Lucas 19
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARC
1 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya ‑da Zeliko plöö, ‑yö ‑kë ziö ‑sü 'gü,
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 gɔɔn‑ ꞊bhɔɔzë do 'wo‑ ‑dhɛ Zase 'yö ‑kë 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'ka bhë 'yö ‑kë mü.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 'Yö‑ këdhɛ ꞊mɛɛ kö mɛ 'ö Yesu 'ka 'yaan‑ ‑a dɔ. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö kë ꞊nɛ ‑yö ‑kë ꞊klöö', yaa 'dho Yesu yö mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhë bhë,
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 'Ö ‑bla sü 'ö dho ‑an 'dhiö 'ö ‑da 'lü do tuö, kö ꞊ya kë ꞊nɛ Yesu ‑yö ziö ‑na ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha kö 'yaan‑ ‑a yö.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya ‑lo ‑dhɛ bhë ‑a ꞊tɛi' 'ka, 'yö ö 'yan ꞊luu 'ö‑ pö Zase ‑dhë: «‑Bhö ꞊yɔɔ'‑ 'siösiö, Zase, ꞊dɛɛ tɔɔ ꞊dɛɛ, a ‑dho dho ü ‑gɔ kɔɔ!»
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 'Ö Zase ‑yö ꞊yɔɔ ‑bla 'ka, 'yö‑ ‑nia kun ꞊zuögludhi 'ka ö ‑gɔ kɔɔ.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑wo 'wun ‑blɛɛ wo ‑wo ꞊löö 'wo‑ pö: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ꞊ya 'dho ꞊ya wɔ 'wunyaakëmɛ ‑gɔ kɔɔ!»
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 'Ö Zase ‑yö ꞊luu 'ö‑ pö Dëmɛ ‑dhë: «N ‑Gɔmɛ, ‑bhö ü 'to 'to 'dhɛ! A ‑dho ma pë ‑nu 'wo n ‑gɔ, ‑a ‑kɔ 'pian do nu 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë, 'go mü 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ ‑yö ‑dhö 'a pë kun ‑a ‑gɔ ꞊flüü 'ka, 'a dho ‑a ‑bha ‑yɛ 'zü kë ‑gwaa ‑yiisië ‑zë.»
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Dha ‑sü ꞊ya ‑da ü ‑gɔ kɔɔ ꞊dɛɛ bhii 'ö tɔɔ ü Ablaamö ꞊suu'‑ ‑ta ‑mɛ do 'ka 'pö.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Bhii ma 'a Mɛgbö 'ka, a ‑nu mɛ ‑nu 'ö ‑an nii ꞊ya dɔ 'gü ꞊siö' ‑zian ‑ta ‑an ꞊mɛɛ' ꞊dhia kö 'a ‑an dha.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Yesu ‑yö 'wun ‑blɛɛ 'wun ꞊zuan' 'ka mɛ ‑nu 'wo go 'wun 'ö‑ ꞊blɛɛ bhë ‑a ma ꞊dhia bhë ‑an ‑dhë. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ kö ꞊ya ꞊yɔɔn Zeluzalɛmë ‑dhɛ 'sɔɔ bhë, ‑yö ‑kë ‑an ‑zo 'piö ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑dhö to mü 'ö ‑lo wo ‑ta ꞊klöödhö.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 'Kɛɛ pë 'yö‑ pö ꞊ga ꞊nɛ: «‑Gludë ꞊suu'‑ ‑ta do 'gü ‑mɛ ‑yö ‑dho 'sɛ do ꞊gbiin 'gü kö ‑waan ‑a kë ‑gludë 'ka. ꞊Ya kë 'dhö kö ‑yaan 'yɛ ö ‑zü ‑yaan nu ö ‑gɔ 'sɛ 'gü.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 ‑A kë ‑sü 'ka kö ‑yaan 'dho, ‑yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'gɔɔ‑ do ꞊dhɔɔ ‑kë, 'yö mɛ 'ö ‑dhö 'ö 'sënng 'wëü‑ 'tama ga do do nu ‑a ‑dhë ‑a ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: ‹‑Ka pë ‑nu 'dhɔ 'ka ‑an 'dhɔɔ dɔ 'wëü‑ 'a‑ nu ka ‑dhë bhë ‑a 'ka ‑yö 'dho ‑yö yöë n nu ‑yi ‑bha!›
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 'Kɛɛ ‑a ‑bha 'sɛgümɛ ‑nu ‑wa ‑san ‑zë, 'ö 'wo wo ‑bha bɔmɛ ‑nu bɔ ‑a 'piö kö ‑waan ‑a pö ‑a ‑dhë ꞊nɛɛ 'waa‑ 'piö kö ‑yö kë ‑gludë 'ka wo ‑gɔ 'dhiö.
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya 'yɛ ö 'zü ꞊ya nu kö ꞊waa‑ ‑ya ‑gludë 'ka ö ‑gɔ 'sɛ 'gü, 'yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'ö 'wëü‑ nu ‑an ‑dhë bhë ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë kö mɛ 'ö ‑dhö pë 'yö‑ yö ‑yaan ‑a ‑zɔn.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 'Ö mɛ ‑blɛɛzë ‑yö nu 'ö‑ pö: ‹N ‑Gɔmɛ, 'sënng 'tama 'gɔɔ‑ do 'a‑ yö, ‑a mɛ 'ü‑ nu n ‑dhë bhë ‑a ‑yö ‑a 'piö 'ka.›
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 'Ö ‑gludë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹꞊Yö ‑së, ma yuökëmɛ këwunsëëzë. ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ ‑wa ‑mɔa 'wo wo ‑zo tën ü ‑dhë pë ‑nu 'ö ‑an 'tɔ 'gian 'yaa ‑an ‑bha ‑an 'gü bhë, a ‑dho ü ‑ya pödhɛ 'gɔɔ‑ do ꞊kɔɔnmɛ 'ka.›
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 'Ö yuökëmɛ kë ꞊plɛ ‑naa ‑yö nu 'ö‑ pö: ‹N ‑Gɔmɛ, 'sënng 'tama 'sɔɔdhu 'a‑ yö ‑a mɛ 'ü‑ nu n ‑dhë bhë ‑a ‑yö ‑a 'piö 'ka.›
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 'Ö ‑gludë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Bhi ‑de 'pö, a ‑dho ü ‑ya pödhɛ 'sɔɔdhu ꞊kɔɔnmɛ 'ka.›
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 'Ö‑ ‑bha yuökëmɛ do 'bhaa ‑yö nu 'ö‑ pö: ‹N ‑Gɔmɛ, ü bha 'sënng 'wëüga bhë 'ö ꞊nɛ; a‑ ‑bin ‑ta wöödhö ‑sɔ 'gü,
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 bhii a ‑suö ü ‑dhë, 'ö tɔɔ ü gɔɔn‑ 'dhiözë 'ka, pë 'ö ü 'ka‑ ꞊waannu ü ‑de ꞊kwaa' 'ü‑ ‑sü, 'ö pë 'ö ü 'ka‑ ta ü ‑de ꞊kwaa' 'ü‑ kan.›
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 'Ö ‑gludë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Yuökëmɛ yaa, ü ‑de ‑wo 'ü‑ pö bhë 'a dho ü ‑bha za kan ‑a ‑bha; bhi gia‑ ü‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ a mɛ 'dhiözë 'ka, 'ö pë 'yaa n ‑ma 'ka, 'a‑ sü, 'iin pë 'ö n 'ka‑ ta n ‑de ꞊kwaa', 'a‑ ‑kan!
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö ꞊nɛ, ‑më ‑kë ü 'ka dho ma 'wëüga bhë ‑a 'ka ü 'ka‑ ‑da 'wëükɔ 'gü kö n nu ‑yi 'ka ma gia‑ 'aan‑ ‑a bho mü n ‑de ꞊kwaa' kö n ꞊truën ‑yaan kë ‑dhö ‑e?›
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'ö ‑gludë ‑ya pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë: ‹'Sënng 'wëüga do 'yö‑ ‑gɔ bhë, ‑kaa 'kun ‑a ‑gɔ 'ka‑ nu mɛ 'ö 'sënng ga 'gɔɔ‑ do 'dhö ‑a ‑gɔ bhë ‑a ‑dhë!›
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 'Wo‑ pö: ‹Yi ‑Gɔmɛ, mɛ 'ö bhë ‑a 'gɔɔ‑ do ꞊ya nu ‑a ‑dhë 'saadhö!›
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 'Ö ‑gludë ‑ya pö: ‹A‑ ‑pö ka ‑dhë mɛ 'ö pë 'dhoë‑ ‑gɔ, ‑a ‑taɔ ‑dho kë; 'kɛɛ mɛ 'ö pë 'yaa‑ ‑gɔ ꞊va, ‑a 'bhe 'tee ‑de 'ö bhë ‑yö ‑dho kun ‑a ‑gɔ.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 'Ö go mü, ‑ka mɛ ‑nu 'wo n yaagümɛ 'ka 'ö waa 'we ‑a ‑bha kö a ‑kë wo ‑bha ‑gludë 'ka bhë, ‑ka nu ‑an 'ka 'ka ‑an zë n 'dhiö zö!› »
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya yën 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha 'dhö, 'ö zian 'ö dho Zeluzalɛmë 'yö ‑da ‑a ‑ta.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yɔɔn ‑na Betefaze ‑dhɛ waa‑ Betani ‑dhɛ, 'ö ‑tɔn 'ö mü 'wo‑ ‑dhɛ Olivie ‑tɔn bhë ‑a 'sɔɔ, 'yö ö bha ꞊guë' ꞊plɛ bɔ ö 'dhiö,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 'Ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka 'dho pödhɛ 'ö kwa 'sian 'piö zö ꞊nɛ ‑a 'gü. 'Ka ‑lo ꞊sia, ka ‑dho ꞊soofang 'në do 'ö mɛ gbɛ yaa ‑ya ‑a ꞊taa do ꞊kun ‑a yö kö ‑yö ‑klu ‑sü 'ka, ‑kaa 'po 'ka nu ‑a 'ka!
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ 'bhaa ꞊ya ka ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊sia ꞊nɛɛ: ‹‑Më ‑kë 'ka‑ po ꞊e?›, ‑kaa pö ‑a ‑dhë: ‹Yi Dëmɛ ‑bha ‑wun ‑ya ‑bha›.»
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 'Yö bɔmɛ ‑nu ‑wo ‑dho; 'ö pë ‑nu 'wo bhë 'wo‑ yö ꞊nɛ ‑kɔ ‑de gia‑ 'ö Yesu ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑an ‑dhë bhë ‑a 'dhö.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 ‑Wo ‑to ꞊soofang 'në bhë ‑a 'po ꞊dhia, 'ö‑ dëmɛ ‑nu ‑wa pö: «‑Më ‑kë 'ka ꞊soofang 'në bhë 'ka‑ po ꞊e?»
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 'Wo‑ pö ‑an ‑dhë: «Yi Dëmɛ ‑bha ‑wun ‑ya ‑bha.»
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 'Ö 'wo nu ꞊soofang 'në bhë ‑a 'ka Yesu ꞊dhia, 'ö 'wo wo ‑bha gblang ‑nu ‑po ‑a ꞊taa, 'ö 'wo Yesu sü 'wo‑ ‑yaa ꞊taa.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 ‑Yö ‑kë 'dho ꞊dhia, 'ö mɛ ‑nu ‑wo wo ‑bha gblang ‑kpɔ zian ‑gblooga ‑ta ‑a 'dhiö.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 ꞊Dhɛ 'ö ꞊guë' ‑nu ‑gbaa bhë 'wo ꞊yɔɔn ‑na Zeluzalɛmë plöödhɛ 'sɔɔ, zian 'yö ꞊yɔɔ Olivie ‑tɔn 'piö ꞊zian' ‑a 'ka bhë, 'yö ꞊zuögludhi ‑yö ‑an pa; 'yö 'wo yö 'gɛi kë ‑sü 'gü ‑Zlan 'tɔ 'saa ‑blü ‑sü 'ka 'gbee‑ 'ka ‑dhidhaapë ‑nu 'yö ‑an ‑kë 'wo‑ yö bhë ‑an ‑wun 'gü,
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 'wo‑ pö: «Kwaa‑ 'yoo ‑mü! Kwaa‑ 'yoo ‑mü! 'Dhuë‑ ‑yö 'kpɔ ‑gludë 'ö nu Dëmɛ 'tɔ 'gü ‑a ‑bha, ꞊zuöyagluu ‑yö kë dhang‑ 'gü, 'go mü ‑Zlan 'tɔ‑ kë ꞊va!»
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 'Ö Falizi ‑mɛ 'bhaa ‑nu 'wo ‑kë mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ziën bhë, 'wo‑ pö Yesu ‑dhë: «Yi ‑Gɔmɛ, ‑bhöë pö ü bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë ‑wo wo 'dhi yö 'kuë‑ ‑ɛ!»
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «A‑ ‑pö ka ‑dhë: ꞊Wa wo 'dhi ‑yö 'kuë‑ ꞊sia, ‑guö ‑nu ‑wo ‑dho gbla!»
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya ꞊yɔɔn pödhɛ 'sɔɔ, 'ö ꞊ya ö 'yan ‑da pö‑ ‑ta 'ö yö 'gbo bɔ ‑sü 'gü Zeluzalɛmë ‑wun 'gü,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 'Ö‑ pö: «'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ dɔ 'ö 'kwa‑ wo ꞊dɛɛ ꞊nɛ, pë 'yö dho ü gbaa ꞊zuöyagluu 'ka ü‑ ‑dɔ ‑bezë, kö ꞊yö ‑së ꞊dhɛɛ, 'kɛɛ yö ꞊ga ꞊ya ‑bin ü ‑gɔ bhë,
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 bhii yi ‑nu ‑wo ‑dho nu ü ‑bha 'ka, ü yaagümɛ ‑nu ‑wo ‑dho ꞊nië' ü ‑zü, 'wo pë ‑nu dɔ 'kuëdhö ‑waan bɔ böü‑ 'kplong ‑zü; ‑wo ‑dho sɔ ü ‑ta 'ö 'wo ü ‑nëng zian 'saadhö 'ka.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Bhi 'dhö, ü 'gü ‑mɛ ‑nu 'dhö, ‑wo ‑dho ka 'gü ꞊siö'‑ 'fɛfɛdhö, ‑guö gbɛ yaa 'dho to ö 'bha ‑guö ‑ta zö. Bhii 'töng 'ö ‑Zlan ‑yö nuë ü ‑dhë bhë ü 'ka‑ dɔ!»
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Yesu ‑yö ‑da ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ, 'ö yö 'dhɔɔdɔmɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an kë ‑sü 'gü
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑ya pö: Ma 'kɔ ‑yö ‑dho kë ‑bhɛa ‑a 'gü ‑kɔ 'ka, 'kɛɛ ka 'pö, 'ka‑ ‑kë ka ‑bha ꞊kwaanpë ‑bin ‑a 'gü ‑guö ꞊duudhɛ 'ka!»
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑ya mɛ ‑nu ꞊daan' ‑sü ‑bha ‑dhɛkpaɔyi 'saadhö 'ka ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ. Slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu, Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ mɛtɔzë ‑nu ꞊ya kë, ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'waan‑ Yesu zë,
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 'kɛɛ ‑a kë ‑kɔ 'wo dho ‑a kaa waa‑ dɔ, bhii 'ö tɔɔ mɛ ‑nu 'saadhö ‑wo wo 'to ‑to Yesu ‑wo ‑bha kpinngdhö wo ‑zo ‑kë ‑a 'piö ‑sü 'ka.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.