Atos 7

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö slabhomɛ ꞊va ‑yö Etiɛnë ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «'Wun ‑nu 'wo‑ pö ü‑ ‑blɛɛ bhë, ü‑ ‑blɛɛ 'dhö gia‑ 'ka a?»
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 'Ö Etiɛnë ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «N dë ‑nu, n dhegluzë ‑nu, ‑ka ka 'to 'to! ‑Zlan 'tɔbhɔsüzë ‑yö ö ‑de ‑zɔn kwa 'bhɛma Ablaamö ‑dhë kö ‑yö ꞊tun Mezopotami ‑sɛ 'gü kö ‑yaan ꞊tun 'dho ‑na ‑ya ꞊dhia pödhɛ 'wo‑ ‑dhɛ Kalan bhë ‑a ‑bha.
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 'Ö ‑Zlan ‑ya ‑pö Ablaamö ‑dhë: Bhi 'dhö, ü bha 'kɔɔmɛ ‑nu 'dhö, ‑ka 'go kaa‑ 'kɔɔmɛ ‑nu waa‑ kaa‑ 'sɛgümɛ ‑nu ‑an 'piö, 'ka 'dho 'sɛ 'a 'dhoë‑ ‑a ‑zɔn ka ‑dhë bhë ‑a 'gü!
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, Ablaamö ‑yö ‑go Kalidee ‑sɛ 'gü, 'ö dho 'ö ‑ya Kalan. ‑Dhɛ 'ö bhë 'ö Ablaamö dë ‑yö ga ‑a ‑bha. 'Ö ‑Zlan ‑yö Ablaamö bɔ 'sɛ 'ö 'ka‑ 'gü zlöö ꞊nɛ ‑a 'gü.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 ‑Zlan yaa ‑dhɛ gbɛ nu ‑a ‑dhë mü. ‑Dhɛ pë 'tee gia‑ 'ö dho kë ꞊nɛ kwa ‑gɛn pin 'dhö yaa‑ do nu ‑a ‑dhë kö ‑yaan kë ‑a ‑de ‑bha 'ka. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑yö pë 'tɔ ‑go ‑a ‑dhë ꞊woë' ꞊nɛ ‑yö ‑dho 'sɛgɔ bhë ‑a nu ‑a ‑dhë, 'ö‑ nu ‑a ꞊suu'‑ ‑ta 'në ‑nu ‑dhë 'pö. 'Kɛɛ kö ‑a 'töng 'dhö bhë ‑a 'ka kö 'në gbɛ yaa kë Ablaamö ‑gɔ ꞊kun.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 ‑Wo 'ö ‑Zlan ‑ya ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë yö ꞊ga 'ö ꞊nɛ: Ü ꞊suu'‑ ‑ta 'gü ‑mɛ ‑nu ‑wo ‑dho ‑tosiadhe kë ‑nia ‑dhɛ 'gü 'sɛ gbɛ ‑ta. ‑Wo ‑dho kë ꞊nua 'ka mü; 'ö mɛ ‑nu ‑wo ‑an 'klo bhɔ ‑kwɛ ꞊këng' ‑yiisië 'piö.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 'Kɛɛ a ‑dho 'klobhɔdhe ‑da 'sɛgümɛ ‑nu 'wo 'dhoë‑ ‑an kë wo ‑bha ꞊nua 'ka bhë ‑an ‑ta. ꞊Ya kë 'dhö, ‑wo ‑dho go 'sɛ 'wo ‑kë ‑a 'gü bhë ꞊nua 'ka bhë ‑a ‑bha kö ‑waan nu zö n gba ꞊dhia. »
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 'Ö Etiɛnë ‑yö dho 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka 'dhiö 'ö‑ pö: «꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, ‑Zlan ‑yö ‑dhikuëdhe ‑kun Ablaamö 'ka, 'ö‑ ꞊dua' ‑yö ‑kë 'bɔn zë ‑sü 'ka. 'Ö Ablaamö ‑yö ö gbö Izaakö kpɔ, 'ö‑ zë 'bɔng kö ‑ya bhɔ ‑a ‑dhɛkpaɔyi ꞊ya kë 'slɛaga. ‑Kɔ do bhë ‑a 'ka 'pö, 'ö Izaakö ‑yö Zakɔbö zaa 'bɔng, 'ö Zakɔbö ‑de 'pö 'ö ö ‑bha 'në ‑nu 'gɔɔ‑ do ö ga ꞊plɛ 'wo ‑kë kwa 'bhɛma ‑wun 'gbeezë 'ka 'ö ‑an zaa 'bɔng.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 'Yö kwa 'bhɛma ‑nu ‑wo ꞊druɛi ‑kë wo dheglu Zozɛfu ‑bha, 'wo‑ 'dhɔɔ dɔ kö ‑yaan kë ꞊nua 'ka Ezitö ‑sɛ 'gü. 'Kɛɛ ‑Zlan ‑yö ‑kë ‑a 'piö,
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 'ö‑ bho ‑a ‑bha ꞊sëëbhodhe 'plɛ 'gü, 'ö 'kpaakpadhɛ nu ‑a ‑dhë 'ö 'sla kpɔ ‑a ‑ta Falaɔn 'ö Ezitö ‑mɛ ‑nu ‑bha ‑gludë 'ka bhë ‑a 'dhiö. 'Ö Falaɔn ‑yö Zozɛfu ‑ya Ezitö ‑sɛ waa‑ ‑a ‑bha ꞊bhɔɔpë 'plɛ ꞊kɔɔnmɛ 'ka.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 'Ö din ‑yö ‑da Ezitö ‑sɛ waa‑ Kana ‑sɛ ‑an 'gü. 'Ö ꞊sëëbhodhe ‑yö ‑kë ꞊gbaɔnsü, 'ö pë kwa 'bhɛma ‑nu 'wo dho ‑a yö ‑waan ‑bhö yaa kë ‑dhö.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 ꞊Dhɛ 'ö Zakɔbö ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ 'blee‑ 'wo‑ ꞊bluu'‑ kë ‑na bhë ‑yö ꞊tun Ezitö ‑sɛ 'gü, 'ö ö bha 'në ‑nu 'wo kwa 'bhɛma ‑nu 'ka bhë ‑an bɔ 'ma kö ‑waan 'blee‑ 'dhɔ.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 ‑A kë ‑peedë ‑naa 'wo dhoë zlöö bhë 'ö Zozɛfu ‑yö ö ‑de ‑zɔn ö dhegluzë ‑nu 'wo bhë ‑an ‑dhë, 'ö Falaɔn ‑yö Zozɛfu ‑bha 'kɔɔmɛ ‑nu dɔ 'sabla.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö 'ö Zozɛfu ‑yö ‑naɔ dɔ ö dhegluzë ‑nu 'wo bhë ‑an ‑gɔ kö ‑waan dɔ wo dë Zakɔbö ‑gɔ kö ‑an dë waa‑ ö bha 'kɔɔmɛ ‑nu 'ö ‑an ‑dho 'kuë‑ ‑sü ‑yö ‑kë mɛ ‑lü 'gɔɔ‑ 'slaplɛ ö ga 'sɔɔdhu 'ka bhë kö ‑waan nu.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 ꞊Dhɛ 'ö ‑naɔ bhë ꞊waa‑ dɔ wo dë ‑gɔ, 'ö ‑an dë Zakɔbö waa‑ ö bha 'kɔɔmɛ ‑nu 'wo dho Ezitö ‑sɛ 'gü. 'Ö Zakɔbö ‑nu 'wo bhë 'wo to 'sɛ bhë ‑a 'gü 'ö yöë ‑an ‑bha ga ‑yi ‑bha.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 ꞊Dhɛ 'ö Zakɔbö ‑nu ꞊wa ga 'wo dho ‑an ꞊glöö 'ka Ablaamö ‑bha mɛ ‑bin ‑dhɛ 'ö‑ dhɔ Emɔɔ ‑bha 'në ‑nu ‑gɔ, Sikɛmë ‑pö 'gü bhë ‑a ‑bha. ‑Dhɛ do bhë 'wo kwa 'bhɛma ‑nu ‑bin ‑a ‑bha 'pö.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 ꞊Dhɛ pë 'ö ‑Zlan ‑ya 'tɔ go Ablaamö ‑dhë, 'ö‑ yi 'dhö 'to ‑na 'tee kö ‑yaan kë, kö kwa 'bhɛma ‑nu ‑wo ꞊bhɛɛ ‑na. 'Yö 'wo ‑kë ꞊plëëzë Ezitö ‑sɛ 'gü.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'pö, ‑gludë gbɛ 'ö yaa Zozɛfu dɔ ꞊nɛ Falaɔn 'dhö bhë 'ö yö Falaɔn pin ꞊taa Ezitö ‑sɛ ꞊kɔɔn ‑sü 'ka.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 'Ö ‑gludë mɛ bhë 'yö kwa 'bhɛma ‑nu ‑püö 'ö ‑an 'klo bhɔ, 'ö ‑an 'gbeedhɛ bho kö ‑waan wo ‑bha 'në 'puu ‑nu ‑lo blöö, ‑wo wo ꞊kwaa'‑ ‑an ‑zü ‑wo ga.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 'Töng gia‑ bhë ‑a 'ka 'ö Moizö ‑yö bhɔa. ‑Yö ‑kë 'në 'puu ‑së ꞊duö 'ö‑ ‑wun 'yi ‑yö ‑kan ‑Zlan ‑dhë ‑a 'ka. 'Ö‑ 'kpɔmɛ ‑nu ‑wa to kɔɔ 'su ‑yaaga 'piö 'wo wo ‑zo ‑kë ‑a 'piö ‑bin ‑blü kö ꞊kun Falaɔn dho ‑a ꞊tɛi' dɔ.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 ꞊Dhɛ 'ö‑ 'kpɔmɛ ‑nu ꞊wa 'në bhë ꞊waa‑ dɔ blöö, ꞊wa wo ꞊kwaa'‑ ‑a ‑wun ‑zü, 'ö Falaɔn 'dhu ‑yö ‑kpën ‑a ‑bha 'ö‑ sü 'ö dhoë 'ö‑ ‑kë ö ‑bha 'në 'ka, 'ö ö ‑zo ‑kë ‑a 'piö.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'wo Moizö ꞊daan Ezitö ‑mɛ ‑nu ‑bha 'wunbhokoudɔdhe 'saadhö 'plɛ 'ka, 'ö‑ 'pii ‑yö ‑kë 'gbee‑ ö 'dhi ‑wo waa‑ ö këpë ‑nu 'gü.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 ꞊Dhɛ 'ö Moizö ‑kwɛ ꞊ya kë 'gɔɔ‑ ‑yiisië, 'ö‑ ꞊zuö' ‑yö ꞊luu kö ‑yaan 'dho ö dhegluzë ‑nu 'ö 'wo Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu 'ka bhë ‑an 'piö kö ‑an ‑kë ‑a 'gü ‑kɔ ‑nu 'wo bhë ‑yaan dɔ.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 ꞊Dhɛ 'ö dho, kö Ezitö mi do ‑yö mɛ ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ do 'klo bhɔ ‑na 'kpaan; 'yö dho mɛ 'wo‑ 'klo bhɔ ‑na bhë ‑a ‑dhë, ‑a ‑zo bho ‑sü 'ka 'yö Ezitö mi bhë 'yö‑ zë.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 ‑Yö ‑kë ‑a ‑zo 'piö ‑bezë ꞊nɛ ö dheglu ‑nu 'wo Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu 'ka bhë ‑wo ‑dho ‑a ‑gɛn dɔ ꞊nɛ, ‑Zlan ‑yö ‑dho bɔ ö ‑ta 'ö ‑an bho 'gan 'gü; 'kɛɛ waa ‑dhɛ gbɛ yö 'wun bhë ‑a 'gü.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 ‑A ‑dhɛ mɛ 'ö ‑po ‑a 'piö bhë Moizö ‑yö Izlaɛlö ‑mɛ ꞊plɛ ‑yö kö ‑wo 'ko zë ‑na 'ö‑ ‑kë kö 'ö ‑an dhi 'kuë ‑a ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka: ‹Mɛ 'ka ꞊nɛ, ‑abi', kö ꞊kun 'ka 'ko zë ka 'kuë! 'Ö tɔɔ dhegluzë ‑mü ka 'ka!›
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 'Kɛɛ ‑a mɛ 'ö‑ ‑bha za 'dhö ya bhë ‑yö Moizö ‑kë ꞊woë' ꞊nɛɛ: ‹Yö 'ma ‑zian 'dhɛ! Dö 'ö ü ‑ya ‑gɔmɛ 'ka 'iin zakanmɛ 'ka yi ‑ta ‑ɛ?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Ü‑ 'piö kö 'ü n zë ꞊nɛ ‑kɔ 'ü Ezitö mi zaa yɛɛn bhë ‑a 'dhö a?›
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 ‑Wo bhë ꞊dhɛ 'ö ‑da Moizö 'toodhö, 'yö ꞊duë 'ö dho 'ö ‑ya Madian ‑sɛ 'gü. ‑Dhɛ 'ö bhë ꞊nɛ 'ö to ‑a ‑bha 'ö 'në gɔɔn‑ ꞊plɛ kpɔ.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 ꞊Dhɛ 'ö ‑kwɛ 'gɔɔ‑ ‑yiisië ꞊ya ziö, 'ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ do ‑yö ö ‑de ‑zɔn Moizö ‑dhë 'yënngtaadhɛ 'ö ‑kë Sinai ‑tɔn 'sɔɔ bhë ‑a ‑bha; 'siö 'ö ‑kë ‑kpɔɔ kpö do 'güö ꞊dhia bhë ‑a 'gü.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 'Yö Moizö 'te ‑yö tun, pë 'ö‑ yö bhë ‑a ‑wun 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yɔɔn ‑na ‑kpɔɔ kpö 'ö bhë ‑a 'ka ꞊klöö' kö ‑yaan ‑a ‑ga 'papadhö, 'ö kwa Dëmɛ ‑Zlan ‑wo ma kö ‑ya pö ‑na:
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 Ma 'a tɔɔ ü 'bhɛma ‑nu ‑bha ‑Zlan, Ablaamö ‑bha ‑Zlan, Izaakö ‑bha ‑Zlan waa‑ Zakɔbö ‑bha ‑Zlan.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 'Ö kwa Dëmɛ ‑ya pö ‑a ‑dhë: ‹‑Bhö ü bha ‑sakpa bho ü ‑gɛan, bhii ‑dhɛ ü dɔ ‑a ‑bha bhë ꞊yö 'slööslö.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 'Yënngbhɔdhe kë ‑na ma mɛ ‑nu ‑gɔ Ezitö ‑sɛ 'gü bhë, a‑ ‑yö, a ‑an 'gbo ‑wo ‑ma; pë ‑kë 'a ꞊yɔɔ 'aan‑ ‑an bho 'gan 'gü bhë 'ö bhë. ‑Bhö nu, ‑a yi ꞊ya ‑lo kö 'aan‑ ü bɔ Ezitö ‑sɛ 'gü 'sabla!› »
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 'Ö Etiɛnë ‑yö dho 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka 'dhiö 'ö‑ pö: «Moizö 'ö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu waa 'we ‑a ‑wun ‑bha 'ö 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: ‹Dö ü ‑ya yi ‑gɔmɛ waa‑ yië zadɔmɛ 'ka› bhë, yö do gia‑ bhë ꞊nɛ 'ö ‑Zlan ‑ya bɔ kö ‑yaan kë ‑an ‑bho 'gan 'gü ‑mɛ waa‑ ‑an ‑gɔmɛ 'ka. ‑Zlan ‑bha bɔmɛ 'ö ö ‑de ‑zɔn ‑a ‑dhë, ‑kpɔɔ kpö 'ö kë 'güö ꞊dhia ‑a 'gü bhë, yö ꞊nɛ 'ö nu ‑a ‑dhë kö ‑yaan kë Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu ‑gɔmɛ waa‑ ‑an ‑bho 'gan 'gü ‑mɛ 'ka.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Moizö ꞊nɛ 'ö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu bho Ezitö ‑sɛ 'gü ‑dhidhaapë ‑nu kë ‑sü 'ka 'sɛ 'ö bhë ‑a 'gü, 'yoo nuɛazë 'dhiö waa‑ ‑kwɛ 'gɔɔ‑ ‑yiisië kë ‑sü 'ka 'yënng ꞊taa.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Moizö bhë 'zü ꞊nɛ 'ö‑ pö Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu ‑dhë: ‑Zlan ‑yö ‑dho ö ‑wodhiölomɛ do 'ö dho kë ꞊nɛ n 'dhö 'ö dho go ka ꞊suu'‑ 'gü ‑a bɔ ka ‑dhë.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Moizö bhë 'zü ‑yö ‑kë Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu ziën 'yënng ꞊taa. Yö ꞊nɛ 'töng 'wo‑ ꞊kaa' mü bhë 'ö ‑kë ‑Zlan ‑bha bɔmɛ waa‑ kwa 'bhɛma ‑nu ziën, 'ö ꞊ya kë 'ö ‑Zlan ‑wo 'ö ꞊toëpö ‑këdhösü nu mɛ ‑nu ‑dhë bhë 'ö ꞊yaa‑ ma 'dhö Sinai ‑tɔn tuö 'ö ꞊ya kë 'ö nu 'ö‑ 'dhiö ‑lo kwa 'bhɛma ‑nu ‑bha.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 'Kɛɛ kwa 'bhɛma ‑nu waa 'we ‑a ‑bha kö 'wo 'wun ma Moizö ‑ta. 'Ö 'wo ‑kɔ Moizö 'ka; 'wo‑ ‑dhɔ ꞊kaa' kö 'wo 'yɛ wo 'zü, 'wo 'dho Ezitö ‑sɛ 'gü.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 'Ö 'wo‑ pö Aalɔn ‑dhë: ‹‑Bhö kwa ‑bha gbapë ‑nu 'wo dho 'ta sü kwa 'dhiö ‑an kë! Bhii Moizö 'ö kwa bho Ezitö ‑sɛ 'gü bhë, pë 'ö ‑kë ‑a 'ka 'kwaa‑ dɔ!›
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 'Ö 'wo 'sënng ‑du 'në do ‑kë 'ö 'wo sla‑ bho wo ‑bha gbapë bhë ‑a ‑dhë. 'Ö wo ꞊kwaa' ‑pë bhë, 'wo‑ 'wlaan‑ ‑kë.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 'Ö ‑Zlan ‑yö ö ‑ta yö ‑an ‑bha 'ö ‑an ‑bha ‑yɛ 'zü ‑yö ‑kë 'susong ‑nu gba ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu ‑bha 'sëëdhɛ 'gü bhë ‑a 'dhö ꞊nɛɛ: ‑Zlan ‑ya ‑pö: Izlaɛlö ‑mɛ ‑nu, ka wü ‑zë 'ka sla‑ ‑nu bhoë ‑kwɛ 'gɔɔ‑ ‑yiisië 'piö 'yënng ꞊taa, 'kɛɛ n ‑ma sla‑ 'yaa ‑mü.
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Ka ‑bha ‑zlan Mɔlɔkö 'yö 'ka‑ ‑bha sɔ 'kɔ sü, 'ka dhoë ‑dhɛ 'plɛ 'ö 'ka dho ‑a ‑bha ‑a 'ka, 'ö kaa‑ ‑zlan 'ö‑ 'tɔ ‑kë Lefan 'ka 'ö‑ ꞊dua' ‑yö ‑kë 'susong 'bin 'ka bhë, 'ka‑ sü 'pö. Gbapë ‑nu 'wo bhë ka ‑an ‑kë ka ꞊kwaa'; 'ö 'ka ‑an gba. ‑A ‑wun 'gü a ‑dho ‑a kë kö ‑waan 'dho ka 'ka ꞊gbiin Babilɔnë ‑dhɛ ꞊zlöö.
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 ꞊Dhɛ 'ö kwa 'bhɛma ‑nu ‑wo ‑kë 'yënng ꞊taa bhë, sɔ 'kɔ 'ö‑ ‑zɔn ‑an ‑dhë ꞊nɛ ‑Zlan ‑yö wo 'piö, 'ö ‑guö 'fa ‑nu 'ö tɔng dɔ ‑wo ‑nu 'dhö ꞊bɛɛn' ‑sü 'ka ‑a ‑ta ‑wo ‑kë ‑a 'gü bhë ‑yö ‑kë ‑an ‑gɔ mü. Sɔ 'kɔ 'ö bhë ‑wa ‑kë ꞊nɛ ‑kɔ 'ö ‑Zlan ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka Moizö ‑dhë, 'ö‑ ‑zɔn ‑a 'ka ‑a ‑dhë bhë ‑a 'dhö.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 'Ö sɔ 'kɔ bhë 'ö dɔ 'pö kwa 'bhɛma ‑nu 'wo yö ‑an 'piö bhë ‑an kwɛɛ. 'Ö Zozue ‑yö yö ‑an ‑dhë 'dhiö, 'wo sɔ 'kɔ bhë 'wo‑ sü 'wo dhoë Kanaa ‑sɛ 'gü. ‑An ‑lo mü ꞊yië', kö ‑Zlan ‑ya 'sɛ bhë ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu kë ‑an 'dhiö; 'yö 'wo ‑an ‑bha 'sɛ kun ‑an ‑gɔ. 'Ö sɔ 'kɔ bhë 'ö to ‑an ‑gɔ, 'sɛ 'wo‑ kun bhë ‑a 'gü, 'ö dhoë 'ö yöë Davidö ‑bha yi ‑bha.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Davidö ‑wun ‑yö ‑Zlan ‑zo ‑kun. 'Ö Davidö ‑ya ‑dhɛ ö ‑bha ‑Zlan 'ö ‑kë ö 'bhɛma Zakɔbö ‑bha ‑Zlan 'ka bhë ‑a ‑gɔ kö ‑yaan ‑a ‑bha 'kɔ dɔ.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 'Kɛɛ Salomɔ ꞊nɛ 'ö 'kɔ bhë 'ö‑ dɔ zlöö.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 'Kɛɛ a‑ ꞊blɛɛ ka ‑dhë giagia 'ka ꞊nɛ ‑Zlan 'yö ꞊va, 'yaa ‑ya 'kɔ ‑nu 'ö mɛ 'bhee‑ ‑nu 'wo‑ dɔ ‑an 'gü ꞊nɛ ‑kɔ 'ö‑ ‑wodhiölomɛ ‑ya ꞊blɛɛ ‑a 'ka bhë ‑a 'dhö ꞊nɛɛ: Kwa Dëmɛ (‑Zlan) ‑ya ‑pö:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Dhang‑ 'gü ‑dhɛ 'ö tɔɔ ma 'gɔ ‑gbloo 'gü ‑dhɛ, 'ö 'sɛ 'dhö n ‑gɛn ‑gban ‑a ‑ta ‑pë 'ka. ꞊Dhɛ 'ö 'pö, 'kɔ ꞊suu'‑ ‑mlë 'ö 'ka dho ‑a dɔ n ‑dhë ‑ɛ? 'Iin ‑dhɛ ‑mlë 'a dho n 'tɛɛ ‑nu pa ‑a ‑bha ‑ɛ?
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ma ‑de kun 'a pë ‑nu 'wo bhë 'a ‑an 'plɛ ‑kë ‑a? »
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 'Go mü 'zü 'ö Etiɛnë ‑ya pö: «꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'dhö ꞊nɛ mɛ ꞊gɔü' 'gbeezë 'ka ꞊nɛ, 'ö ka ꞊zuö' ‑nu, ka 'to ‑nu, ꞊wa ta ‑Zlan ‑wo ‑gɔ, 'ö 'kaa 'we ‑a ‑bha kö 'kaan‑ 'wun ma ‑Zuu 'slööslö ‑ta ‑kplawo bhë, ka bhɔ ka 'bhɛma ‑nu ‑bha giagiawo ꞊dhɛɛ!
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 ‑Zlan ‑wodhiölomɛ ‑nu 'wo bhë, ‑a dö ‑zë 'ö ka 'bhɛma ‑nu waa ‑a 'klo bho ꞊ɛ? 'Ö mɛ ‑nu 'wo mɛ kpengdhö do ‑bha nu ‑sü ‑wun ꞊blɛɛ'‑ bhë, 'wo ‑an zë. Mɛ kpengdhö 'ö bhë 'ö 'ka‑ dɔ mɛ ‑nu kwɛɛ, 'wo‑ zë.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 ‑Zlan ‑yö tɔng ‑nu ka ‑dhë 'ö bɔa ö ‑bha bɔmɛ ‑nu ‑ta; 'ö tɔng 'dhö bhë kaa‑ ꞊bhlë 'kpɔ.»
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 ꞊Dhɛ zakanmɛ ‑nu ꞊wa Etiɛnë 'wun ꞊blɛɛ' ‑wo ma, 'yö 'wun ‑yö ‑na ‑an ‑zuë ꞊gbaɔnsü.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 'Kɛɛ Etiɛnë 'ö ‑Zuu 'slööslö ‑ya pa bhë 'ö ‑dhɛ ‑ga dhang‑ 'gü, 'ö ‑Zlan ‑bha 'tɔbhɔdhe 'bhü yö; 'ö Yesu yö kö ‑yö dɔ ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha ‑dhɛ ꞊bhlëzë ‑bha,
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 'ö‑ pö: «‑Ka dɔ 'dhɛ, dɔ 'a‑ wo ꞊nɛ, 'ma ‑kpën dhang‑ ‑nu ‑bha, ‑an 'dhi ‑yö 'po ‑sü 'ka; Mɛgbö 'ö dɔ ꞊süë' ‑Zlan ‑bha ‑dhɛ ꞊bhlëzë ‑bha bhë a‑ ‑yö 'pö.»
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 ꞊Dhɛ ‑kë 'dhö 'wo yö ‑gbla 'gbee‑ 'ka ‑sü ‑bha, 'wo wo ‑kɔ yö wo 'toë‑, wo 'to ta ‑sü 'ka (kö ‑waan 'kun 'wun 'ö‑ ꞊blɛɛ bhë ‑a ma ‑sü 'ka ‑a ‑zɔn ‑sü 'ka ꞊nɛ pë 'ö‑ ꞊blɛɛ' ‑na bhë ‑yö ‑Zlan ‑sü ya ‑sü 'ka). 'Ö ‑an 'plɛ ‑wo ꞊luu wo 'kuë, 'wo dho 'wo ‑lo Etiɛnë ‑ta.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 'Wo‑ ꞊gblëë 'wo dhoë pö‑ ꞊taa ‑bha 'wo yö ‑a ꞊zëë ‑zë ‑guö 'ka ‑sü 'gü kö ‑waan ‑a zë. 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑tɔmɔdhɛ ‑kë Etiɛnë ‑bha zadɔyi 'ka bhë, 'wo wo ‑bha ‑da sɔ ‑ta dhuö ‑sɔ bho wo ‑bha, 'wo‑ nu 'nëgɔɔnzë ‑dadhëü 'wo‑ ‑dhɛ Sɔlö bhë ‑a ‑dhë kö ‑yaan ö 'yan 'to ‑a ‑bha kö 'woë‑ wo ‑bha ‑guö ‑zuö ‑dhɛ yö.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 ꞊Dhɛ 'wo Etiɛnë zë ‑na ‑guö 'ka bhë, ‑yö ‑bhɛa 'ö‑ pö: «N Dëmɛ Yesu, 'ma n ‑de ‑wun ‑lo ü kwɛɛ.»
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'pö 'ö ‑lo ö kpɔn 'gü 'ö ‑gbla 'gbee‑ 'ka ꞊nɛɛ: «N Dëmɛ, ü ‑bha 'gën ‑mü; ü ‑zo bho ‑an ‑bha ꞊sɔɔn yaa bhë ‑a 'piö!»
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.