Atos 23
'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs VC
1 'Ö Pɔlö ‑yö ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'plɛ ‑ga, 'go mü 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Dhegluzë ‑nu, n ‑ma ‑tosiadhe 'a‑ ‑kë 'ö dho 'ö yöë ꞊dɛɛ ‑bha ‑Zlan wö 'dhiö bhë, a‑ ‑kë ꞊zuö' 'puu 'ka.»
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 'Ö slabhomɛ ꞊va Ananiasö ‑ya pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë Pɔlö 'sɔɔ bhë ‑wa 'dhi ‑ma.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 'Ö Pɔlö ‑ya pö: «‑Zlan ꞊nɛ 'ö dho ü ‑ma, bhi 'ü ‑kë ꞊nɛ 'kɔ bun 'ö 'wo 'yɔɔ 'puu ‑da ‑a ‑bha bhë ‑a 'dhö 'ü ꞊nɛ! Ü ‑ya ‑dhɛ bhë ‑a 'gü kö 'üën‑ za 'ö tɔng ‑ya ‑zɔn ‑a dɔ n ‑ma, 'ö‑ mɛ yaa bhɔ tɔng ‑bha, 'ü‑ ‑kë ü ‑wo ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛ, ‑wo n ‑ma ‑a!»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë Pɔlö 'sɔɔ 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «'Bha 'si bho ‑Zlan ‑bha slabhomɛ ꞊va ‑gɔ!»
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 'Ö Pɔlö ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «Dhegluzë ‑nu, n 'ka‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ slabhomɛ ꞊va ‑mü, 'ö tɔɔ pë 'ö ‑ya ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑ya ‑pö: Kö ꞊kun 'ü 'wun yaa ꞊blɛɛ ü ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ 'ka! »
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Pɔlö ‑ya ꞊dɔa' ꞊nɛ ‑ya za 'gü ‑mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an mɛ ‑kɔ 'pian do ‑wo ‑kë Saduse ‑mɛ ‑nu 'ka, 'ö ‑an mɛ ‑kɔ 'pian do 'dhö Falizi ‑mɛ ‑nu 'ka 'pö. ‑A ‑wun 'gü 'yö ‑we 'gbee‑ 'ka ‑an 'dhiö mü 'ö‑ pö: «Dhegluzë ‑nu, Falizi ‑mɛ ‑mü n 'ka, 'ö n dë ‑yö ‑kë Falizi ‑mɛ 'ka 'pö. A ‑ya ‑sü 'ka n ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑yö ‑dho ‑a kë kö gamɛ ‑nu ‑wo 'go ga 'gü. Pë 'yö ‑kë 'wo za ‑ya ‑na n ‑ma bhë 'yö bhë.»
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya yën 'wun bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, 'ö Falizi ‑mɛ ‑nu waa‑ Saduse ‑mɛ ‑nu ‑wo yö zaɔdhe ‑kë wo 'kuë ‑sü 'gü. 'Ö 'gügludhe ‑yö ‑da ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ziën.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Bhii 'ö tɔɔ Saduse ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑pö gamɛ ‑nu wo 'ka 'dho go ga 'gü, 'iin ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu, ‑zuu ‑nu ‑an gbɛ 'waa 'dhö, 'kɛɛ Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo 'wun ‑nu 'wo bhë ‑an 'plɛ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 'Ö ‑an 'plɛ ‑bha 'we ‑wo ‑yö dho 'dhiö 'gbee‑ 'ka. 'Ö tɔnggɔmɛ ‑nu 'bhaa ‑nu 'wo ‑kë Falizi ‑mɛ ‑nu 'ka bhë, 'wo ꞊luu bhii ‑an ‑wo yaa ‑mɔ 'kuë 'gbönggböng 'wo‑ pö: «'Wun yaa 'ö gɔɔn‑ ꞊nɛ 'ö dho ‑a kë 'yaa ‑dhö. ‑Yö ‑dho kë ‑zuu 'bhaa 'iin ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ꞊nɛ 'ö 'wun ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë.»
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 ꞊Dhɛ 'ö 'toë‑ zlöö kö ‑an ‑bha zaɔdhekëwo ꞊ya kë 'gbee‑, 'ö 'suö ‑yö ‑da 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va 'gü kö ꞊kun 'wo dho Pɔlö ꞊gaan gan ‑yaan 'to ‑an kwɛɛ ‑yaan ga. ‑A ‑wun 'gü 'yö‑ pö ö ‑bha 'dhasi ‑nu ‑dhë ꞊nɛ ‑wo ꞊yɔɔ'‑ mɛ ‑nu gbung 'gü 'ma, ‑wo Pɔlö bho ‑an ziën, ‑wo dhoë ‑an ‑gɔ ‑yadhɛ ‑bha.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 ‑A gbeng ‑yi mɛ 'ö yö ‑a 'piö, 'ö kwa Dëmɛ ‑yö ö ‑de ‑zɔn Pɔlö ‑dhë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö ü 'gü dɔ 'gbee‑! 'Ö tɔɔ 'bha n ‑ma ‑tɔmɔdhɛ kë Zeluzalɛmë zö. ‑Yö ü ‑bha 'pö kö 'ü 'dho 'ü n ‑ma ‑tɔmɔdhɛ kë 'pö Wlɔmë plöö.»
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 — ausente —
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 'Wo dho 'wo bɔ slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ mɛ ziizii ‑nu ‑an 'piö, 'wo‑ pö ‑an ‑dhë: «'Yië 'dho yi 'kuë‑ 'yië yi ‑wo ‑bhö yi ‑de 'piö ꞊nɛ, yi 'ka 'dho pë gbɛ ‑bhö 'ö dho 'ö yöë ‑a 'ka Pɔlö zë ‑yi ‑bha.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 ꞊Dhɛ 'ö 'pö, ka gia‑ kaa‑ zakanmɛ ꞊va, ‑kaa ‑dhɛ 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑gɔ kö ‑yö nu Pɔlö 'ka ka ꞊dhia, ‑a ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛ, kaa‑ 'piö kö 'wun 'ö bhë 'ka ka ‑bha giagia ma. Yi ‑zë, yi ‑mɔa 'gü ‑sü ‑mü kö 'yiën‑ ‑a 'to zian ‑ta, 'yiën‑ zë.»
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 'Kɛɛ Pɔlö dheglu 'nëdhezë do gbö ‑yö Zuifö ‑nu ‑bha ‑dho 'ko ꞊zlöö ‑sü bhë ‑a ‑ma. 'Ö dho 'dhasi ‑nu ‑bha ‑yadhɛ ‑bha 'ma, 'ö ‑da kɔɔ 'ö‑ ‑gɛn ‑bho Pɔlö ‑dhë.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 'Ö Pɔlö ‑yö 'dhasi ‑gɔmɛ ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ do ꞊dhɔɔ ‑kë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö 'dho ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va 'piö! 'Wun ‑ya ‑gɔ kö ‑yaan ‑a ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑dhë.»
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 'Ö 'dhasi ‑gɔmɛ bhë, 'ö yö ‑a ‑dhë 'dhiö, 'ö dhoë 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va 'piö, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Pɔlö 'yö ‑kanso 'kɔɔdhö bhë ‑ya ‑dhɛ n ‑gɔ kö 'a nu ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka ü 'piö, 'ö tɔɔ 'wun ‑ya ‑gɔ kö ‑yaan ‑a ꞊blɛɛ'‑ ü ‑dhë.»
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑yö ‑ya ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ bhë ‑a ‑kɔ ‑bha, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë ‑wo 'dho wo 'sloo 'ka, 'yö‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «‑Më ü‑ 'piö kö 'ü‑ ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë ‑ɛ?»
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 'Ö‑ ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «꞊Dhia' Zuifö ‑nu ‑dho nu ü 'piö; 'ö tɔɔ ꞊wa 'dho wo 'ko ꞊bhaa kö ‑waan Pɔlö ‑dhɛ ü ‑gɔ, ‑yaan nu ‑an ‑bha ‑yakuëkëmɛ nu 'dhiö wo ‑wo 'ka ꞊nɛ, ‑yakuëkëmɛ ‑nu ‑wa 'piö kö 'wun 'ö bhë 'wo wo ‑bha kpinngdhö ma ‑a 'gü.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 'Kɛɛ kö ꞊kun 'ü‑ ‑dhɛ 'wun gia‑! Bhii mɛ 'wo ‑ziö mɛ ‑lü 'gɔɔ‑ ‑yiisië ‑ta bhë, ꞊wa ‑bin kö ‑waan ‑püö ‑a ‑ta zian ‑ta, ‑waan ‑a zë 'ö tɔɔ ꞊wa wo ‑wo 'kpɔ 'kuë‑ do, ‑wo ‑bhö ‑sü 'ka ꞊nɛ wo 'ka 'dho pë ‑bhö, 'iin müpë mü, ‑a 'ke 'ö waa‑ zë ‑a 'ka. ꞊Wa ‑mɔa 'gü 'saadhö, pë 'wo ‑yaa ‑gɔ zlöö 'ö tɔɔ ü ‑bha ‑we ‑a ‑bha ‑sü kö 'üën‑ ‑a bɔ.»
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'pö 'ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ‑dadhëü 'nëgɔɔnzë bhë ‑a ‑dhë: «'Wun 'ü‑ ꞊blɛɛ n ‑dhë ꞊nɛ kö ꞊kun 'ü‑ ꞊blɛɛ mɛ gbɛ ‑dhë!» 'Yö ö ꞊kwaa‑ ‑zü 'ö dho.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑yö ö ‑bha 'dhasi ‑nu ‑gɔmɛ ꞊plɛ ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka 'dhasi ꞊këng' ꞊plɛ ‑dhɛ 'ko ꞊bhaa! 'Go mü 'zü 'ka ‑ya ꞊soo ꞊taa ‑mɛ ‑nu 'gɔɔ‑ 'slaplɛ 'sü; 'ka mɛ ꞊këng' ꞊plɛ 'ö 'dü 'dhö ‑an ‑gɔ ‑an 'sü! 'Ta ‑mü, 'ka dho ‑a sü 'kaan‑ dhoë Sezale 'lɛlɛ 'sɛisië ‑naa 'ka gbeng; ‑ka ka ‑de ‑pë kë!
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 ‑Ka Pɔlö ‑nu ‑bha ꞊soo ‑nu ꞊plëëzë ‑nu 'sü ka 'piö kö 'kaan‑ 'ta ‑së sü 'kaan‑ 'dho 'kaan‑ ꞊loë' 'sɛdë Felisö 'piö.»
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 'Ö 'sëëdhɛ ‑kë ö ‑wo 'ka ꞊nɛɛ:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 «Ma Klodö Lisia, 'a 'sëëdhɛ ꞊nɛ ‑a bɔ. N ‑gɔtaamɛ ꞊bhlëzë, 'sɛdë Felisö, 'bha ꞊büee!
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Zuifö ‑nu ꞊wa gɔɔn‑ 'a‑ bɔ ü ‑dhë 'ma bhë ‑a 'kun kö 'waan‑ ‑a zë. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ma‑ ma ꞊nɛ Wlɔmë 'në gia‑ ‑mü ‑a 'ka, 'ö 'a ma 'dhasi ‑nu bɔ 'wo ‑sɔ ‑an ziën 'ö 'wo‑ bho mü.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ a ‑kë ‑a 'piö kö pë 'ö ‑kë 'ö Zuifö ‑nu ‑wo 'wun dɔ ‑a ‑bha bhë 'aan‑ ‑a ma, 'a dho ‑a 'ka ‑an ‑bha ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'dhiö.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Pë 'a‑ ma mü 'ö tɔɔ ‑wo za ‑dɔ ‑a ‑bha, 'wun 'ö ‑gban ‑an ‑de ‑bha tɔng ‑nu ‑wun ‑bha ‑a ‑wun 'gü. 'Kɛɛ 'wun 'bhaa 'wo dho ‑a dɔ ‑a ‑bha kö ‑yaan kë ‑a ‑zuö ‑kanso 'gü ‑gɛn 'iin ‑a zë ‑gɛn 'ka yaa kë ‑dhö.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 'Ö 'go mü 'zü, ꞊dhɛ ꞊waa‑ pö n ‑dhë Zuifö 'bhaa ‑nu ꞊wa 'dho wo 'kuë‑ ‑a ‑gɔ, 'ö 'a to mü 'a‑ bɔ ü ‑dhë, 'a‑ pö mɛ ‑nu 'wo za dɔ ‑a ‑bha bhë ‑an ‑dhë ‑wo nu wo ‑bha za bhë ‑a 'ka ü 'dhiö 'ma.»
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 'Ö ‑wo 'ö ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ‑an ‑dhë bhë, 'wo‑ ‑kë. 'Wo Pɔlö sü gbeng ‑yi gia‑ bhë ‑a 'gü, 'wo dho ‑a 'ka Antipatrisö ‑pö 'gü.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya 'po, 'dhasi ‑nu mɛ 'wo 'ta sü wo ‑gɛn ‑ta bhë, ‑wo ‑yɛ wo 'zü 'wo nu Zeluzalɛmë plöö, 'ö ‑an mɛ 'wo ꞊soo ꞊taa bhë waa‑ Pɔlö ‑nu 'wo dho 'ta 'ka 'dhiö.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo Sezale plöö, 'ö 'dhasi ‑nu ‑wo 'sëëdhɛ bhë ‑a nu 'sɛdë ‑dhë, 'ö 'wo Pɔlö ‑lo ‑a kwɛɛ.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 'Ö 'sɛdë ‑yö 'sëëdhɛ bhë ‑a pö. 'Go mü 'ö Pɔlö ꞊dhɛɛ' kpɔ 'sɛ 'pian mɛ 'ö go ‑a ‑ta bhë ‑a ‑wun 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ ‑yö ‑go Silisi ‑sɛ 'gü,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 'yö‑ pö Pɔlö ‑dhë: «꞊Ya kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo 'wun dɔ ü ‑bha bhë ꞊wa nu ꞊sia, a ‑dho n 'to to ka ‑bha.»
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.