Atos 27
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NVI
1 ꞊Dhɛ 'ö 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ‑wo ꞊ya kë ‑a 'gü do ꞊nɛ, yi ‑dho 'yi ‑da 'yitagɔ 'gü 'yi dho Itali ‑sɛ 'gü, 'wo Pɔlö waa‑ ‑kanso 'kɔɔmɛ 'bhaa ‑nu ‑an ‑lo 'dhasi ‑gɔmɛ 'ö ‑kë Wlɔmë 'në 'ka 'wo‑ ‑dhɛ Zuliusö bhë ‑a kwɛɛ.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 'Ö 'yi ‑da 'yitagɔ 'ö go Adramitö ‑pö 'gü ‑a 'gü, 'ö dho dho 'yitagɔ ꞊gbaannu ‑dhɛ mɛ 'ö Azi ‑sɛ 'gü ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha, 'ö 'yi dhoë. Alitaakö 'ö ‑kë Masedoni mi 'ka 'ö go Tesalɔnikö bhë, ‑yö ‑kë yi 'piö mü.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 'Ö ‑dhɛkpaɔyi mɛ 'ö yö ‑a 'piö, 'yi ‑lo Sidɔn ‑pö 'gü. Zuliusö 'glu ‑yö ‑kë ‑së Pɔlö 'ka; 'yö ‑potaasü nu ‑a ‑dhë, 'ö bɔ ö 'bhamɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an 'piö, kö pë 'ö‑ ‑bha ‑wun 'dhö ‑a ‑bha ‑waan ‑a nu ‑a ‑dhë.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 ꞊Dhɛ 'yië 'go mü, 'tëë ‑yö ‑kë ziö ꞊dhia. 'Ö‑ ‑wun 'gü, yi ‑bha 'ta 'yi‑ sü 'sɛgɔ 'ö 'yi ziën 'wo‑ ‑dhɛ Siplë ‑a 'sɔɔ bhë, 'yi dho ‑a 'pian mɛ 'ö 'tëë 'yaa ‑ma yië‑ 'yitagɔ ‑bha ‑a 'piö bhë ‑a 'ka.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 'Yi 'yoo ‑kan Silisi ‑dhɛ waa‑ Panfili ‑dhɛ ‑an 'sɔɔ, 'yi nu 'yi ‑lo Mila ‑pö 'ö Lisi ‑sɛ 'gü bhë ‑a ‑bha.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü ꞊nɛ 'ö 'dhasi ‑gɔmɛ bhë 'ö 'yitagɔ 'ö go Alezandri ‑pö 'gü, 'ö 'dho ‑na Itali ‑sɛ 'gü 'ö‑ yö ‑a ‑bha. 'Yi go yi ‑bha 'yitagɔ 'yi nuë bhë ‑a 'gü, 'yi ‑da ‑a mɛ 'ö bhë ‑a 'gü 'yi dhoë.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 ꞊Dhɛ 'yië yi pë 'tee ꞊yɔɔn 'dhiö, 'ö 'buu ‑yö yö ziö ‑sü ‑bha yi ‑bha 'yitagɔ ‑bha 'gbee‑ 'ka. 'Yö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plëëzë 'piö, 'yi yi ꞊zlɔa, 'yi dho 'ö 'yi ꞊loë' Kinidö plöö ‑dhɛ ꞊tɛi' 'ka, ꞊sëëbhodhe 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ 'buu yaa 'we ‑a ‑bha yi ‑gɔ kö 'yi 'dho 'pian mɛ 'ö bhë ‑a ‑ta, yi ‑wa 'sɛ 'pian mɛ 'ö 'yi ziën 'wo‑ ‑dhɛ Klɛtö ‑sɛ bhë ‑a 'sɔɔ 'pian 'ö bɔ 'sɛ 'pian 'wo‑ ‑dhɛ Kapö Salëmɔne ‑a 'ka. 'Pian 'ö bhë 'buu 'yaa zië.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 'Yitagɔ 'yi ‑kë ‑a 'gü bhë, ‑yö ‑wa 'kpong 'dhiö, 'ö 'yi ‑lo ꞊sëëbhodhe 'ka ‑dhɛ 'wo‑ ‑dhɛ 'yitagɔ ‑dɔdhɛ ‑së 'ö Lase ‑pö 'sɔɔ bhë ‑a ‑bha.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plëëzë ꞊ya ziö yi ‑ta mü, 'ö 'ta ‑sü 'yi ‑ta ‑sü ‑yö ‑kë 'gbee‑, bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑kë ‑kwɛ 'dhiötoyi 'ka ꞊klöö'. 'Ö Zuifö ‑nu ‑bha 'wlaan‑ mɛ 'ö ꞊waa‑ kë 'wo‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ‑Zlan ꞊ya ziö wo ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta bhë kö ꞊waa‑ kë 'saadhö. Bhii ꞊dhɛ 'ö kë ‑na 'dhö kö ꞊ya 'to 'tee kö 'buu 'gbee‑ ‑yaan nu. ‑A ‑wun 'gü, 'ö Pɔlö ‑yö ‑dhio dɔ ‑an ‑dhë ꞊nɛɛ:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 «Gɔɔn‑ ‑nu, 'ma‑ yö ꞊nɛ 'ta 'ö ꞊nɛ 'kwa dhoë 'dhiö, ‑yö ‑dho kë kwa ‑bha 'gbee‑, 'ö tɔɔ 'yitagɔ waa‑ ꞊kwɛɛ‑ ‑nu, ‑an 'plɛ ‑wo ‑dho ꞊siö, 'go mü 'zü, 'yö dho kë kwa gia‑ kwa 'gü ꞊siö'‑ ‑gɛn 'ka.»
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 ‑Yö ‑kë 'dhö 'kɛɛ 'dhasi ‑gɔmɛ bhë ‑yö ö ‑zo ‑yö 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑gɔmɛ waa‑ 'yitagɔ dëmɛ ‑nu ‑bha 'ö ꞊zië' Pɔlö ‑ta.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 'Yitagɔ ‑dɔdhɛ 'ö bhë yaa këdhɛ ‑së ‑dhɛ 'ka kö mɛ ‑nu ‑waan 'to mü 'buu 'gbee‑ bhë ‑a 'töng 'ka. 'Yö mɛ ‑nu 'ö waa‑ Pɔlö ‑nu 'wo 'ta ‑sü ‑na bhë ‑a mɛdhɛvadhɛ ‑wa ‑ya wo ꞊zuö' 'piö kö 'wo 'go mü, 'wo 'dho 'zü 'yoo ‑ta; 'wo‑ këdhɛ ꞊mɛɛ kö 'wo ‑lo 'yitagɔ ꞊gbaannu ‑dhɛ mɛ 'ö Fenisö 'ö Klɛtö ‑sɛ 'gü bhë ‑a ‑bha. Fenisö 'ö bhë ‑yö ‑kë lan‑ 'dho ꞊zian'. ‑Dhɛ bhë ꞊nɛ 'ö ‑kë ‑an ‑dhë ‑së kö 'wo 'buu 'gbee‑ 'dhiö 'gan mü.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 'Tëë pë 'tee 'ö go goo ꞊zian' ‑yö ‑kë ziö ꞊dhia. 'Yö 'wo yö wo ‑zo 'ta ‑sü 'gü ꞊nɛ 'wun 'wo‑ ‑ya 'ko 'dhiö ‑kë wo ꞊zuö' 'piö bhë, ‑a ‑de 'dhoë‑ kë. 'Wo ‑piö kpö 'gbiin‑ 'ö ‑kë 'yitagɔ ꞊gbaannu ‑a ‑bha ‑pë 'ka, 'ö 'yi ꞊löö bhë 'wo‑ bho ‑a ‑gɔ, 'ö 'yitagɔ ‑yö yö 'ta 'sü ‑sü 'gü 'tëë bhë ‑a ꞊kwaa'. 'Wo dhoë 'dhö, 'kɛɛ waa 'dho 'kpong 'dhiö ‑dhɛ 'ka ꞊gbiin.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 ꞊Dhɛ 'ö 'töng pë 'tee ꞊ya ziö 'ö 'buu 'gbee‑ 'wo‑ ‑dhɛ 'buu 'ö go dhuö ꞊zian' 'ö go Klɛtö ‑sɛgɔ 'ö 'yi ziën bhë ‑a 'piö ꞊zian', 'ö ‑ya ziö ‑sü ‑bha 'gbee‑ 'ka 'pian 'ö bhë ‑a ‑ta.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 'Ö yi ‑bha 'yitagɔ ‑zaan zan. Yi‑ këdhɛ ‑mɛɛ kö 'yiën‑ 'dho yi ‑bha 'ta 'ka 'dhiö 'buu 'go ꞊zian' 'kɛɛ yië ‑mɔa ‑bha. 'Ö 'yi yi ‑kwaa yi ‑bha 'yitagɔ ‑zü, 'ö 'buu ‑ya ‑blü zian 'ö 'dhi ‑a ‑dhë ‑a 'ka.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 'Ö 'yi dho, 'ö 'yi ‑lo 'sɛ 'pian 'tete 'ö 'yi ziën 'wo‑ ‑dhɛ Koda ‑a 'sɔɔ. 'Ö 'yi bɔ ‑a 'pian mɛ 'ö 'buu 'yaa ‑maa 'ka ꞊duö bhë ‑a 'ka. 'Ö ‑dhɛ bhë ‑a 'gü 'ö 'yitagɔ 'tete 'ö ‑kë ‑klu ‑sü 'ka 'yitagɔ ꞊va ꞊zlöö bhë, 'yi‑ bho mü, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö 'yi kpö dho a wü; 'kɛɛ ‑a ‑bho mü ‑sü ‑yö ‑kë 'gbeegbee.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 'Wo 'yitagɔ 'në 'tee bhë 'wo‑ ꞊luu, 'wo‑ dɔ ‑a ꞊va ‑ta. 'Wo ꞊bhüöga do ‑nië ‑a ꞊va ‑zü 'to kö ‑a 'lü 'pɛn ‑nu ‑waan to 'kuë‑ kpinngdhö. 'Ö zlöö ‑bha bhë, 'suö ‑yö yö ‑an ‑kë ‑sü ‑bha 'ta 'sü ‑sü 'ö 'yi ‑ta bhë ‑a 'ka. 'Ö tɔɔ ‑wo wo ‑zo ‑ta ꞊nɛɛ wo ‑bha 'yitagɔ ‑yö ‑dho ‑gban 'yënng ‑tɔn ‑nu 'wo 'yi ꞊löö Libi ‑sɛgɔ 'dhiö bhë ‑an ‑bha. 'Ö‑ ‑wun 'gü, 'wo 'lü 'pɛn 'gbɛa 'ö 'yitagɔ ꞊zlɔa ‑na bhë, 'wo‑ ‑da yiö. 'Ö 'wo wo ‑kwaa 'buu ‑zü, 'ö 'yitagɔ bhë 'ö‑ ‑blü zian 'ö 'dhi ‑a ‑dhë ‑a 'ka.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 'Buu 'gbee‑ ‑yö ‑kë ‑ziö yi ‑bha ‑dhiadhö, 'ö dho ‑a 'ka 'dhiö 'gbee‑ 'ka. 'Yö ‑dhɛkpaɔyi 'ö yö ‑a 'piö, 'wo yö ꞊kwɛɛ‑ ‑nu 'wo 'yitagɔ 'gü, ‑an ‑lo yiö ‑sü ‑bha.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 'Ö ‑dhɛkpaɔyi mɛ 'ö yö ‑a 'piö 'zü, 'ö wo gia‑ 'wo pë 'bhaa ‑nu 'wo 'yitagɔ 'ta 'sü ‑na bhë 'wo ‑an 'bhaa ‑nu ‑lo yiö.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 'Ö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plëëzë 'ka, ‑a këdhɛ gbɛ yaa kë ‑dhö yi ‑gɔ kö 'yi yi 'yan dɔ lan‑ waa‑ 'susongga ‑nu ‑an ‑bha; bhii wo ꞊nɛ 'ö 'yië ‑an ga ‑bezë 'ö yi dho yi 'go ‑zian 'iin yi 'dho ‑zian ‑nu dɔ. 'Buu ‑yö ‑kë ziö ‑sü 'gü 'gbee‑ 'ka ‑kplawo; ꞊dhɛ 'to ‑na zlöö kö yi yi ‑zo 'ta ‑na ꞊nɛ yi 'ka 'dho dha gbɔ.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë 'yitagɔ 'gü waa ‑bhöpë ‑bhödhɛ gbɛ yö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plëëzë 'ka. 'Ö Pɔlö ‑yö ꞊luu ‑an 'plɛ 'dhiö mü, 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ ‑nu, ka ka 'to ‑to n ‑wo ‑bha ‑bezë, ‑yö ‑dho kë ‑së; bhii kwa dho kwaa‑ to Klɛtö ‑bezë kö pë 'gü ꞊siö' ‑sü ꞊suu'‑ ꞊nɛ ‑a gbɛ yaa 'dho yö kwa ‑bha.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 'Kɛɛ dɔ 'kwa‑ wo ꞊nɛ, a ‑bhɛa ka ‑dhë kö 'ka ka 'gü dɔ 'gbee‑, bhii mɛ gbɛ yaa 'dho ga ka ziën, ‑a 'ke yaa kë 'yitagɔ ‑bha ꞊siö' ‑sü 'ka.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 A‑ 'wun ‑dɔ 'dhö 'ö tɔɔ ‑Zlan 'a‑ ‑bha 'ka 'a yuö kë ‑na ‑a ‑dhë bhë, ‑a ‑bha bɔmɛ do ‑yö ‑wo n ‑ta gbeng ꞊dɛɛ,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹Pɔlö, kö ꞊kun 'ö 'suö ‑yö ü ‑kë, ü ꞊dua' ‑mü kö 'ü 'dho 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va 'dhiö kö 'ü 'wun ‑nu ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑dhë. 'Go mü 'zü, ꞊dhɛ 'ö ‑Zlan 'glu 'dhö ‑së, ‑yö ‑dho 'wun ‑së kë ü ‑dhë, bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑dho mɛ ‑nu 'saadhö 'wo ü 'piö 'yitagɔ 'gü bhë, ‑an ‑dha 'pö.› »
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Pɔlö ‑yö ‑dho 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka 'dhiö 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Wun 'ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑ya ꞊blɛɛ bhë ‑a ‑wun 'gü, gɔɔn‑ ‑nu, ‑ka ka ꞊faan' 'sü, bhii a n ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha; ‑yö ‑dho ‑a kë ꞊nɛ ‑kɔ gia‑ 'ö‑ pöë n ‑dhë bhë ‑a 'dhö.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 'Kɛɛ yö 'ka 'dho kë 'pëëpë, bhii kwa ‑bha 'yitagɔ ‑yö ‑dho wü 'buu 'ö dho kwa ‑blü 'kpong 'piö ‑dhɛ do 'bhaa 'gü bhë ‑a ꞊kwaa'.»
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 ‑Yö ‑kë gbeng ‑yi 'gɔɔ‑ do ö ga ‑yiisië ‑naa 'ka, kö 'buu ‑yö ꞊tun dho yi 'ka, 'yoo 'wo‑ ‑dhɛ Meditɛlane bhë ‑a ‑ta ‑kplawo. ꞊Dhɛ gbeng ziën ‑dhɛ 'dhö dɔ ‑na, 'ö 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wo wo ‑zo ‑ta ꞊nɛ yi ꞊yɔɔn ‑na 'sɛ 'sɔɔ.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 'Ö 'wo ‑an ‑bha ꞊bhüöga 'wo 'yi ꞊löö ‑dhɛ dan ‑na ‑a 'ka bhë, 'wo‑ ꞊yɔɔ 'yi ꞊löö, 'ö 'yi ‑glu ꞊duan' ‑yö ‑kë ꞊nɛɛ 'mɛtrë 'gɔɔ‑ ‑yaaga ö ga 'slaplɛ 'dhö. 'Ö ꞊dhɛ ꞊wa ꞊yɔɔn 'dhiö, 'wo‑ ‑zuö yiö 'zü, 'ö 'yi ‑glu ꞊duan' ‑yö ‑kë ꞊nɛɛ 'mɛtrë 'gɔɔ‑ ꞊plɛ ö ga 'slɛaga 'dhö 'zü.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 ‑Wo wo ‑zo ‑ta ꞊nɛ 'wa 'dho 'ta 'ka 'dhiö 'buu ‑yö ‑dho ‑an ‑bha 'yitagɔ ‑gban ‑guö ‑bha bhii 'ö tɔɔ 'yi ‑glu ꞊duan' yaa kë ꞊gbiin ꞊duö gbɔ. 'Ö 'wo wo ‑bha ‑piö kpö ‑yiisië 'ö ‑kë pë ꞊gbaannu ‑a ‑bha ‑pë 'ka bhë 'wo ‑an ꞊yɔɔ 'yitagɔ ꞊zlöö yiö ‑dhɛ bhë ‑a 'gü 'ö 'yitagɔ ‑yö ꞊gbaannu mü. 'Ö 'wo ꞊bhɛa wo ‑bha ‑zlan ‑dhë kö ‑dhɛ ‑yö 'po 'zodhö.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 'Ö yië‑ 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'wo ꞊duë 'wo 'go 'yitagɔ 'gü. 'Wo 'yitagɔ 'në 'tee 'ö ‑kë ‑a ꞊va ‑ta bhë 'wo‑ ꞊yɔɔ 'yi ‑ta, ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ wo‑ 'piö kö 'wo ‑ya ‑a 'gü kö 'wo 'dho, 'wo ‑piö kpö 'bhaa ‑nu ꞊yɔɔ'‑ yiö 'yitagɔ ꞊vazë 'dhiö.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 'Yö Pɔlö ‑ya pö 'dhasi ꞊këng' do ‑gɔmɛ waa‑ 'dhasi ‑nu ‑dhë: «Kwaa‑ 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu 'wo ꞊nɛ waa 'to 'yitagɔ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü ꞊sia, mɛ 'plɛ ka 'gü ‑dho ꞊siö'‑.»
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö kö 'dhasi ‑nu ‑wo ꞊bhüöga 'ö 'yitagɔ 'në 'tee kun bhë ‑an 'kan ‑na kö 'yitagɔ 'në 'tee bhë ‑yö ꞊yɔɔ' ‑na yiö.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 ꞊Dhɛ 'töng 'bhaa ꞊ya ziö, kö ‑dhɛ ‑yö 'po ‑na bhë, 'ö Pɔlö ‑yö ꞊bhɛa ‑an 'plɛ ‑dhë kö ‑wo pë ‑bhö, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑A ‑dhɛkpaɔyi 'gɔɔ‑ do ö ga ‑yiisië ‑mü ꞊dɛɛ, 'ö 'ka ‑ya ‑sü 'ka ka ‑de ꞊zɔnng' ‑ta, 'ö 'kaa ‑bhöpë gbɛ ‑bhö.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 ꞊Dhɛ 'ö 'pö, 'a ‑bhɛa ka ‑dhë kö 'ka pë ‑bhö. Bhii 'ö tɔɔ ka ‑bha ‑wun ‑yö pë ‑bhö ‑sü ‑bha kö 'kaan‑ ka ꞊faan' 'sü 'zü 'iin 'go mü 'zü kö 'kaan‑ dha. Pë 'dhiö‑ gbɛ 'ka 'dho kë mɛ gbɛ 'ka ka ziën.»
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 ꞊Dhɛ ꞊ya yën ‑a ‑pö 'dhö ‑sü ‑bha, 'ö ꞊bluu'‑ sü, 'ö ‑bhɛa ‑Zlan ‑dhë mɛ 'plɛ wö 'dhiö mü, ‑a zuö pö ‑sü 'ka ‑bhöpë 'ö‑ nu ‑an ‑dhë bhë ‑a ‑wun 'gü. 'Ö‑ ꞊kaan, 'ö yö ‑a ‑bhö ‑sü 'gü.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 'Ö ‑an ꞊zuö' ‑yö ‑kë ‑saa, 'ö 'wo‑ ‑bhö 'pö.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Mɛ 'yi ‑kë 'yitagɔ 'gü yi ‑kë mɛ ‑lü ꞊këng' ꞊plɛ waa‑ mɛ ‑lü 'gɔɔ‑ 'slaplɛ ö ga 'slado 'ka.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 ꞊Dhɛ 'ö mɛ 'ö ‑dhö 'ö‑ 'gü ꞊ya dɔ, 'ö 'blee‑ ꞊bhɔɔ' ‑nu 'ö ‑kë ‑an ‑gɔ 'yitagɔ 'gü bhë, 'wo‑ ‑lo yiö kö 'yitagɔ ‑yaan 'to 'föngfö.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya 'po, 'yi 'sɛ yö yi 'dhiö, 'kɛɛ yië‑ 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu waa‑ dɔ. 'Kɛɛ ‑an 'yan ‑yö ‑kpan 'yi 'kpong 'dhiö ‑dhɛ ‑së 'ö ‑kë 'yoo ‑dhɛ 'ö dho 'kpong 'gü ‑a ‑bha. 'Ö 'wo‑ këdhɛ ꞊mɛɛ kö 'wo 'dho 'wo wo ‑bha 'yitagɔ ꞊gbaannu 'ma.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 'Ö 'yitagɔ ‑yuökëmɛ 'bhaa ‑nu ‑wo pë ꞊gbaannu ‑a ‑bha ‑pë ꞊bhüöga ‑nu ‑kan, 'ö pë ꞊gbaannu ‑a ‑bha ‑pë ‑nu ‑wo to yiö. ꞊Dhɛ 'wo‑ kë ‑na 'dhö kö ‑a mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo 'lü 'pɛn ‑nu 'wo 'yitagɔ ꞊dɔɔ' ‑na ‑a 'ka 'ö 'wo ‑kë 'yitagɔ ꞊zlöö bhë kö ‑wo ꞊bhüöga 'po ‑na ‑a ‑bha, ‑yö 'to ‑na yiö. 'Ö 'wo sɔ 'pɛn do ꞊luu 'yitagɔ bhë ‑a 'dhiö ꞊zian', ‑yö kë 'dhö kö 'buu ‑yö 'yitagɔ ‑blü 'kpong 'dhiö.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 'Kɛɛ yië‑ 'yitagɔ ‑yö ‑gban 'yënng ‑tɔn ‑bha yiö, 'ö ꞊gbaannu; kö ‑a 'pian mɛ 'ö 'dhiö zian bhë ꞊ya ꞊nëng 'yënng 'gü. 'Ö to mü, bhii 'ö tɔɔ ‑a ziödhɛ gbɛ yaa kë ‑dhö. 'Kɛɛ kö 'yitagɔ 'pian mɛ 'ö ꞊zlöö ꞊zian' bhë ‑yö 'wü ‑na, 'yi kpö 'ö ma ‑na ‑a ‑bha 'gbee‑ 'ka bhë ‑a ‑wun 'gü.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 'Ö 'dhasi ‑nu ‑wa ‑kë ‑bezë kö ‑waan ‑kanso 'kɔɔmɛ ‑nu zë, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'wo dho 'yi kë ‑waan wo ‑de dha.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 'Kɛɛ 'dhasi ꞊këng' do ‑gɔmɛ 'ö‑ 'piö kö 'yö Pɔlö dha bhë, ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë ‑wo mɛ 'plɛ dha. 'Ö‑ pö mɛ ‑nu 'wo 'yi kë ‑dhɛ dɔ ‑an ‑dhë, ‑wo ‑püö 'yië‑ 'dhiö, ‑wo 'yi kë ‑wo dhoë 'kpongtaa.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 'Go mü 'zü 'ö‑ pö mɛ ‑nu 'wo to ‑wo ziö ‑an 'piö ‑klu 'yitagɔ 'lü 'fa ‑nu waa‑ pë 'bhaa ‑nu 'wo 'go ‑na ‑a 'gü bhë ‑a ‑bha ‑sü 'ka. ‑Kɔ 'ö ꞊kaa' 'ö yi 'plɛ 'yi dhaa bhë 'ö bhë.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.