Atos 27
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NAA
1 ꞊Dhɛ 'ö 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ‑wo ꞊ya kë ‑a 'gü do ꞊nɛ, yi ‑dho 'yi ‑da 'yitagɔ 'gü 'yi dho Itali ‑sɛ 'gü, 'wo Pɔlö waa‑ ‑kanso 'kɔɔmɛ 'bhaa ‑nu ‑an ‑lo 'dhasi ‑gɔmɛ 'ö ‑kë Wlɔmë 'në 'ka 'wo‑ ‑dhɛ Zuliusö bhë ‑a kwɛɛ.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 'Ö 'yi ‑da 'yitagɔ 'ö go Adramitö ‑pö 'gü ‑a 'gü, 'ö dho dho 'yitagɔ ꞊gbaannu ‑dhɛ mɛ 'ö Azi ‑sɛ 'gü ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha, 'ö 'yi dhoë. Alitaakö 'ö ‑kë Masedoni mi 'ka 'ö go Tesalɔnikö bhë, ‑yö ‑kë yi 'piö mü.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 'Ö ‑dhɛkpaɔyi mɛ 'ö yö ‑a 'piö, 'yi ‑lo Sidɔn ‑pö 'gü. Zuliusö 'glu ‑yö ‑kë ‑së Pɔlö 'ka; 'yö ‑potaasü nu ‑a ‑dhë, 'ö bɔ ö 'bhamɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an 'piö, kö pë 'ö‑ ‑bha ‑wun 'dhö ‑a ‑bha ‑waan ‑a nu ‑a ‑dhë.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 ꞊Dhɛ 'yië 'go mü, 'tëë ‑yö ‑kë ziö ꞊dhia. 'Ö‑ ‑wun 'gü, yi ‑bha 'ta 'yi‑ sü 'sɛgɔ 'ö 'yi ziën 'wo‑ ‑dhɛ Siplë ‑a 'sɔɔ bhë, 'yi dho ‑a 'pian mɛ 'ö 'tëë 'yaa ‑ma yië‑ 'yitagɔ ‑bha ‑a 'piö bhë ‑a 'ka.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 'Yi 'yoo ‑kan Silisi ‑dhɛ waa‑ Panfili ‑dhɛ ‑an 'sɔɔ, 'yi nu 'yi ‑lo Mila ‑pö 'ö Lisi ‑sɛ 'gü bhë ‑a ‑bha.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü ꞊nɛ 'ö 'dhasi ‑gɔmɛ bhë 'ö 'yitagɔ 'ö go Alezandri ‑pö 'gü, 'ö 'dho ‑na Itali ‑sɛ 'gü 'ö‑ yö ‑a ‑bha. 'Yi go yi ‑bha 'yitagɔ 'yi nuë bhë ‑a 'gü, 'yi ‑da ‑a mɛ 'ö bhë ‑a 'gü 'yi dhoë.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 ꞊Dhɛ 'yië yi pë 'tee ꞊yɔɔn 'dhiö, 'ö 'buu ‑yö yö ziö ‑sü ‑bha yi ‑bha 'yitagɔ ‑bha 'gbee‑ 'ka. 'Yö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plëëzë 'piö, 'yi yi ꞊zlɔa, 'yi dho 'ö 'yi ꞊loë' Kinidö plöö ‑dhɛ ꞊tɛi' 'ka, ꞊sëëbhodhe 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ 'buu yaa 'we ‑a ‑bha yi ‑gɔ kö 'yi 'dho 'pian mɛ 'ö bhë ‑a ‑ta, yi ‑wa 'sɛ 'pian mɛ 'ö 'yi ziën 'wo‑ ‑dhɛ Klɛtö ‑sɛ bhë ‑a 'sɔɔ 'pian 'ö bɔ 'sɛ 'pian 'wo‑ ‑dhɛ Kapö Salëmɔne ‑a 'ka. 'Pian 'ö bhë 'buu 'yaa zië.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 'Yitagɔ 'yi ‑kë ‑a 'gü bhë, ‑yö ‑wa 'kpong 'dhiö, 'ö 'yi ‑lo ꞊sëëbhodhe 'ka ‑dhɛ 'wo‑ ‑dhɛ 'yitagɔ ‑dɔdhɛ ‑së 'ö Lase ‑pö 'sɔɔ bhë ‑a ‑bha.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plëëzë ꞊ya ziö yi ‑ta mü, 'ö 'ta ‑sü 'yi ‑ta ‑sü ‑yö ‑kë 'gbee‑, bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑kë ‑kwɛ 'dhiötoyi 'ka ꞊klöö'. 'Ö Zuifö ‑nu ‑bha 'wlaan‑ mɛ 'ö ꞊waa‑ kë 'wo‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ‑Zlan ꞊ya ziö wo ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta bhë kö ꞊waa‑ kë 'saadhö. Bhii ꞊dhɛ 'ö kë ‑na 'dhö kö ꞊ya 'to 'tee kö 'buu 'gbee‑ ‑yaan nu. ‑A ‑wun 'gü, 'ö Pɔlö ‑yö ‑dhio dɔ ‑an ‑dhë ꞊nɛɛ:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 «Gɔɔn‑ ‑nu, 'ma‑ yö ꞊nɛ 'ta 'ö ꞊nɛ 'kwa dhoë 'dhiö, ‑yö ‑dho kë kwa ‑bha 'gbee‑, 'ö tɔɔ 'yitagɔ waa‑ ꞊kwɛɛ‑ ‑nu, ‑an 'plɛ ‑wo ‑dho ꞊siö, 'go mü 'zü, 'yö dho kë kwa gia‑ kwa 'gü ꞊siö'‑ ‑gɛn 'ka.»
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 ‑Yö ‑kë 'dhö 'kɛɛ 'dhasi ‑gɔmɛ bhë ‑yö ö ‑zo ‑yö 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑gɔmɛ waa‑ 'yitagɔ dëmɛ ‑nu ‑bha 'ö ꞊zië' Pɔlö ‑ta.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 'Yitagɔ ‑dɔdhɛ 'ö bhë yaa këdhɛ ‑së ‑dhɛ 'ka kö mɛ ‑nu ‑waan 'to mü 'buu 'gbee‑ bhë ‑a 'töng 'ka. 'Yö mɛ ‑nu 'ö waa‑ Pɔlö ‑nu 'wo 'ta ‑sü ‑na bhë ‑a mɛdhɛvadhɛ ‑wa ‑ya wo ꞊zuö' 'piö kö 'wo 'go mü, 'wo 'dho 'zü 'yoo ‑ta; 'wo‑ këdhɛ ꞊mɛɛ kö 'wo ‑lo 'yitagɔ ꞊gbaannu ‑dhɛ mɛ 'ö Fenisö 'ö Klɛtö ‑sɛ 'gü bhë ‑a ‑bha. Fenisö 'ö bhë ‑yö ‑kë lan‑ 'dho ꞊zian'. ‑Dhɛ bhë ꞊nɛ 'ö ‑kë ‑an ‑dhë ‑së kö 'wo 'buu 'gbee‑ 'dhiö 'gan mü.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 'Tëë pë 'tee 'ö go goo ꞊zian' ‑yö ‑kë ziö ꞊dhia. 'Yö 'wo yö wo ‑zo 'ta ‑sü 'gü ꞊nɛ 'wun 'wo‑ ‑ya 'ko 'dhiö ‑kë wo ꞊zuö' 'piö bhë, ‑a ‑de 'dhoë‑ kë. 'Wo ‑piö kpö 'gbiin‑ 'ö ‑kë 'yitagɔ ꞊gbaannu ‑a ‑bha ‑pë 'ka, 'ö 'yi ꞊löö bhë 'wo‑ bho ‑a ‑gɔ, 'ö 'yitagɔ ‑yö yö 'ta 'sü ‑sü 'gü 'tëë bhë ‑a ꞊kwaa'. 'Wo dhoë 'dhö, 'kɛɛ waa 'dho 'kpong 'dhiö ‑dhɛ 'ka ꞊gbiin.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 ꞊Dhɛ 'ö 'töng pë 'tee ꞊ya ziö 'ö 'buu 'gbee‑ 'wo‑ ‑dhɛ 'buu 'ö go dhuö ꞊zian' 'ö go Klɛtö ‑sɛgɔ 'ö 'yi ziën bhë ‑a 'piö ꞊zian', 'ö ‑ya ziö ‑sü ‑bha 'gbee‑ 'ka 'pian 'ö bhë ‑a ‑ta.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 'Ö yi ‑bha 'yitagɔ ‑zaan zan. Yi‑ këdhɛ ‑mɛɛ kö 'yiën‑ 'dho yi ‑bha 'ta 'ka 'dhiö 'buu 'go ꞊zian' 'kɛɛ yië ‑mɔa ‑bha. 'Ö 'yi yi ‑kwaa yi ‑bha 'yitagɔ ‑zü, 'ö 'buu ‑ya ‑blü zian 'ö 'dhi ‑a ‑dhë ‑a 'ka.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 'Ö 'yi dho, 'ö 'yi ‑lo 'sɛ 'pian 'tete 'ö 'yi ziën 'wo‑ ‑dhɛ Koda ‑a 'sɔɔ. 'Ö 'yi bɔ ‑a 'pian mɛ 'ö 'buu 'yaa ‑maa 'ka ꞊duö bhë ‑a 'ka. 'Ö ‑dhɛ bhë ‑a 'gü 'ö 'yitagɔ 'tete 'ö ‑kë ‑klu ‑sü 'ka 'yitagɔ ꞊va ꞊zlöö bhë, 'yi‑ bho mü, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö 'yi kpö dho a wü; 'kɛɛ ‑a ‑bho mü ‑sü ‑yö ‑kë 'gbeegbee.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 'Wo 'yitagɔ 'në 'tee bhë 'wo‑ ꞊luu, 'wo‑ dɔ ‑a ꞊va ‑ta. 'Wo ꞊bhüöga do ‑nië ‑a ꞊va ‑zü 'to kö ‑a 'lü 'pɛn ‑nu ‑waan to 'kuë‑ kpinngdhö. 'Ö zlöö ‑bha bhë, 'suö ‑yö yö ‑an ‑kë ‑sü ‑bha 'ta 'sü ‑sü 'ö 'yi ‑ta bhë ‑a 'ka. 'Ö tɔɔ ‑wo wo ‑zo ‑ta ꞊nɛɛ wo ‑bha 'yitagɔ ‑yö ‑dho ‑gban 'yënng ‑tɔn ‑nu 'wo 'yi ꞊löö Libi ‑sɛgɔ 'dhiö bhë ‑an ‑bha. 'Ö‑ ‑wun 'gü, 'wo 'lü 'pɛn 'gbɛa 'ö 'yitagɔ ꞊zlɔa ‑na bhë, 'wo‑ ‑da yiö. 'Ö 'wo wo ‑kwaa 'buu ‑zü, 'ö 'yitagɔ bhë 'ö‑ ‑blü zian 'ö 'dhi ‑a ‑dhë ‑a 'ka.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 'Buu 'gbee‑ ‑yö ‑kë ‑ziö yi ‑bha ‑dhiadhö, 'ö dho ‑a 'ka 'dhiö 'gbee‑ 'ka. 'Yö ‑dhɛkpaɔyi 'ö yö ‑a 'piö, 'wo yö ꞊kwɛɛ‑ ‑nu 'wo 'yitagɔ 'gü, ‑an ‑lo yiö ‑sü ‑bha.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 'Ö ‑dhɛkpaɔyi mɛ 'ö yö ‑a 'piö 'zü, 'ö wo gia‑ 'wo pë 'bhaa ‑nu 'wo 'yitagɔ 'ta 'sü ‑na bhë 'wo ‑an 'bhaa ‑nu ‑lo yiö.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 'Ö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plëëzë 'ka, ‑a këdhɛ gbɛ yaa kë ‑dhö yi ‑gɔ kö 'yi yi 'yan dɔ lan‑ waa‑ 'susongga ‑nu ‑an ‑bha; bhii wo ꞊nɛ 'ö 'yië ‑an ga ‑bezë 'ö yi dho yi 'go ‑zian 'iin yi 'dho ‑zian ‑nu dɔ. 'Buu ‑yö ‑kë ziö ‑sü 'gü 'gbee‑ 'ka ‑kplawo; ꞊dhɛ 'to ‑na zlöö kö yi yi ‑zo 'ta ‑na ꞊nɛ yi 'ka 'dho dha gbɔ.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë 'yitagɔ 'gü waa ‑bhöpë ‑bhödhɛ gbɛ yö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plëëzë 'ka. 'Ö Pɔlö ‑yö ꞊luu ‑an 'plɛ 'dhiö mü, 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ ‑nu, ka ka 'to ‑to n ‑wo ‑bha ‑bezë, ‑yö ‑dho kë ‑së; bhii kwa dho kwaa‑ to Klɛtö ‑bezë kö pë 'gü ꞊siö' ‑sü ꞊suu'‑ ꞊nɛ ‑a gbɛ yaa 'dho yö kwa ‑bha.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 'Kɛɛ dɔ 'kwa‑ wo ꞊nɛ, a ‑bhɛa ka ‑dhë kö 'ka ka 'gü dɔ 'gbee‑, bhii mɛ gbɛ yaa 'dho ga ka ziën, ‑a 'ke yaa kë 'yitagɔ ‑bha ꞊siö' ‑sü 'ka.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 A‑ 'wun ‑dɔ 'dhö 'ö tɔɔ ‑Zlan 'a‑ ‑bha 'ka 'a yuö kë ‑na ‑a ‑dhë bhë, ‑a ‑bha bɔmɛ do ‑yö ‑wo n ‑ta gbeng ꞊dɛɛ,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹Pɔlö, kö ꞊kun 'ö 'suö ‑yö ü ‑kë, ü ꞊dua' ‑mü kö 'ü 'dho 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va 'dhiö kö 'ü 'wun ‑nu ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑dhë. 'Go mü 'zü, ꞊dhɛ 'ö ‑Zlan 'glu 'dhö ‑së, ‑yö ‑dho 'wun ‑së kë ü ‑dhë, bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑dho mɛ ‑nu 'saadhö 'wo ü 'piö 'yitagɔ 'gü bhë, ‑an ‑dha 'pö.› »
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Pɔlö ‑yö ‑dho 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka 'dhiö 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Wun 'ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑ya ꞊blɛɛ bhë ‑a ‑wun 'gü, gɔɔn‑ ‑nu, ‑ka ka ꞊faan' 'sü, bhii a n ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha; ‑yö ‑dho ‑a kë ꞊nɛ ‑kɔ gia‑ 'ö‑ pöë n ‑dhë bhë ‑a 'dhö.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 'Kɛɛ yö 'ka 'dho kë 'pëëpë, bhii kwa ‑bha 'yitagɔ ‑yö ‑dho wü 'buu 'ö dho kwa ‑blü 'kpong 'piö ‑dhɛ do 'bhaa 'gü bhë ‑a ꞊kwaa'.»
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 ‑Yö ‑kë gbeng ‑yi 'gɔɔ‑ do ö ga ‑yiisië ‑naa 'ka, kö 'buu ‑yö ꞊tun dho yi 'ka, 'yoo 'wo‑ ‑dhɛ Meditɛlane bhë ‑a ‑ta ‑kplawo. ꞊Dhɛ gbeng ziën ‑dhɛ 'dhö dɔ ‑na, 'ö 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wo wo ‑zo ‑ta ꞊nɛ yi ꞊yɔɔn ‑na 'sɛ 'sɔɔ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 'Ö 'wo ‑an ‑bha ꞊bhüöga 'wo 'yi ꞊löö ‑dhɛ dan ‑na ‑a 'ka bhë, 'wo‑ ꞊yɔɔ 'yi ꞊löö, 'ö 'yi ‑glu ꞊duan' ‑yö ‑kë ꞊nɛɛ 'mɛtrë 'gɔɔ‑ ‑yaaga ö ga 'slaplɛ 'dhö. 'Ö ꞊dhɛ ꞊wa ꞊yɔɔn 'dhiö, 'wo‑ ‑zuö yiö 'zü, 'ö 'yi ‑glu ꞊duan' ‑yö ‑kë ꞊nɛɛ 'mɛtrë 'gɔɔ‑ ꞊plɛ ö ga 'slɛaga 'dhö 'zü.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 ‑Wo wo ‑zo ‑ta ꞊nɛ 'wa 'dho 'ta 'ka 'dhiö 'buu ‑yö ‑dho ‑an ‑bha 'yitagɔ ‑gban ‑guö ‑bha bhii 'ö tɔɔ 'yi ‑glu ꞊duan' yaa kë ꞊gbiin ꞊duö gbɔ. 'Ö 'wo wo ‑bha ‑piö kpö ‑yiisië 'ö ‑kë pë ꞊gbaannu ‑a ‑bha ‑pë 'ka bhë 'wo ‑an ꞊yɔɔ 'yitagɔ ꞊zlöö yiö ‑dhɛ bhë ‑a 'gü 'ö 'yitagɔ ‑yö ꞊gbaannu mü. 'Ö 'wo ꞊bhɛa wo ‑bha ‑zlan ‑dhë kö ‑dhɛ ‑yö 'po 'zodhö.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 'Ö yië‑ 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'wo ꞊duë 'wo 'go 'yitagɔ 'gü. 'Wo 'yitagɔ 'në 'tee 'ö ‑kë ‑a ꞊va ‑ta bhë 'wo‑ ꞊yɔɔ 'yi ‑ta, ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ wo‑ 'piö kö 'wo ‑ya ‑a 'gü kö 'wo 'dho, 'wo ‑piö kpö 'bhaa ‑nu ꞊yɔɔ'‑ yiö 'yitagɔ ꞊vazë 'dhiö.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 'Yö Pɔlö ‑ya pö 'dhasi ꞊këng' do ‑gɔmɛ waa‑ 'dhasi ‑nu ‑dhë: «Kwaa‑ 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu 'wo ꞊nɛ waa 'to 'yitagɔ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü ꞊sia, mɛ 'plɛ ka 'gü ‑dho ꞊siö'‑.»
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö kö 'dhasi ‑nu ‑wo ꞊bhüöga 'ö 'yitagɔ 'në 'tee kun bhë ‑an 'kan ‑na kö 'yitagɔ 'në 'tee bhë ‑yö ꞊yɔɔ' ‑na yiö.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 ꞊Dhɛ 'töng 'bhaa ꞊ya ziö, kö ‑dhɛ ‑yö 'po ‑na bhë, 'ö Pɔlö ‑yö ꞊bhɛa ‑an 'plɛ ‑dhë kö ‑wo pë ‑bhö, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑A ‑dhɛkpaɔyi 'gɔɔ‑ do ö ga ‑yiisië ‑mü ꞊dɛɛ, 'ö 'ka ‑ya ‑sü 'ka ka ‑de ꞊zɔnng' ‑ta, 'ö 'kaa ‑bhöpë gbɛ ‑bhö.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 ꞊Dhɛ 'ö 'pö, 'a ‑bhɛa ka ‑dhë kö 'ka pë ‑bhö. Bhii 'ö tɔɔ ka ‑bha ‑wun ‑yö pë ‑bhö ‑sü ‑bha kö 'kaan‑ ka ꞊faan' 'sü 'zü 'iin 'go mü 'zü kö 'kaan‑ dha. Pë 'dhiö‑ gbɛ 'ka 'dho kë mɛ gbɛ 'ka ka ziën.»
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 ꞊Dhɛ ꞊ya yën ‑a ‑pö 'dhö ‑sü ‑bha, 'ö ꞊bluu'‑ sü, 'ö ‑bhɛa ‑Zlan ‑dhë mɛ 'plɛ wö 'dhiö mü, ‑a zuö pö ‑sü 'ka ‑bhöpë 'ö‑ nu ‑an ‑dhë bhë ‑a ‑wun 'gü. 'Ö‑ ꞊kaan, 'ö yö ‑a ‑bhö ‑sü 'gü.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 'Ö ‑an ꞊zuö' ‑yö ‑kë ‑saa, 'ö 'wo‑ ‑bhö 'pö.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Mɛ 'yi ‑kë 'yitagɔ 'gü yi ‑kë mɛ ‑lü ꞊këng' ꞊plɛ waa‑ mɛ ‑lü 'gɔɔ‑ 'slaplɛ ö ga 'slado 'ka.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 ꞊Dhɛ 'ö mɛ 'ö ‑dhö 'ö‑ 'gü ꞊ya dɔ, 'ö 'blee‑ ꞊bhɔɔ' ‑nu 'ö ‑kë ‑an ‑gɔ 'yitagɔ 'gü bhë, 'wo‑ ‑lo yiö kö 'yitagɔ ‑yaan 'to 'föngfö.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya 'po, 'yi 'sɛ yö yi 'dhiö, 'kɛɛ yië‑ 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu waa‑ dɔ. 'Kɛɛ ‑an 'yan ‑yö ‑kpan 'yi 'kpong 'dhiö ‑dhɛ ‑së 'ö ‑kë 'yoo ‑dhɛ 'ö dho 'kpong 'gü ‑a ‑bha. 'Ö 'wo‑ këdhɛ ꞊mɛɛ kö 'wo 'dho 'wo wo ‑bha 'yitagɔ ꞊gbaannu 'ma.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 'Ö 'yitagɔ ‑yuökëmɛ 'bhaa ‑nu ‑wo pë ꞊gbaannu ‑a ‑bha ‑pë ꞊bhüöga ‑nu ‑kan, 'ö pë ꞊gbaannu ‑a ‑bha ‑pë ‑nu ‑wo to yiö. ꞊Dhɛ 'wo‑ kë ‑na 'dhö kö ‑a mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo 'lü 'pɛn ‑nu 'wo 'yitagɔ ꞊dɔɔ' ‑na ‑a 'ka 'ö 'wo ‑kë 'yitagɔ ꞊zlöö bhë kö ‑wo ꞊bhüöga 'po ‑na ‑a ‑bha, ‑yö 'to ‑na yiö. 'Ö 'wo sɔ 'pɛn do ꞊luu 'yitagɔ bhë ‑a 'dhiö ꞊zian', ‑yö kë 'dhö kö 'buu ‑yö 'yitagɔ ‑blü 'kpong 'dhiö.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 'Kɛɛ yië‑ 'yitagɔ ‑yö ‑gban 'yënng ‑tɔn ‑bha yiö, 'ö ꞊gbaannu; kö ‑a 'pian mɛ 'ö 'dhiö zian bhë ꞊ya ꞊nëng 'yënng 'gü. 'Ö to mü, bhii 'ö tɔɔ ‑a ziödhɛ gbɛ yaa kë ‑dhö. 'Kɛɛ kö 'yitagɔ 'pian mɛ 'ö ꞊zlöö ꞊zian' bhë ‑yö 'wü ‑na, 'yi kpö 'ö ma ‑na ‑a ‑bha 'gbee‑ 'ka bhë ‑a ‑wun 'gü.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 'Ö 'dhasi ‑nu ‑wa ‑kë ‑bezë kö ‑waan ‑kanso 'kɔɔmɛ ‑nu zë, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'wo dho 'yi kë ‑waan wo ‑de dha.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 'Kɛɛ 'dhasi ꞊këng' do ‑gɔmɛ 'ö‑ 'piö kö 'yö Pɔlö dha bhë, ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë ‑wo mɛ 'plɛ dha. 'Ö‑ pö mɛ ‑nu 'wo 'yi kë ‑dhɛ dɔ ‑an ‑dhë, ‑wo ‑püö 'yië‑ 'dhiö, ‑wo 'yi kë ‑wo dhoë 'kpongtaa.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 'Go mü 'zü 'ö‑ pö mɛ ‑nu 'wo to ‑wo ziö ‑an 'piö ‑klu 'yitagɔ 'lü 'fa ‑nu waa‑ pë 'bhaa ‑nu 'wo 'go ‑na ‑a 'gü bhë ‑a ‑bha ‑sü 'ka. ‑Kɔ 'ö ꞊kaa' 'ö yi 'plɛ 'yi dhaa bhë 'ö bhë.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.