João 13
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs VC
1 ꞊Dhɛ 'kwa dɔ 'töng bhë ‑a 'ka, kö Paakö 'wlaan‑ ꞊ya 'to ꞊nɛ ꞊dhia 'dhö, kö Yesu ꞊yaa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ö 'go ‑sü ‑mü 'kpongtaa zö ‑yaan 'dho ö Dë 'piö. ‑A ‑bha mɛ 'wo 'kpongtaa zö bhë ‑an ‑dhɔ ‑yö ‑kë ‑a ‑bha ‑kplawo; 'ö‑ ‑de ‑yö ‑kë ‑a ‑gɔ 'dhö 'ö ꞊toë' 'dhö 'ö yöë ‑a ‑bha ‑tosiadhe 'dhiötoyi ‑bha zö.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑kë 'yinia 'piö ‑pë ‑bhö ꞊dhia, 'kɛɛ kö ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Zuda 'ö ‑kë Simɔ Ikaliɔtö gbö 'ka bhë, kö dü ꞊yaa‑ 'sü ö ‑bha 'ka kö ‑yaan Yesu 'dhɔɔ dɔ ö yaagümɛ ‑nu ‑gɔ.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, Yesu ‑de gia‑ ‑ya ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ö ‑go ‑Zlan 'piö; ꞊ya 'go mü, ‑yö ‑dho yɛ ö 'zü 'ö dho ‑Zlan 'piö, 'ö bhii ‑ya dɔ ꞊nɛ ‑Zlan ‑ya pë 'plɛ ‑lo ö kwɛɛ.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ꞊luu 'ö ö ‑bha sɔ ‑ta ‑sɔ bho ö ‑bha, 'ö 'zlu ‑sɔ do sü ö‑ ‑klu ö vɛɛdhö.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 'Yö 'yi sü 'ö‑ ‑lo 'tia‑ 'gbɛa do 'gü, 'ö yö ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑gɛn 'zlu ‑sü ‑bha. 'Ö‑ mɛ 'ö ꞊ya yën ‑a ‑gɛn 'zlu ‑sü ‑bha, 'ö 'zlu ‑sɔ 'ö‑ vɛɛdhö ꞊sia bhë, 'ö‑ sü 'ö‑ ‑ziö ‑a ‑gɛn ‑nu ‑bha.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 'Ö ꞊dhɛ ꞊ya yö Simɔ Piɛɛ ‑bha, 'ö Simɔ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N Dëmɛ, bhi ꞊nɛ 'ü dho n ‑gɛn ‑nu zlu ꞊a, ‑abi'!»
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Pë 'a‑ ‑kë ‑a ‑dhë 'dhö bhë, 'bhaa‑ ‑gɛn dɔ, 'kɛɛ 'dhiö ꞊zian' ü ‑dho ‑a ‑gɛn dɔ.»
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N 'ka 'we ‑a ‑bha, ü 'ka 'dho n ‑gɛn zlu 'gbɛɛdhö!»
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 'Ö Piɛɛ ‑ya pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ ‑yö 'dhö 'wɛa‑, kö ꞊kun ‑kë 'ü n ‑gɛn ‑nu 'sloo zlu, ‑bhö n ‑kɔ ‑nu waa‑ n ‑gɔ ‑an 'plɛ 'zlu ꞊klöödhö ‑wa!»
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Mɛ 'ö ꞊ya ö zlu ‑be 'saadhö, 'yaa‑ ‑bha kö ‑yö ö ‑de 'böü 'zlu 'zü; bhii ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊ya ö ‑gɛn 'zlu, kö ꞊ya bhɔ 'papadhö ꞊nɛ bhë. Dɔ 'ka‑ wo bhë, 'ka bhɔ ‑Zlan wö 'dhiö ꞊nɛ bhë; 'kɛɛ ka 'plɛ kun 'ö 'ka bhɔ ‑sü 'ka.»
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 ‑A pö 'ö Yesu ‑ya wo «'kɛɛ ka 'plɛ kun 'ö 'ka bhɔ ‑sü 'ka» bhë 'ö tɔɔ mɛ 'ö dho ‑a 'dhɔɔ dɔ ö yaagümɛ ‑nu ‑gɔ bhë ‑ya ‑dɔ.
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya yën ‑an ‑gɛn ‑nu 'zlu ‑sü ‑bha, 'ö ꞊luu 'ö ö ‑bha sɔ ‑ta ‑sɔ ‑nu ‑da ö ‑bha; ꞊dhɛ ꞊ya 'dho ꞊ya ‑ya ö ‑bha ꞊guë' ‑nu 'piö pë ‑bhö ‑a ‑ta ꞊gba 'dhiö, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Pë 'a 'go ‑na ‑a kë ꞊dhia bhë, ka‑ ‑gɛn ‑dɔ ‑a?
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Ka n ‑dhɛ ka ‑Gɔmɛ, 'ö 'ka n ‑dhɛ ka Dëmɛ; ‑yö 'wun gia‑ 'ka, a‑ ‑de 'ka.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 ‑Ka ‑dhɛ ‑ga bhë 'dhɛ! Ma 'a ka Dëmɛ, ka ‑Gɔmɛ 'ka bhë, 'ma ka ‑gɛn ‑nu 'zlu ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, kö ‑yö ka ‑bha kö 'ka ka 'ko ‑nu ‑gɛn 'zlu.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 ‑A kë 'a‑ wo 'dhö bhë, ‑yö 'wun ꞊zuan' 'ka, 'a‑ ‑kë 'dhö kö 'ka 'to ‑a kë ‑sü 'piö ka 'ko ‑nu ziën.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛ yuökëmɛ 'yaa ꞊va ö ‑gɔmɛ ‑bha, 'iin bɔmɛ yaa ꞊va mɛ 'ö‑ bɔ bhë ‑a ‑bha.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 ꞊Dhɛ 'wun mɛ bhë 'ka‑ dɔ zlöö bhë, ‑yö n 'gü ꞊nɛ 'ka‑ 'kun ‑a 'kun ‑kɔ 'ka ꞊zuögludhi ‑dho kë ka ‑gɔ.»
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 'Yö‑ pö 'zü: «'Wun 'a‑ ꞊blɛɛ bhë, yaa yö ka 'saadhö ka ‑bha; mɛ ‑nu 'ö 'wo n ‑ma 'ka 'ö 'a ‑an sü, a ‑an ‑dɔ. 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, 'wun bhë ‑yö ‑kë 'dhö kö pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, ‑a 'dhiö ‑yaan ‑mɔ 'kuë. ‑Yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: Mɛ 'ö yi ‑nu 'yi pë ‑bhö ‑kplawo yi 'ko ꞊bhaa bhë, ꞊ya dɔ n ‑gɔ 'yënng.
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 'Wun bhë a‑ ‑to 'dhiö 'a‑ ꞊blɛɛ ‑yö kë 'dhö kö yi 'ö ‑a 'gü ‑pë dho kaa bhë, 'kaan‑ ‑a ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ ma ꞊nɛ 'a tɔɔ mɛ 'ö ‑dhö.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛɛ: Ma bɔmɛ bhë, mɛ ꞊yaa‑ ‑nia 'kun, kö ma ꞊nɛ 'ö n ‑nia kun bhë; 'ö mɛ 'ö ꞊ya n ‑nia 'kun bhë; 'ö mɛ 'ö ꞊ya n ‑nia 'kun, kö mɛ 'ö n bɔ bhë ꞊nɛ 'ö‑ ‑nia kun bhë.»
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya yën 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha 'dhö, 'ö‑ ꞊zuö' ‑yö ‑kaan 'kuë, ꞊dhɛ ‑kë 'dhö 'ö‑ pö: «A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛɛ: Mɛ do ‑yö ka ziën 'ö dho n 'dhɔɔ dɔ n yaagümɛ ‑nu kwɛɛ.»
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo yö wo 'ko ‑ga ‑sü 'gü 'wun 'ö‑ ꞊blɛɛ bhë ‑a ‑wun 'gü, 'ö bhii waa‑ ‑gɛn gbɛ dɔ.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 ꞊Dhɛ kë ‑na 'dhö, Yesu ‑bha ꞊guë' ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ 'ö‑ ‑dhɔ ‑ya ‑kë ꞊duö bhë, ‑yö ‑kë Yesu 'sɔɔ.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 'Yö Simɔ Piɛɛ ‑yö ö 'yan zë ‑a ‑dhë kö ‑yö Yesu ꞊dhɛɛ' kpɔ mɛ 'ö bhë ‑a ‑wun 'ka.
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö mɛ bhë 'ö ö ‑gɔ ꞊yɔɔn Yesu ‑bha, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'saan 'gü: «N Dëmɛ, dö ‑mü ‑ii?»
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö n ‑ga 'dhɛ! A ‑dho ꞊bluu'‑ 'klu sü 'a‑ zë 'too 'ka 'tia‑ 'gü; mɛ 'a 'dhoë‑ nu ‑a ‑dhë bhë 'ö tɔɔ mɛ bhë.»
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 ꞊Dhɛ Zuda ‑yö ö ‑kɔ kpɔ ꞊bluu'‑ 'klu bhë ‑a ‑gɔ, 'ö‑ kun, 'ö Satan ‑yö ‑da ‑a ꞊zuö' 'piö. 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Pë 'ü dhoë‑ kë bhë, ‑bhöë kë 'siö‑ siö‑!»
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu waa 'wun gbɛ dɔ ‑a ‑bha.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ Zuda ꞊nɛ 'ö ‑kë ‑an ‑bha 'wëü‑ ‑kɔ 'dhiö 'ka bhë, 'yö ‑kë ‑an ‑zo 'piö ꞊nɛ Yesu ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë ‑yö 'dho ‑bhöpë 'wo dho 'wlaan‑ kë ‑a 'ka ‑a 'dhɔ ꞊dhia 'iin 'zü ꞊nɛ ‑yö 'dho ‑yö gbaɔ kë 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 'Yö Zuda ‑yö ꞊bluu'‑ 'klu bhë ‑a sü 'ö to mü 'ö yö plaan. ‑Dhɛ ‑yö ‑kë tii.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 ꞊Dhɛ 'ö Zuda ꞊ya yö plaan, 'ö Yesu ‑ya pö: «'Go 'töng ꞊nɛ ‑a ‑bha, ma Mɛgbö, n 'tɔbhɔsü ‑mü zlöö; 'ö ‑Zlan ‑bha 'tɔbhɔdhe dhö bɔ ‑a ‑ta.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha 'tɔbhɔdhe ꞊ya bɔ Mɛgbö 'ö bhë ‑a 'gü kö ‑Zlan ‑de gia‑ ‑yö ‑dho ‑a kë 'ö‑ Gbö ‑bha 'tɔbhɔdhe ‑yö bɔ ö ‑ta. Pë 'ö‑ ‑de dho kë ‑dëü yö ‑mü.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 Ma 'në ‑nu, 'töng 'ö n ‑gɔ 'a‑ 'ka ka 'piö zö bhë ꞊ya 'to 'teete 'kpaan. Ka ‑dho n ꞊mɛɛ', 'kɛɛ ‑dhɛ 'a dho dho ‑a ‑bha bhë, kaa 'dho ‑mɔa ‑bha 'ka ‑da mü. Ka gia‑ ka‑ ꞊tɛi' ‑dɔ. ‑A mɛ 'kö bhë 'ma‑ ꞊blɛɛ' Zuifö ‑nu ‑dhë 'dhiö 'saadhö.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 'Kɛɛ a ka 'paan bho ‑na, ‑yö tɔng ‑dëü 'ka, 'a‑ dɔ ꞊nɛɛ: ‑Ka ka 'ko ‑nu ‑dhɔ kë. Ka ꞊dua' ‑mü 'ka ka 'ko ‑nu ‑dhɔ kë ꞊nɛ ‑kɔ 'a ka ‑dhɔ ꞊kaa' bhë ‑a 'dhö.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'ka ka 'ko ‑nu ‑dhɔ kë, mɛ 'saadhö ‑wo ‑dho ‑a ‑dhɛ yö ꞊nɛ ka ma ꞊guë' ‑nu 'ka.»
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya 'wun ꞊blɛɛ'‑ ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, 'ö Piɛɛ ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «N Dëmɛ, ü ‑dho mɛɛ?»
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N Dëmɛ, ‑më ‑kë 'ö n 'ka dho ziö ü 'piö 'töng mɛ ꞊nɛ ‑a 'ka ɛɛ? N ‑mɔa 'gü ‑sü ‑mü kö 'a ziö ü 'piö 'kö ‑kë ꞊nɛ ‑wo ‑dho n zë 'dhee!»
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 'Ö Yesu ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'ö‑ pö: «Ü ‑dho pë 'saadhö kë 'kö ‑kë ꞊nɛ ‑wo ‑dho ü zë ‑a 'ka a? ꞊Ao'! A‑ ‑pö ü ‑dhë 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛɛ: ‑A kë ‑yi 'ka kö ‑tɔ gɔn ‑yaan 'we, ü ‑dho ‑a pö ‑gwaa ‑yaagazë ꞊nɛ 'bhaa n dɔ.»
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.