João 4
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs VC
1 ꞊Dhɛ ‑kë 'pö, Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑ma ꞊nɛ Yesu ‑bha mɛ ‑nu ‑bɔ yiö ‑sü bhë, ꞊ya ziö Zan ‑bha ‑ta.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, yaa kë ꞊nɛ pë 'wo‑ pö Yesu gia‑ ‑de ꞊nɛ 'ö mɛ bɔ yiö yö kun, 'kɛɛ ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑mü.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 'Yö ꞊dhɛ 'ö Yesu ꞊yaa‑ 'wun dɔ ꞊nɛ 'wun ‑nu 'wo bhë 'saadhö, Falizi ‑mɛ ‑nu ꞊waa‑ ma, 'yö go Zude, 'yö ‑yɛ ö 'zü, 'yö dho Galile.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë zian 'kpaan gbɛ 'ö dhoë sü ‑yaan 'kun ‑bɔ Samali ‑sɛ 'gü ‑süë 'yaa 'dhö.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 ‑A ‑bha ‑bɔ Samali ‑sɛ bhë ‑a 'gü ‑sü 'ka, ‑yö ‑lo pö‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Sikaa ‑a 'sɔɔ. Pödhɛ 'ö bhë ‑yö dɔ ‑sü 'ka ꞊bhlöödhɛ 'ö Zakɔbö ‑ya nu ö gbö Zozɛfu ‑dhë bhë ‑a 'sɔɔ.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 ‑Dhɛ bhë ꞊nɛ 'ö ‑klɔng 'ö Zakɔbö ‑ya pɔn bhë 'ö ‑kë ‑a ‑bha. ‑Klɔng bhë ꞊nɛ 'ö Yesu ‑yö dho 'ö ‑ya ‑a 'kpong 'dhiö kö lan‑ ꞊ya dɔ mɛ ‑gɔ ziën, bhii kö 'ta 'ö‑ sü bhë ‑a ‑wun 'gü, ‑a 'gü ꞊ya ga.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 'Yö dhebɔ do 'ö ‑kë Samali ‑dhe 'ka 'yö ‑wo mü ‑yaan 'yi 'tɔ. 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N gbaa 'yië 'a‑ mü!»
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 ꞊Dhɛ kë ‑na 'dhö kö ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu ꞊wa 'dho plöö ‑bhöpë ‑nu 'dhɔ ꞊dhia.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 'Ö dhebɔ bhë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Yö ‑kë ꞊dhë 'ö bhi 'ü Zuifö 'ka, 'ü 'yi ‑dhɛ n ‑gɔ, 'kɛɛ kö ma 'a ꞊nɛ Samali ‑dhe ‑mü n 'ka ꞊nɛ ꞊ɛ?»
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 'Yö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'ö‑ pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ ü ‑Zlan ‑bha gbaɔ waa‑ mɛ 'ö 'yi ‑dhɛ ‑na ü ‑gɔ ꞊nɛ ü‑ ‑dɔ ‑be, kö bhi ꞊nɛ 'ü dho 'yi ‑dhɛ ‑a ‑gɔ ‑bezë. Kö 'yi 'ö ‑këdhösü 'dhoë‑ 'gü bhë, a ‑dhoë nu ü ‑dhë.»
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 'Yö dhebɔ bhë 'yö‑ pö: «N Dëmɛ, 'yi ꞊tɔa' ‑pë gbɛ 'yaa ü ‑gɔ 'ö ‑klɔng ‑glu 'dhö ꞊gbiin ꞊nɛ 'yi 'ö ‑këdhösü 'dhoë‑ 'gü bhë ü ‑dho ‑a tɔ 'më ɛɛ?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 'Iin kë‑ wo ꞊nɛ, kë 'pö 'ü‑ wo ꞊va yi 'bhɛma Zakɔbö 'ö ‑klɔng ꞊nɛ 'ö‑ pɔn yi ‑dhë ‑a ‑bha 'pö bhë ee? 'Kɛɛ kö yö ‑de gia‑ ‑ya 'gü ‑yi ‑mü yö 'dhö, ö ‑bha 'në ‑nu waa‑ wo ‑bha ‑tuë ‑nu.»
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ ꞊woë' ꞊nɛɛ: «'Yi ꞊nɛ, mɛ 'oo mɛ 'ö ꞊yaa‑ mü, 'yi mü ‑dhɔ ‑yö ‑dho ‑a kë 'zü;
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 'kɛɛ 'yi 'a‑ nu ‑na mɛ ‑nu ‑dhë ꞊nɛ, mɛ 'ö ꞊ya ö ‑kɔ 'kpɔ ‑a ‑gɔ 'ö ꞊yaa‑ mü, 'yi mü ‑dhɔ 'ka 'dhoë‑ kë gbɔ. 'Ö tɔɔ 'yi 'a 'dhoë‑ nu ‑a ‑dhë bhë, ‑yö ‑dho kë ‑a ‑gɔ 'yigɔ 'ö dho bhɔ 'dhö ꞊toëpö ‑këdhösü 'gü ‑a 'ka.»
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 'Ö dhebɔ bhë 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, 'yi bhë ‑a nu n ‑dhë kö 'aan‑ ‑a mü, kö ꞊kun 'ö 'yi mü ‑dhɔ dhö n kë 'zü 'ö 'a nu 'yi tɔ ꞊dhia zö.»
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «'Dho 'ü ü ꞊gɔn ꞊dhɔɔ kë kö 'ka nu zö.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 'Ö dhebɔ bhë 'ö‑ pö: «'Maa gwaan.» 'Yö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑A pö 'ü‑ wo 'bhaa gwaan bhë, ü‑ ‑pö ‑së;
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 'wun gia‑ ‑mü, 'ö bhii gɔɔn‑ 'ö 'ka ka 'ko 'piö bhë, ü ꞊gɔn 'yaa ‑mü. A‑ ꞊tɛi' dɔ 'pö ꞊nɛ kë‑ wo bhë 'bha 'dho gwaan ‑gwaa 'sɔɔdhu ‑zë wo.»
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 'Ö dhebɔ bhë 'yö‑ pö: «꞊Ee, ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑mü ü 'ka a, n ‑Gɔmɛ! 'Ma ü dɔ.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Kë‑ wo 'kpa bhë yi dë ‑nu ‑wo ‑Zlan ‑gba, ‑tɔn 'ö ꞊nɛ ‑a tuö; 'yö ka ‑zë, 'ka Zuifö 'ka, 'ka‑ pö, ‑dhɛ 'ö ‑Zlan gbadhɛ 'ka, ‑yö Zeluzalɛmë.»
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Dhebɔ, a‑ ‑pö ü ‑dhë, 'töng do 'bhaa ‑yö nu ‑na 'ö n Dë gbadhɛ yaa 'dhö kë ‑tɔn ꞊nɛ ‑a tuö 'iin Zeluzalɛmë.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Ka ‑zë pë 'ö 'kaa‑ dɔ ꞊nɛ 'ö 'ka‑ gba. Yi 'pö yi‑ ‑dɔ 'ö bhii dhasü 'ö 'ka‑ ‑ga ‑na bhë, ‑yö ‑go Zuifö ‑nu 'piö.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 'Kɛɛ 'töng 'bhaa 'ka, 'ö‑ ‑de ꞊ya ‑lo 'saadhö, mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan gbamɛ ‑nu giagia 'ka, ‑wo ‑dho n Dë gba ‑Zuu 'slööslö waa‑ 'wun giagia ‑an 'gü. 'Ö tɔɔ n Dë gbamɛ ‑nu ꞊suu'‑ bhë ꞊nɛ 'ö ‑an ‑wun 'yi ‑yö kan ‑a ‑dhë.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 ‑Zlan bhë ‑Zuu ‑mü. ꞊Ya kë 'dhö, kö mɛ ‑nu 'wo‑ 'piö kö ‑wa gba bhë, ‑an ꞊dua' ‑mü kö ‑wa gba ‑Zuu 'slööslö waa‑ 'wun giagia ‑an 'gü.»
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 'Yö dhebɔ bhë 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: «A‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ Mesi 'wo‑ ‑dhɛ Klito 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'ka bhë, ‑yö ‑dho nu. ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊ya nu, yö ꞊nɛ 'ö ‑dho pë 'plɛ ‑zɔn kwa ‑dhë.»
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ma ‑mü, ma 'a 'wun ꞊blɛɛ' ‑na ꞊nɛ!»
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 'Yö to mü 'ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑lo; 'ö ‑an 'te ‑yö tun kö ‑wo Yesu yö kö waa‑ dhebɔ bhë ‑wo 'wun ꞊blɛɛ' ‑na wo 'ko ꞊bhaa. 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, mɛ yaa kë ‑dhö ‑an ziën kö pë 'wo ‑kë ‑a ‑ta ‑wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia bhë, ‑ya ‑wun ꞊dhɛɛ' kpɔ ‑a ‑gɔ.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 'Yö dhebɔ bhë, 'ö ö ‑bha 'yi ‑tɔ ‑a 'gü ‑gbɔ to sia‑ mü 'ö dho plöö 'ö‑ pö mɛ ‑nu ‑dhë:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 «‑Ka nu 'dhɛ! Gɔɔn‑ do ‑yö ‑de. Pë ‑nu 'a‑ ‑kë 'töüdhö bhë, ꞊yaa‑ 'plɛ ꞊blɛɛ'‑. ‑Ka nu 'dhɛ, ‑yö ‑dho kë ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'wo‑ ꞊wɔɔn ‑na bhë ‑a 'ka.»
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 'Yö 'wo ‑ziö 'töüdhö, 'wo go plöö 'wo dho ‑dhɛ 'ö ‑kë ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 ‑A 'töng bhë ‑a 'ka, ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑kë ‑gban ‑a ‑bha ‑sü 'gü ꞊nɛɛ: «Labi, ‑bhö pë ‑bhö ‑ee!» (꞊Waa‑ pö «Labi» Eblö ‑wo 'gü kö ‑wa ‑pö «‑Gɔmɛ».)
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 'Kɛɛ ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Bhöpë 'ö 'kaa‑ dɔ ‑yö n ‑gɔ.»
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 'Yö 'wo yö ‑a pö ‑süë wo 'ko ‑nu ‑dhë: «‑Yö ‑dho kë, mɛ 'bhaa ꞊ya nu ‑a ꞊dhia ‑bhöpë 'ka, ꞊yaa‑ ‑bhö.»
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: «Ma ‑bhöpë 'ö tɔɔ mɛ 'ö n bɔ bhë kö 'aan‑ ‑a ‑zo 'kun ‑wun kë 'iin kö pë 'ö n bɔ ‑a ‑wun 'gü bhë, 'aan‑ ‑a 'dhiö ‑mɔ 'kuë.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Ka ‑zë, ka‑ ‑pö: ‹'Su ‑yiisië 'ö ꞊tun ‑dhö kö 'kwaan‑ 'blee‑ ‑kpa 'kan›. 'Kɛɛ a‑ ‑pö ka ‑dhë: ‑Ka ‑dhɛ ‑ga 'dhɛ, 'blee‑ ꞊bhlödhɛ ‑nu ꞊wa ga 'saadhö; ‑an 'kan ‑sü ‑mü.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Mɛ 'ö pë ta ‑na ‑yö ‑dho ö ꞊saan' yö. 'Ö mɛ 'ö pë 'ö mɛ bhë 'ö‑ ta bhë, 'ö‑ 'kan ‑na, 'ö‑ 'kpɔ ‑na 'kuë‑ 'slëëdhö bhë, 'yö dho ö ꞊saan' yö 'pö. ‑Kɔ do bhë 'ö‑ 'ka, mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan ‑bha yuö 'gü ꞊toëpö ‑këdhösü 'gbloo 'piö bhë ‑a 'gü 'pö 'ö ꞊ya kë 'ö ‑an ꞊zuö' 'glu ‑yö dhi; 'ö tɔɔ mɛ 'ö pë ta waa‑ mɛ 'ö pë ‑kan kö mɛ 'ö ‑dhö ꞊ya ö ꞊saan' yö.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 'Wun ꞊blɛɛ' ‑wo do ‑ya ‑pö: ‹Mɛ do ꞊yaa‑ ‑ya, 'ö mɛ 'waa gbɛ ‑ya ‑kan›. ‑Wo bhë ‑yö 'wun gia‑ 'ka.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 'Ö tɔɔ 'ma ka bɔ kö ‑dhɛ 'ö kaa kë ‑a ‑bha ‑a züdɔyi 'ka, 'kaan‑ ‑a ‑ya bhë, kö 'kaan‑ ‑a 'kan. Mɛ 'kpaan gbɛ ‑nu ‑bha yuö bhë ꞊nɛ 'ö 'ka ka ‑de ‑da ‑a 'gü bhë.»
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 'Töng bhë ‑a 'ka, Samali ‑pö bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑kë ꞊va 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑; kë‑ wo 'dhö bhë, ‑yö ‑sü 'wun 'ö dhebɔ bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë bhë ‑a ‑bha; 'ö tɔɔ ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë: («Gɔɔn‑ ꞊nɛ,) pë ‑nu 'a‑ ‑kë 'dhiö 'saadhö bhë, ꞊ya bɔ ‑a 'plɛ 'gü ꞊yaa‑ ꞊blɛɛ'‑.»
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 'Yö ꞊dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Samali ‑mɛ ‑nu ‑wo nu 'wo‑ pö ‑a ‑dhë wo ‑nu ‑wo wo 'bhle ꞊waannu. 'Yö Yesu ‑yö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ ‑kë ‑an 'piö mü.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 ‑Aa', kë‑ wo 'dhö zlöö bhë, mɛ ‑nu ‑wo ‑kë ꞊va giagiawo 'ö 'wo‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑wo ‑nu 'wo ‑kë ‑go ‑a dhiö ꞊dhia bhë ‑a ‑wun 'gü.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 ꞊Dhɛ ꞊ya 'go mü, 'wo‑ pö dhebɔ bhë ‑a ‑dhë: «Yi ‑zo yö ‑sü ‑mü gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha ꞊nɛ yö 'ö tɔɔ 'kpongtaamɛ ‑nu Dhamɛ; 'yö 'dhö gia‑ 'ka; 'kɛɛ ꞊dhɛ 'yi‑ ‑ga ‑a 'gü zlöö bhë yaa kë ꞊nɛ 'wun ‑nu 'ü‑ ꞊blɛɛ yi ‑dhë bhë ꞊nɛ 'yi ‑gban ‑a ‑ta, 'ö bhii yi ‑de gia‑ ‑a ‑wo ‑nu ꞊wa ‑da yi 'toudhö, 'yië ‑an ma.»
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ bhë, 'ö Yesu ꞊yaa‑ kë 'dhö mü, ‑yö ‑go mü 'ö dho Galile ‑sɛ 'gü ꞊zian'.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Kë‑ wo 'dhiö bhë, Yesu ‑ya ‑pö 'wun ꞊zuan' 'ka ꞊nɛɛ: «‑Zlan ‑wodhiölomɛ ꞊bhlë 'yaa 'dhö ‑a ‑de ‑sɛ 'gü» bhë,
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 ꞊dhɛ ꞊ya 'dho ꞊ya ‑lo Galile ‑sɛ 'gü, 'ö 'wo‑ ‑nia kun ‑së 'ka giagiawo, 'ö bhii wo ‑de 'pö, Paakö 'wlaan‑ 'ö ‑kë Zeluzalɛmë bhë, ‑wo ‑kë ‑a ‑ta 'ö pë ‑nu 'ö‑ ‑kë 'töüdhö bhë 'ö ‑kë ‑an 'yaan 'ka.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 ꞊Dhɛ ꞊wa ‑lo Galile ‑sɛ bhë ‑a 'gü, ‑wo ‑dho 'wo ‑da Kana plöö, ‑dhɛ 'ö 'yi ‑gla ‑a ‑bha yɔ 'gü bhë ‑a ‑bha. Pö‑ bhë ‑a 'gü, 'sɛdë ‑bha yuökëmɛ ꞊bhlëzë do ‑yö ‑kë mü. 'Yö gɔɔn‑ 'ö bhë 'ö‑ ‑bha 'në do ‑yö ‑kë 'yuazë; 'kɛɛ 'në bhë ‑yö ‑kë Kapɛɛnaɔmë.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 'Yö ꞊dhɛ ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ Yesu ꞊ya 'go Zude ‑sɛ 'gü ꞊ya nu Galile mü, 'yö dho ‑a 'piö 'ö ꞊bhɛa ‑a ‑dhë kö ‑yö 'dho Kapɛɛnaɔmë ‑yaan ö gbö 'ö ꞊ya bhɔ ga ‑sü ‑bha bhë ‑a ‑dhɛ bo.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Kaa ‑mɔa 'ka 'wun ‑dhɛ 'wun gia‑ 'kpaan 'ka kö kaa ‑dhidhaapë ‑nu yö 'iin ka 'yan yaa ‑da 'wun 'gblüünzë ‑nu 'gü a!»
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 'Yö gɔɔn‑ bhë 'yö‑ pö Yesu ‑dhë: «N dë, ‑dhɛ 'ö ma 'në yaa ga kun ꞊nɛɛ, ‑bhö nu ꞊ii!»
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 'Yö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö 'dho, ü ‑bha 'në 'ka 'dho ga.» 'Yö gɔɔn‑ bhë, 'ö Yesu ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑, 'ö ‑ziö 'ö dho.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 ‑Yö ‑kë 'dho ꞊dhia ö ꞊plöö, 'ö‑ ‑bha yuökëmɛ ‑nu ‑wo nu ‑a ‑gɔ zian‑, 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Ü ‑bha 'në ‑yö 'bhee‑!»
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 'Yö ö ‑bha yuökëmɛ ‑nu ꞊dhɛɛ' kpɔ 'töng 'ö‑ gbö 'bhle ‑yö ꞊kaa' 'waa, ‑a ‑wun 'ka; 'ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Yö ‑kë 'dhö kö lan‑ ꞊ya 'go kwa ‑gɔ ziën 'dɛdɛ 'ka yɛɛn, 'ö‑ kwigüdhɛ ‑yö kë ‑saa.»
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 'Yö gɔɔn‑ bhë 'ö‑ ‑zo ‑yö ‑lo 'töng 'ö Yesu ‑ya pö ‑a 'ka ‑a ‑dhë: «ü ‑bha 'në 'ka 'dho ga» ‑a ‑wun ‑ta; 'ö‑ yö ꞊nɛ 'wun ꞊plɛ 'wo bhë ‑wo ‑kë 'töng do 'ka. 'Yö 'wun bhë 'yö ‑kë ‑a ‑gɔ 'kɔɔmɛ ‑nu 'plɛ ‑bɔ ‑a ‑ta ‑wun 'ka 'yö 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 ‑Dhidhaa ‑wun kë ꞊plɛ ‑naa 'ö Yesu ‑ya ‑kë kö ꞊ya 'go Zude ꞊ya nu Galile 'ö bhë.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.