Atos 9
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVI
1 'Töng 'ö bhë ‑a 'ka, Sɔlö ‑yö ‑kë 'suö ‑da ꞊dhia kwa Dëmɛ ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gü, ‑an zë ‑sü ‑wun 'ka ‑kplawo.
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 'Ö dho slabhomɛ ꞊va 'piö, 'yö 'wo wo ‑kɔ pin ‑kë 'sëëdhɛ ‑nu ‑ta kö ‑ya ‑zɔn ꞊nɛ ‑an ‑zo 'kun ‑wun ‑mü kö 'yaan‑ dhoë Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑gɔmɛ ‑nu 'wo Damasö plöö ‑an ꞊dhia. ‑Yö ‑kë 'dhö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ya gɔɔn‑ ‑nu 'iin dhoo ‑nu ‑an yö kwa Dëmɛ ‑bha zian ‑ta kö 'yaan‑ ‑an 'kun 'yaan‑ nu ‑an 'ka Zeluzalɛmë.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 'Ö ‑da zian 'ö dho Damasö ‑a ‑ta. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yɔɔ' ‑na pödhɛ bhë ‑a 'sɔɔ, 'kan 'ö‑ wo ‑ta 'ö ‑dhɛpuudhɛ 'ö go dhang‑ 'gü ‑a 'bhü ꞊ya ꞊nië' ‑a ‑zü.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 'Ö go ö ‑bha ꞊soo ꞊taa 'ö ‑püö sia‑. 'Ö mɛ do ‑wo ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Sɔlö, Sɔlö, ‑më 'ö ‑kë 'ü n 'yënng bhɔ 'dhö e?»
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 'Ö Sɔlö ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'ö‑ pö: «Dö ‑mü ü 'ka ɛ, n Dëmɛ?»
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 «‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü 'dho pödhɛ 'ö ü 'dhiö bhë ‑a ‑bha! Pë 'ü dhoë‑ kë bhë, ‑dhɛ bhë ꞊nɛ 'wo ‑dho ‑a ꞊blɛɛ'‑ ü ‑dhë ‑a ‑bha.»
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Gɔɔn‑ ‑nu 'ö waa‑ Sɔlö ‑nu 'wo ‑kë 'dho ꞊dhia bhë, ‑an 'te ‑yö ꞊tun 'ö pë 'wo dho ‑a kë waa‑ dɔ, bhii ‑wo 'ö ‑kë we ꞊dhia bhë ‑wa ‑ma, 'kɛɛ waa mɛ gbɛ yö.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Sɔlö ‑yö ‑luu sia‑, 'yö ö 'yan ‑po; 'kɛɛ yaa ‑dhɛ yö. 'Wo ‑yaa ꞊kwɛɛ' ‑bha, 'ö 'wo dho ‑a 'ka Damasö plöö.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 ‑A 'yënng ‑yö ‑to trö ‑sü 'ka ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'piö. 'Töng 'dhö bhë ‑a 'ka, yaa pë gbɛ ‑bhö 'iin yaa 'yi mü.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 ‑Dhɛ 'ö Damasö bhë, Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö ‑yö ‑kë mü. 'Ö kwa Dëmɛ ‑yö 'wun ‑blɛɛ ‑a ‑dhë 'yanpiöpë 'gü, 'ö‑ pö: «Ananiasö!» 'Yö Ananiasö ‑ya pö: «Ma ꞊ga 'a ꞊nɛ, n Dëmɛ!»
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 'Ö kwa Dëmɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü 'dho ‑kpinngga 'ö 'wo‑ ‑dhɛ ‑kpinngga 'ö dɔ kpengdhö ‑a ‑ta, 'ü 'dho 'ü ‑da Zuda ‑gɔ kɔɔ, 'ü gɔɔn‑ 'ö go Taasö, 'wo‑ ‑dhɛ Sɔlö bhë 'ü‑ ꞊mɛɛ'‑! ‑Yö kɔɔ mü ꞊bhɛa' ‑sü 'gü.
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 ꞊Ya 'yanpiöpë yö. ‑A ‑bha 'yanpiöpë bhë ‑a 'gü, ꞊ya gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö ‑a yö kö ꞊ya ‑da ‑a ‑gɔ kɔɔ; ꞊ya ö ‑kɔ kpa ‑a ‑ta, ‑yö kë 'dhö kö ‑yö ‑dhɛ yö 'zü ‑dëüwo.»
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 'Ö Ananiasö ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, mɛdhɛvadhɛ ꞊wa 'wun 'ö ‑gban gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a ‑bha ‑a ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë, 'ö 'wun yaa ꞊suu'‑ 'ö‑ ‑kë ü ‑bha mɛ ‑nu 'wo Zeluzalɛmë ‑an 'ka, ‑wa 'plɛ ‑blɛɛ n ‑dhë.
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 ‑A ‑bha ‑nu zö ‑sü 'ka, slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ‑wo ‑wogbiindhɛ ‑nu ‑a ‑dhë kö ‑yaan mɛ ‑nu 'wo ꞊bhɛa ü 'tɔ 'ka ‑an 'kun ‑yaan ‑an ‑da ‑kanso 'gü.»
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 'Yö kwa Dëmɛ ‑ya ‑pö Ananiasö ‑dhë: «‑Bhö 'dho 'dhɛ! Bhii gɔɔn‑ bhë, 'ma‑ 'sü kö ‑yaan n ‑wun ꞊blɛɛ'‑, 'sɛgɔgümɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka waa‑ wo ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ waa‑ Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu ‑an ‑dhë.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Ma gia‑, 'yënngbhɔdhe ‑nu 'ö dho bɔ ‑an 'gü n 'tɔ ‑wun 'gü bhë, a ‑dho ‑an ‑wun ꞊blɛɛ' ‑a ‑dhë, 'ö ‑an dɔ.»
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö 'ö Ananiasö ‑yö dho. 'Yö dho 'ö ‑lo 'kɔ bhë ‑a 'gü, 'yö ö ‑kɔ kpa Sɔlö ‑ta 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Sɔlö, n dheglu, kwa Dëmɛ Yesu 'ö ö ‑de ‑zɔn ü ‑dhë zian ‑gblooga 'ü nuë bhë ‑a ‑ta bhë, yö ꞊nɛ 'ö n bɔ ü 'piö kö 'üën‑ ‑dhɛ yö 'zü ‑dëüwo, 'go mü kö 'ü pa ‑Zuu 'slööslö 'ka.»
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 ‑Dhɛ do bhë ꞊nɛ 'wo to ‑a ‑bha, 'ö pë ‑nu 'ö 'wo ‑kë ꞊nɛ 'yuö‑ ꞊kia' ‑nu 'dhö 'ö 'wo go Sɔlö 'yënngdhö, 'wo ‑lo sia‑; 'ö ‑dhɛ yö 'zü 'ö 'wo‑ ‑bɔ yiö Yesu 'tɔ 'ka.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö 'ö pë ‑bhö, 'ö ꞊faan' sü 'zü ‑dëüwo.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 Sɔlö ‑yö ‑to ‑dhɛ bhë ‑a 'gü, 'ö yö ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛ Yesu ‑yö ‑Zlan Gbö 'ka.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Mɛ ‑nu 'saadhö 'wo‑ ‑wo bhë 'wo‑ ma, 'tetundhe ‑yö ‑da ‑an 'gü, 'wo‑ pö: «Gɔɔn‑ ꞊nɛ yö kun 'ö ‑kë mɛ ‑nu 'wo Yesu 'piö ‑an zë ‑sü 'gü Zeluzalɛmë ꞊nɛ ꞊a? Yaa nu zö ‑yaan ‑an 'kun ‑yaan 'dho ‑an 'ka slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ꞊dhia ꞊a?»
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 'Kɛɛ Sɔlö ‑yö ‑Zlan ‑wo ‑blɛɛ ‑kplawo 'piigbeedhɛ 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑zɔn Zuifö ‑nu 'wo ‑kë Damasö ‑an ‑dhë ꞊nɛ Yesu ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'ka, 'ö pë 'wo dho ‑a kë waa‑ dɔ wo ‑de ‑gɔ.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi kpö 'bhle ꞊ya ziö, 'ö Zuifö ‑nu ‑wo dho wo 'ko ꞊bhaa, 'ö ‑an ‑wo ‑yö ‑kë ‑a 'gü do kö 'wo Sɔlö zë.
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 'Ö 'wo wo 'yan to böü‑ 'kplong 'dhi ‑nu 'ö mɛ ‑nu ‑wo ‑da ‑a 'ka plöö bhë ‑a ‑bha, lënng ‑nu, gbeng ‑nu 'plɛ 'ka kö ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊wa Sɔlö yö kö ‑yö bɔ ‑na ‑a 'ka, ‑waan 'kun ‑waan zë. 'Kɛɛ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo Sɔlö ‑zo ‑büö Zuifö ‑nu ‑bha 'slë 'wo‑ ‑kan ‑a ‑gɔ bhë ‑a 'ka.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, Sɔlö waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑da böü‑ 'kplong 'ö ꞊nië pö‑ ‑zü bhë ‑a tuö gbeng, 'wo Sɔlö ‑da ꞊kpasɛn 'gü, 'wo‑ ꞊yɔɔ ‑a ꞊zlöö ꞊zian' 'Ö Sɔlö ‑yö dho.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 ꞊Dhɛ Sɔlö ꞊ya ‑lo Zeluzalɛmë, ‑ya këdhɛ ‑mɛɛ kö 'yaan‑ 'dho Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'piö, 'kɛɛ 'suö ‑yö ‑kë Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an 'gü, bhii 'ö tɔɔ Sɔlö ‑bha ‑kë Yesu ‑bha ꞊guë' 'ka ‑sü bhë waa‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 'Ö Baanabasö ‑ya sü 'ö wo ‑nu 'wo dho Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'piö, 'yö ‑kɔ 'ö Sɔlö ‑yö kwa Dëmɛ yöë Damasö ‑kpinngga 'piö waa‑ ‑kɔ 'ö kwa Dëmɛ ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑a ‑dhë bhë 'ö Baanabasö ‑ya 'plɛ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë. 'Ö ko 'zü, ‑kɔ 'ö Sɔlö ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑a 'ka, ‑zo ‑gban ‑sü 'ka, Yesu 'tɔ 'ka Damasö ‑mɛ ‑nu ‑dhë bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ 'zü ‑an ‑dhë.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 'Yö sü ‑a yi 'ö 'dhö bhë ‑a ‑bha, Sɔlö ‑yö ‑kë ‑an 'piö zlöö ‑kplawo, 'wun 'saadhö 'plɛ 'gü ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka kwa Dëmɛ 'tɔ 'gü ‑zogbandhe 'ka Zeluzalɛmë plöö.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Waa‑ Zuifö ‑nu mɛ 'wo Glɛkö ‑wo ma, ‑wo zaɔdhe ‑kë wo 'ko 'ka 'siösiö, 'kɛɛ wo ‑zë ‑wo ‑kë ‑a 'piö kö 'wo‑ zë.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 ꞊Dhɛ 'ö‑ dhegluzë ‑nu ꞊waa‑ zë ‑wun ma, 'wo dho ‑a 'ka Sezale ‑pö 'gü 'wo‑ bɔ 'ö dho Taasö plöö.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 ꞊Zuöyagluu ‑yö ‑kë Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'wo Zude ‑dhɛ ‑nu, Galile ‑dhɛ ‑nu, Samali ‑dhɛ ‑nu 'gü ‑an ‑gɔ. ꞊Faan' ‑yö ‑kë ‑an ‑gɔ, 'wo wo ‑bha ‑tosiadhe ‑kë kwa Dëmɛ ꞊bhlë ‑ya ‑sü 'ka, kö ‑Zlan ‑bha mɛ ‑nu ‑wo kë ‑na ꞊va, 'ö dhoë 'dhiö, ‑Zuu 'slööslö ‑bha ‑nu ‑an ‑dhë ‑sü 'ka.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Piɛɛ ‑yö ‑kë ꞊nië'‑ ꞊dhia, 'sɛ bhë ‑a ‑dhɛ 'saadhö 'gü. Yi do 'ka ‑yö ‑dho Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo Lida plöö ‑an 'piö.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 'Ö gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Ene 'ö 'tinng ꞊yua' ‑ya ‑kë 'ö‑ ‑kwɛ ꞊ya kë 'slɛaga bhë 'ö‑ yö kö ‑yö ꞊waannu ‑sü 'ka ꞊gba ‑ta.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ene, Yesu Klito ꞊ya ü ‑dhɛ bo. ‑Bhö ꞊luu'‑, 'ü ü ‑bha ꞊gba 'dho 'kuë‑ dhö!»
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 'Ö mɛ ‑nu 'saadhö 'wo ‑kë Lida ‑pö waa‑ Salɔn ‑sɛ 'gü, 'wo‑ yö 'wo wo ꞊zuö' ꞊dhië kwa Dëmɛ 'piö 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑dhe do 'wo‑ ‑dhɛ Tabita 'ö Glɛkö ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑dhɛ wo ‑wo 'gü «Dɔɔkasö» ‑a ‑gɛn 'ö tɔɔ «‑zloo» ‑yö ‑kë Zope ‑pö 'gü. ‑Yö 'wun ‑së ‑kë mɛ ‑nu ‑dhë ꞊va, 'go mü ‑yö ‑nu 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 'Ö 'töng gia‑ bhë ‑a 'ka, 'ö dho ‑a 'ka sia‑ 'yua 'ka; 'ö ga.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë Zope, ‑wa ‑ma ꞊nɛ Piɛɛ ‑yö Lida ‑dhɛ 'ö Zope ‑dhɛ 'sɔɔ mü bhë ‑a 'gü, 'wo mɛ ꞊plɛ bɔ 'ma ‑naɔ ‑dɔ ‑an ‑gɔ ‑sü 'ka kö ‑wa pö Piɛɛ ‑dhë ꞊nɛɛ: «Yi ‑bhɛa ü ‑dhë, kö 'ü nu yi ‑gɔ plöö 'nö 'zodhö; kö ꞊kun 'ü ꞊glɔɔ 'ma!»
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Piɛɛ ‑yö ‑to mü 'yö ‑ziö ‑an 'piö 'wo dho. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo, 'wo dho ‑a 'ka 'kɔdhi 'ö dɔ 'kɔ ‑ta dhuö bhë ‑a 'gü. ꞊Gɛandhoo ‑nu ‑wo ꞊yɔɔn Piɛɛ ‑bha 'ö 'wo sɔ 'në ‑nu, sɔ ‑ta dhuö ‑sɔ ‑nu 'ö Dɔɔkasö ‑yö ‑an ‑wɔ 'ö ‑an nu ‑an ‑dhë kö ‑yö ꞊tun 'bhee‑ ꞊kun bhë ‑a ‑zɔn ‑a ‑dhë 'gbo bɔ ‑sü 'ka.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 'Yö Piɛɛ ‑yö mɛ 'plɛ ‑yö plaan. 'Ö ‑lo ö kpɔn 'gü, 'ö ꞊bhɛa ‑Zlan ‑dhë. 'Go mü 'ö ꞊dhië ꞊glöö ꞊kpëü 'piö ꞊zian' 'ö‑ pö: «Tabita, ‑bhö ꞊luu'‑!»
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 'Ö Piɛɛ ‑yö ö ‑kɔ ‑da ‑a 'gü 'ö‑ ꞊luu. 'Ö ꞊gɛandhoo ‑nu waa‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo to bhë, 'ö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë 'kɔ 'ö bhë ‑a 'gü, 'ö dhebɔ 'ö ga bhë 'ö‑ ‑zɔn ‑an ‑dhë kö ꞊yö 'bhee‑.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 'Wun 'ö bhë ‑wa ‑ma Zope ‑pö 'plɛ 'gü, 'ö mɛdhɛvadhɛ ‑wo kwa Dëmɛ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, Piɛɛ ‑yö ꞊glɔɔ Zope plöö, wü kwi ‑yuökëmɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.