhö dhang‑ 'gü.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 'Kɛɛ ‑a mɛ 'ö ‑gban mɛ ‑nu 'ö 'waa ‑dhö gbɔ, waa‑ ‑an ‑bha ‑go ga 'gü ‑sü ‑bha bhë; 'wun do 'ö ‑kë ‑dhö, 'ö Moizö ‑ya ‑ya 'ö ‑gban 'ginng ‑kpɔɔ kpö ‑wun ‑bha, ‑a 'sëëdhɛ ‑wo kpö bhë kaa‑ pö ꞊a? 'Yö ‑Zlan ‑ya pö Moizö ‑dhë: A Ablaamö ‑bha ‑Zlan 'ka, 'a Izaakö ‑bha ‑Zlan 'ka, 'ö 'a Zakɔbö ‑bha ‑Zlan 'ka.»
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 'Go mü 'ö Yesu ‑ya pö 'zü: «‑Zlan ‑yö 'wun 'dhö bhë ‑a ‑blɛɛ Moizö ‑dhë kö mɛ 'wo bhë ꞊wa ga 'saadhö, ‑a ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, kwa‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ ‑Zlan 'yaa gamɛ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka, 'kɛɛ ‑yö mɛ ‑nu 'wo 'bhee‑ ꞊toëpö 'ka, ‑an ‑bha ‑Zlan 'ka. ‑A ‑wun 'gü, ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka ‑zo 'ta ꞊nɛ gamɛ ‑nu 'waa 'go ga 'gü, kö ka ‑de ‑püö 'ka‑ wo 'sönggö ‑sönggö!»
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ do ‑yö ‑an ‑wo ‑ma, 'ö dɔa ꞊nɛ Yesu ‑yö ꞊dhɛɛ' 'ö Saduse ‑mɛ ‑nu ‑wa kpɔ bhë ‑a ‑daa ‑së ‑kë ‑an ‑gɔ. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ꞊yɔɔn Yesu ‑bha, 'ö‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Tɔng ‑nu 'saadhö 'wo bhë ‑a ‑mlë 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ ‑e?»
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ, 'ö‑ pö: «Tɔng mɛ 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ 'ö tɔɔ: Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu, ‑ka ka 'to 'to, kwa Dëmɛ, kwa ‑bha ‑Zlan ꞊nɛ, ‑yö 'dhö dosɛn, mɛ 'plɛ Dëmɛ 'ka.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 ‑Bhö ü Dëmɛ, ü bha ‑Zlan, ‑dhɔ kë ü ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ü nii 'plɛ 'ka, ü ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun 'plɛ 'ka, ü ꞊faan' 'plɛ 'ka!
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 'Go mü, ‑a mɛ 'ö yö ‑a 'piö 'ö tɔɔ: ‑Bhö ü ‑ya 'yɔɔ ‑dhɔ kë ꞊nɛ ü ‑de 'dhö! Tɔng 'waa gbɛ 'ö‑ 'wun dho kë 'gbee‑ ‑yaan zië tɔng ꞊plɛ 'wo ꞊nɛ ‑an ‑ta 'yaa ‑dhö.»
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë 'dhö, 'ö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ 'ö bhë, 'ö‑ pö Yesu ‑dhë 'zü: «꞊Yö ‑së, n ‑Gɔmɛ, 'wun 'ü‑ ꞊blɛɛ bhë 'wun gia‑ ‑mü, kwa Dëmɛ ꞊nɛ 'ö tɔɔ ‑Zlan do 'kpaan, 'ö ‑Zlan 'waa gbɛ 'yaa ‑dhö ‑a 'piö.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Mɛ ‑nu ꞊dua' ‑mü kö ‑wo ‑Zlan ‑dhɔ kë wo ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ‑an ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun 'plɛ 'ka, ‑an ꞊faan' 'plɛ 'ka; 'iin ‑wa ‑dhɔ kë wo ‑ya 'yɔɔ 'ka ꞊nɛ wo ‑de 'dhö. ‑A ‑kë 'dhö ‑sü ꞊yö ‑së ꞊duö 'ö ꞊zië' sla‑ ꞊bhoë' ‑tuë ‑güö ‑Zlan ‑dhë ‑sü waa‑ ‑Zlan gba ‑kɔ 'saadhö 'wo to bhë ‑an ‑ta.»
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 ꞊Dhɛ Yesu ꞊yaa‑ yö 'pö ꞊nɛ ꞊yaa‑ ‑daa kë 'wundɔdhe 'gbloo 'piö, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «'Bhaa ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'ka ꞊gbiin gbɔ.»
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Yesu ‑yö ‑kë mɛ ‑nu ꞊daan' ꞊dhia, ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'yö ꞊dhɛɛ' do ‑kpɔ mü 'ö‑ pö: «‑Më ‑kë 'ö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wa pö: ‹‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑yö ‑go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü› ii?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 'Kɛɛ kö Davidö bhë, ‑Zlan ‑bha ‑Zuu 'slööslö ‑yö 'dhiö ‑sü ‑a 'ka, 'ö yö gia‑ 'ö‑ pö: ‑Zlan ‑ya pö n Dëmɛ ‑dhë: ‑Bhö ‑ya n ‑ma ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha, ‑yö 'dho ‑yö yöë yi 'ü dho toë ‑a 'gbee‑ 'ka ü yaagümɛ ‑nu ‑ta ‑a ‑bha! »
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 'Ö Yesu ‑ya pö 'zü: «Ka gia‑, ka‑ ‑yö bhë ꞊a? Davidö gia‑ ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ; ꞊ya kë 'dhö, ‑yö ‑kɔklë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑zë ‑yö go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i? 'Wun mɛ bhë ‑ka ‑a ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë 'kwee‑!»
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 ‑Yö ‑kë ‑a pö ꞊dhia mɛ ‑nu 'ö ‑kë ‑an ꞊daan' ꞊dhia bhë ‑an ‑dhë: «‑Ka ka ‑zo kë ka ‑de 'piö tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo‑ ‑dhɔ ‑kë ‑nië gblang ꞊gbiingbiin 'ka ‑sü 'ka wo ‑bha ‑de ‑sü ꞊va ‑wun 'gü, 'iin kö mɛ ‑nu ‑wo ‑mɛɛ kë wo 'ka ꞊bhlë 'gü, mɛ ‑nu ziën 'dhëëdhɛ ꞊vava ‑bha bhë ‑an ‑gɔ.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 'Ö 'wo‑ ‑dhɔ ‑kë ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'ö mɛ ‑nu 'yan ‑ya kun ‑a 'ka, ‑an ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, 'iin 'wo ‑yadhɛ 'gianzë ‑nu ‑bha 'wlaan‑ ‑bhöpë ‑nu ꞊taa.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 ꞊Wa ꞊gɛandhoo ‑nu ‑bha pë ‑nu 'kun ‑an ‑gɔ, 'wo‑ ‑kë wo ‑bha 'ka. ꞊Wa 'go mü, 'wo ꞊bhɛadhe ꞊gbiin ‑nu ‑kë, kö ‑waan kë mɛ ‑nu këwunsëëzë 'ka mɛ ‑nu 'yan 'dhiö. 'Kɛɛ 'klobhɔdhe ꞊va ‑ziögɔüsüzë ‑yö ‑dho nu ‑an ‑ta.»
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Yesu ‑yö ‑kë ‑ya ‑sü 'ka ‑Zlan ꞊gbaa' 'wëüga ‑da ‑a 'gü ‑pë 'ö ‑kë ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü bhë, ‑a 'trüün 'ka ‑dhɛ gia‑ ‑bha. ‑Yö ‑kë mɛ ‑gbaa 'wo ‑kë mü bhë ‑an ‑bha 'wëüga ‑da mü ‑kɔ ‑ga ꞊dhia. ꞊Bhɔɔmɛ ‑nu ‑dhɛ ꞊va ‑dhɛ ‑wo 'wëüga ꞊vava ‑da mü.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 ꞊Gɛandhe 'fɛɛzë do ‑yö ‑kë mü, 'ö nu 'ö 'wëü‑ 'puu 'tama ga 'sɛɛn‑ ꞊plɛ, 'ö dho ‑mɔ ‑a ‑bha ‑yaan kë ‑su ga do 'ka bhë 'yö ‑an ‑zuö mü.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑yö ö bha ꞊guë' ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: ꞊Gɛandhe 'fɛɛzë 'ö ꞊nɛ pë 'ö‑ ‑da ‑Zlan ‑bha 'wëüga ‑da ‑a 'gü ‑pë 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü bhë, ‑a ꞊bhlë ꞊yö ꞊va, 'ö ꞊zië' ‑a 'ka mɛ ‑nu 'saadhö ‑an ‑bha 'wo‑ ‑da mü bhë ‑an ‑ta.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Bhii mɛ ‑nu 'wo bhë, 'wëüga 'ö ‑an ‑bha ‑wun 'yaa‑ ‑bha gbɔ, 'wo‑ nu, 'kɛɛ yö ‑zë, ‑a ‑bha 'fɛɛdhɛ 'gü ‑pë ‑nu 'ö‑ ‑zo 'dhoë‑ ‑dhë waa‑ pë ‑nu 'ö dho ‑tosiadhe kë ‑a ‑ta bhë 'ö‑ 'plɛ nu bhë.»
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.