Lucas 19

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya ‑da Zeliko plöö, ‑yö ‑kë ziö ‑sü 'gü,
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 gɔɔn‑ ꞊bhɔɔzë do 'wo‑ ‑dhɛ Zase 'yö ‑kë 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'ka bhë 'yö ‑kë mü.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 'Yö‑ këdhɛ ꞊mɛɛ kö mɛ 'ö Yesu 'ka 'yaan‑ ‑a dɔ. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö kë ꞊nɛ ‑yö ‑kë ꞊klöö', yaa 'dho Yesu yö mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhë bhë,
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 'Ö ‑bla sü 'ö dho ‑an 'dhiö 'ö ‑da 'lü do tuö, kö ꞊ya kë ꞊nɛ Yesu ‑yö ziö ‑na ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha kö 'yaan‑ ‑a yö.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya ‑lo ‑dhɛ bhë ‑a ꞊tɛi' 'ka, 'yö ö 'yan ꞊luu 'ö‑ pö Zase ‑dhë: «‑Bhö ꞊yɔɔ'‑ 'siösiö, Zase, ꞊dɛɛ tɔɔ ꞊dɛɛ, a ‑dho dho ü ‑gɔ kɔɔ!»
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 'Ö Zase ‑yö ꞊yɔɔ ‑bla 'ka, 'yö‑ ‑nia kun ꞊zuögludhi 'ka ö ‑gɔ kɔɔ.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑wo 'wun ‑blɛɛ wo ‑wo ꞊löö 'wo‑ pö: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ꞊ya 'dho ꞊ya wɔ 'wunyaakëmɛ ‑gɔ kɔɔ!»
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 'Ö Zase ‑yö ꞊luu 'ö‑ pö Dëmɛ ‑dhë: «N ‑Gɔmɛ, ‑bhö ü 'to 'to 'dhɛ! A ‑dho ma pë ‑nu 'wo n ‑gɔ, ‑a ‑kɔ 'pian do nu 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë, 'go mü 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ ‑yö ‑dhö 'a pë kun ‑a ‑gɔ ꞊flüü 'ka, 'a dho ‑a ‑bha ‑yɛ 'zü kë ‑gwaa ‑yiisië ‑zë.»
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Dha ‑sü ꞊ya ‑da ü ‑gɔ kɔɔ ꞊dɛɛ bhii 'ö tɔɔ ü Ablaamö ꞊suu'‑ ‑ta ‑mɛ do 'ka 'pö.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Bhii ma 'a Mɛgbö 'ka, a ‑nu mɛ ‑nu 'ö ‑an nii ꞊ya dɔ 'gü ꞊siö' ‑zian ‑ta ‑an ꞊mɛɛ' ꞊dhia kö 'a ‑an dha.»
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Yesu ‑yö 'wun ‑blɛɛ 'wun ꞊zuan' 'ka mɛ ‑nu 'wo go 'wun 'ö‑ ꞊blɛɛ bhë ‑a ma ꞊dhia bhë ‑an ‑dhë. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ kö ꞊ya ꞊yɔɔn Zeluzalɛmë ‑dhɛ 'sɔɔ bhë, ‑yö ‑kë ‑an ‑zo 'piö ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑dhö to mü 'ö ‑lo wo ‑ta ꞊klöödhö.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 'Kɛɛ pë 'yö‑ pö ꞊ga ꞊nɛ: «‑Gludë ꞊suu'‑ ‑ta do 'gü ‑mɛ ‑yö ‑dho 'sɛ do ꞊gbiin 'gü kö ‑waan ‑a kë ‑gludë 'ka. ꞊Ya kë 'dhö kö ‑yaan 'yɛ ö ‑zü ‑yaan nu ö ‑gɔ 'sɛ 'gü.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 ‑A kë ‑sü 'ka kö ‑yaan 'dho, ‑yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'gɔɔ‑ do ꞊dhɔɔ ‑kë, 'yö mɛ 'ö ‑dhö 'ö 'sënng 'wëü‑ 'tama ga do do nu ‑a ‑dhë ‑a ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: ‹‑Ka pë ‑nu 'dhɔ 'ka ‑an 'dhɔɔ dɔ 'wëü‑ 'a‑ nu ka ‑dhë bhë ‑a 'ka ‑yö 'dho ‑yö yöë n nu ‑yi ‑bha!›
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 'Kɛɛ ‑a ‑bha 'sɛgümɛ ‑nu ‑wa ‑san ‑zë, 'ö 'wo wo ‑bha bɔmɛ ‑nu bɔ ‑a 'piö kö ‑waan ‑a pö ‑a ‑dhë ꞊nɛɛ 'waa‑ 'piö kö ‑yö kë ‑gludë 'ka wo ‑gɔ 'dhiö.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya 'yɛ ö 'zü ꞊ya nu kö ꞊waa‑ ‑ya ‑gludë 'ka ö ‑gɔ 'sɛ 'gü, 'yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'ö 'wëü‑ nu ‑an ‑dhë bhë ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë kö mɛ 'ö ‑dhö pë 'yö‑ yö ‑yaan ‑a ‑zɔn.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 'Ö mɛ ‑blɛɛzë ‑yö nu 'ö‑ pö: ‹N ‑Gɔmɛ, 'sënng 'tama 'gɔɔ‑ do 'a‑ yö, ‑a mɛ 'ü‑ nu n ‑dhë bhë ‑a ‑yö ‑a 'piö 'ka.›
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 'Ö ‑gludë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹꞊Yö ‑së, ma yuökëmɛ këwunsëëzë. ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ ‑wa ‑mɔa 'wo wo ‑zo tën ü ‑dhë pë ‑nu 'ö ‑an 'tɔ 'gian 'yaa ‑an ‑bha ‑an 'gü bhë, a ‑dho ü ‑ya pödhɛ 'gɔɔ‑ do ꞊kɔɔnmɛ 'ka.›
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 'Ö yuökëmɛ kë ꞊plɛ ‑naa ‑yö nu 'ö‑ pö: ‹N ‑Gɔmɛ, 'sënng 'tama 'sɔɔdhu 'a‑ yö ‑a mɛ 'ü‑ nu n ‑dhë bhë ‑a ‑yö ‑a 'piö 'ka.›
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 'Ö ‑gludë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Bhi ‑de 'pö, a ‑dho ü ‑ya pödhɛ 'sɔɔdhu ꞊kɔɔnmɛ 'ka.›
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 'Ö‑ ‑bha yuökëmɛ do 'bhaa ‑yö nu 'ö‑ pö: ‹N ‑Gɔmɛ, ü bha 'sënng 'wëüga bhë 'ö ꞊nɛ; a‑ ‑bin ‑ta wöödhö ‑sɔ 'gü,
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 bhii a ‑suö ü ‑dhë, 'ö tɔɔ ü gɔɔn‑ 'dhiözë 'ka, pë 'ö ü 'ka‑ ꞊waannu ü ‑de ꞊kwaa' 'ü‑ ‑sü, 'ö pë 'ö ü 'ka‑ ta ü ‑de ꞊kwaa' 'ü‑ kan.›
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 'Ö ‑gludë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Yuökëmɛ yaa, ü ‑de ‑wo 'ü‑ pö bhë 'a dho ü ‑bha za kan ‑a ‑bha; bhi gia‑ ü‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ a mɛ 'dhiözë 'ka, 'ö pë 'yaa n ‑ma 'ka, 'a‑ sü, 'iin pë 'ö n 'ka‑ ta n ‑de ꞊kwaa', 'a‑ ‑kan!
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö ꞊nɛ, ‑më ‑kë ü 'ka dho ma 'wëüga bhë ‑a 'ka ü 'ka‑ ‑da 'wëükɔ 'gü kö n nu ‑yi 'ka ma gia‑ 'aan‑ ‑a bho mü n ‑de ꞊kwaa' kö n ꞊truën ‑yaan kë ‑dhö ‑e?›
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'ö ‑gludë ‑ya pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë: ‹'Sënng 'wëüga do 'yö‑ ‑gɔ bhë, ‑kaa 'kun ‑a ‑gɔ 'ka‑ nu mɛ 'ö 'sënng ga 'gɔɔ‑ do 'dhö ‑a ‑gɔ bhë ‑a ‑dhë!›
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 'Wo‑ pö: ‹Yi ‑Gɔmɛ, mɛ 'ö bhë ‑a 'gɔɔ‑ do ꞊ya nu ‑a ‑dhë 'saadhö!›
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 'Ö ‑gludë ‑ya pö: ‹A‑ ‑pö ka ‑dhë mɛ 'ö pë 'dhoë‑ ‑gɔ, ‑a ‑taɔ ‑dho kë; 'kɛɛ mɛ 'ö pë 'yaa‑ ‑gɔ ꞊va, ‑a 'bhe 'tee ‑de 'ö bhë ‑yö ‑dho kun ‑a ‑gɔ.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 'Ö go mü, ‑ka mɛ ‑nu 'wo n yaagümɛ 'ka 'ö waa 'we ‑a ‑bha kö a ‑kë wo ‑bha ‑gludë 'ka bhë, ‑ka nu ‑an 'ka 'ka ‑an zë n 'dhiö zö!› »
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya yën 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha 'dhö, 'ö zian 'ö dho Zeluzalɛmë 'yö ‑da ‑a ‑ta.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yɔɔn ‑na Betefaze ‑dhɛ waa‑ Betani ‑dhɛ, 'ö ‑tɔn 'ö mü 'wo‑ ‑dhɛ Olivie ‑tɔn bhë ‑a 'sɔɔ, 'yö ö bha ꞊guë' ꞊plɛ bɔ ö 'dhiö,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 'Ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka 'dho pödhɛ 'ö kwa 'sian 'piö zö ꞊nɛ ‑a 'gü. 'Ka ‑lo ꞊sia, ka ‑dho ꞊soofang 'në do 'ö mɛ gbɛ yaa ‑ya ‑a ꞊taa do ꞊kun ‑a yö kö ‑yö ‑klu ‑sü 'ka, ‑kaa 'po 'ka nu ‑a 'ka!
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ 'bhaa ꞊ya ka ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊sia ꞊nɛɛ: ‹‑Më ‑kë 'ka‑ po ꞊e?›, ‑kaa pö ‑a ‑dhë: ‹Yi Dëmɛ ‑bha ‑wun ‑ya ‑bha›.»
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 'Yö bɔmɛ ‑nu ‑wo ‑dho; 'ö pë ‑nu 'wo bhë 'wo‑ yö ꞊nɛ ‑kɔ ‑de gia‑ 'ö Yesu ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑an ‑dhë bhë ‑a 'dhö.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 ‑Wo ‑to ꞊soofang 'në bhë ‑a 'po ꞊dhia, 'ö‑ dëmɛ ‑nu ‑wa pö: «‑Më ‑kë 'ka ꞊soofang 'në bhë 'ka‑ po ꞊e?»
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 'Wo‑ pö ‑an ‑dhë: «Yi Dëmɛ ‑bha ‑wun ‑ya ‑bha.»
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 'Ö 'wo nu ꞊soofang 'në bhë ‑a 'ka Yesu ꞊dhia, 'ö 'wo wo ‑bha gblang ‑nu ‑po ‑a ꞊taa, 'ö 'wo Yesu sü 'wo‑ ‑yaa ꞊taa.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 ‑Yö ‑kë 'dho ꞊dhia, 'ö mɛ ‑nu ‑wo wo ‑bha gblang ‑kpɔ zian ‑gblooga ‑ta ‑a 'dhiö.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 ꞊Dhɛ 'ö ꞊guë' ‑nu ‑gbaa bhë 'wo ꞊yɔɔn ‑na Zeluzalɛmë plöödhɛ 'sɔɔ, zian 'yö ꞊yɔɔ Olivie ‑tɔn 'piö ꞊zian' ‑a 'ka bhë, 'yö ꞊zuögludhi ‑yö ‑an pa; 'yö 'wo yö 'gɛi kë ‑sü 'gü ‑Zlan 'tɔ 'saa ‑blü ‑sü 'ka 'gbee‑ 'ka ‑dhidhaapë ‑nu 'yö ‑an ‑kë 'wo‑ yö bhë ‑an ‑wun 'gü,
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 'wo‑ pö: «Kwaa‑ 'yoo ‑mü! Kwaa‑ 'yoo ‑mü! 'Dhuë‑ ‑yö 'kpɔ ‑gludë 'ö nu Dëmɛ 'tɔ 'gü ‑a ‑bha, ꞊zuöyagluu ‑yö kë dhang‑ 'gü, 'go mü ‑Zlan 'tɔ‑ kë ꞊va!»
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 'Ö Falizi ‑mɛ 'bhaa ‑nu 'wo ‑kë mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ziën bhë, 'wo‑ pö Yesu ‑dhë: «Yi ‑Gɔmɛ, ‑bhöë pö ü bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë ‑wo wo 'dhi yö 'kuë‑ ‑ɛ!»
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «A‑ ‑pö ka ‑dhë: ꞊Wa wo 'dhi ‑yö 'kuë‑ ꞊sia, ‑guö ‑nu ‑wo ‑dho gbla!»
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya ꞊yɔɔn pödhɛ 'sɔɔ, 'ö ꞊ya ö 'yan ‑da pö‑ ‑ta 'ö yö 'gbo bɔ ‑sü 'gü Zeluzalɛmë ‑wun 'gü,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 'Ö‑ pö: «'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ dɔ 'ö 'kwa‑ wo ꞊dɛɛ ꞊nɛ, pë 'yö dho ü gbaa ꞊zuöyagluu 'ka ü‑ ‑dɔ ‑bezë, kö ꞊yö ‑së ꞊dhɛɛ, 'kɛɛ yö ꞊ga ꞊ya ‑bin ü ‑gɔ bhë,
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 bhii yi ‑nu ‑wo ‑dho nu ü ‑bha 'ka, ü yaagümɛ ‑nu ‑wo ‑dho ꞊nië' ü ‑zü, 'wo pë ‑nu dɔ 'kuëdhö ‑waan bɔ böü‑ 'kplong ‑zü; ‑wo ‑dho sɔ ü ‑ta 'ö 'wo ü ‑nëng zian 'saadhö 'ka.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Bhi 'dhö, ü 'gü ‑mɛ ‑nu 'dhö, ‑wo ‑dho ka 'gü ꞊siö'‑ 'fɛfɛdhö, ‑guö gbɛ yaa 'dho to ö 'bha ‑guö ‑ta zö. Bhii 'töng 'ö ‑Zlan ‑yö nuë ü ‑dhë bhë ü 'ka‑ dɔ!»
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Yesu ‑yö ‑da ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ, 'ö yö 'dhɔɔdɔmɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an kë ‑sü 'gü
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑ya pö: Ma 'kɔ ‑yö ‑dho kë ‑bhɛa ‑a 'gü ‑kɔ 'ka, 'kɛɛ ka 'pö, 'ka‑ ‑kë ka ‑bha ꞊kwaanpë ‑bin ‑a 'gü ‑guö ꞊duudhɛ 'ka!»
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑ya mɛ ‑nu ꞊daan' ‑sü ‑bha ‑dhɛkpaɔyi 'saadhö 'ka ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ. Slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu, Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ mɛtɔzë ‑nu ꞊ya kë, ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'waan‑ Yesu zë,
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 'kɛɛ ‑a kë ‑kɔ 'wo dho ‑a kaa waa‑ dɔ, bhii 'ö tɔɔ mɛ ‑nu 'saadhö ‑wo wo 'to ‑to Yesu ‑wo ‑bha kpinngdhö wo ‑zo ‑kë ‑a 'piö ‑sü 'ka.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.