Atos 7
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs VC
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö slabhomɛ ꞊va ‑yö Etiɛnë ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «'Wun ‑nu 'wo‑ pö ü‑ ‑blɛɛ bhë, ü‑ ‑blɛɛ 'dhö gia‑ 'ka a?»
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 'Ö Etiɛnë ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «N dë ‑nu, n dhegluzë ‑nu, ‑ka ka 'to 'to! ‑Zlan 'tɔbhɔsüzë ‑yö ö ‑de ‑zɔn kwa 'bhɛma Ablaamö ‑dhë kö ‑yö ꞊tun Mezopotami ‑sɛ 'gü kö ‑yaan ꞊tun 'dho ‑na ‑ya ꞊dhia pödhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Kalan bhë ‑a ‑bha.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 'Ö ‑Zlan ‑ya ‑pö Ablaamö ‑dhë: Bhi 'dhö, ü bha 'kɔɔmɛ ‑nu 'dhö, ‑ka 'go kaa‑ 'kɔɔmɛ ‑nu waa‑ kaa‑ 'sɛgümɛ ‑nu ‑an 'piö, 'ka 'dho 'sɛ 'a 'dhoë‑ ‑a ‑zɔn ka ‑dhë bhë ‑a 'gü!
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Ablaamö ‑yö ‑go Kalidee ‑sɛ 'gü, 'ö dho 'ö ‑ya Kalan. ‑Dhɛ 'ö bhë 'ö Ablaamö dë ‑yö ga ‑a ‑bha. 'Ö ‑Zlan ‑yö Ablaamö bɔ 'sɛ 'ö 'ka‑ 'gü zlöö ꞊nɛ ‑a 'gü.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 ‑Zlan yaa ‑dhɛ gbɛ nu ‑a ‑dhë mü. ‑Dhɛ pë 'tee gia‑ 'ö dho kë ꞊nɛ kwa ‑gɛn pin 'dhö yaa‑ do nu ‑a ‑dhë kö ‑yaan kë ‑a ‑de ‑bha 'ka. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑yö pë 'tɔ ‑go ‑a ‑dhë ꞊woë' ꞊nɛ ‑yö ‑dho 'sɛgɔ bhë ‑a nu ‑a ‑dhë, 'ö‑ nu ‑a ꞊suu'‑ ‑ta 'në ‑nu ‑dhë 'pö. 'Kɛɛ kö ‑a 'töng 'dhö bhë ‑a 'ka kö 'në gbɛ yaa kë Ablaamö ‑gɔ ꞊kun.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 ‑Wo 'ö ‑Zlan ‑ya ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë yö ꞊ga 'ö ꞊nɛ: Ü ꞊suu'‑ ‑ta 'gü ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑dho ‑tosiadhe kë ‑nia ‑dhɛ 'gü 'sɛ gbɛ ‑ta. ‑Wo ‑dho kë ꞊nua 'ka mü; 'ö mɛ ‑nu ‑wo ‑an 'klo bhɔ ‑kwɛ ꞊këng' ‑yiisië 'piö.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 'Kɛɛ a ‑dho 'klobhɔdhe ‑da 'sɛgümɛ ‑nu 'wo 'dhoë‑ ‑an kë wo ‑bha ꞊nua 'ka bhë ‑an ‑ta. ꞊Ya kë 'dhö, ‑wo ‑dho go 'sɛ 'wo ‑kë ‑a 'gü bhë ꞊nua 'ka bhë ‑a ‑bha kö ‑waan nu zö n gba ꞊dhia. »
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 'Ö Etiɛnë ‑yö dho 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka 'dhiö 'ö‑ pö: «꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, ‑Zlan ‑yö ‑dhikuëdhe ‑kun Ablaamö 'ka, 'ö‑ ꞊dua' ‑yö ‑kë 'bɔn zë ‑sü 'ka. 'Ö Ablaamö ‑yö ö gbö Izaakö kpɔ, 'ö‑ zë 'bɔng kö ‑ya bhɔ ‑a ‑dhɛkpaɔyi ꞊ya kë 'slɛaga. ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'pö, 'ö Izaakö ‑yö Zakɔbö zaa 'bɔng, 'ö Zakɔbö ‑de 'pö 'ö ö ‑bha 'në ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo ‑kë kwa 'bhɛma ‑wun 'gbeezë 'ka 'ö ‑an zaa 'bɔng.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 'Yö kwa 'bhɛma ‑nu ‑wo ꞊druɛi ‑kë wo dheglu Zozɛfu ‑bha, 'wo‑ 'dhɔɔ dɔ kö ‑yaan kë ꞊nua 'ka Ezitö ‑sɛ 'gü. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑yö ‑kë ‑a 'piö,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 'ö‑ bho ‑a ‑bha ꞊sëëbhodhe 'plɛ 'gü, 'ö 'kpaakpadhɛ nu ‑a ‑dhë 'ö 'sla kpɔ ‑a ‑ta Falaɔn 'ö Ezitö ‑mɛ ‑nu ‑bha ‑gludë 'ka bhë ‑a 'dhiö. 'Ö Falaɔn ‑yö Zozɛfu ‑ya Ezitö ‑sɛ waa‑ ‑a ‑bha ꞊bhɔɔpë 'plɛ ꞊kɔɔnmɛ 'ka.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 'Ö din ‑yö ‑da Ezitö ‑sɛ waa‑ Kana ‑sɛ ‑an 'gü. 'Ö ꞊sëëbhodhe ‑yö ‑kë ꞊gbaɔnsü, 'ö pë kwa 'bhɛma ‑nu 'wo dho ‑a yö ‑waan ‑bhö yaa kë ‑dhö.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 ꞊Dhɛ 'ö Zakɔbö ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ 'blee‑ 'wo‑ ꞊bluu'‑ kë ‑na bhë ‑yö ꞊tun Ezitö ‑sɛ 'gü, 'ö ö bha 'në ‑nu 'wo kwa 'bhɛma ‑nu 'ka bhë ‑an bɔ 'ma kö ‑waan 'blee‑ 'dhɔ.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 ‑A kë ‑peedë ‑naa 'wo dhoë zlöö bhë 'ö Zozɛfu ‑yö ö ‑de ‑zɔn ö dhegluzë ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhë, 'ö Falaɔn ‑yö Zozɛfu ‑bha 'kɔɔmɛ ‑nu dɔ 'sabla.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö 'ö Zozɛfu ‑yö ‑naɔ dɔ ö dhegluzë ‑nu 'wo bhë ‑an ‑gɔ kö ‑waan dɔ wo dë Zakɔbö ‑gɔ kö ‑an dë waa‑ ö bha 'kɔɔmɛ ‑nu 'ö ‑an ‑dho 'kuë‑ ‑sü ‑yö ‑kë mɛ ‑lü 'gɔɔ‑ 'slaplɛ ö ga 'sɔɔdhu 'ka bhë kö ‑waan nu.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 ꞊Dhɛ 'ö ‑naɔ bhë ꞊waa‑ dɔ wo dë ‑gɔ, 'ö ‑an dë Zakɔbö waa‑ ö bha 'kɔɔmɛ ‑nu 'wo dho Ezitö ‑sɛ 'gü. 'Ö Zakɔbö ‑nu 'wo bhë 'wo to 'sɛ bhë ‑a 'gü 'ö yöë ‑an ‑bha ga ‑yi ‑bha.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 ꞊Dhɛ 'ö Zakɔbö ‑nu ꞊wa ga 'wo dho ‑an ꞊glöö 'ka Ablaamö ‑bha mɛ ‑bin ‑dhɛ 'ö‑ dhɔ Emɔɔ ‑bha 'në ‑nu ‑gɔ, Sikɛmë ‑pö 'gü bhë ‑a ‑bha. ‑Dhɛ do bhë 'wo kwa 'bhɛma ‑nu ‑bin ‑a ‑bha 'pö.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 ꞊Dhɛ pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go Ablaamö ‑dhë, 'ö‑ yi 'dhö 'to ‑na 'tee kö ‑yaan kë, kö kwa 'bhɛma ‑nu ‑wo ꞊bhɛɛ ‑na. 'Yö 'wo ‑kë ꞊plëëzë Ezitö ‑sɛ 'gü.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, ‑gludë gbɛ 'ö yaa Zozɛfu dɔ ꞊nɛ Falaɔn 'dhö bhë 'ö yö Falaɔn pin ꞊taa Ezitö ‑sɛ ꞊kɔɔn ‑sü 'ka.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 'Ö ‑gludë mɛ bhë 'yö kwa 'bhɛma ‑nu ‑püö 'ö ‑an 'klo bhɔ, 'ö ‑an 'gbeedhɛ bho kö ‑waan wo ‑bha 'në 'puu ‑nu ‑lo blöö, ‑wo wo ꞊kwaa'‑ ‑an ‑zü ‑wo ga.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 'Töng gia‑ bhë ‑a 'ka 'ö Moizö ‑yö bhɔa. ‑Yö ‑kë 'në 'puu ‑së ꞊duö 'ö‑ ‑wun 'yi ‑yö ‑kan ‑Zlan ‑dhë ‑a 'ka. 'Ö‑ 'kpɔmɛ ‑nu ‑wa to kɔɔ 'su ‑yaaga 'piö 'wo wo ‑zo ‑kë ‑a 'piö ‑bin ‑blü kö ꞊kun Falaɔn dho ‑a ꞊tɛi' dɔ.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 ꞊Dhɛ 'ö‑ 'kpɔmɛ ‑nu ꞊wa 'në bhë ꞊waa‑ dɔ blöö, ꞊wa wo ꞊kwaa'‑ ‑a ‑wun ‑zü, 'ö Falaɔn 'dhu ‑yö ‑kpën ‑a ‑bha 'ö‑ sü 'ö dhoë 'ö‑ ‑kë ö ‑bha 'në 'ka, 'ö ö ‑zo ‑kë ‑a 'piö.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo Moizö ꞊daan Ezitö ‑mɛ ‑nu ‑bha 'wunbhokoudɔdhe 'saadhö 'plɛ 'ka, 'ö‑ 'pii ‑yö ‑kë 'gbee‑ ö 'dhi ‑wo waa‑ ö këpë ‑nu 'gü.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 ꞊Dhɛ 'ö Moizö ‑kwɛ ꞊ya kë 'gɔɔ‑ ‑yiisië, 'ö‑ ꞊zuö' ‑yö ꞊luu kö ‑yaan 'dho ö dhegluzë ‑nu 'ö 'wo Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu 'ka bhë ‑an 'piö kö ‑an ‑kë ‑a 'gü ‑kɔ ‑nu 'wo bhë ‑yaan dɔ.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 ꞊Dhɛ 'ö dho, kö Ezitö mi do ‑yö mɛ ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ do 'klo bhɔ ‑na 'kpaan; 'yö dho mɛ 'wo‑ 'klo bhɔ ‑na bhë ‑a ‑dhë, ‑a ‑zo bho ‑sü 'ka 'yö Ezitö mi bhë 'yö‑ zë.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 ‑Yö ‑kë ‑a ‑zo 'piö ‑bezë ꞊nɛ ö dheglu ‑nu 'wo Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu 'ka bhë ‑wo ‑dho ‑a ‑gɛn dɔ ꞊nɛ, ‑Zlan ‑yö ‑dho bɔ ö ‑ta 'ö ‑an bho 'gan 'gü; 'kɛɛ waa ‑dhɛ gbɛ yö 'wun bhë ‑a 'gü.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 ‑A ‑dhɛ mɛ 'ö ‑po ‑a 'piö bhë Moizö ‑yö Izlaɛlö ‑mɛ ꞊plɛ ‑yö kö ‑wo 'ko zë ‑na 'ö‑ ‑kë kö 'ö ‑an dhi 'kuë ‑a ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka: ‹Mɛ 'ka ꞊nɛ, ‑abi', kö ꞊kun 'ka 'ko zë ka 'kuë! 'Ö tɔɔ dhegluzë ‑mü ka 'ka!›
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 'Kɛɛ ‑a mɛ 'ö‑ ‑bha za 'dhö ya bhë ‑yö Moizö ‑kë ꞊woë' ꞊nɛɛ: ‹Yö 'ma ‑zian 'dhɛ! Dö 'ö ü ‑ya ‑gɔmɛ 'ka 'iin zakanmɛ 'ka yi ‑ta ‑ɛ?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Ü‑ 'piö kö 'ü n zë ꞊nɛ ‑kɔ 'ü Ezitö mi zaa yɛɛn bhë ‑a 'dhö a?›
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 ‑Wo bhë ꞊dhɛ 'ö ‑da Moizö 'toodhö, 'yö ꞊duë 'ö dho 'ö ‑ya Madian ‑sɛ 'gü. ‑Dhɛ 'ö bhë ꞊nɛ 'ö to ‑a ‑bha 'ö 'në gɔɔn‑ ꞊plɛ kpɔ.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 ꞊Dhɛ 'ö ‑kwɛ 'gɔɔ‑ ‑yiisië ꞊ya ziö, 'ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ‑yö ö ‑de ‑zɔn Moizö ‑dhë 'yënngtaadhɛ 'ö ‑kë Sinai ‑tɔn 'sɔɔ bhë ‑a ‑bha; 'siö 'ö ‑kë ‑kpɔɔ kpö do 'güö ꞊dhia bhë ‑a 'gü.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 'Yö Moizö 'te ‑yö tun, pë 'ö‑ yö bhë ‑a ‑wun 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yɔɔn ‑na ‑kpɔɔ kpö 'ö bhë ‑a 'ka ꞊klöö' kö ‑yaan ‑a ‑ga 'papadhö, 'ö kwa Dëmɛ ‑Zlan ‑wo ma kö ‑ya pö ‑na:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 Ma 'a tɔɔ ü 'bhɛma ‑nu ‑bha ‑Zlan, Ablaamö ‑bha ‑Zlan, Izaakö ‑bha ‑Zlan waa‑ Zakɔbö ‑bha ‑Zlan.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 'Ö kwa Dëmɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹‑Bhö ü bha ‑sakpa bho ü ‑gɛan, bhii ‑dhɛ ü dɔ ‑a ‑bha bhë ꞊yö 'slööslö.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 'Yënngbhɔdhe kë ‑na ma mɛ ‑nu ‑gɔ Ezitö ‑sɛ 'gü bhë, a‑ ‑yö, a ‑an 'gbo ‑wo ‑ma; pë ‑kë 'a ꞊yɔɔ 'aan‑ ‑an bho 'gan 'gü bhë 'ö bhë. ‑Bhö nu, ‑a yi ꞊ya ‑lo kö 'aan‑ ü bɔ Ezitö ‑sɛ 'gü 'sabla!› »
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 'Ö Etiɛnë ‑yö dho 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka 'dhiö 'ö‑ pö: «Moizö 'ö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu waa 'we ‑a ‑wun ‑bha 'ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: ‹Dö ü ‑ya yi ‑gɔmɛ waa‑ yië zadɔmɛ 'ka› bhë, yö do gia‑ bhë ꞊nɛ 'ö ‑Zlan ‑ya bɔ kö ‑yaan kë ‑an ‑bho 'gan 'gü ‑mɛ waa‑ ‑an ‑gɔmɛ 'ka. ‑Zlan ‑bha bɔmɛ 'ö ö ‑de ‑zɔn ‑a ‑dhë, ‑kpɔɔ kpö 'ö kë 'güö ꞊dhia ‑a 'gü bhë, yö ꞊nɛ 'ö nu ‑a ‑dhë kö ‑yaan kë Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ waa‑ ‑an ‑bho 'gan 'gü ‑mɛ 'ka.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moizö ꞊nɛ 'ö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu bho Ezitö ‑sɛ 'gü ‑dhidhaapë ‑nu kë ‑sü 'ka 'sɛ 'ö bhë ‑a 'gü, 'yoo nuɛazë 'dhiö waa‑ ‑kwɛ 'gɔɔ‑ ‑yiisië kë ‑sü 'ka 'yënng ꞊taa.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Moizö bhë 'zü ꞊nɛ 'ö‑ pö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu ‑dhë: ‑Zlan ‑yö ‑dho ö ‑wodhiölomɛ do 'ö dho kë ꞊nɛ n 'dhö 'ö dho go ka ꞊suu'‑ 'gü ‑a bɔ ka ‑dhë.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Moizö bhë 'zü ‑yö ‑kë Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu ziën 'yënng ꞊taa. Yö ꞊nɛ 'töng 'wo‑ ꞊kaa' mü bhë 'ö ‑kë ‑Zlan ‑bha bɔmɛ waa‑ kwa 'bhɛma ‑nu ziën, 'ö ꞊ya kë 'ö ‑Zlan ‑wo 'ö ꞊toëpö ‑këdhösü nu mɛ ‑nu ‑dhë bhë 'ö ꞊yaa‑ ma 'dhö Sinai ‑tɔn tuö 'ö ꞊ya kë 'ö nu 'ö‑ 'dhiö ‑lo kwa 'bhɛma ‑nu ‑bha.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 'Kɛɛ kwa 'bhɛma ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö 'wo 'wun ma Moizö ‑ta. 'Ö 'wo ‑kɔ Moizö 'ka; 'wo‑ ‑dhɔ ꞊kaa' kö 'wo 'yɛ wo 'zü, 'wo 'dho Ezitö ‑sɛ 'gü.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 'Ö 'wo‑ pö Aalɔn ‑dhë: ‹‑Bhö kwa ‑bha gbapë ‑nu 'wo dho 'ta sü kwa 'dhiö ‑an kë! Bhii Moizö 'ö kwa bho Ezitö ‑sɛ 'gü bhë, pë 'ö ‑kë ‑a 'ka 'kwaa‑ dɔ!›
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 'Ö 'wo 'sënng ‑du 'në do ‑kë 'ö 'wo sla‑ bho wo ‑bha gbapë bhë ‑a ‑dhë. 'Ö wo ꞊kwaa' ‑pë bhë, 'wo‑ 'wlaan‑ ‑kë.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 'Ö ‑Zlan ‑yö ö ‑ta yö ‑an ‑bha 'ö ‑an ‑bha ‑yɛ 'zü ‑yö ‑kë 'susong ‑nu gba ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha 'sëëdhɛ 'gü bhë ‑a 'dhö ꞊nɛɛ: ‑Zlan ‑ya ‑pö: Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu, ka wü ‑zë 'ka sla‑ ‑nu bhoë ‑kwɛ 'gɔɔ‑ ‑yiisië 'piö 'yënng ꞊taa, 'kɛɛ n ‑ma sla‑ 'yaa ‑mü.
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Ka ‑bha ‑zlan Mɔlɔkö 'yö 'ka‑ ‑bha sɔ 'kɔ sü, 'ka dhoë ‑dhɛ 'plɛ 'ö 'ka dho ‑a ‑bha ‑a 'ka, 'ö kaa‑ ‑zlan 'ö‑ 'tɔ ‑kë Lefan 'ka 'ö‑ ꞊dua' ‑yö ‑kë 'susong 'bin 'ka bhë, 'ka‑ sü 'pö. Gbapë ‑nu 'wo bhë ka ‑an ‑kë ka ꞊kwaa'; 'ö 'ka ‑an gba. ‑A ‑wun 'gü a ‑dho ‑a kë kö ‑waan 'dho ka 'ka ꞊gbiin Babilɔnë ‑dhɛ ꞊zlöö.
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 ꞊Dhɛ 'ö kwa 'bhɛma ‑nu ‑wo ‑kë 'yënng ꞊taa bhë, sɔ 'kɔ 'ö‑ ‑zɔn ‑an ‑dhë ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö wo 'piö, 'ö ‑guö 'fa ‑nu 'ö tɔng dɔ ‑wo ‑nu 'dhö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a ‑ta ‑wo ‑kë ‑a 'gü bhë ‑yö ‑kë ‑an ‑gɔ mü. Sɔ 'kɔ 'ö bhë ‑wa ‑kë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑Zlan ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka Moizö ‑dhë, 'ö‑ ‑zɔn ‑a 'ka ‑a ‑dhë bhë ‑a 'dhö.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 'Ö sɔ 'kɔ bhë 'ö dɔ 'pö kwa 'bhɛma ‑nu 'wo yö ‑an 'piö bhë ‑an kwɛɛ. 'Ö Zozue ‑yö yö ‑an ‑dhë 'dhiö, 'wo sɔ 'kɔ bhë 'wo‑ sü 'wo dhoë Kanaa ‑sɛ 'gü. ‑An ‑lo mü ꞊yië', kö ‑Zlan ‑ya 'sɛ bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu kë ‑an 'dhiö; 'yö 'wo ‑an ‑bha 'sɛ kun ‑an ‑gɔ. 'Ö sɔ 'kɔ bhë 'ö to ‑an ‑gɔ, 'sɛ 'wo‑ kun bhë ‑a 'gü, 'ö dhoë 'ö yöë Davidö ‑bha yi ‑bha.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Davidö ‑wun ‑yö ‑Zlan ‑zo ‑kun. 'Ö Davidö ‑ya ‑dhɛ ö ‑bha ‑Zlan 'ö ‑kë ö 'bhɛma Zakɔbö ‑bha ‑Zlan 'ka bhë ‑a ‑gɔ kö ‑yaan ‑a ‑bha 'kɔ dɔ.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 'Kɛɛ Salomɔ ꞊nɛ 'ö 'kɔ bhë 'ö‑ dɔ zlöö.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 'Kɛɛ a‑ ꞊blɛɛ ka ‑dhë giagia 'ka ꞊nɛ ‑Zlan 'yö ꞊va, 'yaa ‑ya 'kɔ ‑nu 'ö mɛ 'bhee‑ ‑nu 'wo‑ dɔ ‑an 'gü ꞊nɛ ‑kɔ 'ö‑ ‑wodhiölomɛ ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka bhë ‑a 'dhö ꞊nɛɛ: Kwa Dëmɛ (‑Zlan) ‑ya ‑pö:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Dhang‑ 'gü ‑dhɛ 'ö tɔɔ ma 'gɔ ‑gbloo 'gü ‑dhɛ, 'ö 'sɛ 'dhö n ‑gɛn ‑gban ‑a ‑ta ‑pë 'ka. ꞊Dhɛ 'ö 'pö, 'kɔ ꞊suu'‑ ‑mlë 'ö 'ka dho ‑a dɔ n ‑dhë ‑ɛ? 'Iin ‑dhɛ ‑mlë 'a dho n 'tɛɛ ‑nu pa ‑a ‑bha ‑ɛ?
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Ma ‑de kun 'a pë ‑nu 'wo bhë 'a ‑an 'plɛ ‑kë ‑a? »
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 'Go mü 'zü 'ö Etiɛnë ‑ya pö: «꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'dhö ꞊nɛ mɛ ꞊gɔü' 'gbeezë 'ka ꞊nɛ, 'ö ka ꞊zuö' ‑nu, ka 'to ‑nu, ꞊wa ta ‑Zlan ‑wo ‑gɔ, 'ö 'kaa 'we ‑a ‑bha kö 'kaan‑ 'wun ma ‑Zuu 'slööslö ‑ta ‑kplawo bhë, ka bhɔ ka 'bhɛma ‑nu ‑bha giagiawo ꞊dhɛɛ!
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'wo bhë, ‑a dö ‑zë 'ö ka 'bhɛma ‑nu waa ‑a 'klo bho ꞊ɛ? 'Ö mɛ ‑nu 'wo mɛ kpengdhö do ‑bha nu ‑sü ‑wun ꞊blɛɛ'‑ bhë, 'wo ‑an zë. Mɛ kpengdhö 'ö bhë 'ö 'ka‑ dɔ mɛ ‑nu kwɛɛ, 'wo‑ zë.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 ‑Zlan ‑yö tɔng ‑nu ka ‑dhë 'ö bɔa ö ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑ta; 'ö tɔng 'dhö bhë kaa‑ ꞊bhlë 'kpɔ.»
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 ꞊Dhɛ zakanmɛ ‑nu ꞊wa Etiɛnë 'wun ꞊blɛɛ' ‑wo ma, 'yö 'wun ‑yö ‑na ‑an ‑zuë ꞊gbaɔnsü.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 'Kɛɛ Etiɛnë 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya pa bhë 'ö ‑dhɛ ‑ga dhang‑ 'gü, 'ö ‑Zlan ‑bha 'tɔbhɔdhe 'bhü yö; 'ö Yesu yö kö ‑yö dɔ ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha ‑dhɛ ꞊bhlëzë ‑bha,
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 'ö‑ pö: «‑Ka dɔ 'dhɛ, dɔ 'a‑ wo ꞊nɛ, 'ma ‑kpën dhang‑ ‑nu ‑bha, ‑an 'dhi ‑yö 'po ‑sü 'ka; Mɛgbö 'ö dɔ ꞊süë' ‑Zlan ‑bha ‑dhɛ ꞊bhlëzë ‑bha bhë a‑ ‑yö 'pö.»
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'wo yö ‑gbla 'gbee‑ 'ka ‑sü ‑bha, 'wo wo ‑kɔ yö wo 'toë‑, wo 'to ta ‑sü 'ka (kö ‑waan 'kun 'wun 'ö‑ ꞊blɛɛ bhë ‑a ma ‑sü 'ka ‑a ‑zɔn ‑sü 'ka ꞊nɛ pë 'ö‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë ‑yö ‑Zlan ‑sü ya ‑sü 'ka). 'Ö ‑an 'plɛ ‑wo ꞊luu wo 'kuë, 'wo dho 'wo ‑lo Etiɛnë ‑ta.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 'Wo‑ ꞊gblëë 'wo dhoë pö‑ ꞊taa ‑bha 'wo yö ‑a ꞊zëë ‑zë ‑guö 'ka ‑sü 'gü kö ‑waan ‑a zë. 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑tɔmɔdhɛ ‑kë Etiɛnë ‑bha zadɔyi 'ka bhë, 'wo wo ‑bha ‑da sɔ ‑ta dhuö ‑sɔ bho wo ‑bha, 'wo‑ nu 'nëgɔɔnzë ‑dadhëü 'wo‑ ‑dhɛ Sɔlö bhë ‑a ‑dhë kö ‑yaan ö 'yan 'to ‑a ‑bha kö 'woë‑ wo ‑bha ‑guö ‑zuö ‑dhɛ yö.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 ꞊Dhɛ 'wo Etiɛnë zë ‑na ‑guö 'ka bhë, ‑yö ‑bhɛa 'ö‑ pö: «N Dëmɛ Yesu, 'ma n ‑de ‑wun ‑lo ü kwɛɛ.»
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'pö 'ö ‑lo ö kpɔn 'gü 'ö ‑gbla 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «N Dëmɛ, ü ‑bha 'gën ‑mü; ü ‑zo bho ‑an ‑bha ꞊sɔɔn yaa bhë ‑a 'piö!»
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.