Atos 7
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARIB
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö slabhomɛ ꞊va ‑yö Etiɛnë ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «'Wun ‑nu 'wo‑ pö ü‑ ‑blɛɛ bhë, ü‑ ‑blɛɛ 'dhö gia‑ 'ka a?»
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 'Ö Etiɛnë ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «N dë ‑nu, n dhegluzë ‑nu, ‑ka ka 'to 'to! ‑Zlan 'tɔbhɔsüzë ‑yö ö ‑de ‑zɔn kwa 'bhɛma Ablaamö ‑dhë kö ‑yö ꞊tun Mezopotami ‑sɛ 'gü kö ‑yaan ꞊tun 'dho ‑na ‑ya ꞊dhia pödhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Kalan bhë ‑a ‑bha.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 'Ö ‑Zlan ‑ya ‑pö Ablaamö ‑dhë: Bhi 'dhö, ü bha 'kɔɔmɛ ‑nu 'dhö, ‑ka 'go kaa‑ 'kɔɔmɛ ‑nu waa‑ kaa‑ 'sɛgümɛ ‑nu ‑an 'piö, 'ka 'dho 'sɛ 'a 'dhoë‑ ‑a ‑zɔn ka ‑dhë bhë ‑a 'gü!
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Ablaamö ‑yö ‑go Kalidee ‑sɛ 'gü, 'ö dho 'ö ‑ya Kalan. ‑Dhɛ 'ö bhë 'ö Ablaamö dë ‑yö ga ‑a ‑bha. 'Ö ‑Zlan ‑yö Ablaamö bɔ 'sɛ 'ö 'ka‑ 'gü zlöö ꞊nɛ ‑a 'gü.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 ‑Zlan yaa ‑dhɛ gbɛ nu ‑a ‑dhë mü. ‑Dhɛ pë 'tee gia‑ 'ö dho kë ꞊nɛ kwa ‑gɛn pin 'dhö yaa‑ do nu ‑a ‑dhë kö ‑yaan kë ‑a ‑de ‑bha 'ka. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑yö pë 'tɔ ‑go ‑a ‑dhë ꞊woë' ꞊nɛ ‑yö ‑dho 'sɛgɔ bhë ‑a nu ‑a ‑dhë, 'ö‑ nu ‑a ꞊suu'‑ ‑ta 'në ‑nu ‑dhë 'pö. 'Kɛɛ kö ‑a 'töng 'dhö bhë ‑a 'ka kö 'në gbɛ yaa kë Ablaamö ‑gɔ ꞊kun.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 ‑Wo 'ö ‑Zlan ‑ya ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë yö ꞊ga 'ö ꞊nɛ: Ü ꞊suu'‑ ‑ta 'gü ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑dho ‑tosiadhe kë ‑nia ‑dhɛ 'gü 'sɛ gbɛ ‑ta. ‑Wo ‑dho kë ꞊nua 'ka mü; 'ö mɛ ‑nu ‑wo ‑an 'klo bhɔ ‑kwɛ ꞊këng' ‑yiisië 'piö.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 'Kɛɛ a ‑dho 'klobhɔdhe ‑da 'sɛgümɛ ‑nu 'wo 'dhoë‑ ‑an kë wo ‑bha ꞊nua 'ka bhë ‑an ‑ta. ꞊Ya kë 'dhö, ‑wo ‑dho go 'sɛ 'wo ‑kë ‑a 'gü bhë ꞊nua 'ka bhë ‑a ‑bha kö ‑waan nu zö n gba ꞊dhia. »
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 'Ö Etiɛnë ‑yö dho 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka 'dhiö 'ö‑ pö: «꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, ‑Zlan ‑yö ‑dhikuëdhe ‑kun Ablaamö 'ka, 'ö‑ ꞊dua' ‑yö ‑kë 'bɔn zë ‑sü 'ka. 'Ö Ablaamö ‑yö ö gbö Izaakö kpɔ, 'ö‑ zë 'bɔng kö ‑ya bhɔ ‑a ‑dhɛkpaɔyi ꞊ya kë 'slɛaga. ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'pö, 'ö Izaakö ‑yö Zakɔbö zaa 'bɔng, 'ö Zakɔbö ‑de 'pö 'ö ö ‑bha 'në ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo ‑kë kwa 'bhɛma ‑wun 'gbeezë 'ka 'ö ‑an zaa 'bɔng.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 'Yö kwa 'bhɛma ‑nu ‑wo ꞊druɛi ‑kë wo dheglu Zozɛfu ‑bha, 'wo‑ 'dhɔɔ dɔ kö ‑yaan kë ꞊nua 'ka Ezitö ‑sɛ 'gü. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑yö ‑kë ‑a 'piö,
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 'ö‑ bho ‑a ‑bha ꞊sëëbhodhe 'plɛ 'gü, 'ö 'kpaakpadhɛ nu ‑a ‑dhë 'ö 'sla kpɔ ‑a ‑ta Falaɔn 'ö Ezitö ‑mɛ ‑nu ‑bha ‑gludë 'ka bhë ‑a 'dhiö. 'Ö Falaɔn ‑yö Zozɛfu ‑ya Ezitö ‑sɛ waa‑ ‑a ‑bha ꞊bhɔɔpë 'plɛ ꞊kɔɔnmɛ 'ka.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 'Ö din ‑yö ‑da Ezitö ‑sɛ waa‑ Kana ‑sɛ ‑an 'gü. 'Ö ꞊sëëbhodhe ‑yö ‑kë ꞊gbaɔnsü, 'ö pë kwa 'bhɛma ‑nu 'wo dho ‑a yö ‑waan ‑bhö yaa kë ‑dhö.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 ꞊Dhɛ 'ö Zakɔbö ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ 'blee‑ 'wo‑ ꞊bluu'‑ kë ‑na bhë ‑yö ꞊tun Ezitö ‑sɛ 'gü, 'ö ö bha 'në ‑nu 'wo kwa 'bhɛma ‑nu 'ka bhë ‑an bɔ 'ma kö ‑waan 'blee‑ 'dhɔ.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 ‑A kë ‑peedë ‑naa 'wo dhoë zlöö bhë 'ö Zozɛfu ‑yö ö ‑de ‑zɔn ö dhegluzë ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhë, 'ö Falaɔn ‑yö Zozɛfu ‑bha 'kɔɔmɛ ‑nu dɔ 'sabla.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö 'ö Zozɛfu ‑yö ‑naɔ dɔ ö dhegluzë ‑nu 'wo bhë ‑an ‑gɔ kö ‑waan dɔ wo dë Zakɔbö ‑gɔ kö ‑an dë waa‑ ö bha 'kɔɔmɛ ‑nu 'ö ‑an ‑dho 'kuë‑ ‑sü ‑yö ‑kë mɛ ‑lü 'gɔɔ‑ 'slaplɛ ö ga 'sɔɔdhu 'ka bhë kö ‑waan nu.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 ꞊Dhɛ 'ö ‑naɔ bhë ꞊waa‑ dɔ wo dë ‑gɔ, 'ö ‑an dë Zakɔbö waa‑ ö bha 'kɔɔmɛ ‑nu 'wo dho Ezitö ‑sɛ 'gü. 'Ö Zakɔbö ‑nu 'wo bhë 'wo to 'sɛ bhë ‑a 'gü 'ö yöë ‑an ‑bha ga ‑yi ‑bha.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 ꞊Dhɛ 'ö Zakɔbö ‑nu ꞊wa ga 'wo dho ‑an ꞊glöö 'ka Ablaamö ‑bha mɛ ‑bin ‑dhɛ 'ö‑ dhɔ Emɔɔ ‑bha 'në ‑nu ‑gɔ, Sikɛmë ‑pö 'gü bhë ‑a ‑bha. ‑Dhɛ do bhë 'wo kwa 'bhɛma ‑nu ‑bin ‑a ‑bha 'pö.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 ꞊Dhɛ pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go Ablaamö ‑dhë, 'ö‑ yi 'dhö 'to ‑na 'tee kö ‑yaan kë, kö kwa 'bhɛma ‑nu ‑wo ꞊bhɛɛ ‑na. 'Yö 'wo ‑kë ꞊plëëzë Ezitö ‑sɛ 'gü.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, ‑gludë gbɛ 'ö yaa Zozɛfu dɔ ꞊nɛ Falaɔn 'dhö bhë 'ö yö Falaɔn pin ꞊taa Ezitö ‑sɛ ꞊kɔɔn ‑sü 'ka.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 'Ö ‑gludë mɛ bhë 'yö kwa 'bhɛma ‑nu ‑püö 'ö ‑an 'klo bhɔ, 'ö ‑an 'gbeedhɛ bho kö ‑waan wo ‑bha 'në 'puu ‑nu ‑lo blöö, ‑wo wo ꞊kwaa'‑ ‑an ‑zü ‑wo ga.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 'Töng gia‑ bhë ‑a 'ka 'ö Moizö ‑yö bhɔa. ‑Yö ‑kë 'në 'puu ‑së ꞊duö 'ö‑ ‑wun 'yi ‑yö ‑kan ‑Zlan ‑dhë ‑a 'ka. 'Ö‑ 'kpɔmɛ ‑nu ‑wa to kɔɔ 'su ‑yaaga 'piö 'wo wo ‑zo ‑kë ‑a 'piö ‑bin ‑blü kö ꞊kun Falaɔn dho ‑a ꞊tɛi' dɔ.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 ꞊Dhɛ 'ö‑ 'kpɔmɛ ‑nu ꞊wa 'në bhë ꞊waa‑ dɔ blöö, ꞊wa wo ꞊kwaa'‑ ‑a ‑wun ‑zü, 'ö Falaɔn 'dhu ‑yö ‑kpën ‑a ‑bha 'ö‑ sü 'ö dhoë 'ö‑ ‑kë ö ‑bha 'në 'ka, 'ö ö ‑zo ‑kë ‑a 'piö.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo Moizö ꞊daan Ezitö ‑mɛ ‑nu ‑bha 'wunbhokoudɔdhe 'saadhö 'plɛ 'ka, 'ö‑ 'pii ‑yö ‑kë 'gbee‑ ö 'dhi ‑wo waa‑ ö këpë ‑nu 'gü.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 ꞊Dhɛ 'ö Moizö ‑kwɛ ꞊ya kë 'gɔɔ‑ ‑yiisië, 'ö‑ ꞊zuö' ‑yö ꞊luu kö ‑yaan 'dho ö dhegluzë ‑nu 'ö 'wo Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu 'ka bhë ‑an 'piö kö ‑an ‑kë ‑a 'gü ‑kɔ ‑nu 'wo bhë ‑yaan dɔ.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 ꞊Dhɛ 'ö dho, kö Ezitö mi do ‑yö mɛ ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ do 'klo bhɔ ‑na 'kpaan; 'yö dho mɛ 'wo‑ 'klo bhɔ ‑na bhë ‑a ‑dhë, ‑a ‑zo bho ‑sü 'ka 'yö Ezitö mi bhë 'yö‑ zë.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 ‑Yö ‑kë ‑a ‑zo 'piö ‑bezë ꞊nɛ ö dheglu ‑nu 'wo Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu 'ka bhë ‑wo ‑dho ‑a ‑gɛn dɔ ꞊nɛ, ‑Zlan ‑yö ‑dho bɔ ö ‑ta 'ö ‑an bho 'gan 'gü; 'kɛɛ waa ‑dhɛ gbɛ yö 'wun bhë ‑a 'gü.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 ‑A ‑dhɛ mɛ 'ö ‑po ‑a 'piö bhë Moizö ‑yö Izlaɛlö ‑mɛ ꞊plɛ ‑yö kö ‑wo 'ko zë ‑na 'ö‑ ‑kë kö 'ö ‑an dhi 'kuë ‑a ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka: ‹Mɛ 'ka ꞊nɛ, ‑abi', kö ꞊kun 'ka 'ko zë ka 'kuë! 'Ö tɔɔ dhegluzë ‑mü ka 'ka!›
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 'Kɛɛ ‑a mɛ 'ö‑ ‑bha za 'dhö ya bhë ‑yö Moizö ‑kë ꞊woë' ꞊nɛɛ: ‹Yö 'ma ‑zian 'dhɛ! Dö 'ö ü ‑ya ‑gɔmɛ 'ka 'iin zakanmɛ 'ka yi ‑ta ‑ɛ?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Ü‑ 'piö kö 'ü n zë ꞊nɛ ‑kɔ 'ü Ezitö mi zaa yɛɛn bhë ‑a 'dhö a?›
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 ‑Wo bhë ꞊dhɛ 'ö ‑da Moizö 'toodhö, 'yö ꞊duë 'ö dho 'ö ‑ya Madian ‑sɛ 'gü. ‑Dhɛ 'ö bhë ꞊nɛ 'ö to ‑a ‑bha 'ö 'në gɔɔn‑ ꞊plɛ kpɔ.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 ꞊Dhɛ 'ö ‑kwɛ 'gɔɔ‑ ‑yiisië ꞊ya ziö, 'ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ‑yö ö ‑de ‑zɔn Moizö ‑dhë 'yënngtaadhɛ 'ö ‑kë Sinai ‑tɔn 'sɔɔ bhë ‑a ‑bha; 'siö 'ö ‑kë ‑kpɔɔ kpö do 'güö ꞊dhia bhë ‑a 'gü.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 'Yö Moizö 'te ‑yö tun, pë 'ö‑ yö bhë ‑a ‑wun 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yɔɔn ‑na ‑kpɔɔ kpö 'ö bhë ‑a 'ka ꞊klöö' kö ‑yaan ‑a ‑ga 'papadhö, 'ö kwa Dëmɛ ‑Zlan ‑wo ma kö ‑ya pö ‑na:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 Ma 'a tɔɔ ü 'bhɛma ‑nu ‑bha ‑Zlan, Ablaamö ‑bha ‑Zlan, Izaakö ‑bha ‑Zlan waa‑ Zakɔbö ‑bha ‑Zlan.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 'Ö kwa Dëmɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹‑Bhö ü bha ‑sakpa bho ü ‑gɛan, bhii ‑dhɛ ü dɔ ‑a ‑bha bhë ꞊yö 'slööslö.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 'Yënngbhɔdhe kë ‑na ma mɛ ‑nu ‑gɔ Ezitö ‑sɛ 'gü bhë, a‑ ‑yö, a ‑an 'gbo ‑wo ‑ma; pë ‑kë 'a ꞊yɔɔ 'aan‑ ‑an bho 'gan 'gü bhë 'ö bhë. ‑Bhö nu, ‑a yi ꞊ya ‑lo kö 'aan‑ ü bɔ Ezitö ‑sɛ 'gü 'sabla!› »
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 'Ö Etiɛnë ‑yö dho 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka 'dhiö 'ö‑ pö: «Moizö 'ö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu waa 'we ‑a ‑wun ‑bha 'ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: ‹Dö ü ‑ya yi ‑gɔmɛ waa‑ yië zadɔmɛ 'ka› bhë, yö do gia‑ bhë ꞊nɛ 'ö ‑Zlan ‑ya bɔ kö ‑yaan kë ‑an ‑bho 'gan 'gü ‑mɛ waa‑ ‑an ‑gɔmɛ 'ka. ‑Zlan ‑bha bɔmɛ 'ö ö ‑de ‑zɔn ‑a ‑dhë, ‑kpɔɔ kpö 'ö kë 'güö ꞊dhia ‑a 'gü bhë, yö ꞊nɛ 'ö nu ‑a ‑dhë kö ‑yaan kë Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ waa‑ ‑an ‑bho 'gan 'gü ‑mɛ 'ka.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Moizö ꞊nɛ 'ö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu bho Ezitö ‑sɛ 'gü ‑dhidhaapë ‑nu kë ‑sü 'ka 'sɛ 'ö bhë ‑a 'gü, 'yoo nuɛazë 'dhiö waa‑ ‑kwɛ 'gɔɔ‑ ‑yiisië kë ‑sü 'ka 'yënng ꞊taa.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Moizö bhë 'zü ꞊nɛ 'ö‑ pö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu ‑dhë: ‑Zlan ‑yö ‑dho ö ‑wodhiölomɛ do 'ö dho kë ꞊nɛ n 'dhö 'ö dho go ka ꞊suu'‑ 'gü ‑a bɔ ka ‑dhë.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Moizö bhë 'zü ‑yö ‑kë Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu ziën 'yënng ꞊taa. Yö ꞊nɛ 'töng 'wo‑ ꞊kaa' mü bhë 'ö ‑kë ‑Zlan ‑bha bɔmɛ waa‑ kwa 'bhɛma ‑nu ziën, 'ö ꞊ya kë 'ö ‑Zlan ‑wo 'ö ꞊toëpö ‑këdhösü nu mɛ ‑nu ‑dhë bhë 'ö ꞊yaa‑ ma 'dhö Sinai ‑tɔn tuö 'ö ꞊ya kë 'ö nu 'ö‑ 'dhiö ‑lo kwa 'bhɛma ‑nu ‑bha.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 'Kɛɛ kwa 'bhɛma ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö 'wo 'wun ma Moizö ‑ta. 'Ö 'wo ‑kɔ Moizö 'ka; 'wo‑ ‑dhɔ ꞊kaa' kö 'wo 'yɛ wo 'zü, 'wo 'dho Ezitö ‑sɛ 'gü.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 'Ö 'wo‑ pö Aalɔn ‑dhë: ‹‑Bhö kwa ‑bha gbapë ‑nu 'wo dho 'ta sü kwa 'dhiö ‑an kë! Bhii Moizö 'ö kwa bho Ezitö ‑sɛ 'gü bhë, pë 'ö ‑kë ‑a 'ka 'kwaa‑ dɔ!›
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 'Ö 'wo 'sënng ‑du 'në do ‑kë 'ö 'wo sla‑ bho wo ‑bha gbapë bhë ‑a ‑dhë. 'Ö wo ꞊kwaa' ‑pë bhë, 'wo‑ 'wlaan‑ ‑kë.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 'Ö ‑Zlan ‑yö ö ‑ta yö ‑an ‑bha 'ö ‑an ‑bha ‑yɛ 'zü ‑yö ‑kë 'susong ‑nu gba ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha 'sëëdhɛ 'gü bhë ‑a 'dhö ꞊nɛɛ: ‑Zlan ‑ya ‑pö: Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu, ka wü ‑zë 'ka sla‑ ‑nu bhoë ‑kwɛ 'gɔɔ‑ ‑yiisië 'piö 'yënng ꞊taa, 'kɛɛ n ‑ma sla‑ 'yaa ‑mü.
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Ka ‑bha ‑zlan Mɔlɔkö 'yö 'ka‑ ‑bha sɔ 'kɔ sü, 'ka dhoë ‑dhɛ 'plɛ 'ö 'ka dho ‑a ‑bha ‑a 'ka, 'ö kaa‑ ‑zlan 'ö‑ 'tɔ ‑kë Lefan 'ka 'ö‑ ꞊dua' ‑yö ‑kë 'susong 'bin 'ka bhë, 'ka‑ sü 'pö. Gbapë ‑nu 'wo bhë ka ‑an ‑kë ka ꞊kwaa'; 'ö 'ka ‑an gba. ‑A ‑wun 'gü a ‑dho ‑a kë kö ‑waan 'dho ka 'ka ꞊gbiin Babilɔnë ‑dhɛ ꞊zlöö.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 ꞊Dhɛ 'ö kwa 'bhɛma ‑nu ‑wo ‑kë 'yënng ꞊taa bhë, sɔ 'kɔ 'ö‑ ‑zɔn ‑an ‑dhë ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö wo 'piö, 'ö ‑guö 'fa ‑nu 'ö tɔng dɔ ‑wo ‑nu 'dhö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a ‑ta ‑wo ‑kë ‑a 'gü bhë ‑yö ‑kë ‑an ‑gɔ mü. Sɔ 'kɔ 'ö bhë ‑wa ‑kë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑Zlan ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka Moizö ‑dhë, 'ö‑ ‑zɔn ‑a 'ka ‑a ‑dhë bhë ‑a 'dhö.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 'Ö sɔ 'kɔ bhë 'ö dɔ 'pö kwa 'bhɛma ‑nu 'wo yö ‑an 'piö bhë ‑an kwɛɛ. 'Ö Zozue ‑yö yö ‑an ‑dhë 'dhiö, 'wo sɔ 'kɔ bhë 'wo‑ sü 'wo dhoë Kanaa ‑sɛ 'gü. ‑An ‑lo mü ꞊yië', kö ‑Zlan ‑ya 'sɛ bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu kë ‑an 'dhiö; 'yö 'wo ‑an ‑bha 'sɛ kun ‑an ‑gɔ. 'Ö sɔ 'kɔ bhë 'ö to ‑an ‑gɔ, 'sɛ 'wo‑ kun bhë ‑a 'gü, 'ö dhoë 'ö yöë Davidö ‑bha yi ‑bha.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Davidö ‑wun ‑yö ‑Zlan ‑zo ‑kun. 'Ö Davidö ‑ya ‑dhɛ ö ‑bha ‑Zlan 'ö ‑kë ö 'bhɛma Zakɔbö ‑bha ‑Zlan 'ka bhë ‑a ‑gɔ kö ‑yaan ‑a ‑bha 'kɔ dɔ.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 'Kɛɛ Salomɔ ꞊nɛ 'ö 'kɔ bhë 'ö‑ dɔ zlöö.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 'Kɛɛ a‑ ꞊blɛɛ ka ‑dhë giagia 'ka ꞊nɛ ‑Zlan 'yö ꞊va, 'yaa ‑ya 'kɔ ‑nu 'ö mɛ 'bhee‑ ‑nu 'wo‑ dɔ ‑an 'gü ꞊nɛ ‑kɔ 'ö‑ ‑wodhiölomɛ ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka bhë ‑a 'dhö ꞊nɛɛ: Kwa Dëmɛ (‑Zlan) ‑ya ‑pö:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Dhang‑ 'gü ‑dhɛ 'ö tɔɔ ma 'gɔ ‑gbloo 'gü ‑dhɛ, 'ö 'sɛ 'dhö n ‑gɛn ‑gban ‑a ‑ta ‑pë 'ka. ꞊Dhɛ 'ö 'pö, 'kɔ ꞊suu'‑ ‑mlë 'ö 'ka dho ‑a dɔ n ‑dhë ‑ɛ? 'Iin ‑dhɛ ‑mlë 'a dho n 'tɛɛ ‑nu pa ‑a ‑bha ‑ɛ?
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Ma ‑de kun 'a pë ‑nu 'wo bhë 'a ‑an 'plɛ ‑kë ‑a? »
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 'Go mü 'zü 'ö Etiɛnë ‑ya pö: «꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'dhö ꞊nɛ mɛ ꞊gɔü' 'gbeezë 'ka ꞊nɛ, 'ö ka ꞊zuö' ‑nu, ka 'to ‑nu, ꞊wa ta ‑Zlan ‑wo ‑gɔ, 'ö 'kaa 'we ‑a ‑bha kö 'kaan‑ 'wun ma ‑Zuu 'slööslö ‑ta ‑kplawo bhë, ka bhɔ ka 'bhɛma ‑nu ‑bha giagiawo ꞊dhɛɛ!
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'wo bhë, ‑a dö ‑zë 'ö ka 'bhɛma ‑nu waa ‑a 'klo bho ꞊ɛ? 'Ö mɛ ‑nu 'wo mɛ kpengdhö do ‑bha nu ‑sü ‑wun ꞊blɛɛ'‑ bhë, 'wo ‑an zë. Mɛ kpengdhö 'ö bhë 'ö 'ka‑ dɔ mɛ ‑nu kwɛɛ, 'wo‑ zë.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 ‑Zlan ‑yö tɔng ‑nu ka ‑dhë 'ö bɔa ö ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑ta; 'ö tɔng 'dhö bhë kaa‑ ꞊bhlë 'kpɔ.»
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 ꞊Dhɛ zakanmɛ ‑nu ꞊wa Etiɛnë 'wun ꞊blɛɛ' ‑wo ma, 'yö 'wun ‑yö ‑na ‑an ‑zuë ꞊gbaɔnsü.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 'Kɛɛ Etiɛnë 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya pa bhë 'ö ‑dhɛ ‑ga dhang‑ 'gü, 'ö ‑Zlan ‑bha 'tɔbhɔdhe 'bhü yö; 'ö Yesu yö kö ‑yö dɔ ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha ‑dhɛ ꞊bhlëzë ‑bha,
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 'ö‑ pö: «‑Ka dɔ 'dhɛ, dɔ 'a‑ wo ꞊nɛ, 'ma ‑kpën dhang‑ ‑nu ‑bha, ‑an 'dhi ‑yö 'po ‑sü 'ka; Mɛgbö 'ö dɔ ꞊süë' ‑Zlan ‑bha ‑dhɛ ꞊bhlëzë ‑bha bhë a‑ ‑yö 'pö.»
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'wo yö ‑gbla 'gbee‑ 'ka ‑sü ‑bha, 'wo wo ‑kɔ yö wo 'toë‑, wo 'to ta ‑sü 'ka (kö ‑waan 'kun 'wun 'ö‑ ꞊blɛɛ bhë ‑a ma ‑sü 'ka ‑a ‑zɔn ‑sü 'ka ꞊nɛ pë 'ö‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë ‑yö ‑Zlan ‑sü ya ‑sü 'ka). 'Ö ‑an 'plɛ ‑wo ꞊luu wo 'kuë, 'wo dho 'wo ‑lo Etiɛnë ‑ta.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 'Wo‑ ꞊gblëë 'wo dhoë pö‑ ꞊taa ‑bha 'wo yö ‑a ꞊zëë ‑zë ‑guö 'ka ‑sü 'gü kö ‑waan ‑a zë. 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑tɔmɔdhɛ ‑kë Etiɛnë ‑bha zadɔyi 'ka bhë, 'wo wo ‑bha ‑da sɔ ‑ta dhuö ‑sɔ bho wo ‑bha, 'wo‑ nu 'nëgɔɔnzë ‑dadhëü 'wo‑ ‑dhɛ Sɔlö bhë ‑a ‑dhë kö ‑yaan ö 'yan 'to ‑a ‑bha kö 'woë‑ wo ‑bha ‑guö ‑zuö ‑dhɛ yö.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 ꞊Dhɛ 'wo Etiɛnë zë ‑na ‑guö 'ka bhë, ‑yö ‑bhɛa 'ö‑ pö: «N Dëmɛ Yesu, 'ma n ‑de ‑wun ‑lo ü kwɛɛ.»
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'pö 'ö ‑lo ö kpɔn 'gü 'ö ‑gbla 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «N Dëmɛ, ü ‑bha 'gën ‑mü; ü ‑zo bho ‑an ‑bha ꞊sɔɔn yaa bhë ‑a 'piö!»
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.