João 4

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 ꞊Dhɛ ‑kë 'pö, Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑ma ꞊nɛ Yesu ‑bha mɛ ‑nu ‑bɔ yiö ‑sü bhë, ꞊ya ziö Zan ‑bha ‑ta.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, yaa kë ꞊nɛ pë 'wo‑ pö Yesu gia‑ ‑de ꞊nɛ 'ö mɛ bɔ yiö yö kun, 'kɛɛ ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑mü.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 'Yö ꞊dhɛ 'ö Yesu ꞊yaa‑ 'wun dɔ ꞊nɛ 'wun ‑nu 'wo bhë 'saadhö, Falizi ‑mɛ ‑nu ꞊waa‑ ma, 'yö go Zude, 'yö ‑yɛ ö 'zü, 'yö dho Galile.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë zian 'kpaan gbɛ 'ö dhoë sü ‑yaan 'kun ‑bɔ Samali ‑sɛ 'gü ‑süë 'yaa 'dhö.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 ‑A ‑bha ‑bɔ Samali ‑sɛ bhë ‑a 'gü ‑sü 'ka, ‑yö ‑lo pö‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Sikaa ‑a 'sɔɔ. Pödhɛ 'ö bhë ‑yö dɔ ‑sü 'ka ꞊bhlöödhɛ 'ö Zakɔbö ‑ya nu ö gbö Zozɛfu ‑dhë bhë ‑a 'sɔɔ.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 ‑Dhɛ bhë ꞊nɛ 'ö ‑klɔng 'ö Zakɔbö ‑ya pɔn bhë 'ö ‑kë ‑a ‑bha. ‑Klɔng bhë ꞊nɛ 'ö Yesu ‑yö dho 'ö ‑ya ‑a 'kpong 'dhiö kö lan‑ ꞊ya dɔ mɛ ‑gɔ ziën, bhii kö 'ta 'ö‑ sü bhë ‑a ‑wun 'gü, ‑a 'gü ꞊ya ga.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 'Yö dhebɔ do 'ö ‑kë Samali ‑dhe 'ka 'yö ‑wo mü ‑yaan 'yi 'tɔ. 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N gbaa 'yië 'a‑ mü!»
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 ꞊Dhɛ kë ‑na 'dhö kö ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu ꞊wa 'dho plöö ‑bhöpë ‑nu 'dhɔ ꞊dhia.
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 'Ö dhebɔ bhë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Yö ‑kë ꞊dhë 'ö bhi 'ü Zuifö 'ka, 'ü 'yi ‑dhɛ n ‑gɔ, 'kɛɛ kö ma 'a ꞊nɛ Samali ‑dhe ‑mü n 'ka ꞊nɛ ꞊ɛ?»
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 'Yö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ 'ö‑ pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ ü ‑Zlan ‑bha gbaɔ waa‑ mɛ 'ö 'yi ‑dhɛ ‑na ü ‑gɔ ꞊nɛ ü‑ ‑dɔ ‑be, kö bhi ꞊nɛ 'ü dho 'yi ‑dhɛ ‑a ‑gɔ ‑bezë. Kö 'yi 'ö ‑këdhösü 'dhoë‑ 'gü bhë, a ‑dhoë nu ü ‑dhë.»
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 'Yö dhebɔ bhë 'yö‑ pö: «N Dëmɛ, 'yi ꞊tɔa' ‑pë gbɛ 'yaa ü ‑gɔ 'ö ‑klɔng ‑glu 'dhö ꞊gbiin ꞊nɛ 'yi 'ö ‑këdhösü 'dhoë‑ 'gü bhë ü ‑dho ‑a tɔ 'më ɛɛ?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 'Iin kë‑ wo ꞊nɛ, kë 'pö 'ü‑ wo ꞊va yi 'bhɛma Zakɔbö 'ö ‑klɔng ꞊nɛ 'ö‑ pɔn yi ‑dhë ‑a ‑bha 'pö bhë ee? 'Kɛɛ kö yö ‑de gia‑ ‑ya 'gü ‑yi ‑mü yö 'dhö, ö ‑bha 'në ‑nu waa‑ wo ‑bha ‑tuë ‑nu.»
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 'Ö Yesu ‑ya ‑daa ‑kë ‑a ‑gɔ ꞊woë' ꞊nɛɛ: «'Yi ꞊nɛ, mɛ 'oo mɛ 'ö ꞊yaa‑ mü, 'yi mü ‑dhɔ ‑yö ‑dho ‑a kë 'zü;
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 'kɛɛ 'yi 'a‑ nu ‑na mɛ ‑nu ‑dhë ꞊nɛ, mɛ 'ö ꞊ya ö ‑kɔ 'kpɔ ‑a ‑gɔ 'ö ꞊yaa‑ mü, 'yi mü ‑dhɔ 'ka 'dhoë‑ kë gbɔ. 'Ö tɔɔ 'yi 'a 'dhoë‑ nu ‑a ‑dhë bhë, ‑yö ‑dho kë ‑a ‑gɔ 'yigɔ 'ö dho bhɔ 'dhö ꞊toëpö ‑këdhösü 'gü ‑a 'ka.»
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 'Ö dhebɔ bhë 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, 'yi bhë ‑a nu n ‑dhë kö 'aan‑ ‑a mü, kö ꞊kun 'ö 'yi mü ‑dhɔ dhö n kë 'zü 'ö 'a nu 'yi tɔ ꞊dhia zö.»
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «'Dho 'ü ü ꞊gɔn ꞊dhɔɔ kë kö 'ka nu zö.»
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 'Ö dhebɔ bhë 'ö‑ pö: «'Maa gwaan.» 'Yö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑A pö 'ü‑ wo 'bhaa gwaan bhë, ü‑ ‑pö ‑së;
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 'wun gia‑ ‑mü, 'ö bhii gɔɔn‑ 'ö 'ka ka 'ko 'piö bhë, ü ꞊gɔn 'yaa ‑mü. A‑ ꞊tɛi' dɔ 'pö ꞊nɛ kë‑ wo bhë 'bha 'dho gwaan ‑gwaa 'sɔɔdhu ‑zë wo.»
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 'Ö dhebɔ bhë 'yö‑ pö: «꞊Ee, ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑mü ü 'ka a, n ‑Gɔmɛ! 'Ma ü dɔ.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Kë‑ wo 'kpa bhë yi dë ‑nu ‑wo ‑Zlan ‑gba, ‑tɔn 'ö ꞊nɛ ‑a tuö; 'yö ka ‑zë, 'ka Zuifö 'ka, 'ka‑ pö, ‑dhɛ 'ö ‑Zlan gbadhɛ 'ka, ‑yö Zeluzalɛmë.»
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Dhebɔ, a‑ ‑pö ü ‑dhë, 'töng do 'bhaa ‑yö nu ‑na 'ö n Dë gbadhɛ yaa 'dhö kë ‑tɔn ꞊nɛ ‑a tuö 'iin Zeluzalɛmë.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Ka ‑zë pë 'ö 'kaa‑ dɔ ꞊nɛ 'ö 'ka‑ gba. Yi 'pö yi‑ ‑dɔ 'ö bhii dhasü 'ö 'ka‑ ‑ga ‑na bhë, ‑yö ‑go Zuifö ‑nu 'piö.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 'Kɛɛ 'töng 'bhaa 'ka, 'ö‑ ‑de ꞊ya ‑lo 'saadhö, mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan gbamɛ ‑nu giagia 'ka, ‑wo ‑dho n Dë gba ‑Zuu 'slööslö waa‑ 'wun giagia ‑an 'gü. 'Ö tɔɔ n Dë gbamɛ ‑nu ꞊suu'‑ bhë ꞊nɛ 'ö ‑an ‑wun 'yi ‑yö kan ‑a ‑dhë.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 ‑Zlan bhë ‑Zuu ‑mü. ꞊Ya kë 'dhö, kö mɛ ‑nu 'wo‑ 'piö kö ‑wa gba bhë, ‑an ꞊dua' ‑mü kö ‑wa gba ‑Zuu 'slööslö waa‑ 'wun giagia ‑an 'gü.»
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 'Yö dhebɔ bhë 'yö‑ pö ‑a ‑dhë: «A‑ ꞊tɛi' ‑dɔ ꞊nɛ Mesi 'wo‑ ‑dhɛ Klito 'ö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'ka bhë, ‑yö ‑dho nu. ꞊Ya kë ꞊nɛ ꞊ya nu, yö ꞊nɛ 'ö ‑dho pë 'plɛ ‑zɔn kwa ‑dhë.»
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ma ‑mü, ma 'a 'wun ꞊blɛɛ' ‑na ꞊nɛ!»
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 'Yö to mü 'ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑lo; 'ö ‑an 'te ‑yö tun kö ‑wo Yesu yö kö waa‑ dhebɔ bhë ‑wo 'wun ꞊blɛɛ' ‑na wo 'ko ꞊bhaa. 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, mɛ yaa kë ‑dhö ‑an ziën kö pë 'wo ‑kë ‑a ‑ta ‑wun ꞊blɛɛ' ꞊dhia bhë, ‑ya ‑wun ꞊dhɛɛ' kpɔ ‑a ‑gɔ.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 'Yö dhebɔ bhë, 'ö ö ‑bha 'yi ‑tɔ ‑a 'gü ‑gbɔ to sia‑ mü 'ö dho plöö 'ö‑ pö mɛ ‑nu ‑dhë:
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 «‑Ka nu 'dhɛ! Gɔɔn‑ do ‑yö ‑de. Pë ‑nu 'a‑ ‑kë 'töüdhö bhë, ꞊yaa‑ 'plɛ ꞊blɛɛ'‑. ‑Ka nu 'dhɛ, ‑yö ‑dho kë ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'wo‑ ꞊wɔɔn ‑na bhë ‑a 'ka.»
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 'Yö 'wo ‑ziö 'töüdhö, 'wo go plöö 'wo dho ‑dhɛ 'ö ‑kë ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 ‑A 'töng bhë ‑a 'ka, ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑kë ‑gban ‑a ‑bha ‑sü 'gü ꞊nɛɛ: «Labi, ‑bhö pë ‑bhö ‑ee!» (꞊Waa‑ pö «Labi» Eblö ‑wo 'gü kö ‑wa ‑pö «‑Gɔmɛ».)
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 'Kɛɛ ‑ya ‑daa ‑kë ‑an ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Bhöpë 'ö 'kaa‑ dɔ ‑yö n ‑gɔ.»
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 'Yö 'wo yö ‑a pö ‑süë wo 'ko ‑nu ‑dhë: «‑Yö ‑dho kë, mɛ 'bhaa ꞊ya nu ‑a ꞊dhia ‑bhöpë 'ka, ꞊yaa‑ ‑bhö.»
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 'Yö‑ pö ‑an ‑dhë: «Ma ‑bhöpë 'ö tɔɔ mɛ 'ö n bɔ bhë kö 'aan‑ ‑a ‑zo 'kun ‑wun kë 'iin kö pë 'ö n bɔ ‑a ‑wun 'gü bhë, 'aan‑ ‑a 'dhiö ‑mɔ 'kuë.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Ka ‑zë, ka‑ ‑pö: ‹'Su ‑yiisië 'ö ꞊tun ‑dhö kö 'kwaan‑ 'blee‑ ‑kpa 'kan›. 'Kɛɛ a‑ ‑pö ka ‑dhë: ‑Ka ‑dhɛ ‑ga 'dhɛ, 'blee‑ ꞊bhlödhɛ ‑nu ꞊wa ga 'saadhö; ‑an 'kan ‑sü ‑mü.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Mɛ 'ö pë ta ‑na ‑yö ‑dho ö ꞊saan' yö. 'Ö mɛ 'ö pë 'ö mɛ bhë 'ö‑ ta bhë, 'ö‑ 'kan ‑na, 'ö‑ 'kpɔ ‑na 'kuë‑ 'slëëdhö bhë, 'yö dho ö ꞊saan' yö 'pö. ‑Kɔ do bhë 'ö‑ 'ka, mɛ ‑nu 'wo ‑Zlan ‑bha yuö 'gü ꞊toëpö ‑këdhösü 'gbloo 'piö bhë ‑a 'gü 'pö 'ö ꞊ya kë 'ö ‑an ꞊zuö' 'glu ‑yö dhi; 'ö tɔɔ mɛ 'ö pë ta waa‑ mɛ 'ö pë ‑kan kö mɛ 'ö ‑dhö ꞊ya ö ꞊saan' yö.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 'Wun ꞊blɛɛ' ‑wo do ‑ya ‑pö: ‹Mɛ do ꞊yaa‑ ‑ya, 'ö mɛ 'waa gbɛ ‑ya ‑kan›. ‑Wo bhë ‑yö 'wun gia‑ 'ka.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 'Ö tɔɔ 'ma ka bɔ kö ‑dhɛ 'ö kaa kë ‑a ‑bha ‑a züdɔyi 'ka, 'kaan‑ ‑a ‑ya bhë, kö 'kaan‑ ‑a 'kan. Mɛ 'kpaan gbɛ ‑nu ‑bha yuö bhë ꞊nɛ 'ö 'ka ka ‑de ‑da ‑a 'gü bhë.»
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 'Töng bhë ‑a 'ka, Samali ‑pö bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑kë ꞊va 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑; kë‑ wo 'dhö bhë, ‑yö ‑sü 'wun 'ö dhebɔ bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë bhë ‑a ‑bha; 'ö tɔɔ ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë: («Gɔɔn‑ ꞊nɛ,) pë ‑nu 'a‑ ‑kë 'dhiö 'saadhö bhë, ꞊ya bɔ ‑a 'plɛ 'gü ꞊yaa‑ ꞊blɛɛ'‑.»
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 'Yö ꞊dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö Samali ‑mɛ ‑nu ‑wo nu 'wo‑ pö ‑a ‑dhë wo ‑nu ‑wo wo 'bhle ꞊waannu. 'Yö Yesu ‑yö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ ‑kë ‑an 'piö mü.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 ‑Aa', kë‑ wo 'dhö zlöö bhë, mɛ ‑nu ‑wo ‑kë ꞊va giagiawo 'ö 'wo‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑wo ‑nu 'wo ‑kë ‑go ‑a dhiö ꞊dhia bhë ‑a ‑wun 'gü.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 ꞊Dhɛ ꞊ya 'go mü, 'wo‑ pö dhebɔ bhë ‑a ‑dhë: «Yi ‑zo yö ‑sü ‑mü gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a ‑bha ꞊nɛ yö 'ö tɔɔ 'kpongtaamɛ ‑nu Dhamɛ; 'yö 'dhö gia‑ 'ka; 'kɛɛ ꞊dhɛ 'yi‑ ‑ga ‑a 'gü zlöö bhë yaa kë ꞊nɛ 'wun ‑nu 'ü‑ ꞊blɛɛ yi ‑dhë bhë ꞊nɛ 'yi ‑gban ‑a ‑ta, 'ö bhii yi ‑de gia‑ ‑a ‑wo ‑nu ꞊wa ‑da yi 'toudhö, 'yië ‑an ma.»
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plɛ bhë, 'ö Yesu ꞊yaa‑ kë 'dhö mü, ‑yö ‑go mü 'ö dho Galile ‑sɛ 'gü ꞊zian'.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Kë‑ wo 'dhiö bhë, Yesu ‑ya ‑pö 'wun ꞊zuan' 'ka ꞊nɛɛ: «‑Zlan ‑wodhiölomɛ ꞊bhlë 'yaa 'dhö ‑a ‑de ‑sɛ 'gü» bhë,
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 ꞊dhɛ ꞊ya 'dho ꞊ya ‑lo Galile ‑sɛ 'gü, 'ö 'wo‑ ‑nia kun ‑së 'ka giagiawo, 'ö bhii wo ‑de 'pö, Paakö 'wlaan‑ 'ö ‑kë Zeluzalɛmë bhë, ‑wo ‑kë ‑a ‑ta 'ö pë ‑nu 'ö‑ ‑kë 'töüdhö bhë 'ö ‑kë ‑an 'yaan 'ka.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 ꞊Dhɛ ꞊wa ‑lo Galile ‑sɛ bhë ‑a 'gü, ‑wo ‑dho 'wo ‑da Kana plöö, ‑dhɛ 'ö 'yi ‑gla ‑a ‑bha yɔ 'gü bhë ‑a ‑bha. Pö‑ bhë ‑a 'gü, 'sɛdë ‑bha yuökëmɛ ꞊bhlëzë do ‑yö ‑kë mü. 'Yö gɔɔn‑ 'ö bhë 'ö‑ ‑bha 'në do ‑yö ‑kë 'yuazë; 'kɛɛ 'në bhë ‑yö ‑kë Kapɛɛnaɔmë.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 'Yö ꞊dhɛ ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ Yesu ꞊ya 'go Zude ‑sɛ 'gü ꞊ya nu Galile mü, 'yö dho ‑a 'piö 'ö ꞊bhɛa ‑a ‑dhë kö ‑yö 'dho Kapɛɛnaɔmë ‑yaan ö gbö 'ö ꞊ya bhɔ ga ‑sü ‑bha bhë ‑a ‑dhɛ bo.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Kaa ‑mɔa 'ka 'wun ‑dhɛ 'wun gia‑ 'kpaan 'ka kö kaa ‑dhidhaapë ‑nu yö 'iin ka 'yan yaa ‑da 'wun 'gblüünzë ‑nu 'gü a!»
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 'Yö gɔɔn‑ bhë 'yö‑ pö Yesu ‑dhë: «N dë, ‑dhɛ 'ö ma 'në yaa ga kun ꞊nɛɛ, ‑bhö nu ꞊ii!»
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 'Yö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö 'dho, ü ‑bha 'në 'ka 'dho ga.» 'Yö gɔɔn‑ bhë, 'ö Yesu ‑wo ‑dhɛ 'wun gia‑, 'ö ‑ziö 'ö dho.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 ‑Yö ‑kë 'dho ꞊dhia ö ꞊plöö, 'ö‑ ‑bha yuökëmɛ ‑nu ‑wo nu ‑a ‑gɔ zian‑, 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «Ü ‑bha 'në ‑yö 'bhee‑!»
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 'Yö ö ‑bha yuökëmɛ ‑nu ꞊dhɛɛ' kpɔ 'töng 'ö‑ gbö 'bhle ‑yö ꞊kaa' 'waa, ‑a ‑wun 'ka; 'ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Yö ‑kë 'dhö kö lan‑ ꞊ya 'go kwa ‑gɔ ziën 'dɛdɛ 'ka yɛɛn, 'ö‑ kwigüdhɛ ‑yö kë ‑saa.»
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 'Yö gɔɔn‑ bhë 'ö‑ ‑zo ‑yö ‑lo 'töng 'ö Yesu ‑ya pö ‑a 'ka ‑a ‑dhë: «ü ‑bha 'në 'ka 'dho ga» ‑a ‑wun ‑ta; 'ö‑ yö ꞊nɛ 'wun ꞊plɛ 'wo bhë ‑wo ‑kë 'töng do 'ka. 'Yö 'wun bhë 'yö ‑kë ‑a ‑gɔ 'kɔɔmɛ ‑nu 'plɛ ‑bɔ ‑a ‑ta ‑wun 'ka 'yö 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 ‑Dhidhaa ‑wun kë ꞊plɛ ‑naa 'ö Yesu ‑ya ‑kë kö ꞊ya 'go Zude ꞊ya nu Galile 'ö bhë.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.