João 13
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARIB
1 ꞊Dhɛ 'kwa dɔ 'töng bhë ‑a 'ka, kö Paakö 'wlaan‑ ꞊ya 'to ꞊nɛ ꞊dhia 'dhö, kö Yesu ꞊yaa‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ö 'go ‑sü ‑mü 'kpongtaa zö ‑yaan 'dho ö Dë 'piö. ‑A ‑bha mɛ 'wo 'kpongtaa zö bhë ‑an ‑dhɔ ‑yö ‑kë ‑a ‑bha ‑kplawo; 'ö‑ ‑de ‑yö ‑kë ‑a ‑gɔ 'dhö 'ö ꞊toë' 'dhö 'ö yöë ‑a ‑bha ‑tosiadhe 'dhiötoyi ‑bha zö.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑kë 'yinia 'piö ‑pë ‑bhö ꞊dhia, 'kɛɛ kö ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ 'wo‑ ‑dhɛ Zuda 'ö ‑kë Simɔ Ikaliɔtö gbö 'ka bhë, kö dü ꞊yaa‑ 'sü ö ‑bha 'ka kö ‑yaan Yesu 'dhɔɔ dɔ ö yaagümɛ ‑nu ‑gɔ.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, Yesu ‑de gia‑ ‑ya ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ö ‑go ‑Zlan 'piö; ꞊ya 'go mü, ‑yö ‑dho yɛ ö 'zü 'ö dho ‑Zlan 'piö, 'ö bhii ‑ya dɔ ꞊nɛ ‑Zlan ‑ya pë 'plɛ ‑lo ö kwɛɛ.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö ꞊luu 'ö ö ‑bha sɔ ‑ta ‑sɔ bho ö ‑bha, 'ö 'zlu ‑sɔ do sü ö‑ ‑klu ö vɛɛdhö.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 'Yö 'yi sü 'ö‑ ‑lo 'tia‑ 'gbɛa do 'gü, 'ö yö ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑gɛn 'zlu ‑sü ‑bha. 'Ö‑ mɛ 'ö ꞊ya yën ‑a ‑gɛn 'zlu ‑sü ‑bha, 'ö 'zlu ‑sɔ 'ö‑ vɛɛdhö ꞊sia bhë, 'ö‑ sü 'ö‑ ‑ziö ‑a ‑gɛn ‑nu ‑bha.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 'Ö ꞊dhɛ ꞊ya yö Simɔ Piɛɛ ‑bha, 'ö Simɔ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N Dëmɛ, bhi ꞊nɛ 'ü dho n ‑gɛn ‑nu zlu ꞊a, ‑abi'!»
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Pë 'a‑ ‑kë ‑a ‑dhë 'dhö bhë, 'bhaa‑ ‑gɛn dɔ, 'kɛɛ 'dhiö ꞊zian' ü ‑dho ‑a ‑gɛn dɔ.»
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N 'ka 'we ‑a ‑bha, ü 'ka 'dho n ‑gɛn zlu 'gbɛɛdhö!»
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 'Ö Piɛɛ ‑ya pö: «꞊Ya kë ꞊nɛ ‑yö 'dhö 'wɛa‑, kö ꞊kun ‑kë 'ü n ‑gɛn ‑nu 'sloo zlu, ‑bhö n ‑kɔ ‑nu waa‑ n ‑gɔ ‑an 'plɛ 'zlu ꞊klöödhö ‑wa!»
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Mɛ 'ö ꞊ya ö zlu ‑be 'saadhö, 'yaa‑ ‑bha kö ‑yö ö ‑de 'böü 'zlu 'zü; bhii ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊ya ö ‑gɛn 'zlu, kö ꞊ya bhɔ 'papadhö ꞊nɛ bhë. Dɔ 'ka‑ wo bhë, 'ka bhɔ ‑Zlan wö 'dhiö ꞊nɛ bhë; 'kɛɛ ka 'plɛ kun 'ö 'ka bhɔ ‑sü 'ka.»
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 ‑A pö 'ö Yesu ‑ya wo «'kɛɛ ka 'plɛ kun 'ö 'ka bhɔ ‑sü 'ka» bhë 'ö tɔɔ mɛ 'ö dho ‑a 'dhɔɔ dɔ ö yaagümɛ ‑nu ‑gɔ bhë ‑ya ‑dɔ.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya yën ‑an ‑gɛn ‑nu 'zlu ‑sü ‑bha, 'ö ꞊luu 'ö ö ‑bha sɔ ‑ta ‑sɔ ‑nu ‑da ö ‑bha; ꞊dhɛ ꞊ya 'dho ꞊ya ‑ya ö ‑bha ꞊guë' ‑nu 'piö pë ‑bhö ‑a ‑ta ꞊gba 'dhiö, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Pë 'a 'go ‑na ‑a kë ꞊dhia bhë, ka‑ ‑gɛn ‑dɔ ‑a?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Ka n ‑dhɛ ka ‑Gɔmɛ, 'ö 'ka n ‑dhɛ ka Dëmɛ; ‑yö 'wun gia‑ 'ka, a‑ ‑de 'ka.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 ‑Ka ‑dhɛ ‑ga bhë 'dhɛ! Ma 'a ka Dëmɛ, ka ‑Gɔmɛ 'ka bhë, 'ma ka ‑gɛn ‑nu 'zlu ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, kö ‑yö ka ‑bha kö 'ka ka 'ko ‑nu ‑gɛn 'zlu.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 ‑A kë 'a‑ wo 'dhö bhë, ‑yö 'wun ꞊zuan' 'ka, 'a‑ ‑kë 'dhö kö 'ka 'to ‑a kë ‑sü 'piö ka 'ko ‑nu ziën.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛ yuökëmɛ 'yaa ꞊va ö ‑gɔmɛ ‑bha, 'iin bɔmɛ yaa ꞊va mɛ 'ö‑ bɔ bhë ‑a ‑bha.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 ꞊Dhɛ 'wun mɛ bhë 'ka‑ dɔ zlöö bhë, ‑yö n 'gü ꞊nɛ 'ka‑ 'kun ‑a 'kun ‑kɔ 'ka ꞊zuögludhi ‑dho kë ka ‑gɔ.»
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 'Yö‑ pö 'zü: «'Wun 'a‑ ꞊blɛɛ bhë, yaa yö ka 'saadhö ka ‑bha; mɛ ‑nu 'ö 'wo n ‑ma 'ka 'ö 'a ‑an sü, a ‑an ‑dɔ. 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, 'wun bhë ‑yö ‑kë 'dhö kö pë 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü, ‑a 'dhiö ‑yaan ‑mɔ 'kuë. ‑Yö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ꞊nɛɛ: Mɛ 'ö yi ‑nu 'yi pë ‑bhö ‑kplawo yi 'ko ꞊bhaa bhë, ꞊ya dɔ n ‑gɔ 'yënng.
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 'Wun bhë a‑ ‑to 'dhiö 'a‑ ꞊blɛɛ ‑yö kë 'dhö kö yi 'ö ‑a 'gü ‑pë dho kaa bhë, 'kaan‑ ‑a ‑dhɛ 'wun gia‑ ꞊nɛ ma ꞊nɛ 'a tɔɔ mɛ 'ö ‑dhö.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛɛ: Ma bɔmɛ bhë, mɛ ꞊yaa‑ ‑nia 'kun, kö ma ꞊nɛ 'ö n ‑nia kun bhë; 'ö mɛ 'ö ꞊ya n ‑nia 'kun bhë; 'ö mɛ 'ö ꞊ya n ‑nia 'kun, kö mɛ 'ö n bɔ bhë ꞊nɛ 'ö‑ ‑nia kun bhë.»
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya yën 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha 'dhö, 'ö‑ ꞊zuö' ‑yö ‑kaan 'kuë, ꞊dhɛ ‑kë 'dhö 'ö‑ pö: «A‑ ‑pö ka ‑dhë 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛɛ: Mɛ do ‑yö ka ziën 'ö dho n 'dhɔɔ dɔ n yaagümɛ ‑nu kwɛɛ.»
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 'Ö‑ ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo yö wo 'ko ‑ga ‑sü 'gü 'wun 'ö‑ ꞊blɛɛ bhë ‑a ‑wun 'gü, 'ö bhii waa‑ ‑gɛn gbɛ dɔ.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 ꞊Dhɛ kë ‑na 'dhö, Yesu ‑bha ꞊guë' ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ 'ö‑ ‑dhɔ ‑ya ‑kë ꞊duö bhë, ‑yö ‑kë Yesu 'sɔɔ.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 'Yö Simɔ Piɛɛ ‑yö ö 'yan zë ‑a ‑dhë kö ‑yö Yesu ꞊dhɛɛ' kpɔ mɛ 'ö bhë ‑a ‑wun 'ka.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö mɛ bhë 'ö ö ‑gɔ ꞊yɔɔn Yesu ‑bha, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë 'saan 'gü: «N Dëmɛ, dö ‑mü ‑ii?»
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö n ‑ga 'dhɛ! A ‑dho ꞊bluu'‑ 'klu sü 'a‑ zë 'too 'ka 'tia‑ 'gü; mɛ 'a 'dhoë‑ nu ‑a ‑dhë bhë 'ö tɔɔ mɛ bhë.»
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 ꞊Dhɛ Zuda ‑yö ö ‑kɔ kpɔ ꞊bluu'‑ 'klu bhë ‑a ‑gɔ, 'ö‑ kun, 'ö Satan ‑yö ‑da ‑a ꞊zuö' 'piö. 'Ö Yesu ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Pë 'ü dhoë‑ kë bhë, ‑bhöë kë 'siö‑ siö‑!»
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 'Kɛɛ kë‑ wo 'dhö bhë, ‑a ‑bha ꞊guë' ‑nu waa 'wun gbɛ dɔ ‑a ‑bha.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ Zuda ꞊nɛ 'ö ‑kë ‑an ‑bha 'wëü‑ ‑kɔ 'dhiö 'ka bhë, 'yö ‑kë ‑an ‑zo 'piö ꞊nɛ Yesu ‑ya ‑pö ‑a ‑dhë ‑yö 'dho ‑bhöpë 'wo dho 'wlaan‑ kë ‑a 'ka ‑a 'dhɔ ꞊dhia 'iin 'zü ꞊nɛ ‑yö 'dho ‑yö gbaɔ kë 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 'Yö Zuda ‑yö ꞊bluu'‑ 'klu bhë ‑a sü 'ö to mü 'ö yö plaan. ‑Dhɛ ‑yö ‑kë tii.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 ꞊Dhɛ 'ö Zuda ꞊ya yö plaan, 'ö Yesu ‑ya pö: «'Go 'töng ꞊nɛ ‑a ‑bha, ma Mɛgbö, n 'tɔbhɔsü ‑mü zlöö; 'ö ‑Zlan ‑bha 'tɔbhɔdhe dhö bɔ ‑a ‑ta.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 'Ö ꞊ya kë ꞊nɛ ‑Zlan ‑bha 'tɔbhɔdhe ꞊ya bɔ Mɛgbö 'ö bhë ‑a 'gü kö ‑Zlan ‑de gia‑ ‑yö ‑dho ‑a kë 'ö‑ Gbö ‑bha 'tɔbhɔdhe ‑yö bɔ ö ‑ta. Pë 'ö‑ ‑de dho kë ‑dëü yö ‑mü.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Ma 'në ‑nu, 'töng 'ö n ‑gɔ 'a‑ 'ka ka 'piö zö bhë ꞊ya 'to 'teete 'kpaan. Ka ‑dho n ꞊mɛɛ', 'kɛɛ ‑dhɛ 'a dho dho ‑a ‑bha bhë, kaa 'dho ‑mɔa ‑bha 'ka ‑da mü. Ka gia‑ ka‑ ꞊tɛi' ‑dɔ. ‑A mɛ 'kö bhë 'ma‑ ꞊blɛɛ' Zuifö ‑nu ‑dhë 'dhiö 'saadhö.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 'Kɛɛ a ka 'paan bho ‑na, ‑yö tɔng ‑dëü 'ka, 'a‑ dɔ ꞊nɛɛ: ‑Ka ka 'ko ‑nu ‑dhɔ kë. Ka ꞊dua' ‑mü 'ka ka 'ko ‑nu ‑dhɔ kë ꞊nɛ ‑kɔ 'a ka ‑dhɔ ꞊kaa' bhë ‑a 'dhö.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 ꞊Ya kë ꞊nɛ 'ka ka 'ko ‑nu ‑dhɔ kë, mɛ 'saadhö ‑wo ‑dho ‑a ‑dhɛ yö ꞊nɛ ka ma ꞊guë' ‑nu 'ka.»
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 ꞊Dhɛ Yesu ꞊ya 'wun ꞊blɛɛ'‑ ꞊nɛ ‑kɔ bhë ‑a 'dhö, 'ö Piɛɛ ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ ꞊nɛɛ: «N Dëmɛ, ü ‑dho mɛɛ?»
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «N Dëmɛ, ‑më ‑kë 'ö n 'ka dho ziö ü 'piö 'töng mɛ ꞊nɛ ‑a 'ka ɛɛ? N ‑mɔa 'gü ‑sü ‑mü kö 'a ziö ü 'piö 'kö ‑kë ꞊nɛ ‑wo ‑dho n zë 'dhee!»
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 'Ö Yesu ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'ö‑ pö: «Ü ‑dho pë 'saadhö kë 'kö ‑kë ꞊nɛ ‑wo ‑dho ü zë ‑a 'ka a? ꞊Ao'! A‑ ‑pö ü ‑dhë 'wun gia‑ 'ka ꞊nɛɛ: ‑A kë ‑yi 'ka kö ‑tɔ gɔn ‑yaan 'we, ü ‑dho ‑a pö ‑gwaa ‑yaagazë ꞊nɛ 'bhaa n dɔ.»
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.