Lucas 19
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARA
1 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya ‑da Zeliko plöö, ‑yö ‑kë ziö ‑sü 'gü,
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 gɔɔn‑ ꞊bhɔɔzë do 'wo‑ ‑dhɛ Zase 'yö ‑kë 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'ka bhë 'yö ‑kë mü.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 'Yö‑ këdhɛ ꞊mɛɛ kö mɛ 'ö Yesu 'ka 'yaan‑ ‑a dɔ. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö kë ꞊nɛ ‑yö ‑kë ꞊klöö', yaa 'dho Yesu yö mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhë bhë,
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 'Ö ‑bla sü 'ö dho ‑an 'dhiö 'ö ‑da 'lü do tuö, kö ꞊ya kë ꞊nɛ Yesu ‑yö ziö ‑na ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha kö 'yaan‑ ‑a yö.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya ‑lo ‑dhɛ bhë ‑a ꞊tɛi' 'ka, 'yö ö 'yan ꞊luu 'ö‑ pö Zase ‑dhë: «‑Bhö ꞊yɔɔ'‑ 'siösiö, Zase, ꞊dɛɛ tɔɔ ꞊dɛɛ, a ‑dho dho ü ‑gɔ kɔɔ!»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 'Ö Zase ‑yö ꞊yɔɔ ‑bla 'ka, 'yö‑ ‑nia kun ꞊zuögludhi 'ka ö ‑gɔ kɔɔ.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑wo 'wun ‑blɛɛ wo ‑wo ꞊löö 'wo‑ pö: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ꞊ya 'dho ꞊ya wɔ 'wunyaakëmɛ ‑gɔ kɔɔ!»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 'Ö Zase ‑yö ꞊luu 'ö‑ pö Dëmɛ ‑dhë: «N ‑Gɔmɛ, ‑bhö ü 'to 'to 'dhɛ! A ‑dho ma pë ‑nu 'wo n ‑gɔ, ‑a ‑kɔ 'pian do nu 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë, 'go mü 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ ‑yö ‑dhö 'a pë kun ‑a ‑gɔ ꞊flüü 'ka, 'a dho ‑a ‑bha ‑yɛ 'zü kë ‑gwaa ‑yiisië ‑zë.»
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Dha ‑sü ꞊ya ‑da ü ‑gɔ kɔɔ ꞊dɛɛ bhii 'ö tɔɔ ü Ablaamö ꞊suu'‑ ‑ta ‑mɛ do 'ka 'pö.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Bhii ma 'a Mɛgbö 'ka, a ‑nu mɛ ‑nu 'ö ‑an nii ꞊ya dɔ 'gü ꞊siö' ‑zian ‑ta ‑an ꞊mɛɛ' ꞊dhia kö 'a ‑an dha.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Yesu ‑yö 'wun ‑blɛɛ 'wun ꞊zuan' 'ka mɛ ‑nu 'wo go 'wun 'ö‑ ꞊blɛɛ bhë ‑a ma ꞊dhia bhë ‑an ‑dhë. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ kö ꞊ya ꞊yɔɔn Zeluzalɛmë ‑dhɛ 'sɔɔ bhë, ‑yö ‑kë ‑an ‑zo 'piö ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑dhö to mü 'ö ‑lo wo ‑ta ꞊klöödhö.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 'Kɛɛ pë 'yö‑ pö ꞊ga ꞊nɛ: «‑Gludë ꞊suu'‑ ‑ta do 'gü ‑mɛ ‑yö ‑dho 'sɛ do ꞊gbiin 'gü kö ‑waan ‑a kë ‑gludë 'ka. ꞊Ya kë 'dhö kö ‑yaan 'yɛ ö ‑zü ‑yaan nu ö ‑gɔ 'sɛ 'gü.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 ‑A kë ‑sü 'ka kö ‑yaan 'dho, ‑yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'gɔɔ‑ do ꞊dhɔɔ ‑kë, 'yö mɛ 'ö ‑dhö 'ö 'sënng 'wëü‑ 'tama ga do do nu ‑a ‑dhë ‑a ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: ‹‑Ka pë ‑nu 'dhɔ 'ka ‑an 'dhɔɔ dɔ 'wëü‑ 'a‑ nu ka ‑dhë bhë ‑a 'ka ‑yö 'dho ‑yö yöë n nu ‑yi ‑bha!›
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 'Kɛɛ ‑a ‑bha 'sɛgümɛ ‑nu ‑wa ‑san ‑zë, 'ö 'wo wo ‑bha bɔmɛ ‑nu bɔ ‑a 'piö kö ‑waan ‑a pö ‑a ‑dhë ꞊nɛɛ 'waa‑ 'piö kö ‑yö kë ‑gludë 'ka wo ‑gɔ 'dhiö.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya 'yɛ ö 'zü ꞊ya nu kö ꞊waa‑ ‑ya ‑gludë 'ka ö ‑gɔ 'sɛ 'gü, 'yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'ö 'wëü‑ nu ‑an ‑dhë bhë ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë kö mɛ 'ö ‑dhö pë 'yö‑ yö ‑yaan ‑a ‑zɔn.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 'Ö mɛ ‑blɛɛzë ‑yö nu 'ö‑ pö: ‹N ‑Gɔmɛ, 'sënng 'tama 'gɔɔ‑ do 'a‑ yö, ‑a mɛ 'ü‑ nu n ‑dhë bhë ‑a ‑yö ‑a 'piö 'ka.›
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 'Ö ‑gludë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹꞊Yö ‑së, ma yuökëmɛ këwunsëëzë. ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ ‑wa ‑mɔa 'wo wo ‑zo tën ü ‑dhë pë ‑nu 'ö ‑an 'tɔ 'gian 'yaa ‑an ‑bha ‑an 'gü bhë, a ‑dho ü ‑ya pödhɛ 'gɔɔ‑ do ꞊kɔɔnmɛ 'ka.›
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 'Ö yuökëmɛ kë ꞊plɛ ‑naa ‑yö nu 'ö‑ pö: ‹N ‑Gɔmɛ, 'sënng 'tama 'sɔɔdhu 'a‑ yö ‑a mɛ 'ü‑ nu n ‑dhë bhë ‑a ‑yö ‑a 'piö 'ka.›
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 'Ö ‑gludë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Bhi ‑de 'pö, a ‑dho ü ‑ya pödhɛ 'sɔɔdhu ꞊kɔɔnmɛ 'ka.›
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 'Ö‑ ‑bha yuökëmɛ do 'bhaa ‑yö nu 'ö‑ pö: ‹N ‑Gɔmɛ, ü bha 'sënng 'wëüga bhë 'ö ꞊nɛ; a‑ ‑bin ‑ta wöödhö ‑sɔ 'gü,
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 bhii a ‑suö ü ‑dhë, 'ö tɔɔ ü gɔɔn‑ 'dhiözë 'ka, pë 'ö ü 'ka‑ ꞊waannu ü ‑de ꞊kwaa' 'ü‑ ‑sü, 'ö pë 'ö ü 'ka‑ ta ü ‑de ꞊kwaa' 'ü‑ kan.›
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 'Ö ‑gludë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Yuökëmɛ yaa, ü ‑de ‑wo 'ü‑ pö bhë 'a dho ü ‑bha za kan ‑a ‑bha; bhi gia‑ ü‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ a mɛ 'dhiözë 'ka, 'ö pë 'yaa n ‑ma 'ka, 'a‑ sü, 'iin pë 'ö n 'ka‑ ta n ‑de ꞊kwaa', 'a‑ ‑kan!
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö ꞊nɛ, ‑më ‑kë ü 'ka dho ma 'wëüga bhë ‑a 'ka ü 'ka‑ ‑da 'wëükɔ 'gü kö n nu ‑yi 'ka ma gia‑ 'aan‑ ‑a bho mü n ‑de ꞊kwaa' kö n ꞊truën ‑yaan kë ‑dhö ‑e?›
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'ö ‑gludë ‑ya pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë: ‹'Sënng 'wëüga do 'yö‑ ‑gɔ bhë, ‑kaa 'kun ‑a ‑gɔ 'ka‑ nu mɛ 'ö 'sënng ga 'gɔɔ‑ do 'dhö ‑a ‑gɔ bhë ‑a ‑dhë!›
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 'Wo‑ pö: ‹Yi ‑Gɔmɛ, mɛ 'ö bhë ‑a 'gɔɔ‑ do ꞊ya nu ‑a ‑dhë 'saadhö!›
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 'Ö ‑gludë ‑ya pö: ‹A‑ ‑pö ka ‑dhë mɛ 'ö pë 'dhoë‑ ‑gɔ, ‑a ‑taɔ ‑dho kë; 'kɛɛ mɛ 'ö pë 'yaa‑ ‑gɔ ꞊va, ‑a 'bhe 'tee ‑de 'ö bhë ‑yö ‑dho kun ‑a ‑gɔ.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 'Ö go mü, ‑ka mɛ ‑nu 'wo n yaagümɛ 'ka 'ö waa 'we ‑a ‑bha kö a ‑kë wo ‑bha ‑gludë 'ka bhë, ‑ka nu ‑an 'ka 'ka ‑an zë n 'dhiö zö!› »
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya yën 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha 'dhö, 'ö zian 'ö dho Zeluzalɛmë 'yö ‑da ‑a ‑ta.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yɔɔn ‑na Betefaze ‑dhɛ waa‑ Betani ‑dhɛ, 'ö ‑tɔn 'ö mü 'wo‑ ‑dhɛ Olivie ‑tɔn bhë ‑a 'sɔɔ, 'yö ö bha ꞊guë' ꞊plɛ bɔ ö 'dhiö,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 'Ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka 'dho pödhɛ 'ö kwa 'sian 'piö zö ꞊nɛ ‑a 'gü. 'Ka ‑lo ꞊sia, ka ‑dho ꞊soofang 'në do 'ö mɛ gbɛ yaa ‑ya ‑a ꞊taa do ꞊kun ‑a yö kö ‑yö ‑klu ‑sü 'ka, ‑kaa 'po 'ka nu ‑a 'ka!
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ 'bhaa ꞊ya ka ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊sia ꞊nɛɛ: ‹‑Më ‑kë 'ka‑ po ꞊e?›, ‑kaa pö ‑a ‑dhë: ‹Yi Dëmɛ ‑bha ‑wun ‑ya ‑bha›.»
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 'Yö bɔmɛ ‑nu ‑wo ‑dho; 'ö pë ‑nu 'wo bhë 'wo‑ yö ꞊nɛ ‑kɔ ‑de gia‑ 'ö Yesu ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑an ‑dhë bhë ‑a 'dhö.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 ‑Wo ‑to ꞊soofang 'në bhë ‑a 'po ꞊dhia, 'ö‑ dëmɛ ‑nu ‑wa pö: «‑Më ‑kë 'ka ꞊soofang 'në bhë 'ka‑ po ꞊e?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 'Wo‑ pö ‑an ‑dhë: «Yi Dëmɛ ‑bha ‑wun ‑ya ‑bha.»
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 'Ö 'wo nu ꞊soofang 'në bhë ‑a 'ka Yesu ꞊dhia, 'ö 'wo wo ‑bha gblang ‑nu ‑po ‑a ꞊taa, 'ö 'wo Yesu sü 'wo‑ ‑yaa ꞊taa.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 ‑Yö ‑kë 'dho ꞊dhia, 'ö mɛ ‑nu ‑wo wo ‑bha gblang ‑kpɔ zian ‑gblooga ‑ta ‑a 'dhiö.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 ꞊Dhɛ 'ö ꞊guë' ‑nu ‑gbaa bhë 'wo ꞊yɔɔn ‑na Zeluzalɛmë plöödhɛ 'sɔɔ, zian 'yö ꞊yɔɔ Olivie ‑tɔn 'piö ꞊zian' ‑a 'ka bhë, 'yö ꞊zuögludhi ‑yö ‑an pa; 'yö 'wo yö 'gɛi kë ‑sü 'gü ‑Zlan 'tɔ 'saa ‑blü ‑sü 'ka 'gbee‑ 'ka ‑dhidhaapë ‑nu 'yö ‑an ‑kë 'wo‑ yö bhë ‑an ‑wun 'gü,
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 'wo‑ pö: «Kwaa‑ 'yoo ‑mü! Kwaa‑ 'yoo ‑mü! 'Dhuë‑ ‑yö 'kpɔ ‑gludë 'ö nu Dëmɛ 'tɔ 'gü ‑a ‑bha, ꞊zuöyagluu ‑yö kë dhang‑ 'gü, 'go mü ‑Zlan 'tɔ‑ kë ꞊va!»
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 'Ö Falizi ‑mɛ 'bhaa ‑nu 'wo ‑kë mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ziën bhë, 'wo‑ pö Yesu ‑dhë: «Yi ‑Gɔmɛ, ‑bhöë pö ü bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë ‑wo wo 'dhi yö 'kuë‑ ‑ɛ!»
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «A‑ ‑pö ka ‑dhë: ꞊Wa wo 'dhi ‑yö 'kuë‑ ꞊sia, ‑guö ‑nu ‑wo ‑dho gbla!»
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya ꞊yɔɔn pödhɛ 'sɔɔ, 'ö ꞊ya ö 'yan ‑da pö‑ ‑ta 'ö yö 'gbo bɔ ‑sü 'gü Zeluzalɛmë ‑wun 'gü,
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 'Ö‑ pö: «'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ dɔ 'ö 'kwa‑ wo ꞊dɛɛ ꞊nɛ, pë 'yö dho ü gbaa ꞊zuöyagluu 'ka ü‑ ‑dɔ ‑bezë, kö ꞊yö ‑së ꞊dhɛɛ, 'kɛɛ yö ꞊ga ꞊ya ‑bin ü ‑gɔ bhë,
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 bhii yi ‑nu ‑wo ‑dho nu ü ‑bha 'ka, ü yaagümɛ ‑nu ‑wo ‑dho ꞊nië' ü ‑zü, 'wo pë ‑nu dɔ 'kuëdhö ‑waan bɔ böü‑ 'kplong ‑zü; ‑wo ‑dho sɔ ü ‑ta 'ö 'wo ü ‑nëng zian 'saadhö 'ka.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Bhi 'dhö, ü 'gü ‑mɛ ‑nu 'dhö, ‑wo ‑dho ka 'gü ꞊siö'‑ 'fɛfɛdhö, ‑guö gbɛ yaa 'dho to ö 'bha ‑guö ‑ta zö. Bhii 'töng 'ö ‑Zlan ‑yö nuë ü ‑dhë bhë ü 'ka‑ dɔ!»
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Yesu ‑yö ‑da ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ, 'ö yö 'dhɔɔdɔmɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an kë ‑sü 'gü
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑ya pö: Ma 'kɔ ‑yö ‑dho kë ‑bhɛa ‑a 'gü ‑kɔ 'ka, 'kɛɛ ka 'pö, 'ka‑ ‑kë ka ‑bha ꞊kwaanpë ‑bin ‑a 'gü ‑guö ꞊duudhɛ 'ka!»
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑ya mɛ ‑nu ꞊daan' ‑sü ‑bha ‑dhɛkpaɔyi 'saadhö 'ka ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ. Slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu, Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ mɛtɔzë ‑nu ꞊ya kë, ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'waan‑ Yesu zë,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 'kɛɛ ‑a kë ‑kɔ 'wo dho ‑a kaa waa‑ dɔ, bhii 'ö tɔɔ mɛ ‑nu 'saadhö ‑wo wo 'to ‑to Yesu ‑wo ‑bha kpinngdhö wo ‑zo ‑kë ‑a 'piö ‑sü 'ka.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.