Marcos 12

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑yö 'wun ‑blɛɛ ‑an ‑dhë ‑sü ‑bha, 'wun ꞊zuan' ‑zɔn ‑an ‑dhë ‑sü 'ka 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ do ‑bha lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yö ‑kë ‑dhö. 'Ö ‑guö ‑gla ꞊nië ‑a ‑zü, 'ö ‑glu do pɔn ‑drɔɔn 'yi bho ‑dhɛ 'ka, 'ö 'gbu 'kɔ do dɔ mü, 'ö‑ dɔ lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu kwɛɛ, 'ö‑ to 'ö dho 'ta 'gü.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 ꞊Dhɛ 'ö lɛzɛn ‑kpa ‑nu bho 'töng ꞊ya ‑lo, 'yö ö bha yuökëmɛ do bɔ mɛ ‑nu 'wo yuö kë ‑na lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö bhë ‑an 'piö, kö ‑waan ö ‑bha ‑kpa nu ö ‑dhë.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 'Wo yuökëmɛ 'ö‑ dëmɛ ‑ya bɔ bhë 'wo‑ kun 'wo‑ ‑ma; 'go mü 'wo‑ ‑kë 'ö ‑yɛ ö 'zü ö ‑kɔ 'kpaan 'ka.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑yö ö bha yuökëmɛ gbɛ bɔ. Yuökëmɛ mɛ 'ö nu 'zü bhë 'wo‑ kun 'zü, 'wo‑ ‑ma ö ‑gɔ ‑bha, 'wo 'si ‑nu bho ‑a ‑gɔ, 'wo‑ ‑kë 'pö.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑yö ö bha yuökëmɛ kë ‑yaaga ‑naa bɔ 'zü. 'Ö mɛ 'ö bhë 'wo‑ kun 'wo‑ zë. ‑Kɔ do bhë 'wo yuökëmɛ ꞊plëëzë 'wo nu, 'wo‑ ‑kë ‑an ‑gɔ 'pö, ‑an mɛ 'bhaa ‑ma ‑sü waa‑ ‑an mɛ 'bhaa ‑nu zë ‑sü 'ka.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Mɛ do 'kpaan 'ö to lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ ‑gɔ zlöö, 'ö tɔɔ ‑a gbö ‑dhɔkësüzë. Yö 'ö tɔɔ mɛ ‑kaanta 'yö‑ bɔ zlöö, ‑a ‑pö ö ‑de 'gü ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: ‹N gbö 'ö ꞊nɛ, ‑wo ‑dho ‑a ꞊bhlë ‑ya.›
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 'Ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa pö wo 'ko ziën ꞊nɛɛ: ‹Mɛ 'ö pë ‑nu 'wo ꞊nɛ 'wo dho to ‑a ‑gɔ 'dhiö ꞊zian' 'ö ꞊nɛ, ‑kwaa zë kö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ 'ö ꞊nɛ ‑yö 'to kwa ‑gɔ!›
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 'Wo ‑püö ‑a gbö ‑ta, 'wo‑ zë, 'wo‑ ꞊glöö bho lɛzɛn ꞊dhɛɛdhö, 'wo‑ ‑zong.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 ꞊Ya kë 'dhö, ‑më 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ dëmɛ bhë 'ö dho ‑a kë ꞊ɛ? Pë 'ö dho ‑a kë 'ö tɔɔ nu 'ö dhoë‑ wo, 'ö lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ ‑yuökëmɛ ‑nu 'wo bhë 'yö ‑an zë, 'yö ö bha lɛzɛn ꞊dhɛɛdhɛ bhë 'ö‑ nu yuökëmɛ ‑nu gbɛ ‑dhë.»
9 Aí Jesus perguntou:
10 — ausente —
10 Vocês não leram o que as
11 — ausente —
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 ꞊Dhɛ 'ö 'wun ꞊nɛ Zuifö ‑nu ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ꞊waa‑ ma, ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'waan‑ 'kun, 'ö tɔɔ wo gia‑ ‑wa ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun ꞊zuan' 'ö‑ ‑zɔn bhë, ‑yö ‑gban wo gia‑ wo ‑bha. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ, ‑wo ‑suö mɛ ‑nu gbung 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë bhë, waa pë gbɛ kë Yesu 'ka gbɔ, 'wo‑ to 'wo ‑ziö.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 ‑Wo Falizi ‑mɛ 'bhaa ‑nu waa‑ Elɔdö ‑bha mɛ 'bhaa ‑nu ‑bɔ Yesu 'piö kö 'waan‑ 'kun, 'wo 'slë ‑kan ‑a ‑gɔ ꞊dhɛɛ' ‑nu ‑kpɔ ‑a ‑gɔ ‑sü 'ka.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 'Wo nu 'wo‑ pö Yesu ‑dhë: «Yi ‑Gɔmɛ, 'yi‑ ꞊dɔa' ꞊nɛ 'wun gia‑ ꞊blɛɛ'‑ ‑mɛ ‑mü ü 'ka, 'bhaa 'suö mɛ ‑nu ‑dhë, bhii ü ‑zo gbɛ 'yaa kë mɛ ‑nu 'yan 'dhiö ‑pë ‑nu 'piö; pë 'ü‑ ‑kë ꞊zian' 'ö tɔɔ ü mɛ ‑nu ‑daan 'wun gia‑ 'ö ‑Zlan 'dhö ‑a 'piö mɛ ‑nu ‑bha ‑tosiadhe ꞊paa' ‑a 'ka. 'Kɛɛ yi‑ 'piö kö 'wun 'ö ꞊nɛ 'ü‑ bho yi ‑dhë 'kou. 'Ö tɔɔ kwa ‑bha tɔng ‑yö ‑we ‑a ‑bha kö 'kwa 'nii‑ ꞊sɔnng' bho ‑gludë Sezaa ‑dhë ‑a? Kwa ‑dho ‑a bho, 'iin kö ꞊kun 'kwa‑ bho e?»
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 'Kɛɛ Yesu ‑yö ‑an ‑bha mɛ 'yan ‑kpaa 'kun ‑sü ‑dɔ.
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 'Wo nu ‑a ga do 'ka ‑a ꞊dhia. ꞊Dhɛ Yesu ꞊yaa‑ ‑ga, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Dö 'ö‑ ‑gɔ 'bin waa‑ ‑a 'tɔ 'wo ‑ya ‑sü 'ka zö ꞊nɛ ꞊ɛ?» 'Wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Sezaa ‑mü.»
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «Pë 'ö Sezaa ‑bha 'ka, ‑kaa nu ‑a ‑dhë; 'ka pë 'ö ‑Zlan ‑bha 'ka, 'ka‑ nu ‑Zlan ‑dhë 'pö!»
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Saduse mɛ ‑nu 'ö 'wo‑ pö gamɛ yaa 'dhö go ga 'gü bhë ‑a mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo ‑nu Yesu 'piö, 'wo ꞊dhɛɛ' ꞊suu'‑ ꞊nɛ ‑a kpɔ ‑a ‑gɔ 'wo‑ pö:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 «N ‑Gɔmɛ, ‑bhö ‑dhɛ ‑ga, pë 'ö Moizö ‑ya ꞊bɛɛn yi ‑dhë ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü 'ö tɔɔ: ꞊Ya kë ꞊nɛ gɔɔn‑ do ꞊ya kë ‑dhö, 'ö‑ dheglu 'në gɔɔn‑ do 'dhö ‑dhö. ꞊Ya ga, ‑a bɔɔ ꞊ya 'to ‑a ꞊zlöö, 'ö 'në gbɛ yaa kë ‑an ‑gɔ, ‑yö ‑dho kë ‑së kö ‑a dheglu 'në gɔɔn‑ bhë ‑ya bɔɔ ꞊gɛandhe bhë ‑a 'sü, ‑wo 'në kpɔ ‑a dheglu mɛ 'ö ga bhë ‑a pin ꞊taa.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 'Kɛɛ 'töng do 'ka, dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'slaplɛ ‑wo ‑kë ‑dhö. 'Ö‑ mɛ ‑blɛɛzë ‑yö dhe sü, 'ö waa 'në 'kpɔ, 'ö gɔɔn‑ bhë 'ö ga.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 'Ö‑ mɛ kë ꞊plɛ ‑naa ‑yö ꞊gɛandhe bhë 'ö‑ sü ö bɔɔ 'ka, 'ö waa 'në 'kpɔ, 'ö yö ‑de 'pö 'ö ga. ‑Kɔ do bhë 'ö ꞊kaa' mɛ ‑kë ‑yaaga ‑naa ‑gɔ.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 'Ö dheglu 'në gɔɔn‑ ‑nu 'slaplɛ 'wo bhë 'ö dhebɔ bhë 'ö ‑kë ‑an 'plɛ bɔɔ 'ka, 'kɛɛ waa 'në gbɛ 'kpɔ, 'ö ‑an 'plɛ ‑wo ga. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö dhebɔ ‑de 'pö 'ö ga.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 ꞊Ya kë 'dhö, yi 'ö gamɛ ‑nu ‑dho go ‑a 'ka ga 'gü, dö 'ö dhebɔ bhë 'ö dhö kë ‑a bɔɔ 'ka kpinngdhö ꞊e? Bhii ꞊dhɛ 'wo‑ ‑bha 'slaplɛ ‑an 'plɛ ‑wo ‑kë ‑a ꞊gɔn 'ka!»
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «Ka ‑de ‑püö 'ka‑ wo bhë, 'ö tɔɔ pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü waa‑ ‑a ‑bha 'piigbeedhɛ 'kaa ‑an gbɛ dɔ.
24 Jesus respondeu:
25 ‑Yö kë ka 'yaan ꞊nɛɛ: Gamɛ ‑nu ‑bha ‑go ga 'gü ‑yi 'ka, gɔɔn‑ ‑nu waa‑ dhoo ‑nu wo 'ka 'dho wo 'ko sü gbɔ. Pë dhö kë 'ö tɔɔ ‑an kë ‑kɔ ‑dho kë zlöö ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu 'dhö dhang‑ 'gü.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 'Kɛɛ ‑a mɛ 'ö ‑gban mɛ ‑nu 'ö 'waa ‑dhö gbɔ, waa‑ ‑an ‑bha ‑go ga 'gü ‑sü ‑bha bhë; 'wun do 'ö ‑kë ‑dhö, 'ö Moizö ‑ya ‑ya 'ö ‑gban 'ginng ‑kpɔɔ kpö ‑wun ‑bha, ‑a 'sëëdhɛ ‑wo kpö bhë kaa‑ pö ꞊a? 'Yö ‑Zlan ‑ya pö Moizö ‑dhë: A Ablaamö ‑bha ‑Zlan 'ka, 'a Izaakö ‑bha ‑Zlan 'ka, 'ö 'a Zakɔbö ‑bha ‑Zlan 'ka.»
26 Vocês nunca leram no
27 'Go mü 'ö Yesu ‑ya pö 'zü: «‑Zlan ‑yö 'wun 'dhö bhë ‑a ‑blɛɛ Moizö ‑dhë kö mɛ 'wo bhë ꞊wa ga 'saadhö, ‑a ‑dhɛ ꞊ya ꞊glɔɔ. ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, kwa‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ ‑Zlan 'yaa gamɛ ‑nu ‑bha ‑Zlan 'ka, 'kɛɛ ‑yö mɛ ‑nu 'wo 'bhee‑ ꞊toëpö 'ka, ‑an ‑bha ‑Zlan 'ka. ‑A ‑wun 'gü, ꞊ya kë ꞊nɛ 'ka ‑zo 'ta ꞊nɛ gamɛ ‑nu 'waa 'go ga 'gü, kö ka ‑de ‑püö 'ka‑ wo 'sönggö ‑sönggö!»
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ do ‑yö ‑an ‑wo ‑ma, 'ö dɔa ꞊nɛ Yesu ‑yö ꞊dhɛɛ' 'ö Saduse ‑mɛ ‑nu ‑wa kpɔ bhë ‑a ‑daa ‑së ‑kë ‑an ‑gɔ. ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ꞊yɔɔn Yesu ‑bha, 'ö‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «Tɔng ‑nu 'saadhö 'wo bhë ‑a ‑mlë 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ ‑e?»
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ, 'ö‑ pö: «Tɔng mɛ 'ö‑ ‑wun 'dhö 'gbee‑ 'ö tɔɔ: Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu, ‑ka ka 'to 'to, kwa Dëmɛ, kwa ‑bha ‑Zlan ꞊nɛ, ‑yö 'dhö dosɛn, mɛ 'plɛ Dëmɛ 'ka.
29 Jesus respondeu:
30 ‑Bhö ü Dëmɛ, ü bha ‑Zlan, ‑dhɔ kë ü ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ü nii 'plɛ 'ka, ü ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun 'plɛ 'ka, ü ꞊faan' 'plɛ 'ka!
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 'Go mü, ‑a mɛ 'ö yö ‑a 'piö 'ö tɔɔ: ‑Bhö ü ‑ya 'yɔɔ ‑dhɔ kë ꞊nɛ ü ‑de 'dhö! Tɔng 'waa gbɛ 'ö‑ 'wun dho kë 'gbee‑ ‑yaan zië tɔng ꞊plɛ 'wo ꞊nɛ ‑an ‑ta 'yaa ‑dhö.»
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë 'dhö, 'ö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ 'ö bhë, 'ö‑ pö Yesu ‑dhë 'zü: «꞊Yö ‑së, n ‑Gɔmɛ, 'wun 'ü‑ ꞊blɛɛ bhë 'wun gia‑ ‑mü, kwa Dëmɛ ꞊nɛ 'ö tɔɔ ‑Zlan do 'kpaan, 'ö ‑Zlan 'waa gbɛ 'yaa ‑dhö ‑a 'piö.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Mɛ ‑nu ꞊dua' ‑mü kö ‑wo ‑Zlan ‑dhɔ kë wo ꞊zuöga 'plɛ 'ka, ‑an ‑zo ‑ta ‑a 'gü ‑wun 'plɛ 'ka, ‑an ꞊faan' 'plɛ 'ka; 'iin ‑wa ‑dhɔ kë wo ‑ya 'yɔɔ 'ka ꞊nɛ wo ‑de 'dhö. ‑A ‑kë 'dhö ‑sü ꞊yö ‑së ꞊duö 'ö ꞊zië' sla‑ ꞊bhoë' ‑tuë ‑güö ‑Zlan ‑dhë ‑sü waa‑ ‑Zlan gba ‑kɔ 'saadhö 'wo to bhë ‑an ‑ta.»
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 ꞊Dhɛ Yesu ꞊yaa‑ yö 'pö ꞊nɛ ꞊yaa‑ ‑daa kë 'wundɔdhe 'gbloo 'piö, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «'Bhaa ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ 'ka ꞊gbiin gbɔ.»
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Yesu ‑yö ‑kë mɛ ‑nu ꞊daan' ꞊dhia, ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü, 'yö ꞊dhɛɛ' do ‑kpɔ mü 'ö‑ pö: «‑Më ‑kë 'ö Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu ‑wa pö: ‹‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑yö ‑go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü› ii?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 'Kɛɛ kö Davidö bhë, ‑Zlan ‑bha ‑Zuu 'slööslö ‑yö 'dhiö ‑sü ‑a 'ka, 'ö yö gia‑ 'ö‑ pö: ‑Zlan ‑ya pö n Dëmɛ ‑dhë: ‑Bhö ‑ya n ‑ma ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha, ‑yö 'dho ‑yö yöë yi 'ü dho toë ‑a 'gbee‑ 'ka ü yaagümɛ ‑nu ‑ta ‑a ‑bha! »
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 'Ö Yesu ‑ya pö 'zü: «Ka gia‑, ka‑ ‑yö bhë ꞊a? Davidö gia‑ ‑ya ‑dhɛ ö Dëmɛ; ꞊ya kë 'dhö, ‑yö ‑kɔklë 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ ‑zë ‑yö go Davidö ꞊suu'‑ ‑ta 'gü i? 'Wun mɛ bhë ‑ka ‑a ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë 'kwee‑!»
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 ‑Yö ‑kë ‑a pö ꞊dhia mɛ ‑nu 'ö ‑kë ‑an ꞊daan' ꞊dhia bhë ‑an ‑dhë: «‑Ka ka ‑zo kë ka ‑de 'piö tɔnggɔmɛ ‑nu 'wo‑ ‑dhɔ ‑kë ‑nië gblang ꞊gbiingbiin 'ka ‑sü 'ka wo ‑bha ‑de ‑sü ꞊va ‑wun 'gü, 'iin kö mɛ ‑nu ‑wo ‑mɛɛ kë wo 'ka ꞊bhlë 'gü, mɛ ‑nu ziën 'dhëëdhɛ ꞊vava ‑bha bhë ‑an ‑gɔ.
38 Ele dizia ao povo:
39 'Ö 'wo‑ ‑dhɔ ‑kë ‑yadhɛ ꞊bhlëzë 'ö mɛ ‑nu 'yan ‑ya kun ‑a 'ka, ‑an ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, 'iin 'wo ‑yadhɛ 'gianzë ‑nu ‑bha 'wlaan‑ ‑bhöpë ‑nu ꞊taa.
39 preferem os lugares de honra nas
40 ꞊Wa ꞊gɛandhoo ‑nu ‑bha pë ‑nu 'kun ‑an ‑gɔ, 'wo‑ ‑kë wo ‑bha 'ka. ꞊Wa 'go mü, 'wo ꞊bhɛadhe ꞊gbiin ‑nu ‑kë, kö ‑waan kë mɛ ‑nu këwunsëëzë 'ka mɛ ‑nu 'yan 'dhiö. 'Kɛɛ 'klobhɔdhe ꞊va ‑ziögɔüsüzë ‑yö ‑dho nu ‑an ‑ta.»
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Yesu ‑yö ‑kë ‑ya ‑sü 'ka ‑Zlan ꞊gbaa' 'wëüga ‑da ‑a 'gü ‑pë 'ö ‑kë ‑Zlan ‑gba ‑a 'gü ‑kɔ 'gü bhë, ‑a 'trüün 'ka ‑dhɛ gia‑ ‑bha. ‑Yö ‑kë mɛ ‑gbaa 'wo ‑kë mü bhë ‑an ‑bha 'wëüga ‑da mü ‑kɔ ‑ga ꞊dhia. ꞊Bhɔɔmɛ ‑nu ‑dhɛ ꞊va ‑dhɛ ‑wo 'wëüga ꞊vava ‑da mü.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 ꞊Gɛandhe 'fɛɛzë do ‑yö ‑kë mü, 'ö nu 'ö 'wëü‑ 'puu 'tama ga 'sɛɛn‑ ꞊plɛ, 'ö dho ‑mɔ ‑a ‑bha ‑yaan kë ‑su ga do 'ka bhë 'yö ‑an ‑zuö mü.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Yesu ‑yö ö bha ꞊guë' ‑nu ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka: ꞊Gɛandhe 'fɛɛzë 'ö ꞊nɛ pë 'ö‑ ‑da ‑Zlan ‑bha 'wëüga ‑da ‑a 'gü ‑pë 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü bhë, ‑a ꞊bhlë ꞊yö ꞊va, 'ö ꞊zië' ‑a 'ka mɛ ‑nu 'saadhö ‑an ‑bha 'wo‑ ‑da mü bhë ‑an ‑ta.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Bhii mɛ ‑nu 'wo bhë, 'wëüga 'ö ‑an ‑bha ‑wun 'yaa‑ ‑bha gbɔ, 'wo‑ nu, 'kɛɛ yö ‑zë, ‑a ‑bha 'fɛɛdhɛ 'gü ‑pë ‑nu 'ö‑ ‑zo 'dhoë‑ ‑dhë waa‑ pë ‑nu 'ö dho ‑tosiadhe kë ‑a ‑ta bhë 'ö‑ 'plɛ nu bhë.»
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.