Atos 9
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVT
1 'Töng 'ö bhë ‑a 'ka, Sɔlö ‑yö ‑kë 'suö ‑da ꞊dhia kwa Dëmɛ ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gü, ‑an zë ‑sü ‑wun 'ka ‑kplawo.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 'Ö dho slabhomɛ ꞊va 'piö, 'yö 'wo wo ‑kɔ pin ‑kë 'sëëdhɛ ‑nu ‑ta kö ‑ya ‑zɔn ꞊nɛ ‑an ‑zo 'kun ‑wun ‑mü kö 'yaan‑ dhoë Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑gɔmɛ ‑nu 'wo Damasö plöö ‑an ꞊dhia. ‑Yö ‑kë 'dhö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ya gɔɔn‑ ‑nu 'iin dhoo ‑nu ‑an yö kwa Dëmɛ ‑bha zian ‑ta kö 'yaan‑ ‑an 'kun 'yaan‑ nu ‑an 'ka Zeluzalɛmë.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 'Ö ‑da zian 'ö dho Damasö ‑a ‑ta. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yɔɔ' ‑na pödhɛ bhë ‑a 'sɔɔ, 'kan 'ö‑ wo ‑ta 'ö ‑dhɛpuudhɛ 'ö go dhang‑ 'gü ‑a 'bhü ꞊ya ꞊nië' ‑a ‑zü.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 'Ö go ö ‑bha ꞊soo ꞊taa 'ö ‑püö sia‑. 'Ö mɛ do ‑wo ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Sɔlö, Sɔlö, ‑më 'ö ‑kë 'ü n 'yënng bhɔ 'dhö e?»
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 'Ö Sɔlö ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'ö‑ pö: «Dö ‑mü ü 'ka ɛ, n Dëmɛ?»
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 «‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü 'dho pödhɛ 'ö ü 'dhiö bhë ‑a ‑bha! Pë 'ü dhoë‑ kë bhë, ‑dhɛ bhë ꞊nɛ 'wo ‑dho ‑a ꞊blɛɛ'‑ ü ‑dhë ‑a ‑bha.»
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Gɔɔn‑ ‑nu 'ö waa‑ Sɔlö ‑nu 'wo ‑kë 'dho ꞊dhia bhë, ‑an 'te ‑yö ꞊tun 'ö pë 'wo dho ‑a kë waa‑ dɔ, bhii ‑wo 'ö ‑kë we ꞊dhia bhë ‑wa ‑ma, 'kɛɛ waa mɛ gbɛ yö.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sɔlö ‑yö ‑luu sia‑, 'yö ö 'yan ‑po; 'kɛɛ yaa ‑dhɛ yö. 'Wo ‑yaa ꞊kwɛɛ' ‑bha, 'ö 'wo dho ‑a 'ka Damasö plöö.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 ‑A 'yënng ‑yö ‑to trö ‑sü 'ka ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'piö. 'Töng 'dhö bhë ‑a 'ka, yaa pë gbɛ ‑bhö 'iin yaa 'yi mü.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 ‑Dhɛ 'ö Damasö bhë, Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö ‑yö ‑kë mü. 'Ö kwa Dëmɛ ‑yö 'wun ‑blɛɛ ‑a ‑dhë 'yanpiöpë 'gü, 'ö‑ pö: «Ananiasö!» 'Yö Ananiasö ‑ya pö: «Ma ꞊ga 'a ꞊nɛ, n Dëmɛ!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 'Ö kwa Dëmɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü 'dho ‑kpinngga 'ö 'wo‑ ‑dhɛ ‑kpinngga 'ö dɔ kpengdhö ‑a ‑ta, 'ü 'dho 'ü ‑da Zuda ‑gɔ kɔɔ, 'ü gɔɔn‑ 'ö go Taasö, 'wo‑ ‑dhɛ Sɔlö bhë 'ü‑ ꞊mɛɛ'‑! ‑Yö kɔɔ mü ꞊bhɛa' ‑sü 'gü.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 ꞊Ya 'yanpiöpë yö. ‑A ‑bha 'yanpiöpë bhë ‑a 'gü, ꞊ya gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö ‑a yö kö ꞊ya ‑da ‑a ‑gɔ kɔɔ; ꞊ya ö ‑kɔ kpa ‑a ‑ta, ‑yö kë 'dhö kö ‑yö ‑dhɛ yö 'zü ‑dëüwo.»
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 'Ö Ananiasö ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, mɛdhɛvadhɛ ꞊wa 'wun 'ö ‑gban gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a ‑bha ‑a ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë, 'ö 'wun yaa ꞊suu'‑ 'ö‑ ‑kë ü ‑bha mɛ ‑nu 'wo Zeluzalɛmë ‑an 'ka, ‑wa 'plɛ ‑blɛɛ n ‑dhë.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 ‑A ‑bha ‑nu zö ‑sü 'ka, slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ‑wo ‑wogbiindhɛ ‑nu ‑a ‑dhë kö ‑yaan mɛ ‑nu 'wo ꞊bhɛa ü 'tɔ 'ka ‑an 'kun ‑yaan ‑an ‑da ‑kanso 'gü.»
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 'Yö kwa Dëmɛ ‑ya ‑pö Ananiasö ‑dhë: «‑Bhö 'dho 'dhɛ! Bhii gɔɔn‑ bhë, 'ma‑ 'sü kö ‑yaan n ‑wun ꞊blɛɛ'‑, 'sɛgɔgümɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka waa‑ wo ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ waa‑ Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu ‑an ‑dhë.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Ma gia‑, 'yënngbhɔdhe ‑nu 'ö dho bɔ ‑an 'gü n 'tɔ ‑wun 'gü bhë, a ‑dho ‑an ‑wun ꞊blɛɛ' ‑a ‑dhë, 'ö ‑an dɔ.»
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö 'ö Ananiasö ‑yö dho. 'Yö dho 'ö ‑lo 'kɔ bhë ‑a 'gü, 'yö ö ‑kɔ kpa Sɔlö ‑ta 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Sɔlö, n dheglu, kwa Dëmɛ Yesu 'ö ö ‑de ‑zɔn ü ‑dhë zian ‑gblooga 'ü nuë bhë ‑a ‑ta bhë, yö ꞊nɛ 'ö n bɔ ü 'piö kö 'üën‑ ‑dhɛ yö 'zü ‑dëüwo, 'go mü kö 'ü pa ‑Zuu 'slööslö 'ka.»
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 ‑Dhɛ do bhë ꞊nɛ 'wo to ‑a ‑bha, 'ö pë ‑nu 'ö 'wo ‑kë ꞊nɛ 'yuö‑ ꞊kia' ‑nu 'dhö 'ö 'wo go Sɔlö 'yënngdhö, 'wo ‑lo sia‑; 'ö ‑dhɛ yö 'zü 'ö 'wo‑ ‑bɔ yiö Yesu 'tɔ 'ka.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö 'ö pë ‑bhö, 'ö ꞊faan' sü 'zü ‑dëüwo.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Sɔlö ‑yö ‑to ‑dhɛ bhë ‑a 'gü, 'ö yö ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛ Yesu ‑yö ‑Zlan Gbö 'ka.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Mɛ ‑nu 'saadhö 'wo‑ ‑wo bhë 'wo‑ ma, 'tetundhe ‑yö ‑da ‑an 'gü, 'wo‑ pö: «Gɔɔn‑ ꞊nɛ yö kun 'ö ‑kë mɛ ‑nu 'wo Yesu 'piö ‑an zë ‑sü 'gü Zeluzalɛmë ꞊nɛ ꞊a? Yaa nu zö ‑yaan ‑an 'kun ‑yaan 'dho ‑an 'ka slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ꞊dhia ꞊a?»
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 'Kɛɛ Sɔlö ‑yö ‑Zlan ‑wo ‑blɛɛ ‑kplawo 'piigbeedhɛ 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑zɔn Zuifö ‑nu 'wo ‑kë Damasö ‑an ‑dhë ꞊nɛ Yesu ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'ka, 'ö pë 'wo dho ‑a kë waa‑ dɔ wo ‑de ‑gɔ.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi kpö 'bhle ꞊ya ziö, 'ö Zuifö ‑nu ‑wo dho wo 'ko ꞊bhaa, 'ö ‑an ‑wo ‑yö ‑kë ‑a 'gü do kö 'wo Sɔlö zë.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 'Ö 'wo wo 'yan to böü‑ 'kplong 'dhi ‑nu 'ö mɛ ‑nu ‑wo ‑da ‑a 'ka plöö bhë ‑a ‑bha, lënng ‑nu, gbeng ‑nu 'plɛ 'ka kö ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊wa Sɔlö yö kö ‑yö bɔ ‑na ‑a 'ka, ‑waan 'kun ‑waan zë. 'Kɛɛ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo Sɔlö ‑zo ‑büö Zuifö ‑nu ‑bha 'slë 'wo‑ ‑kan ‑a ‑gɔ bhë ‑a 'ka.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, Sɔlö waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑da böü‑ 'kplong 'ö ꞊nië pö‑ ‑zü bhë ‑a tuö gbeng, 'wo Sɔlö ‑da ꞊kpasɛn 'gü, 'wo‑ ꞊yɔɔ ‑a ꞊zlöö ꞊zian' 'Ö Sɔlö ‑yö dho.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 ꞊Dhɛ Sɔlö ꞊ya ‑lo Zeluzalɛmë, ‑ya këdhɛ ‑mɛɛ kö 'yaan‑ 'dho Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'piö, 'kɛɛ 'suö ‑yö ‑kë Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an 'gü, bhii 'ö tɔɔ Sɔlö ‑bha ‑kë Yesu ‑bha ꞊guë' 'ka ‑sü bhë waa‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 'Ö Baanabasö ‑ya sü 'ö wo ‑nu 'wo dho Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'piö, 'yö ‑kɔ 'ö Sɔlö ‑yö kwa Dëmɛ yöë Damasö ‑kpinngga 'piö waa‑ ‑kɔ 'ö kwa Dëmɛ ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑a ‑dhë bhë 'ö Baanabasö ‑ya 'plɛ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë. 'Ö ko 'zü, ‑kɔ 'ö Sɔlö ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑a 'ka, ‑zo ‑gban ‑sü 'ka, Yesu 'tɔ 'ka Damasö ‑mɛ ‑nu ‑dhë bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ 'zü ‑an ‑dhë.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 'Yö sü ‑a yi 'ö 'dhö bhë ‑a ‑bha, Sɔlö ‑yö ‑kë ‑an 'piö zlöö ‑kplawo, 'wun 'saadhö 'plɛ 'gü ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka kwa Dëmɛ 'tɔ 'gü ‑zogbandhe 'ka Zeluzalɛmë plöö.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Waa‑ Zuifö ‑nu mɛ 'wo Glɛkö ‑wo ma, ‑wo zaɔdhe ‑kë wo 'ko 'ka 'siösiö, 'kɛɛ wo ‑zë ‑wo ‑kë ‑a 'piö kö 'wo‑ zë.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 ꞊Dhɛ 'ö‑ dhegluzë ‑nu ꞊waa‑ zë ‑wun ma, 'wo dho ‑a 'ka Sezale ‑pö 'gü 'wo‑ bɔ 'ö dho Taasö plöö.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 ꞊Zuöyagluu ‑yö ‑kë Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'wo Zude ‑dhɛ ‑nu, Galile ‑dhɛ ‑nu, Samali ‑dhɛ ‑nu 'gü ‑an ‑gɔ. ꞊Faan' ‑yö ‑kë ‑an ‑gɔ, 'wo wo ‑bha ‑tosiadhe ‑kë kwa Dëmɛ ꞊bhlë ‑ya ‑sü 'ka, kö ‑Zlan ‑bha mɛ ‑nu ‑wo kë ‑na ꞊va, 'ö dhoë 'dhiö, ‑Zuu 'slööslö ‑bha ‑nu ‑an ‑dhë ‑sü 'ka.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Piɛɛ ‑yö ‑kë ꞊nië'‑ ꞊dhia, 'sɛ bhë ‑a ‑dhɛ 'saadhö 'gü. Yi do 'ka ‑yö ‑dho Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo Lida plöö ‑an 'piö.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 'Ö gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Ene 'ö 'tinng ꞊yua' ‑ya ‑kë 'ö‑ ‑kwɛ ꞊ya kë 'slɛaga bhë 'ö‑ yö kö ‑yö ꞊waannu ‑sü 'ka ꞊gba ‑ta.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ene, Yesu Klito ꞊ya ü ‑dhɛ bo. ‑Bhö ꞊luu'‑, 'ü ü ‑bha ꞊gba 'dho 'kuë‑ dhö!»
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 'Ö mɛ ‑nu 'saadhö 'wo ‑kë Lida ‑pö waa‑ Salɔn ‑sɛ 'gü, 'wo‑ yö 'wo wo ꞊zuö' ꞊dhië kwa Dëmɛ 'piö 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑dhe do 'wo‑ ‑dhɛ Tabita 'ö Glɛkö ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑dhɛ wo ‑wo 'gü «Dɔɔkasö» ‑a ‑gɛn 'ö tɔɔ «‑zloo» ‑yö ‑kë Zope ‑pö 'gü. ‑Yö 'wun ‑së ‑kë mɛ ‑nu ‑dhë ꞊va, 'go mü ‑yö ‑nu 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 'Ö 'töng gia‑ bhë ‑a 'ka, 'ö dho ‑a 'ka sia‑ 'yua 'ka; 'ö ga.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë Zope, ‑wa ‑ma ꞊nɛ Piɛɛ ‑yö Lida ‑dhɛ 'ö Zope ‑dhɛ 'sɔɔ mü bhë ‑a 'gü, 'wo mɛ ꞊plɛ bɔ 'ma ‑naɔ ‑dɔ ‑an ‑gɔ ‑sü 'ka kö ‑wa pö Piɛɛ ‑dhë ꞊nɛɛ: «Yi ‑bhɛa ü ‑dhë, kö 'ü nu yi ‑gɔ plöö 'nö 'zodhö; kö ꞊kun 'ü ꞊glɔɔ 'ma!»
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Piɛɛ ‑yö ‑to mü 'yö ‑ziö ‑an 'piö 'wo dho. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo, 'wo dho ‑a 'ka 'kɔdhi 'ö dɔ 'kɔ ‑ta dhuö bhë ‑a 'gü. ꞊Gɛandhoo ‑nu ‑wo ꞊yɔɔn Piɛɛ ‑bha 'ö 'wo sɔ 'në ‑nu, sɔ ‑ta dhuö ‑sɔ ‑nu 'ö Dɔɔkasö ‑yö ‑an ‑wɔ 'ö ‑an nu ‑an ‑dhë kö ‑yö ꞊tun 'bhee‑ ꞊kun bhë ‑a ‑zɔn ‑a ‑dhë 'gbo bɔ ‑sü 'ka.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 'Yö Piɛɛ ‑yö mɛ 'plɛ ‑yö plaan. 'Ö ‑lo ö kpɔn 'gü, 'ö ꞊bhɛa ‑Zlan ‑dhë. 'Go mü 'ö ꞊dhië ꞊glöö ꞊kpëü 'piö ꞊zian' 'ö‑ pö: «Tabita, ‑bhö ꞊luu'‑!»
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 'Ö Piɛɛ ‑yö ö ‑kɔ ‑da ‑a 'gü 'ö‑ ꞊luu. 'Ö ꞊gɛandhoo ‑nu waa‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo to bhë, 'ö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë 'kɔ 'ö bhë ‑a 'gü, 'ö dhebɔ 'ö ga bhë 'ö‑ ‑zɔn ‑an ‑dhë kö ꞊yö 'bhee‑.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 'Wun 'ö bhë ‑wa ‑ma Zope ‑pö 'plɛ 'gü, 'ö mɛdhɛvadhɛ ‑wo kwa Dëmɛ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, Piɛɛ ‑yö ꞊glɔɔ Zope plöö, wü kwi ‑yuökëmɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.