João 4

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ꞊Dhɛ ‑kë 'pö, Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑ma ꞊nɛ Yesu ‑bha mɛ ‑nu ‑bɔ yiö ‑sü bhë, ꞊ya ziö Zan ‑bha ‑ta.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, yaa kë ꞊nɛ pë 'wo‑ pö Yesu gia‑ ‑de ꞊nɛ 'ö mɛ bɔ yiö yö kun, 'kɛɛ ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑mü.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 'Yö ꞊dhɛ 'ö Yesu ꞊yaa‑ 'wun dɔ ꞊nɛ 'wun ‑nu 'wo bhë 'saadhö, Falizi ‑mɛ ‑nu ꞊waa‑ ma, 'yö go Zude, 'yö ‑yɛ ö 'zü, 'yö dho Galile.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë zian 'kpaan gbɛ 'ö dhoë sü ‑yaan 'kun ‑bɔ Samali ‑sɛ 'gü ‑süë 'yaa 'dhö.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 ‑A ‑bha ‑bɔ Samali ‑sɛ bhë ‑a 'gü ‑sü 'ka, ‑yö ‑lo pö‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Sikaa ‑a 'sɔɔ. Pödhɛ 'ö bhë ‑yö dɔ ‑sü 'ka ꞊bhlöödhɛ 'ö Zakɔbö ‑ya nu ö gbö Zozɛfu ‑dhë bhë ‑a 'sɔɔ.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 ‑Dhɛ bhë ꞊nɛ 'ö ‑klɔng 'ö Zakɔbö ‑ya pɔn bhë 'ö ‑kë ‑a ‑bha. ‑Klɔng bhë ꞊nɛ 'ö Yesu ‑yö dho 'ö ‑ya ‑a 'kpong 'dhiö kö lan‑ ꞊ya dɔ mɛ ‑gɔ ziën, bhii kö 'ta 'ö‑ sü bhë ‑a ‑wun 'gü, ‑a 'gü ꞊ya ga.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 'Yö dhebɔ do 'ö ‑kë Samali ‑dhe 'ka 'yö ‑wo mü ‑yaan 'yi 'tɔ. 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N gbaa 'yië 'a‑ mü!»
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 ꞊Dhɛ kë ‑na 'dhö kö ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu ꞊wa 'dho plöö ‑bhöpë ‑nu 'dhɔ ꞊dhia.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 'Ö dhebɔ bhë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Yö ‑kë ꞊dhë 'ö bhi 'ü Zuifö 'ka, 'ü 'yi ‑dhɛ n ‑gɔ, 'kɛɛ kö ma 'a ꞊nɛ Samali ‑dhe ‑mü n 'ka ꞊nɛ ꞊ɛ?»
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 'Yö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'ö‑ pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ ü ‑Zlan ‑bha gbaɔ waa‑ mɛ 'ö 'yi ‑dhɛ ‑na ü ‑gɔ ꞊nɛ ü‑ ‑dɔ ‑be, kö bhi ꞊nɛ 'ü dho 'yi ‑dhɛ ‑a ‑gɔ ‑bezë. Kö 'yi 'ö ‑këdhösü 'dhoë‑ 'gü bhë, a ‑dhoë nu ü ‑dhë.»
10 Então Jesus disse:
11 'Yö dhebɔ bhë 'yö‑ pö: «N Dëmɛ, 'yi ꞊tɔa' ‑pë gbɛ 'yaa ü ‑gɔ 'ö ‑klɔng ‑glu 'dhö ꞊gbiin ꞊nɛ 'yi 'ö ‑këdhösü 'dhoë‑ 'gü bhë ü ‑dho ‑a tɔ 'më ɛɛ?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 'Iin kë‑ wo ꞊nɛ, kë 'pö 'ü‑ wo ꞊va yi 'bhɛma Zakɔbö 'ö ‑klɔng ꞊nɛ 'ö‑ pɔn yi ‑dhë ‑a ‑bha 'pö bhë ee? 'Kɛɛ kö yö ‑de gia‑ ‑ya 'gü ‑yi ‑mü yö 'dhö, ö ‑bha 'në ‑nu waa‑ wo ‑bha ‑tuë ‑nu.»
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ ꞊woë' ꞊nɛɛ: «'Yi ꞊nɛ, mɛ 'oo mɛ 'ö ꞊yaa‑ mü, 'yi mü ‑dhɔ ‑yö ‑dho ‑a kë 'zü;
13 Então Jesus disse:
14 'kɛɛ 'yi 'a‑ nu ‑na mɛ ‑nu ‑dhë ꞊nɛ, mɛ 'ö ꞊ya ö ‑kɔ 'kpɔ ‑a ‑gɔ 'ö ꞊yaa‑ mü, 'yi mü ‑dhɔ 'ka 'dhoë‑ kë gbɔ. 'Ö tɔɔ 'yi 'a 'dhoë‑ nu ‑a ‑dhë bhë, ‑yö ‑dho kë ‑a ‑gɔ 'yigɔ 'ö dho bhɔ 'dhö ꞊toëpö ‑këdhösü 'gü ‑a 'ka.»
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 'Ö dhebɔ bhë 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, 'yi bhë ‑a nu n ‑dhë kö 'aan‑ ‑a mü, kö ꞊kun 'ö 'yi mü ‑dhɔ dhö n kë 'zü 'ö 'a nu 'yi tɔ ꞊dhia zö.»
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «'Dho 'ü ü ꞊gɔn ꞊dhɔɔ kë kö 'ka nu zö.»
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 'Ö dhebɔ bhë 'ö‑ pö: «'Maa gwaan.» 'Yö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑A pö 'ü‑ wo 'bhaa gwaan bhë, ü‑ ‑pö ‑së;
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 'wun gia‑ ‑mü, 'ö bhii gɔɔn‑ 'ö 'ka ka 'ko 'piö bhë, ü ꞊gɔn 'yaa ‑mü. A‑ ꞊tɛi' dɔ 'pö ꞊nɛ kë‑ wo bhë 'bha 'dho gwaan ‑gwaa 'sɔɔdhu ‑zë wo.»
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 'Ö dhebɔ bhë 'yö‑ pö: «꞊Ee, ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑mü ü 'ka a, n ‑Gɔmɛ! 'Ma ü dɔ.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Kë‑ wo 'kpa bhë yi dë ‑nu ‑wo ‑Zlan ‑gba, ‑tɔn 'ö ꞊nɛ ‑a tuö; 'yö ka ‑zë, 'ka Zuifö 'ka, 'ka‑ pö, ‑dhɛ 'ö ‑Zlan gbadhɛ 'ka, ‑yö Zeluzalɛmë.»
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Dhebɔ, a‑ ‑pö ü ‑dhë, 'töng do 'bhaa ‑yö nu ‑na 'ö n Dë gbadhɛ yaa 'dhö kë ‑tɔn ꞊nɛ ‑a tuö 'iin Zeluzalɛmë.
21 Jesus disse:
22 Ka ‑zë pë 'ö 'kaa‑ dɔ ꞊nɛ 'ö 'ka‑ gba. Yi 'pö yi‑ ‑dɔ 'ö bhii dhasü 'ö 'ka‑ ‑ga ‑na bhë, ‑yö ‑go Zuifö ‑nu 'piö.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 'Kɛɛ 'töng 'bhaa 'ka, 'ö‑ ‑de ꞊ya ‑lo 'saadhö, mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan gbamɛ ‑nu giagia 'ka, ‑wo ‑dho n Dë gba ‑Zuu 'slööslö waa‑ 'wun giagia ‑an 'gü. 'Ö tɔɔ n Dë gbamɛ ‑nu ꞊suu'‑ bhë ꞊nɛ 'ö ‑an ‑wun 'yi ‑yö kan ‑a ‑dhë.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 ‑Zlan bhë ‑Zuu ‑mü. ꞊Ya kë 'dhö, kö mɛ ‑nu 'wo‑ 'piö kö ‑wa gba bhë, ‑an ꞊dua' ‑mü kö ‑wa gba ‑Zuu 'slööslö waa‑ 'wun giagia ‑an 'gü.»
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 'Yö dhebɔ bhë 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: «A‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ Mesi 'wo‑ ‑dhɛ Klito 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'ka bhë, ‑yö ‑dho nu. ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊ya nu, yö ꞊nɛ 'ö ‑dho pë 'plɛ ‑zɔn kwa ‑dhë.»
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ma ‑mü, ma 'a 'wun ꞊blɛɛ' ‑na ꞊nɛ!»
26 Então Jesus afirmou:
27 'Yö to mü 'ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑lo; 'ö ‑an 'te ‑yö tun kö ‑wo Yesu yö kö waa‑ dhebɔ bhë ‑wo 'wun ꞊blɛɛ' ‑na wo 'ko ꞊bhaa. 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, mɛ yaa kë ‑dhö ‑an ziën kö pë 'wo ‑kë ‑a ‑ta ‑wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia bhë, ‑ya ‑wun ꞊dhɛɛ' kpɔ ‑a ‑gɔ.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 'Yö dhebɔ bhë, 'ö ö ‑bha 'yi ‑tɔ ‑a 'gü ‑gbɔ to sia‑ mü 'ö dho plöö 'ö‑ pö mɛ ‑nu ‑dhë:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 «‑Ka nu 'dhɛ! Gɔɔn‑ do ‑yö ‑de. Pë ‑nu 'a‑ ‑kë 'töüdhö bhë, ꞊yaa‑ 'plɛ ꞊blɛɛ'‑. ‑Ka nu 'dhɛ, ‑yö ‑dho kë ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'wo‑ ꞊wɔɔn ‑na bhë ‑a 'ka.»
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 'Yö 'wo ‑ziö 'töüdhö, 'wo go plöö 'wo dho ‑dhɛ 'ö ‑kë ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 ‑A 'töng bhë ‑a 'ka, ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑kë ‑gban ‑a ‑bha ‑sü 'gü ꞊nɛɛ: «Labi, ‑bhö pë ‑bhö ‑ee!» (꞊Waa‑ pö «Labi» Eblö ‑wo 'gü kö ‑wa ‑pö «‑Gɔmɛ».)
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 'Kɛɛ ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Bhöpë 'ö 'kaa‑ dɔ ‑yö n ‑gɔ.»
32 Jesus respondeu:
33 'Yö 'wo yö ‑a pö ‑süë wo 'ko ‑nu ‑dhë: «‑Yö ‑dho kë, mɛ 'bhaa ꞊ya nu ‑a ꞊dhia ‑bhöpë 'ka, ꞊yaa‑ ‑bhö.»
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: «Ma ‑bhöpë 'ö tɔɔ mɛ 'ö n bɔ bhë kö 'aan‑ ‑a ‑zo 'kun ‑wun kë 'iin kö pë 'ö n bɔ ‑a ‑wun 'gü bhë, 'aan‑ ‑a 'dhiö ‑mɔ 'kuë.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ka ‑zë, ka‑ ‑pö: ‹'Su ‑yiisië 'ö ꞊tun ‑dhö kö 'kwaan‑ 'blee‑ ‑kpa 'kan›. 'Kɛɛ a‑ ‑pö ka ‑dhë: ‑Ka ‑dhɛ ‑ga 'dhɛ, 'blee‑ ꞊bhlödhɛ ‑nu ꞊wa ga 'saadhö; ‑an 'kan ‑sü ‑mü.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Mɛ 'ö pë ta ‑na ‑yö ‑dho ö ꞊saan' yö. 'Ö mɛ 'ö pë 'ö mɛ bhë 'ö‑ ta bhë, 'ö‑ 'kan ‑na, 'ö‑ 'kpɔ ‑na 'kuë‑ 'slëëdhö bhë, 'yö dho ö ꞊saan' yö 'pö. ‑Kɔ do bhë 'ö‑ 'ka, mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan ‑bha yuö 'gü ꞊toëpö ‑këdhösü 'gbloo 'piö bhë ‑a 'gü 'pö 'ö ꞊ya kë 'ö ‑an ꞊zuö' 'glu ‑yö dhi; 'ö tɔɔ mɛ 'ö pë ta waa‑ mɛ 'ö pë ‑kan kö mɛ 'ö ‑dhö ꞊ya ö ꞊saan' yö.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 'Wun ꞊blɛɛ' ‑wo do ‑ya ‑pö: ‹Mɛ do ꞊yaa‑ ‑ya, 'ö mɛ 'waa gbɛ ‑ya ‑kan›. ‑Wo bhë ‑yö 'wun gia‑ 'ka.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 'Ö tɔɔ 'ma ka bɔ kö ‑dhɛ 'ö kaa kë ‑a ‑bha ‑a züdɔyi 'ka, 'kaan‑ ‑a ‑ya bhë, kö 'kaan‑ ‑a 'kan. Mɛ 'kpaan gbɛ ‑nu ‑bha yuö bhë ꞊nɛ 'ö 'ka ka ‑de ‑da ‑a 'gü bhë.»
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 'Töng bhë ‑a 'ka, Samali ‑pö bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑kë ꞊va 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑; kë‑ wo 'dhö bhë, ‑yö ‑sü 'wun 'ö dhebɔ bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë bhë ‑a ‑bha; 'ö tɔɔ ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë: («Gɔɔn‑ ꞊nɛ,) pë ‑nu 'a‑ ‑kë 'dhiö 'saadhö bhë, ꞊ya bɔ ‑a 'plɛ 'gü ꞊yaa‑ ꞊blɛɛ'‑.»
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 'Yö ꞊dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Samali ‑mɛ ‑nu ‑wo nu 'wo‑ pö ‑a ‑dhë wo ‑nu ‑wo wo 'bhle ꞊waannu. 'Yö Yesu ‑yö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ ‑kë ‑an 'piö mü.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 ‑Aa', kë‑ wo 'dhö zlöö bhë, mɛ ‑nu ‑wo ‑kë ꞊va giagiawo 'ö 'wo‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑wo ‑nu 'wo ‑kë ‑go ‑a dhiö ꞊dhia bhë ‑a ‑wun 'gü.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 ꞊Dhɛ ꞊ya 'go mü, 'wo‑ pö dhebɔ bhë ‑a ‑dhë: «Yi ‑zo yö ‑sü ‑mü gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha ꞊nɛ yö 'ö tɔɔ 'kpongtaamɛ ‑nu Dhamɛ; 'yö 'dhö gia‑ 'ka; 'kɛɛ ꞊dhɛ 'yi‑ ‑ga ‑a 'gü zlöö bhë yaa kë ꞊nɛ 'wun ‑nu 'ü‑ ꞊blɛɛ yi ‑dhë bhë ꞊nɛ 'yi ‑gban ‑a ‑ta, 'ö bhii yi ‑de gia‑ ‑a ‑wo ‑nu ꞊wa ‑da yi 'toudhö, 'yië ‑an ma.»
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ bhë, 'ö Yesu ꞊yaa‑ kë 'dhö mü, ‑yö ‑go mü 'ö dho Galile ‑sɛ 'gü ꞊zian'.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Kë‑ wo 'dhiö bhë, Yesu ‑ya ‑pö 'wun ꞊zuan' 'ka ꞊nɛɛ: «‑Zlan ‑wodhiölomɛ ꞊bhlë 'yaa 'dhö ‑a ‑de ‑sɛ 'gü» bhë,
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 ꞊dhɛ ꞊ya 'dho ꞊ya ‑lo Galile ‑sɛ 'gü, 'ö 'wo‑ ‑nia kun ‑së 'ka giagiawo, 'ö bhii wo ‑de 'pö, Paakö 'wlaan‑ 'ö ‑kë Zeluzalɛmë bhë, ‑wo ‑kë ‑a ‑ta 'ö pë ‑nu 'ö‑ ‑kë 'töüdhö bhë 'ö ‑kë ‑an 'yaan 'ka.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 ꞊Dhɛ ꞊wa ‑lo Galile ‑sɛ bhë ‑a 'gü, ‑wo ‑dho 'wo ‑da Kana plöö, ‑dhɛ 'ö 'yi ‑gla ‑a ‑bha yɔ 'gü bhë ‑a ‑bha. Pö‑ bhë ‑a 'gü, 'sɛdë ‑bha yuökëmɛ ꞊bhlëzë do ‑yö ‑kë mü. 'Yö gɔɔn‑ 'ö bhë 'ö‑ ‑bha 'në do ‑yö ‑kë 'yuazë; 'kɛɛ 'në bhë ‑yö ‑kë Kapɛɛnaɔmë.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 'Yö ꞊dhɛ ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ Yesu ꞊ya 'go Zude ‑sɛ 'gü ꞊ya nu Galile mü, 'yö dho ‑a 'piö 'ö ꞊bhɛa ‑a ‑dhë kö ‑yö 'dho Kapɛɛnaɔmë ‑yaan ö gbö 'ö ꞊ya bhɔ ga ‑sü ‑bha bhë ‑a ‑dhɛ bo.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Kaa ‑mɔa 'ka 'wun ‑dhɛ 'wun gia‑ 'kpaan 'ka kö kaa ‑dhidhaapë ‑nu yö 'iin ka 'yan yaa ‑da 'wun 'gblüünzë ‑nu 'gü a!»
48 Jesus disse ao funcionário:
49 'Yö gɔɔn‑ bhë 'yö‑ pö Yesu ‑dhë: «N dë, ‑dhɛ 'ö ma 'në yaa ga kun ꞊nɛɛ, ‑bhö nu ꞊ii!»
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 'Yö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö 'dho, ü ‑bha 'në 'ka 'dho ga.» 'Yö gɔɔn‑ bhë, 'ö Yesu ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑, 'ö ‑ziö 'ö dho.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 ‑Yö ‑kë 'dho ꞊dhia ö ꞊plöö, 'ö‑ ‑bha yuökëmɛ ‑nu ‑wo nu ‑a ‑gɔ zian‑, 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Ü ‑bha 'në ‑yö 'bhee‑!»
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 'Yö ö ‑bha yuökëmɛ ‑nu ꞊dhɛɛ' kpɔ 'töng 'ö‑ gbö 'bhle ‑yö ꞊kaa' 'waa, ‑a ‑wun 'ka; 'ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Yö ‑kë 'dhö kö lan‑ ꞊ya 'go kwa ‑gɔ ziën 'dɛdɛ 'ka yɛɛn, 'ö‑ kwigüdhɛ ‑yö kë ‑saa.»
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 'Yö gɔɔn‑ bhë 'ö‑ ‑zo ‑yö ‑lo 'töng 'ö Yesu ‑ya pö ‑a 'ka ‑a ‑dhë: «ü ‑bha 'në 'ka 'dho ga» ‑a ‑wun ‑ta; 'ö‑ yö ꞊nɛ 'wun ꞊plɛ 'wo bhë ‑wo ‑kë 'töng do 'ka. 'Yö 'wun bhë 'yö ‑kë ‑a ‑gɔ 'kɔɔmɛ ‑nu 'plɛ ‑bɔ ‑a ‑ta ‑wun 'ka 'yö 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 ‑Dhidhaa ‑wun kë ꞊plɛ ‑naa 'ö Yesu ‑ya ‑kë kö ꞊ya 'go Zude ꞊ya nu Galile 'ö bhë.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.