Atos 9
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARA
1 'Töng 'ö bhë ‑a 'ka, Sɔlö ‑yö ‑kë 'suö ‑da ꞊dhia kwa Dëmɛ ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gü, ‑an zë ‑sü ‑wun 'ka ‑kplawo.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 'Ö dho slabhomɛ ꞊va 'piö, 'yö 'wo wo ‑kɔ pin ‑kë 'sëëdhɛ ‑nu ‑ta kö ‑ya ‑zɔn ꞊nɛ ‑an ‑zo 'kun ‑wun ‑mü kö 'yaan‑ dhoë Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑gɔmɛ ‑nu 'wo Damasö plöö ‑an ꞊dhia. ‑Yö ‑kë 'dhö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ya gɔɔn‑ ‑nu 'iin dhoo ‑nu ‑an yö kwa Dëmɛ ‑bha zian ‑ta kö 'yaan‑ ‑an 'kun 'yaan‑ nu ‑an 'ka Zeluzalɛmë.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 'Ö ‑da zian 'ö dho Damasö ‑a ‑ta. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yɔɔ' ‑na pödhɛ bhë ‑a 'sɔɔ, 'kan 'ö‑ wo ‑ta 'ö ‑dhɛpuudhɛ 'ö go dhang‑ 'gü ‑a 'bhü ꞊ya ꞊nië' ‑a ‑zü.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 'Ö go ö ‑bha ꞊soo ꞊taa 'ö ‑püö sia‑. 'Ö mɛ do ‑wo ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Sɔlö, Sɔlö, ‑më 'ö ‑kë 'ü n 'yënng bhɔ 'dhö e?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 'Ö Sɔlö ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'ö‑ pö: «Dö ‑mü ü 'ka ɛ, n Dëmɛ?»
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 «‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü 'dho pödhɛ 'ö ü 'dhiö bhë ‑a ‑bha! Pë 'ü dhoë‑ kë bhë, ‑dhɛ bhë ꞊nɛ 'wo ‑dho ‑a ꞊blɛɛ'‑ ü ‑dhë ‑a ‑bha.»
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Gɔɔn‑ ‑nu 'ö waa‑ Sɔlö ‑nu 'wo ‑kë 'dho ꞊dhia bhë, ‑an 'te ‑yö ꞊tun 'ö pë 'wo dho ‑a kë waa‑ dɔ, bhii ‑wo 'ö ‑kë we ꞊dhia bhë ‑wa ‑ma, 'kɛɛ waa mɛ gbɛ yö.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Sɔlö ‑yö ‑luu sia‑, 'yö ö 'yan ‑po; 'kɛɛ yaa ‑dhɛ yö. 'Wo ‑yaa ꞊kwɛɛ' ‑bha, 'ö 'wo dho ‑a 'ka Damasö plöö.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 ‑A 'yënng ‑yö ‑to trö ‑sü 'ka ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'piö. 'Töng 'dhö bhë ‑a 'ka, yaa pë gbɛ ‑bhö 'iin yaa 'yi mü.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 ‑Dhɛ 'ö Damasö bhë, Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö ‑yö ‑kë mü. 'Ö kwa Dëmɛ ‑yö 'wun ‑blɛɛ ‑a ‑dhë 'yanpiöpë 'gü, 'ö‑ pö: «Ananiasö!» 'Yö Ananiasö ‑ya pö: «Ma ꞊ga 'a ꞊nɛ, n Dëmɛ!»
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 'Ö kwa Dëmɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü 'dho ‑kpinngga 'ö 'wo‑ ‑dhɛ ‑kpinngga 'ö dɔ kpengdhö ‑a ‑ta, 'ü 'dho 'ü ‑da Zuda ‑gɔ kɔɔ, 'ü gɔɔn‑ 'ö go Taasö, 'wo‑ ‑dhɛ Sɔlö bhë 'ü‑ ꞊mɛɛ'‑! ‑Yö kɔɔ mü ꞊bhɛa' ‑sü 'gü.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 ꞊Ya 'yanpiöpë yö. ‑A ‑bha 'yanpiöpë bhë ‑a 'gü, ꞊ya gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö ‑a yö kö ꞊ya ‑da ‑a ‑gɔ kɔɔ; ꞊ya ö ‑kɔ kpa ‑a ‑ta, ‑yö kë 'dhö kö ‑yö ‑dhɛ yö 'zü ‑dëüwo.»
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 'Ö Ananiasö ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, mɛdhɛvadhɛ ꞊wa 'wun 'ö ‑gban gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a ‑bha ‑a ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë, 'ö 'wun yaa ꞊suu'‑ 'ö‑ ‑kë ü ‑bha mɛ ‑nu 'wo Zeluzalɛmë ‑an 'ka, ‑wa 'plɛ ‑blɛɛ n ‑dhë.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 ‑A ‑bha ‑nu zö ‑sü 'ka, slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ‑wo ‑wogbiindhɛ ‑nu ‑a ‑dhë kö ‑yaan mɛ ‑nu 'wo ꞊bhɛa ü 'tɔ 'ka ‑an 'kun ‑yaan ‑an ‑da ‑kanso 'gü.»
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 'Yö kwa Dëmɛ ‑ya ‑pö Ananiasö ‑dhë: «‑Bhö 'dho 'dhɛ! Bhii gɔɔn‑ bhë, 'ma‑ 'sü kö ‑yaan n ‑wun ꞊blɛɛ'‑, 'sɛgɔgümɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka waa‑ wo ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ waa‑ Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu ‑an ‑dhë.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Ma gia‑, 'yënngbhɔdhe ‑nu 'ö dho bɔ ‑an 'gü n 'tɔ ‑wun 'gü bhë, a ‑dho ‑an ‑wun ꞊blɛɛ' ‑a ‑dhë, 'ö ‑an dɔ.»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö 'ö Ananiasö ‑yö dho. 'Yö dho 'ö ‑lo 'kɔ bhë ‑a 'gü, 'yö ö ‑kɔ kpa Sɔlö ‑ta 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Sɔlö, n dheglu, kwa Dëmɛ Yesu 'ö ö ‑de ‑zɔn ü ‑dhë zian ‑gblooga 'ü nuë bhë ‑a ‑ta bhë, yö ꞊nɛ 'ö n bɔ ü 'piö kö 'üën‑ ‑dhɛ yö 'zü ‑dëüwo, 'go mü kö 'ü pa ‑Zuu 'slööslö 'ka.»
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 ‑Dhɛ do bhë ꞊nɛ 'wo to ‑a ‑bha, 'ö pë ‑nu 'ö 'wo ‑kë ꞊nɛ 'yuö‑ ꞊kia' ‑nu 'dhö 'ö 'wo go Sɔlö 'yënngdhö, 'wo ‑lo sia‑; 'ö ‑dhɛ yö 'zü 'ö 'wo‑ ‑bɔ yiö Yesu 'tɔ 'ka.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö 'ö pë ‑bhö, 'ö ꞊faan' sü 'zü ‑dëüwo.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Sɔlö ‑yö ‑to ‑dhɛ bhë ‑a 'gü, 'ö yö ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛ Yesu ‑yö ‑Zlan Gbö 'ka.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Mɛ ‑nu 'saadhö 'wo‑ ‑wo bhë 'wo‑ ma, 'tetundhe ‑yö ‑da ‑an 'gü, 'wo‑ pö: «Gɔɔn‑ ꞊nɛ yö kun 'ö ‑kë mɛ ‑nu 'wo Yesu 'piö ‑an zë ‑sü 'gü Zeluzalɛmë ꞊nɛ ꞊a? Yaa nu zö ‑yaan ‑an 'kun ‑yaan 'dho ‑an 'ka slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ꞊dhia ꞊a?»
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 'Kɛɛ Sɔlö ‑yö ‑Zlan ‑wo ‑blɛɛ ‑kplawo 'piigbeedhɛ 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑zɔn Zuifö ‑nu 'wo ‑kë Damasö ‑an ‑dhë ꞊nɛ Yesu ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'ka, 'ö pë 'wo dho ‑a kë waa‑ dɔ wo ‑de ‑gɔ.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi kpö 'bhle ꞊ya ziö, 'ö Zuifö ‑nu ‑wo dho wo 'ko ꞊bhaa, 'ö ‑an ‑wo ‑yö ‑kë ‑a 'gü do kö 'wo Sɔlö zë.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 'Ö 'wo wo 'yan to böü‑ 'kplong 'dhi ‑nu 'ö mɛ ‑nu ‑wo ‑da ‑a 'ka plöö bhë ‑a ‑bha, lënng ‑nu, gbeng ‑nu 'plɛ 'ka kö ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊wa Sɔlö yö kö ‑yö bɔ ‑na ‑a 'ka, ‑waan 'kun ‑waan zë. 'Kɛɛ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo Sɔlö ‑zo ‑büö Zuifö ‑nu ‑bha 'slë 'wo‑ ‑kan ‑a ‑gɔ bhë ‑a 'ka.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, Sɔlö waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑da böü‑ 'kplong 'ö ꞊nië pö‑ ‑zü bhë ‑a tuö gbeng, 'wo Sɔlö ‑da ꞊kpasɛn 'gü, 'wo‑ ꞊yɔɔ ‑a ꞊zlöö ꞊zian' 'Ö Sɔlö ‑yö dho.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 ꞊Dhɛ Sɔlö ꞊ya ‑lo Zeluzalɛmë, ‑ya këdhɛ ‑mɛɛ kö 'yaan‑ 'dho Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'piö, 'kɛɛ 'suö ‑yö ‑kë Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an 'gü, bhii 'ö tɔɔ Sɔlö ‑bha ‑kë Yesu ‑bha ꞊guë' 'ka ‑sü bhë waa‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 'Ö Baanabasö ‑ya sü 'ö wo ‑nu 'wo dho Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'piö, 'yö ‑kɔ 'ö Sɔlö ‑yö kwa Dëmɛ yöë Damasö ‑kpinngga 'piö waa‑ ‑kɔ 'ö kwa Dëmɛ ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑a ‑dhë bhë 'ö Baanabasö ‑ya 'plɛ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë. 'Ö ko 'zü, ‑kɔ 'ö Sɔlö ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑a 'ka, ‑zo ‑gban ‑sü 'ka, Yesu 'tɔ 'ka Damasö ‑mɛ ‑nu ‑dhë bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ 'zü ‑an ‑dhë.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 'Yö sü ‑a yi 'ö 'dhö bhë ‑a ‑bha, Sɔlö ‑yö ‑kë ‑an 'piö zlöö ‑kplawo, 'wun 'saadhö 'plɛ 'gü ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka kwa Dëmɛ 'tɔ 'gü ‑zogbandhe 'ka Zeluzalɛmë plöö.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Waa‑ Zuifö ‑nu mɛ 'wo Glɛkö ‑wo ma, ‑wo zaɔdhe ‑kë wo 'ko 'ka 'siösiö, 'kɛɛ wo ‑zë ‑wo ‑kë ‑a 'piö kö 'wo‑ zë.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 ꞊Dhɛ 'ö‑ dhegluzë ‑nu ꞊waa‑ zë ‑wun ma, 'wo dho ‑a 'ka Sezale ‑pö 'gü 'wo‑ bɔ 'ö dho Taasö plöö.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 ꞊Zuöyagluu ‑yö ‑kë Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'wo Zude ‑dhɛ ‑nu, Galile ‑dhɛ ‑nu, Samali ‑dhɛ ‑nu 'gü ‑an ‑gɔ. ꞊Faan' ‑yö ‑kë ‑an ‑gɔ, 'wo wo ‑bha ‑tosiadhe ‑kë kwa Dëmɛ ꞊bhlë ‑ya ‑sü 'ka, kö ‑Zlan ‑bha mɛ ‑nu ‑wo kë ‑na ꞊va, 'ö dhoë 'dhiö, ‑Zuu 'slööslö ‑bha ‑nu ‑an ‑dhë ‑sü 'ka.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Piɛɛ ‑yö ‑kë ꞊nië'‑ ꞊dhia, 'sɛ bhë ‑a ‑dhɛ 'saadhö 'gü. Yi do 'ka ‑yö ‑dho Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo Lida plöö ‑an 'piö.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 'Ö gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Ene 'ö 'tinng ꞊yua' ‑ya ‑kë 'ö‑ ‑kwɛ ꞊ya kë 'slɛaga bhë 'ö‑ yö kö ‑yö ꞊waannu ‑sü 'ka ꞊gba ‑ta.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ene, Yesu Klito ꞊ya ü ‑dhɛ bo. ‑Bhö ꞊luu'‑, 'ü ü ‑bha ꞊gba 'dho 'kuë‑ dhö!»
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 'Ö mɛ ‑nu 'saadhö 'wo ‑kë Lida ‑pö waa‑ Salɔn ‑sɛ 'gü, 'wo‑ yö 'wo wo ꞊zuö' ꞊dhië kwa Dëmɛ 'piö 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑dhe do 'wo‑ ‑dhɛ Tabita 'ö Glɛkö ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑dhɛ wo ‑wo 'gü «Dɔɔkasö» ‑a ‑gɛn 'ö tɔɔ «‑zloo» ‑yö ‑kë Zope ‑pö 'gü. ‑Yö 'wun ‑së ‑kë mɛ ‑nu ‑dhë ꞊va, 'go mü ‑yö ‑nu 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 'Ö 'töng gia‑ bhë ‑a 'ka, 'ö dho ‑a 'ka sia‑ 'yua 'ka; 'ö ga.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë Zope, ‑wa ‑ma ꞊nɛ Piɛɛ ‑yö Lida ‑dhɛ 'ö Zope ‑dhɛ 'sɔɔ mü bhë ‑a 'gü, 'wo mɛ ꞊plɛ bɔ 'ma ‑naɔ ‑dɔ ‑an ‑gɔ ‑sü 'ka kö ‑wa pö Piɛɛ ‑dhë ꞊nɛɛ: «Yi ‑bhɛa ü ‑dhë, kö 'ü nu yi ‑gɔ plöö 'nö 'zodhö; kö ꞊kun 'ü ꞊glɔɔ 'ma!»
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Piɛɛ ‑yö ‑to mü 'yö ‑ziö ‑an 'piö 'wo dho. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo, 'wo dho ‑a 'ka 'kɔdhi 'ö dɔ 'kɔ ‑ta dhuö bhë ‑a 'gü. ꞊Gɛandhoo ‑nu ‑wo ꞊yɔɔn Piɛɛ ‑bha 'ö 'wo sɔ 'në ‑nu, sɔ ‑ta dhuö ‑sɔ ‑nu 'ö Dɔɔkasö ‑yö ‑an ‑wɔ 'ö ‑an nu ‑an ‑dhë kö ‑yö ꞊tun 'bhee‑ ꞊kun bhë ‑a ‑zɔn ‑a ‑dhë 'gbo bɔ ‑sü 'ka.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 'Yö Piɛɛ ‑yö mɛ 'plɛ ‑yö plaan. 'Ö ‑lo ö kpɔn 'gü, 'ö ꞊bhɛa ‑Zlan ‑dhë. 'Go mü 'ö ꞊dhië ꞊glöö ꞊kpëü 'piö ꞊zian' 'ö‑ pö: «Tabita, ‑bhö ꞊luu'‑!»
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 'Ö Piɛɛ ‑yö ö ‑kɔ ‑da ‑a 'gü 'ö‑ ꞊luu. 'Ö ꞊gɛandhoo ‑nu waa‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo to bhë, 'ö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë 'kɔ 'ö bhë ‑a 'gü, 'ö dhebɔ 'ö ga bhë 'ö‑ ‑zɔn ‑an ‑dhë kö ꞊yö 'bhee‑.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 'Wun 'ö bhë ‑wa ‑ma Zope ‑pö 'plɛ 'gü, 'ö mɛdhɛvadhɛ ‑wo kwa Dëmɛ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, Piɛɛ ‑yö ꞊glɔɔ Zope plöö, wü kwi ‑yuökëmɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.