Atos 9
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ACF
1 'Töng 'ö bhë ‑a 'ka, Sɔlö ‑yö ‑kë 'suö ‑da ꞊dhia kwa Dëmɛ ‑bha ꞊guë' ‑nu 'gü, ‑an zë ‑sü ‑wun 'ka ‑kplawo.
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 'Ö dho slabhomɛ ꞊va 'piö, 'yö 'wo wo ‑kɔ pin ‑kë 'sëëdhɛ ‑nu ‑ta kö ‑ya ‑zɔn ꞊nɛ ‑an ‑zo 'kun ‑wun ‑mü kö 'yaan‑ dhoë Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑gɔmɛ ‑nu 'wo Damasö plöö ‑an ꞊dhia. ‑Yö ‑kë 'dhö ꞊ya kë ꞊nɛ 'ya gɔɔn‑ ‑nu 'iin dhoo ‑nu ‑an yö kwa Dëmɛ ‑bha zian ‑ta kö 'yaan‑ ‑an 'kun 'yaan‑ nu ‑an 'ka Zeluzalɛmë.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 'Ö ‑da zian 'ö dho Damasö ‑a ‑ta. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yɔɔ' ‑na pödhɛ bhë ‑a 'sɔɔ, 'kan 'ö‑ wo ‑ta 'ö ‑dhɛpuudhɛ 'ö go dhang‑ 'gü ‑a 'bhü ꞊ya ꞊nië' ‑a ‑zü.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 'Ö go ö ‑bha ꞊soo ꞊taa 'ö ‑püö sia‑. 'Ö mɛ do ‑wo ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Sɔlö, Sɔlö, ‑më 'ö ‑kë 'ü n 'yënng bhɔ 'dhö e?»
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 'Ö Sɔlö ‑ya ꞊dhɛɛ' kpɔ, 'ö‑ pö: «Dö ‑mü ü 'ka ɛ, n Dëmɛ?»
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 «‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü 'dho pödhɛ 'ö ü 'dhiö bhë ‑a ‑bha! Pë 'ü dhoë‑ kë bhë, ‑dhɛ bhë ꞊nɛ 'wo ‑dho ‑a ꞊blɛɛ'‑ ü ‑dhë ‑a ‑bha.»
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Gɔɔn‑ ‑nu 'ö waa‑ Sɔlö ‑nu 'wo ‑kë 'dho ꞊dhia bhë, ‑an 'te ‑yö ꞊tun 'ö pë 'wo dho ‑a kë waa‑ dɔ, bhii ‑wo 'ö ‑kë we ꞊dhia bhë ‑wa ‑ma, 'kɛɛ waa mɛ gbɛ yö.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sɔlö ‑yö ‑luu sia‑, 'yö ö 'yan ‑po; 'kɛɛ yaa ‑dhɛ yö. 'Wo ‑yaa ꞊kwɛɛ' ‑bha, 'ö 'wo dho ‑a 'ka Damasö plöö.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 ‑A 'yënng ‑yö ‑to trö ‑sü 'ka ‑dhɛkpaɔyi ‑yaaga 'piö. 'Töng 'dhö bhë ‑a 'ka, yaa pë gbɛ ‑bhö 'iin yaa 'yi mü.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 ‑Dhɛ 'ö Damasö bhë, Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö ‑yö ‑kë mü. 'Ö kwa Dëmɛ ‑yö 'wun ‑blɛɛ ‑a ‑dhë 'yanpiöpë 'gü, 'ö‑ pö: «Ananiasö!» 'Yö Ananiasö ‑ya pö: «Ma ꞊ga 'a ꞊nɛ, n Dëmɛ!»
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 'Ö kwa Dëmɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö ꞊luu'‑ 'ü 'dho ‑kpinngga 'ö 'wo‑ ‑dhɛ ‑kpinngga 'ö dɔ kpengdhö ‑a ‑ta, 'ü 'dho 'ü ‑da Zuda ‑gɔ kɔɔ, 'ü gɔɔn‑ 'ö go Taasö, 'wo‑ ‑dhɛ Sɔlö bhë 'ü‑ ꞊mɛɛ'‑! ‑Yö kɔɔ mü ꞊bhɛa' ‑sü 'gü.
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 ꞊Ya 'yanpiöpë yö. ‑A ‑bha 'yanpiöpë bhë ‑a 'gü, ꞊ya gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö ‑a yö kö ꞊ya ‑da ‑a ‑gɔ kɔɔ; ꞊ya ö ‑kɔ kpa ‑a ‑ta, ‑yö kë 'dhö kö ‑yö ‑dhɛ yö 'zü ‑dëüwo.»
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 'Ö Ananiasö ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, mɛdhɛvadhɛ ꞊wa 'wun 'ö ‑gban gɔɔn‑ 'ö bhë ‑a ‑bha ‑a ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë, 'ö 'wun yaa ꞊suu'‑ 'ö‑ ‑kë ü ‑bha mɛ ‑nu 'wo Zeluzalɛmë ‑an 'ka, ‑wa 'plɛ ‑blɛɛ n ‑dhë.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 ‑A ‑bha ‑nu zö ‑sü 'ka, slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ‑wo ‑wogbiindhɛ ‑nu ‑a ‑dhë kö ‑yaan mɛ ‑nu 'wo ꞊bhɛa ü 'tɔ 'ka ‑an 'kun ‑yaan ‑an ‑da ‑kanso 'gü.»
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 'Yö kwa Dëmɛ ‑ya ‑pö Ananiasö ‑dhë: «‑Bhö 'dho 'dhɛ! Bhii gɔɔn‑ bhë, 'ma‑ 'sü kö ‑yaan n ‑wun ꞊blɛɛ'‑, 'sɛgɔgümɛ ‑nu 'ö 'waa Zuifö 'ka waa‑ wo ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ waa‑ Izlaɛlö ‑sɛgümɛ ‑nu ‑an ‑dhë.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ma gia‑, 'yënngbhɔdhe ‑nu 'ö dho bɔ ‑an 'gü n 'tɔ ‑wun 'gü bhë, a ‑dho ‑an ‑wun ꞊blɛɛ' ‑a ‑dhë, 'ö ‑an dɔ.»
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö 'ö Ananiasö ‑yö dho. 'Yö dho 'ö ‑lo 'kɔ bhë ‑a 'gü, 'yö ö ‑kɔ kpa Sɔlö ‑ta 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Sɔlö, n dheglu, kwa Dëmɛ Yesu 'ö ö ‑de ‑zɔn ü ‑dhë zian ‑gblooga 'ü nuë bhë ‑a ‑ta bhë, yö ꞊nɛ 'ö n bɔ ü 'piö kö 'üën‑ ‑dhɛ yö 'zü ‑dëüwo, 'go mü kö 'ü pa ‑Zuu 'slööslö 'ka.»
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 ‑Dhɛ do bhë ꞊nɛ 'wo to ‑a ‑bha, 'ö pë ‑nu 'ö 'wo ‑kë ꞊nɛ 'yuö‑ ꞊kia' ‑nu 'dhö 'ö 'wo go Sɔlö 'yënngdhö, 'wo ‑lo sia‑; 'ö ‑dhɛ yö 'zü 'ö 'wo‑ ‑bɔ yiö Yesu 'tɔ 'ka.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö 'ö pë ‑bhö, 'ö ꞊faan' sü 'zü ‑dëüwo.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Sɔlö ‑yö ‑to ‑dhɛ bhë ‑a 'gü, 'ö yö ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑sü 'gü Zuifö ‑nu ‑bha ‑bhɔkuëkɔ ‑nu 'gü, ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛ Yesu ‑yö ‑Zlan Gbö 'ka.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Mɛ ‑nu 'saadhö 'wo‑ ‑wo bhë 'wo‑ ma, 'tetundhe ‑yö ‑da ‑an 'gü, 'wo‑ pö: «Gɔɔn‑ ꞊nɛ yö kun 'ö ‑kë mɛ ‑nu 'wo Yesu 'piö ‑an zë ‑sü 'gü Zeluzalɛmë ꞊nɛ ꞊a? Yaa nu zö ‑yaan ‑an 'kun ‑yaan 'dho ‑an 'ka slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu ꞊dhia ꞊a?»
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 'Kɛɛ Sɔlö ‑yö ‑Zlan ‑wo ‑blɛɛ ‑kplawo 'piigbeedhɛ 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑zɔn Zuifö ‑nu 'wo ‑kë Damasö ‑an ‑dhë ꞊nɛ Yesu ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑Yamɛ 'ka, 'ö pë 'wo dho ‑a kë waa‑ dɔ wo ‑de ‑gɔ.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi kpö 'bhle ꞊ya ziö, 'ö Zuifö ‑nu ‑wo dho wo 'ko ꞊bhaa, 'ö ‑an ‑wo ‑yö ‑kë ‑a 'gü do kö 'wo Sɔlö zë.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 'Ö 'wo wo 'yan to böü‑ 'kplong 'dhi ‑nu 'ö mɛ ‑nu ‑wo ‑da ‑a 'ka plöö bhë ‑a ‑bha, lënng ‑nu, gbeng ‑nu 'plɛ 'ka kö ꞊ya kë ꞊nɛ ꞊wa Sɔlö yö kö ‑yö bɔ ‑na ‑a 'ka, ‑waan 'kun ‑waan zë. 'Kɛɛ mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo Sɔlö ‑zo ‑büö Zuifö ‑nu ‑bha 'slë 'wo‑ ‑kan ‑a ‑gɔ bhë ‑a 'ka.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, Sɔlö waa‑ ö ‑bha ꞊guë' ‑nu ‑wo ‑da böü‑ 'kplong 'ö ꞊nië pö‑ ‑zü bhë ‑a tuö gbeng, 'wo Sɔlö ‑da ꞊kpasɛn 'gü, 'wo‑ ꞊yɔɔ ‑a ꞊zlöö ꞊zian' 'Ö Sɔlö ‑yö dho.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 ꞊Dhɛ Sɔlö ꞊ya ‑lo Zeluzalɛmë, ‑ya këdhɛ ‑mɛɛ kö 'yaan‑ 'dho Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'piö, 'kɛɛ 'suö ‑yö ‑kë Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an 'gü, bhii 'ö tɔɔ Sɔlö ‑bha ‑kë Yesu ‑bha ꞊guë' 'ka ‑sü bhë waa‑ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 'Ö Baanabasö ‑ya sü 'ö wo ‑nu 'wo dho Yesu ‑bha bɔmɛ ‑nu 'piö, 'yö ‑kɔ 'ö Sɔlö ‑yö kwa Dëmɛ yöë Damasö ‑kpinngga 'piö waa‑ ‑kɔ 'ö kwa Dëmɛ ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑a 'ka ‑a ‑dhë bhë 'ö Baanabasö ‑ya 'plɛ ꞊blɛɛ ‑an ‑dhë. 'Ö ko 'zü, ‑kɔ 'ö Sɔlö ‑yö 'wun ꞊blɛɛ ‑a 'ka, ‑zo ‑gban ‑sü 'ka, Yesu 'tɔ 'ka Damasö ‑mɛ ‑nu ‑dhë bhë 'ö‑ ꞊blɛɛ 'zü ‑an ‑dhë.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 'Yö sü ‑a yi 'ö 'dhö bhë ‑a ‑bha, Sɔlö ‑yö ‑kë ‑an 'piö zlöö ‑kplawo, 'wun 'saadhö 'plɛ 'gü ‑Zlan ‑wo ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka kwa Dëmɛ 'tɔ 'gü ‑zogbandhe 'ka Zeluzalɛmë plöö.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Waa‑ Zuifö ‑nu mɛ 'wo Glɛkö ‑wo ma, ‑wo zaɔdhe ‑kë wo 'ko 'ka 'siösiö, 'kɛɛ wo ‑zë ‑wo ‑kë ‑a 'piö kö 'wo‑ zë.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 ꞊Dhɛ 'ö‑ dhegluzë ‑nu ꞊waa‑ zë ‑wun ma, 'wo dho ‑a 'ka Sezale ‑pö 'gü 'wo‑ bɔ 'ö dho Taasö plöö.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 ꞊Zuöyagluu ‑yö ‑kë Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu ‑dho 'kuë‑ ‑sü 'wo Zude ‑dhɛ ‑nu, Galile ‑dhɛ ‑nu, Samali ‑dhɛ ‑nu 'gü ‑an ‑gɔ. ꞊Faan' ‑yö ‑kë ‑an ‑gɔ, 'wo wo ‑bha ‑tosiadhe ‑kë kwa Dëmɛ ꞊bhlë ‑ya ‑sü 'ka, kö ‑Zlan ‑bha mɛ ‑nu ‑wo kë ‑na ꞊va, 'ö dhoë 'dhiö, ‑Zuu 'slööslö ‑bha ‑nu ‑an ‑dhë ‑sü 'ka.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Piɛɛ ‑yö ‑kë ꞊nië'‑ ꞊dhia, 'sɛ bhë ‑a ‑dhɛ 'saadhö 'gü. Yi do 'ka ‑yö ‑dho Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo Lida plöö ‑an 'piö.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 'Ö gɔɔn‑ do 'wo‑ ‑dhɛ Ene 'ö 'tinng ꞊yua' ‑ya ‑kë 'ö‑ ‑kwɛ ꞊ya kë 'slɛaga bhë 'ö‑ yö kö ‑yö ꞊waannu ‑sü 'ka ꞊gba ‑ta.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 'Ö Piɛɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: «Ene, Yesu Klito ꞊ya ü ‑dhɛ bo. ‑Bhö ꞊luu'‑, 'ü ü ‑bha ꞊gba 'dho 'kuë‑ dhö!»
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 'Ö mɛ ‑nu 'saadhö 'wo ‑kë Lida ‑pö waa‑ Salɔn ‑sɛ 'gü, 'wo‑ yö 'wo wo ꞊zuö' ꞊dhië kwa Dëmɛ 'piö 'wo Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑dhe do 'wo‑ ‑dhɛ Tabita 'ö Glɛkö ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑dhɛ wo ‑wo 'gü «Dɔɔkasö» ‑a ‑gɛn 'ö tɔɔ «‑zloo» ‑yö ‑kë Zope ‑pö 'gü. ‑Yö 'wun ‑së ‑kë mɛ ‑nu ‑dhë ꞊va, 'go mü ‑yö ‑nu 'fɛɛmɛ ‑nu ‑dhë.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 'Ö 'töng gia‑ bhë ‑a 'ka, 'ö dho ‑a 'ka sia‑ 'yua 'ka; 'ö ga.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo ‑kë Zope, ‑wa ‑ma ꞊nɛ Piɛɛ ‑yö Lida ‑dhɛ 'ö Zope ‑dhɛ 'sɔɔ mü bhë ‑a 'gü, 'wo mɛ ꞊plɛ bɔ 'ma ‑naɔ ‑dɔ ‑an ‑gɔ ‑sü 'ka kö ‑wa pö Piɛɛ ‑dhë ꞊nɛɛ: «Yi ‑bhɛa ü ‑dhë, kö 'ü nu yi ‑gɔ plöö 'nö 'zodhö; kö ꞊kun 'ü ꞊glɔɔ 'ma!»
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Piɛɛ ‑yö ‑to mü 'yö ‑ziö ‑an 'piö 'wo dho. ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo, 'wo dho ‑a 'ka 'kɔdhi 'ö dɔ 'kɔ ‑ta dhuö bhë ‑a 'gü. ꞊Gɛandhoo ‑nu ‑wo ꞊yɔɔn Piɛɛ ‑bha 'ö 'wo sɔ 'në ‑nu, sɔ ‑ta dhuö ‑sɔ ‑nu 'ö Dɔɔkasö ‑yö ‑an ‑wɔ 'ö ‑an nu ‑an ‑dhë kö ‑yö ꞊tun 'bhee‑ ꞊kun bhë ‑a ‑zɔn ‑a ‑dhë 'gbo bɔ ‑sü 'ka.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 'Yö Piɛɛ ‑yö mɛ 'plɛ ‑yö plaan. 'Ö ‑lo ö kpɔn 'gü, 'ö ꞊bhɛa ‑Zlan ‑dhë. 'Go mü 'ö ꞊dhië ꞊glöö ꞊kpëü 'piö ꞊zian' 'ö‑ pö: «Tabita, ‑bhö ꞊luu'‑!»
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 'Ö Piɛɛ ‑yö ö ‑kɔ ‑da ‑a 'gü 'ö‑ ꞊luu. 'Ö ꞊gɛandhoo ‑nu waa‑ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑ ‑mɛ ‑nu 'wo to bhë, 'ö ‑an ꞊dhɔɔ ‑kë 'kɔ 'ö bhë ‑a 'gü, 'ö dhebɔ 'ö ga bhë 'ö‑ ‑zɔn ‑an ‑dhë kö ꞊yö 'bhee‑.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 'Wun 'ö bhë ‑wa ‑ma Zope ‑pö 'plɛ 'gü, 'ö mɛdhɛvadhɛ ‑wo kwa Dëmɛ Yesu ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö, Piɛɛ ‑yö ꞊glɔɔ Zope plöö, wü kwi ‑yuökëmɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Simɔ bhë ‑a ‑gɔ kɔɔ.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.