Atos 27
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs ARIB
1 ꞊Dhɛ 'ö 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ‑nu ‑wo ꞊ya kë ‑a 'gü do ꞊nɛ, yi ‑dho 'yi ‑da 'yitagɔ 'gü 'yi dho Itali ‑sɛ 'gü, 'wo Pɔlö waa‑ ‑kanso 'kɔɔmɛ 'bhaa ‑nu ‑an ‑lo 'dhasi ‑gɔmɛ 'ö ‑kë Wlɔmë 'në 'ka 'wo‑ ‑dhɛ Zuliusö bhë ‑a kwɛɛ.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 'Ö 'yi ‑da 'yitagɔ 'ö go Adramitö ‑pö 'gü ‑a 'gü, 'ö dho dho 'yitagɔ ꞊gbaannu ‑dhɛ mɛ 'ö Azi ‑sɛ 'gü ‑a ‑bha bhë ‑a ‑bha, 'ö 'yi dhoë. Alitaakö 'ö ‑kë Masedoni mi 'ka 'ö go Tesalɔnikö bhë, ‑yö ‑kë yi 'piö mü.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 'Ö ‑dhɛkpaɔyi mɛ 'ö yö ‑a 'piö, 'yi ‑lo Sidɔn ‑pö 'gü. Zuliusö 'glu ‑yö ‑kë ‑së Pɔlö 'ka; 'yö ‑potaasü nu ‑a ‑dhë, 'ö bɔ ö 'bhamɛ ‑nu 'wo ‑kë mü ‑an 'piö, kö pë 'ö‑ ‑bha ‑wun 'dhö ‑a ‑bha ‑waan ‑a nu ‑a ‑dhë.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 ꞊Dhɛ 'yië 'go mü, 'tëë ‑yö ‑kë ziö ꞊dhia. 'Ö‑ ‑wun 'gü, yi ‑bha 'ta 'yi‑ sü 'sɛgɔ 'ö 'yi ziën 'wo‑ ‑dhɛ Siplë ‑a 'sɔɔ bhë, 'yi dho ‑a 'pian mɛ 'ö 'tëë 'yaa ‑ma yië‑ 'yitagɔ ‑bha ‑a 'piö bhë ‑a 'ka.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 'Yi 'yoo ‑kan Silisi ‑dhɛ waa‑ Panfili ‑dhɛ ‑an 'sɔɔ, 'yi nu 'yi ‑lo Mila ‑pö 'ö Lisi ‑sɛ 'gü bhë ‑a ‑bha.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 ‑Dhɛ bhë ‑a 'gü ꞊nɛ 'ö 'dhasi ‑gɔmɛ bhë 'ö 'yitagɔ 'ö go Alezandri ‑pö 'gü, 'ö 'dho ‑na Itali ‑sɛ 'gü 'ö‑ yö ‑a ‑bha. 'Yi go yi ‑bha 'yitagɔ 'yi nuë bhë ‑a 'gü, 'yi ‑da ‑a mɛ 'ö bhë ‑a 'gü 'yi dhoë.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 ꞊Dhɛ 'yië yi pë 'tee ꞊yɔɔn 'dhiö, 'ö 'buu ‑yö yö ziö ‑sü ‑bha yi ‑bha 'yitagɔ ‑bha 'gbee‑ 'ka. 'Yö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plëëzë 'piö, 'yi yi ꞊zlɔa, 'yi dho 'ö 'yi ꞊loë' Kinidö plöö ‑dhɛ ꞊tɛi' 'ka, ꞊sëëbhodhe 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊nɛ 'buu yaa 'we ‑a ‑bha yi ‑gɔ kö 'yi 'dho 'pian mɛ 'ö bhë ‑a ‑ta, yi ‑wa 'sɛ 'pian mɛ 'ö 'yi ziën 'wo‑ ‑dhɛ Klɛtö ‑sɛ bhë ‑a 'sɔɔ 'pian 'ö bɔ 'sɛ 'pian 'wo‑ ‑dhɛ Kapö Salëmɔne ‑a 'ka. 'Pian 'ö bhë 'buu 'yaa zië.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 'Yitagɔ 'yi ‑kë ‑a 'gü bhë, ‑yö ‑wa 'kpong 'dhiö, 'ö 'yi ‑lo ꞊sëëbhodhe 'ka ‑dhɛ 'wo‑ ‑dhɛ 'yitagɔ ‑dɔdhɛ ‑së 'ö Lase ‑pö 'sɔɔ bhë ‑a ‑bha.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plëëzë ꞊ya ziö yi ‑ta mü, 'ö 'ta ‑sü 'yi ‑ta ‑sü ‑yö ‑kë 'gbee‑, bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑kë ‑kwɛ 'dhiötoyi 'ka ꞊klöö'. 'Ö Zuifö ‑nu ‑bha 'wlaan‑ mɛ 'ö ꞊waa‑ kë 'wo‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ ‑Zlan ꞊ya ziö wo ‑bha ꞊sɔɔn yaa ‑nu ‑ta bhë kö ꞊waa‑ kë 'saadhö. Bhii ꞊dhɛ 'ö kë ‑na 'dhö kö ꞊ya 'to 'tee kö 'buu 'gbee‑ ‑yaan nu. ‑A ‑wun 'gü, 'ö Pɔlö ‑yö ‑dhio dɔ ‑an ‑dhë ꞊nɛɛ:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 «Gɔɔn‑ ‑nu, 'ma‑ yö ꞊nɛ 'ta 'ö ꞊nɛ 'kwa dhoë 'dhiö, ‑yö ‑dho kë kwa ‑bha 'gbee‑, 'ö tɔɔ 'yitagɔ waa‑ ꞊kwɛɛ‑ ‑nu, ‑an 'plɛ ‑wo ‑dho ꞊siö, 'go mü 'zü, 'yö dho kë kwa gia‑ kwa 'gü ꞊siö'‑ ‑gɛn 'ka.»
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 ‑Yö ‑kë 'dhö 'kɛɛ 'dhasi ‑gɔmɛ bhë ‑yö ö ‑zo ‑yö 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑gɔmɛ waa‑ 'yitagɔ dëmɛ ‑nu ‑bha 'ö ꞊zië' Pɔlö ‑ta.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 'Yitagɔ ‑dɔdhɛ 'ö bhë yaa këdhɛ ‑së ‑dhɛ 'ka kö mɛ ‑nu ‑waan 'to mü 'buu 'gbee‑ bhë ‑a 'töng 'ka. 'Yö mɛ ‑nu 'ö waa‑ Pɔlö ‑nu 'wo 'ta ‑sü ‑na bhë ‑a mɛdhɛvadhɛ ‑wa ‑ya wo ꞊zuö' 'piö kö 'wo 'go mü, 'wo 'dho 'zü 'yoo ‑ta; 'wo‑ këdhɛ ꞊mɛɛ kö 'wo ‑lo 'yitagɔ ꞊gbaannu ‑dhɛ mɛ 'ö Fenisö 'ö Klɛtö ‑sɛ 'gü bhë ‑a ‑bha. Fenisö 'ö bhë ‑yö ‑kë lan‑ 'dho ꞊zian'. ‑Dhɛ bhë ꞊nɛ 'ö ‑kë ‑an ‑dhë ‑së kö 'wo 'buu 'gbee‑ 'dhiö 'gan mü.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 'Tëë pë 'tee 'ö go goo ꞊zian' ‑yö ‑kë ziö ꞊dhia. 'Yö 'wo yö wo ‑zo 'ta ‑sü 'gü ꞊nɛ 'wun 'wo‑ ‑ya 'ko 'dhiö ‑kë wo ꞊zuö' 'piö bhë, ‑a ‑de 'dhoë‑ kë. 'Wo ‑piö kpö 'gbiin‑ 'ö ‑kë 'yitagɔ ꞊gbaannu ‑a ‑bha ‑pë 'ka, 'ö 'yi ꞊löö bhë 'wo‑ bho ‑a ‑gɔ, 'ö 'yitagɔ ‑yö yö 'ta 'sü ‑sü 'gü 'tëë bhë ‑a ꞊kwaa'. 'Wo dhoë 'dhö, 'kɛɛ waa 'dho 'kpong 'dhiö ‑dhɛ 'ka ꞊gbiin.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 ꞊Dhɛ 'ö 'töng pë 'tee ꞊ya ziö 'ö 'buu 'gbee‑ 'wo‑ ‑dhɛ 'buu 'ö go dhuö ꞊zian' 'ö go Klɛtö ‑sɛgɔ 'ö 'yi ziën bhë ‑a 'piö ꞊zian', 'ö ‑ya ziö ‑sü ‑bha 'gbee‑ 'ka 'pian 'ö bhë ‑a ‑ta.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 'Ö yi ‑bha 'yitagɔ ‑zaan zan. Yi‑ këdhɛ ‑mɛɛ kö 'yiën‑ 'dho yi ‑bha 'ta 'ka 'dhiö 'buu 'go ꞊zian' 'kɛɛ yië ‑mɔa ‑bha. 'Ö 'yi yi ‑kwaa yi ‑bha 'yitagɔ ‑zü, 'ö 'buu ‑ya ‑blü zian 'ö 'dhi ‑a ‑dhë ‑a 'ka.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 'Ö 'yi dho, 'ö 'yi ‑lo 'sɛ 'pian 'tete 'ö 'yi ziën 'wo‑ ‑dhɛ Koda ‑a 'sɔɔ. 'Ö 'yi bɔ ‑a 'pian mɛ 'ö 'buu 'yaa ‑maa 'ka ꞊duö bhë ‑a 'ka. 'Ö ‑dhɛ bhë ‑a 'gü 'ö 'yitagɔ 'tete 'ö ‑kë ‑klu ‑sü 'ka 'yitagɔ ꞊va ꞊zlöö bhë, 'yi‑ bho mü, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'ö 'yi kpö dho a wü; 'kɛɛ ‑a ‑bho mü ‑sü ‑yö ‑kë 'gbeegbee.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 'Wo 'yitagɔ 'në 'tee bhë 'wo‑ ꞊luu, 'wo‑ dɔ ‑a ꞊va ‑ta. 'Wo ꞊bhüöga do ‑nië ‑a ꞊va ‑zü 'to kö ‑a 'lü 'pɛn ‑nu ‑waan to 'kuë‑ kpinngdhö. 'Ö zlöö ‑bha bhë, 'suö ‑yö yö ‑an ‑kë ‑sü ‑bha 'ta 'sü ‑sü 'ö 'yi ‑ta bhë ‑a 'ka. 'Ö tɔɔ ‑wo wo ‑zo ‑ta ꞊nɛɛ wo ‑bha 'yitagɔ ‑yö ‑dho ‑gban 'yënng ‑tɔn ‑nu 'wo 'yi ꞊löö Libi ‑sɛgɔ 'dhiö bhë ‑an ‑bha. 'Ö‑ ‑wun 'gü, 'wo 'lü 'pɛn 'gbɛa 'ö 'yitagɔ ꞊zlɔa ‑na bhë, 'wo‑ ‑da yiö. 'Ö 'wo wo ‑kwaa 'buu ‑zü, 'ö 'yitagɔ bhë 'ö‑ ‑blü zian 'ö 'dhi ‑a ‑dhë ‑a 'ka.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 'Buu 'gbee‑ ‑yö ‑kë ‑ziö yi ‑bha ‑dhiadhö, 'ö dho ‑a 'ka 'dhiö 'gbee‑ 'ka. 'Yö ‑dhɛkpaɔyi 'ö yö ‑a 'piö, 'wo yö ꞊kwɛɛ‑ ‑nu 'wo 'yitagɔ 'gü, ‑an ‑lo yiö ‑sü ‑bha.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 'Ö ‑dhɛkpaɔyi mɛ 'ö yö ‑a 'piö 'zü, 'ö wo gia‑ 'wo pë 'bhaa ‑nu 'wo 'yitagɔ 'ta 'sü ‑na bhë 'wo ‑an 'bhaa ‑nu ‑lo yiö.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 'Ö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plëëzë 'ka, ‑a këdhɛ gbɛ yaa kë ‑dhö yi ‑gɔ kö 'yi yi 'yan dɔ lan‑ waa‑ 'susongga ‑nu ‑an ‑bha; bhii wo ꞊nɛ 'ö 'yië ‑an ga ‑bezë 'ö yi dho yi 'go ‑zian 'iin yi 'dho ‑zian ‑nu dɔ. 'Buu ‑yö ‑kë ziö ‑sü 'gü 'gbee‑ 'ka ‑kplawo; ꞊dhɛ 'to ‑na zlöö kö yi yi ‑zo 'ta ‑na ꞊nɛ yi 'ka 'dho dha gbɔ.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Mɛ ‑nu 'wo ‑kë 'yitagɔ 'gü waa ‑bhöpë ‑bhödhɛ gbɛ yö ‑dhɛkpaɔyi ꞊plëëzë 'ka. 'Ö Pɔlö ‑yö ꞊luu ‑an 'plɛ 'dhiö mü, 'ö‑ pö: «Gɔɔn‑ ‑nu, ka ka 'to ‑to n ‑wo ‑bha ‑bezë, ‑yö ‑dho kë ‑së; bhii kwa dho kwaa‑ to Klɛtö ‑bezë kö pë 'gü ꞊siö' ‑sü ꞊suu'‑ ꞊nɛ ‑a gbɛ yaa 'dho yö kwa ‑bha.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 'Kɛɛ dɔ 'kwa‑ wo ꞊nɛ, a ‑bhɛa ka ‑dhë kö 'ka ka 'gü dɔ 'gbee‑, bhii mɛ gbɛ yaa 'dho ga ka ziën, ‑a 'ke yaa kë 'yitagɔ ‑bha ꞊siö' ‑sü 'ka.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 A‑ 'wun ‑dɔ 'dhö 'ö tɔɔ ‑Zlan 'a‑ ‑bha 'ka 'a yuö kë ‑na ‑a ‑dhë bhë, ‑a ‑bha bɔmɛ do ‑yö ‑wo n ‑ta gbeng ꞊dɛɛ,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 'ö‑ pö n ‑dhë: ‹Pɔlö, kö ꞊kun 'ö 'suö ‑yö ü ‑kë, ü ꞊dua' ‑mü kö 'ü 'dho 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ ꞊va 'dhiö kö 'ü 'wun ‑nu ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑dhë. 'Go mü 'zü, ꞊dhɛ 'ö ‑Zlan 'glu 'dhö ‑së, ‑yö ‑dho 'wun ‑së kë ü ‑dhë, bhii 'ö tɔɔ ‑yö ‑dho mɛ ‑nu 'saadhö 'wo ü 'piö 'yitagɔ 'gü bhë, ‑an ‑dha 'pö.› »
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Pɔlö ‑yö ‑dho 'wun ꞊blɛɛ' ‑sü 'ka 'dhiö 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «'Wun 'ö ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑ya ꞊blɛɛ bhë ‑a ‑wun 'gü, gɔɔn‑ ‑nu, ‑ka ka ꞊faan' 'sü, bhii a n ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha; ‑yö ‑dho ‑a kë ꞊nɛ ‑kɔ gia‑ 'ö‑ pöë n ‑dhë bhë ‑a 'dhö.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 'Kɛɛ yö 'ka 'dho kë 'pëëpë, bhii kwa ‑bha 'yitagɔ ‑yö ‑dho wü 'buu 'ö dho kwa ‑blü 'kpong 'piö ‑dhɛ do 'bhaa 'gü bhë ‑a ꞊kwaa'.»
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 ‑Yö ‑kë gbeng ‑yi 'gɔɔ‑ do ö ga ‑yiisië ‑naa 'ka, kö 'buu ‑yö ꞊tun dho yi 'ka, 'yoo 'wo‑ ‑dhɛ Meditɛlane bhë ‑a ‑ta ‑kplawo. ꞊Dhɛ gbeng ziën ‑dhɛ 'dhö dɔ ‑na, 'ö 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wo wo ‑zo ‑ta ꞊nɛ yi ꞊yɔɔn ‑na 'sɛ 'sɔɔ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 'Ö 'wo ‑an ‑bha ꞊bhüöga 'wo 'yi ꞊löö ‑dhɛ dan ‑na ‑a 'ka bhë, 'wo‑ ꞊yɔɔ 'yi ꞊löö, 'ö 'yi ‑glu ꞊duan' ‑yö ‑kë ꞊nɛɛ 'mɛtrë 'gɔɔ‑ ‑yaaga ö ga 'slaplɛ 'dhö. 'Ö ꞊dhɛ ꞊wa ꞊yɔɔn 'dhiö, 'wo‑ ‑zuö yiö 'zü, 'ö 'yi ‑glu ꞊duan' ‑yö ‑kë ꞊nɛɛ 'mɛtrë 'gɔɔ‑ ꞊plɛ ö ga 'slɛaga 'dhö 'zü.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 ‑Wo wo ‑zo ‑ta ꞊nɛ 'wa 'dho 'ta 'ka 'dhiö 'buu ‑yö ‑dho ‑an ‑bha 'yitagɔ ‑gban ‑guö ‑bha bhii 'ö tɔɔ 'yi ‑glu ꞊duan' yaa kë ꞊gbiin ꞊duö gbɔ. 'Ö 'wo wo ‑bha ‑piö kpö ‑yiisië 'ö ‑kë pë ꞊gbaannu ‑a ‑bha ‑pë 'ka bhë 'wo ‑an ꞊yɔɔ 'yitagɔ ꞊zlöö yiö ‑dhɛ bhë ‑a 'gü 'ö 'yitagɔ ‑yö ꞊gbaannu mü. 'Ö 'wo ꞊bhɛa wo ‑bha ‑zlan ‑dhë kö ‑dhɛ ‑yö 'po 'zodhö.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 'Ö yië‑ 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu ‑wa këdhɛ ‑mɛɛ kö 'wo ꞊duë 'wo 'go 'yitagɔ 'gü. 'Wo 'yitagɔ 'në 'tee 'ö ‑kë ‑a ꞊va ‑ta bhë 'wo‑ ꞊yɔɔ 'yi ‑ta, ‑a pö ‑sü 'ka ꞊nɛɛ wo‑ 'piö kö 'wo ‑ya ‑a 'gü kö 'wo 'dho, 'wo ‑piö kpö 'bhaa ‑nu ꞊yɔɔ'‑ yiö 'yitagɔ ꞊vazë 'dhiö.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 'Yö Pɔlö ‑ya pö 'dhasi ꞊këng' do ‑gɔmɛ waa‑ 'dhasi ‑nu ‑dhë: «Kwaa‑ 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu 'wo ꞊nɛ waa 'to 'yitagɔ 'ö ꞊nɛ ‑a 'gü ꞊sia, mɛ 'plɛ ka 'gü ‑dho ꞊siö'‑.»
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö kö 'dhasi ‑nu ‑wo ꞊bhüöga 'ö 'yitagɔ 'në 'tee kun bhë ‑an 'kan ‑na kö 'yitagɔ 'në 'tee bhë ‑yö ꞊yɔɔ' ‑na yiö.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 ꞊Dhɛ 'töng 'bhaa ꞊ya ziö, kö ‑dhɛ ‑yö 'po ‑na bhë, 'ö Pɔlö ‑yö ꞊bhɛa ‑an 'plɛ ‑dhë kö ‑wo pë ‑bhö, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑A ‑dhɛkpaɔyi 'gɔɔ‑ do ö ga ‑yiisië ‑mü ꞊dɛɛ, 'ö 'ka ‑ya ‑sü 'ka ka ‑de ꞊zɔnng' ‑ta, 'ö 'kaa ‑bhöpë gbɛ ‑bhö.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 ꞊Dhɛ 'ö 'pö, 'a ‑bhɛa ka ‑dhë kö 'ka pë ‑bhö. Bhii 'ö tɔɔ ka ‑bha ‑wun ‑yö pë ‑bhö ‑sü ‑bha kö 'kaan‑ ka ꞊faan' 'sü 'zü 'iin 'go mü 'zü kö 'kaan‑ dha. Pë 'dhiö‑ gbɛ 'ka 'dho kë mɛ gbɛ 'ka ka ziën.»
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 ꞊Dhɛ ꞊ya yën ‑a ‑pö 'dhö ‑sü ‑bha, 'ö ꞊bluu'‑ sü, 'ö ‑bhɛa ‑Zlan ‑dhë mɛ 'plɛ wö 'dhiö mü, ‑a zuö pö ‑sü 'ka ‑bhöpë 'ö‑ nu ‑an ‑dhë bhë ‑a ‑wun 'gü. 'Ö‑ ꞊kaan, 'ö yö ‑a ‑bhö ‑sü 'gü.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 'Ö ‑an ꞊zuö' ‑yö ‑kë ‑saa, 'ö 'wo‑ ‑bhö 'pö.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Mɛ 'yi ‑kë 'yitagɔ 'gü yi ‑kë mɛ ‑lü ꞊këng' ꞊plɛ waa‑ mɛ ‑lü 'gɔɔ‑ 'slaplɛ ö ga 'slado 'ka.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 ꞊Dhɛ 'ö mɛ 'ö ‑dhö 'ö‑ 'gü ꞊ya dɔ, 'ö 'blee‑ ꞊bhɔɔ' ‑nu 'ö ‑kë ‑an ‑gɔ 'yitagɔ 'gü bhë, 'wo‑ ‑lo yiö kö 'yitagɔ ‑yaan 'to 'föngfö.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya 'po, 'yi 'sɛ yö yi 'dhiö, 'kɛɛ yië‑ 'yitagɔ ‑yuökëmɛ ‑nu waa‑ dɔ. 'Kɛɛ ‑an 'yan ‑yö ‑kpan 'yi 'kpong 'dhiö ‑dhɛ ‑së 'ö ‑kë 'yoo ‑dhɛ 'ö dho 'kpong 'gü ‑a ‑bha. 'Ö 'wo‑ këdhɛ ꞊mɛɛ kö 'wo 'dho 'wo wo ‑bha 'yitagɔ ꞊gbaannu 'ma.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 'Ö 'yitagɔ ‑yuökëmɛ 'bhaa ‑nu ‑wo pë ꞊gbaannu ‑a ‑bha ‑pë ꞊bhüöga ‑nu ‑kan, 'ö pë ꞊gbaannu ‑a ‑bha ‑pë ‑nu ‑wo to yiö. ꞊Dhɛ 'wo‑ kë ‑na 'dhö kö ‑a mɛ 'bhaa ‑nu ‑wo 'lü 'pɛn ‑nu 'wo 'yitagɔ ꞊dɔɔ' ‑na ‑a 'ka 'ö 'wo ‑kë 'yitagɔ ꞊zlöö bhë kö ‑wo ꞊bhüöga 'po ‑na ‑a ‑bha, ‑yö 'to ‑na yiö. 'Ö 'wo sɔ 'pɛn do ꞊luu 'yitagɔ bhë ‑a 'dhiö ꞊zian', ‑yö kë 'dhö kö 'buu ‑yö 'yitagɔ ‑blü 'kpong 'dhiö.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 'Kɛɛ yië‑ 'yitagɔ ‑yö ‑gban 'yënng ‑tɔn ‑bha yiö, 'ö ꞊gbaannu; kö ‑a 'pian mɛ 'ö 'dhiö zian bhë ꞊ya ꞊nëng 'yënng 'gü. 'Ö to mü, bhii 'ö tɔɔ ‑a ziödhɛ gbɛ yaa kë ‑dhö. 'Kɛɛ kö 'yitagɔ 'pian mɛ 'ö ꞊zlöö ꞊zian' bhë ‑yö 'wü ‑na, 'yi kpö 'ö ma ‑na ‑a ‑bha 'gbee‑ 'ka bhë ‑a ‑wun 'gü.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 'Ö 'dhasi ‑nu ‑wa ‑kë ‑bezë kö ‑waan ‑kanso 'kɔɔmɛ ‑nu zë, ‑yö kë 'dhö kö ꞊kun 'wo dho 'yi kë ‑waan wo ‑de dha.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 'Kɛɛ 'dhasi ꞊këng' do ‑gɔmɛ 'ö‑ 'piö kö 'yö Pɔlö dha bhë, ‑ya ‑pö ‑an ‑dhë ‑wo mɛ 'plɛ dha. 'Ö‑ pö mɛ ‑nu 'wo 'yi kë ‑dhɛ dɔ ‑an ‑dhë, ‑wo ‑püö 'yië‑ 'dhiö, ‑wo 'yi kë ‑wo dhoë 'kpongtaa.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 'Go mü 'zü 'ö‑ pö mɛ ‑nu 'wo to ‑wo ziö ‑an 'piö ‑klu 'yitagɔ 'lü 'fa ‑nu waa‑ pë 'bhaa ‑nu 'wo 'go ‑na ‑a 'gü bhë ‑a ‑bha ‑sü 'ka. ‑Kɔ 'ö ꞊kaa' 'ö yi 'plɛ 'yi dhaa bhë 'ö bhë.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.