Lucas 19

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya ‑da Zeliko plöö, ‑yö ‑kë ziö ‑sü 'gü,
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 gɔɔn‑ ꞊bhɔɔzë do 'wo‑ ‑dhɛ Zase 'yö ‑kë 'nii‑ ꞊sɔnng' 'kun ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ 'ka bhë 'yö ‑kë mü.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 'Yö‑ këdhɛ ꞊mɛɛ kö mɛ 'ö Yesu 'ka 'yaan‑ ‑a dɔ. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö kë ꞊nɛ ‑yö ‑kë ꞊klöö', yaa 'dho Yesu yö mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhë bhë,
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 'Ö ‑bla sü 'ö dho ‑an 'dhiö 'ö ‑da 'lü do tuö, kö ꞊ya kë ꞊nɛ Yesu ‑yö ziö ‑na ‑dhɛ bhë ‑a ‑bha kö 'yaan‑ ‑a yö.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya ‑lo ‑dhɛ bhë ‑a ꞊tɛi' 'ka, 'yö ö 'yan ꞊luu 'ö‑ pö Zase ‑dhë: «‑Bhö ꞊yɔɔ'‑ 'siösiö, Zase, ꞊dɛɛ tɔɔ ꞊dɛɛ, a ‑dho dho ü ‑gɔ kɔɔ!»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 'Ö Zase ‑yö ꞊yɔɔ ‑bla 'ka, 'yö‑ ‑nia kun ꞊zuögludhi 'ka ö ‑gɔ kɔɔ.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑wo 'wun ‑blɛɛ wo ‑wo ꞊löö 'wo‑ pö: «Gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ꞊ya 'dho ꞊ya wɔ 'wunyaakëmɛ ‑gɔ kɔɔ!»
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 'Ö Zase ‑yö ꞊luu 'ö‑ pö Dëmɛ ‑dhë: «N ‑Gɔmɛ, ‑bhö ü 'to 'to 'dhɛ! A ‑dho ma pë ‑nu 'wo n ‑gɔ, ‑a ‑kɔ 'pian do nu 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë, 'go mü 'ö ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ ‑yö ‑dhö 'a pë kun ‑a ‑gɔ ꞊flüü 'ka, 'a dho ‑a ‑bha ‑yɛ 'zü kë ‑gwaa ‑yiisië ‑zë.»
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Dha ‑sü ꞊ya ‑da ü ‑gɔ kɔɔ ꞊dɛɛ bhii 'ö tɔɔ ü Ablaamö ꞊suu'‑ ‑ta ‑mɛ do 'ka 'pö.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Bhii ma 'a Mɛgbö 'ka, a ‑nu mɛ ‑nu 'ö ‑an nii ꞊ya dɔ 'gü ꞊siö' ‑zian ‑ta ‑an ꞊mɛɛ' ꞊dhia kö 'a ‑an dha.»
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Yesu ‑yö 'wun ‑blɛɛ 'wun ꞊zuan' 'ka mɛ ‑nu 'wo go 'wun 'ö‑ ꞊blɛɛ bhë ‑a ma ꞊dhia bhë ‑an ‑dhë. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ kö ꞊ya ꞊yɔɔn Zeluzalɛmë ‑dhɛ 'sɔɔ bhë, ‑yö ‑kë ‑an ‑zo 'piö ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha ‑gludëdhɛ ‑dhö to mü 'ö ‑lo wo ‑ta ꞊klöödhö.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 'Kɛɛ pë 'yö‑ pö ꞊ga ꞊nɛ: «‑Gludë ꞊suu'‑ ‑ta do 'gü ‑mɛ ‑yö ‑dho 'sɛ do ꞊gbiin 'gü kö ‑waan ‑a kë ‑gludë 'ka. ꞊Ya kë 'dhö kö ‑yaan 'yɛ ö ‑zü ‑yaan nu ö ‑gɔ 'sɛ 'gü.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 ‑A kë ‑sü 'ka kö ‑yaan 'dho, ‑yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'gɔɔ‑ do ꞊dhɔɔ ‑kë, 'yö mɛ 'ö ‑dhö 'ö 'sënng 'wëü‑ 'tama ga do do nu ‑a ‑dhë ‑a ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: ‹‑Ka pë ‑nu 'dhɔ 'ka ‑an 'dhɔɔ dɔ 'wëü‑ 'a‑ nu ka ‑dhë bhë ‑a 'ka ‑yö 'dho ‑yö yöë n nu ‑yi ‑bha!›
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 'Kɛɛ ‑a ‑bha 'sɛgümɛ ‑nu ‑wa ‑san ‑zë, 'ö 'wo wo ‑bha bɔmɛ ‑nu bɔ ‑a 'piö kö ‑waan ‑a pö ‑a ‑dhë ꞊nɛɛ 'waa‑ 'piö kö ‑yö kë ‑gludë 'ka wo ‑gɔ 'dhiö.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya 'yɛ ö 'zü ꞊ya nu kö ꞊waa‑ ‑ya ‑gludë 'ka ö ‑gɔ 'sɛ 'gü, 'yö ö bha yuökëmɛ ‑nu 'ö 'wëü‑ nu ‑an ‑dhë bhë ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë kö mɛ 'ö ‑dhö pë 'yö‑ yö ‑yaan ‑a ‑zɔn.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 'Ö mɛ ‑blɛɛzë ‑yö nu 'ö‑ pö: ‹N ‑Gɔmɛ, 'sënng 'tama 'gɔɔ‑ do 'a‑ yö, ‑a mɛ 'ü‑ nu n ‑dhë bhë ‑a ‑yö ‑a 'piö 'ka.›
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 'Ö ‑gludë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹꞊Yö ‑së, ma yuökëmɛ këwunsëëzë. ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ ‑wa ‑mɔa 'wo wo ‑zo tën ü ‑dhë pë ‑nu 'ö ‑an 'tɔ 'gian 'yaa ‑an ‑bha ‑an 'gü bhë, a ‑dho ü ‑ya pödhɛ 'gɔɔ‑ do ꞊kɔɔnmɛ 'ka.›
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 'Ö yuökëmɛ kë ꞊plɛ ‑naa ‑yö nu 'ö‑ pö: ‹N ‑Gɔmɛ, 'sënng 'tama 'sɔɔdhu 'a‑ yö ‑a mɛ 'ü‑ nu n ‑dhë bhë ‑a ‑yö ‑a 'piö 'ka.›
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 'Ö ‑gludë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Bhi ‑de 'pö, a ‑dho ü ‑ya pödhɛ 'sɔɔdhu ꞊kɔɔnmɛ 'ka.›
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 'Ö‑ ‑bha yuökëmɛ do 'bhaa ‑yö nu 'ö‑ pö: ‹N ‑Gɔmɛ, ü bha 'sënng 'wëüga bhë 'ö ꞊nɛ; a‑ ‑bin ‑ta wöödhö ‑sɔ 'gü,
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 bhii a ‑suö ü ‑dhë, 'ö tɔɔ ü gɔɔn‑ 'dhiözë 'ka, pë 'ö ü 'ka‑ ꞊waannu ü ‑de ꞊kwaa' 'ü‑ ‑sü, 'ö pë 'ö ü 'ka‑ ta ü ‑de ꞊kwaa' 'ü‑ kan.›
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 'Ö ‑gludë ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹Yuökëmɛ yaa, ü ‑de ‑wo 'ü‑ pö bhë 'a dho ü ‑bha za kan ‑a ‑bha; bhi gia‑ ü‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ a mɛ 'dhiözë 'ka, 'ö pë 'yaa n ‑ma 'ka, 'a‑ sü, 'iin pë 'ö n 'ka‑ ta n ‑de ꞊kwaa', 'a‑ ‑kan!
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 ꞊Dhɛ 'ö 'dhö ꞊nɛ, ‑më ‑kë ü 'ka dho ma 'wëüga bhë ‑a 'ka ü 'ka‑ ‑da 'wëükɔ 'gü kö n nu ‑yi 'ka ma gia‑ 'aan‑ ‑a bho mü n ‑de ꞊kwaa' kö n ꞊truën ‑yaan kë ‑dhö ‑e?›
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'ö ‑gludë ‑ya pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ‑dhë: ‹'Sënng 'wëüga do 'yö‑ ‑gɔ bhë, ‑kaa 'kun ‑a ‑gɔ 'ka‑ nu mɛ 'ö 'sënng ga 'gɔɔ‑ do 'dhö ‑a ‑gɔ bhë ‑a ‑dhë!›
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 'Wo‑ pö: ‹Yi ‑Gɔmɛ, mɛ 'ö bhë ‑a 'gɔɔ‑ do ꞊ya nu ‑a ‑dhë 'saadhö!›
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 'Ö ‑gludë ‑ya pö: ‹A‑ ‑pö ka ‑dhë mɛ 'ö pë 'dhoë‑ ‑gɔ, ‑a ‑taɔ ‑dho kë; 'kɛɛ mɛ 'ö pë 'yaa‑ ‑gɔ ꞊va, ‑a 'bhe 'tee ‑de 'ö bhë ‑yö ‑dho kun ‑a ‑gɔ.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 'Ö go mü, ‑ka mɛ ‑nu 'wo n yaagümɛ 'ka 'ö waa 'we ‑a ‑bha kö a ‑kë wo ‑bha ‑gludë 'ka bhë, ‑ka nu ‑an 'ka 'ka ‑an zë n 'dhiö zö!› »
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya yën 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha 'dhö, 'ö zian 'ö dho Zeluzalɛmë 'yö ‑da ‑a ‑ta.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yɔɔn ‑na Betefaze ‑dhɛ waa‑ Betani ‑dhɛ, 'ö ‑tɔn 'ö mü 'wo‑ ‑dhɛ Olivie ‑tɔn bhë ‑a 'sɔɔ, 'yö ö bha ꞊guë' ꞊plɛ bɔ ö 'dhiö,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 'Ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka 'dho pödhɛ 'ö kwa 'sian 'piö zö ꞊nɛ ‑a 'gü. 'Ka ‑lo ꞊sia, ka ‑dho ꞊soofang 'në do 'ö mɛ gbɛ yaa ‑ya ‑a ꞊taa do ꞊kun ‑a yö kö ‑yö ‑klu ‑sü 'ka, ‑kaa 'po 'ka nu ‑a 'ka!
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ mɛ 'bhaa ꞊ya ka ꞊dhɛɛ' 'kpɔ ꞊sia ꞊nɛɛ: ‹‑Më ‑kë 'ka‑ po ꞊e?›, ‑kaa pö ‑a ‑dhë: ‹Yi Dëmɛ ‑bha ‑wun ‑ya ‑bha›.»
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 'Yö bɔmɛ ‑nu ‑wo ‑dho; 'ö pë ‑nu 'wo bhë 'wo‑ yö ꞊nɛ ‑kɔ ‑de gia‑ 'ö Yesu ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑an ‑dhë bhë ‑a 'dhö.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 ‑Wo ‑to ꞊soofang 'në bhë ‑a 'po ꞊dhia, 'ö‑ dëmɛ ‑nu ‑wa pö: «‑Më ‑kë 'ka ꞊soofang 'në bhë 'ka‑ po ꞊e?»
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 'Wo‑ pö ‑an ‑dhë: «Yi Dëmɛ ‑bha ‑wun ‑ya ‑bha.»
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 'Ö 'wo nu ꞊soofang 'në bhë ‑a 'ka Yesu ꞊dhia, 'ö 'wo wo ‑bha gblang ‑nu ‑po ‑a ꞊taa, 'ö 'wo Yesu sü 'wo‑ ‑yaa ꞊taa.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 ‑Yö ‑kë 'dho ꞊dhia, 'ö mɛ ‑nu ‑wo wo ‑bha gblang ‑kpɔ zian ‑gblooga ‑ta ‑a 'dhiö.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 ꞊Dhɛ 'ö ꞊guë' ‑nu ‑gbaa bhë 'wo ꞊yɔɔn ‑na Zeluzalɛmë plöödhɛ 'sɔɔ, zian 'yö ꞊yɔɔ Olivie ‑tɔn 'piö ꞊zian' ‑a 'ka bhë, 'yö ꞊zuögludhi ‑yö ‑an pa; 'yö 'wo yö 'gɛi kë ‑sü 'gü ‑Zlan 'tɔ 'saa ‑blü ‑sü 'ka 'gbee‑ 'ka ‑dhidhaapë ‑nu 'yö ‑an ‑kë 'wo‑ yö bhë ‑an ‑wun 'gü,
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 'wo‑ pö: «Kwaa‑ 'yoo ‑mü! Kwaa‑ 'yoo ‑mü! 'Dhuë‑ ‑yö 'kpɔ ‑gludë 'ö nu Dëmɛ 'tɔ 'gü ‑a ‑bha, ꞊zuöyagluu ‑yö kë dhang‑ 'gü, 'go mü ‑Zlan 'tɔ‑ kë ꞊va!»
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 'Ö Falizi ‑mɛ 'bhaa ‑nu 'wo ‑kë mɛ ‑gbaa ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an ziën bhë, 'wo‑ pö Yesu ‑dhë: «Yi ‑Gɔmɛ, ‑bhöë pö ü bha ꞊guë' ‑nu ‑dhë ‑wo wo 'dhi yö 'kuë‑ ‑ɛ!»
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 'Ö Yesu ‑ya pö ‑an ‑dhë: «A‑ ‑pö ka ‑dhë: ꞊Wa wo 'dhi ‑yö 'kuë‑ ꞊sia, ‑guö ‑nu ‑wo ‑dho gbla!»
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya ꞊yɔɔn pödhɛ 'sɔɔ, 'ö ꞊ya ö 'yan ‑da pö‑ ‑ta 'ö yö 'gbo bɔ ‑sü 'gü Zeluzalɛmë ‑wun 'gü,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 'Ö‑ pö: «'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ dɔ 'ö 'kwa‑ wo ꞊dɛɛ ꞊nɛ, pë 'yö dho ü gbaa ꞊zuöyagluu 'ka ü‑ ‑dɔ ‑bezë, kö ꞊yö ‑së ꞊dhɛɛ, 'kɛɛ yö ꞊ga ꞊ya ‑bin ü ‑gɔ bhë,
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 bhii yi ‑nu ‑wo ‑dho nu ü ‑bha 'ka, ü yaagümɛ ‑nu ‑wo ‑dho ꞊nië' ü ‑zü, 'wo pë ‑nu dɔ 'kuëdhö ‑waan bɔ böü‑ 'kplong ‑zü; ‑wo ‑dho sɔ ü ‑ta 'ö 'wo ü ‑nëng zian 'saadhö 'ka.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Bhi 'dhö, ü 'gü ‑mɛ ‑nu 'dhö, ‑wo ‑dho ka 'gü ꞊siö'‑ 'fɛfɛdhö, ‑guö gbɛ yaa 'dho to ö 'bha ‑guö ‑ta zö. Bhii 'töng 'ö ‑Zlan ‑yö nuë ü ‑dhë bhë ü 'ka‑ dɔ!»
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Yesu ‑yö ‑da ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ, 'ö yö 'dhɔɔdɔmɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an kë ‑sü 'gü
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: «Pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑ya pö: Ma 'kɔ ‑yö ‑dho kë ‑bhɛa ‑a 'gü ‑kɔ 'ka, 'kɛɛ ka 'pö, 'ka‑ ‑kë ka ‑bha ꞊kwaanpë ‑bin ‑a 'gü ‑guö ꞊duudhɛ 'ka!»
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Yesu ‑yö ‑ya mɛ ‑nu ꞊daan' ‑sü ‑bha ‑dhɛkpaɔyi 'saadhö 'ka ‑Zlan ‑gɔ kɔɔ. Slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu, Zuifö ‑nu ‑bha tɔnggɔmɛ ‑nu waa‑ mɛtɔzë ‑nu ꞊ya kë, ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'waan‑ Yesu zë,
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 'kɛɛ ‑a kë ‑kɔ 'wo dho ‑a kaa waa‑ dɔ, bhii 'ö tɔɔ mɛ ‑nu 'saadhö ‑wo wo 'to ‑to Yesu ‑wo ‑bha kpinngdhö wo ‑zo ‑kë ‑a 'piö ‑sü 'ka.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.