Atos 23

'WUN SË ‑NAƆ 'SËËDHƐ (DNJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 'Ö Pɔlö ‑yö ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'plɛ ‑ga, 'go mü 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «Dhegluzë ‑nu, n ‑ma ‑tosiadhe 'a‑ ‑kë 'ö dho 'ö yöë ꞊dɛɛ ‑bha ‑Zlan wö 'dhiö bhë, a‑ ‑kë ꞊zuö' 'puu 'ka.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 'Ö slabhomɛ ꞊va Ananiasö ‑ya pö mɛ ‑nu 'wo ‑kë Pɔlö 'sɔɔ bhë ‑wa 'dhi ‑ma.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 'Ö Pɔlö ‑ya pö: «‑Zlan ꞊nɛ 'ö dho ü ‑ma, bhi 'ü ‑kë ꞊nɛ 'kɔ bun 'ö 'wo 'yɔɔ 'puu ‑da ‑a ‑bha bhë ‑a 'dhö 'ü ꞊nɛ! Ü ‑ya ‑dhɛ bhë ‑a 'gü kö 'üën‑ za 'ö tɔng ‑ya ‑zɔn ‑a dɔ n ‑ma, 'ö‑ mɛ yaa bhɔ tɔng ‑bha, 'ü‑ ‑kë ü ‑wo ‑pö ‑an ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛ, ‑wo n ‑ma ‑a!»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 'Ö mɛ ‑nu 'wo ‑kë Pɔlö 'sɔɔ 'wo‑ pö ‑a ‑dhë: «'Bha 'si bho ‑Zlan ‑bha slabhomɛ ꞊va ‑gɔ!»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 'Ö Pɔlö ‑ya ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «Dhegluzë ‑nu, n 'ka‑ ꞊tɛi' dɔ ꞊nɛ slabhomɛ ꞊va ‑mü, 'ö tɔɔ pë 'ö ‑ya ‑sü 'ka ‑Zlan ‑bha 'sëëdhɛ 'gü ‑ya ‑pö: Kö ꞊kun 'ü 'wun yaa ꞊blɛɛ ü ‑bha 'sɛ ꞊kɔɔnmɛ 'ka! »
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pɔlö ‑ya ꞊dɔa' ꞊nɛ ‑ya za 'gü ‑mɛ ‑nu 'wo bhë ‑an mɛ ‑kɔ 'pian do ‑wo ‑kë Saduse ‑mɛ ‑nu 'ka, 'ö ‑an mɛ ‑kɔ 'pian do 'dhö Falizi ‑mɛ ‑nu 'ka 'pö. ‑A ‑wun 'gü 'yö ‑we 'gbee‑ 'ka ‑an 'dhiö mü 'ö‑ pö: «Dhegluzë ‑nu, Falizi ‑mɛ ‑mü n 'ka, 'ö n dë ‑yö ‑kë Falizi ‑mɛ 'ka 'pö. A ‑ya ‑sü 'ka n ‑zo ‑yö ‑Zlan ‑bha ‑sü 'ka ꞊nɛ ‑yö ‑dho ‑a kë kö gamɛ ‑nu ‑wo 'go ga 'gü. Pë 'yö ‑kë 'wo za ‑ya ‑na n ‑ma bhë 'yö bhë.»
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya yën 'wun bhë ‑a ꞊blɛɛ' ‑sü ‑bha, 'ö Falizi ‑mɛ ‑nu waa‑ Saduse ‑mɛ ‑nu ‑wo yö zaɔdhe ‑kë wo 'kuë ‑sü 'gü. 'Ö 'gügludhe ‑yö ‑da ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'wo bhë ‑an ziën.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Bhii 'ö tɔɔ Saduse ‑mɛ ‑nu ‑wa ‑pö gamɛ ‑nu wo 'ka 'dho go ga 'gü, 'iin ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ‑nu, ‑zuu ‑nu ‑an gbɛ 'waa 'dhö, 'kɛɛ Falizi ‑mɛ ‑nu ‑wo 'wun ‑nu 'wo bhë ‑an 'plɛ ‑wun ‑dhɛ 'wun gia‑.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 'Ö ‑an 'plɛ ‑bha 'we ‑wo ‑yö dho 'dhiö 'gbee‑ 'ka. 'Ö tɔnggɔmɛ ‑nu 'bhaa ‑nu 'wo ‑kë Falizi ‑mɛ ‑nu 'ka bhë, 'wo ꞊luu bhii ‑an ‑wo yaa ‑mɔ 'kuë 'gbönggböng 'wo‑ pö: «'Wun yaa 'ö gɔɔn‑ ꞊nɛ 'ö dho ‑a kë 'yaa ‑dhö. ‑Yö ‑dho kë ‑zuu 'bhaa 'iin ‑Zlan ‑bha bɔmɛ ꞊nɛ 'ö 'wun ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë.»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 ꞊Dhɛ 'ö 'toë‑ zlöö kö ‑an ‑bha zaɔdhekëwo ꞊ya kë 'gbee‑, 'ö 'suö ‑yö ‑da 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va 'gü kö ꞊kun 'wo dho Pɔlö ꞊gaan gan ‑yaan 'to ‑an kwɛɛ ‑yaan ga. ‑A ‑wun 'gü 'yö‑ pö ö ‑bha 'dhasi ‑nu ‑dhë ꞊nɛ ‑wo ꞊yɔɔ'‑ mɛ ‑nu gbung 'gü 'ma, ‑wo Pɔlö bho ‑an ziën, ‑wo dhoë ‑an ‑gɔ ‑yadhɛ ‑bha.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 ‑A gbeng ‑yi mɛ 'ö yö ‑a 'piö, 'ö kwa Dëmɛ ‑yö ö ‑de ‑zɔn Pɔlö ‑dhë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö ü 'gü dɔ 'gbee‑! 'Ö tɔɔ 'bha n ‑ma ‑tɔmɔdhɛ kë Zeluzalɛmë zö. ‑Yö ü ‑bha 'pö kö 'ü 'dho 'ü n ‑ma ‑tɔmɔdhɛ kë 'pö Wlɔmë plöö.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 — ausente —
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 'Wo dho 'wo bɔ slabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ mɛ ziizii ‑nu ‑an 'piö, 'wo‑ pö ‑an ‑dhë: «'Yië 'dho yi 'kuë‑ 'yië yi ‑wo ‑bhö yi ‑de 'piö ꞊nɛ, yi 'ka 'dho pë gbɛ ‑bhö 'ö dho 'ö yöë ‑a 'ka Pɔlö zë ‑yi ‑bha.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 ꞊Dhɛ 'ö 'pö, ka gia‑ kaa‑ zakanmɛ ꞊va, ‑kaa ‑dhɛ 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑gɔ kö ‑yö nu Pɔlö 'ka ka ꞊dhia, ‑a ꞊blɛɛ ‑a ‑dhë ‑sü 'ka ꞊nɛ, kaa‑ 'piö kö 'wun 'ö bhë 'ka ka ‑bha giagia ma. Yi ‑zë, yi ‑mɔa 'gü ‑sü ‑mü kö 'yiën‑ ‑a 'to zian ‑ta, 'yiën‑ zë.»
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 'Kɛɛ Pɔlö dheglu 'nëdhezë do gbö ‑yö Zuifö ‑nu ‑bha ‑dho 'ko ꞊zlöö ‑sü bhë ‑a ‑ma. 'Ö dho 'dhasi ‑nu ‑bha ‑yadhɛ ‑bha 'ma, 'ö ‑da kɔɔ 'ö‑ ‑gɛn ‑bho Pɔlö ‑dhë.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 'Ö Pɔlö ‑yö 'dhasi ‑gɔmɛ ‑nu 'wo bhë ‑a mɛ do ꞊dhɔɔ ‑kë 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «‑Bhö 'dho ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va 'piö! 'Wun ‑ya ‑gɔ kö ‑yaan ‑a ꞊blɛɛ'‑ ‑a ‑dhë.»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 'Ö 'dhasi ‑gɔmɛ bhë, 'ö yö ‑a ‑dhë 'dhiö, 'ö dhoë 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va 'piö, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë: «Pɔlö 'yö ‑kanso 'kɔɔdhö bhë ‑ya ‑dhɛ n ‑gɔ kö 'a nu ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ 'ö ꞊nɛ ‑a 'ka ü 'piö, 'ö tɔɔ 'wun ‑ya ‑gɔ kö ‑yaan ‑a ꞊blɛɛ'‑ ü ‑dhë.»
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 'Ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑yö ‑ya ‑dadhëü 'në gɔɔn‑ bhë ‑a ‑kɔ ‑bha, 'ö‑ pö ‑a ‑dhë ‑wo 'dho wo 'sloo 'ka, 'yö‑ ꞊dhɛɛ' kpɔ 'ö‑ pö: «‑Më ü‑ 'piö kö 'ü‑ ꞊blɛɛ'‑ n ‑dhë ‑ɛ?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 'Ö‑ ‑daa ‑kë 'ö‑ pö: «꞊Dhia' Zuifö ‑nu ‑dho nu ü 'piö; 'ö tɔɔ ꞊wa 'dho wo 'ko ꞊bhaa kö ‑waan Pɔlö ‑dhɛ ü ‑gɔ, ‑yaan nu ‑an ‑bha ‑yakuëkëmɛ nu 'dhiö wo ‑wo 'ka ꞊nɛ, ‑yakuëkëmɛ ‑nu ‑wa 'piö kö 'wun 'ö bhë 'wo wo ‑bha kpinngdhö ma ‑a 'gü.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 'Kɛɛ kö ꞊kun 'ü‑ ‑dhɛ 'wun gia‑! Bhii mɛ 'wo ‑ziö mɛ ‑lü 'gɔɔ‑ ‑yiisië ‑ta bhë, ꞊wa ‑bin kö ‑waan ‑püö ‑a ‑ta zian ‑ta, ‑waan ‑a zë 'ö tɔɔ ꞊wa wo ‑wo 'kpɔ 'kuë‑ do, ‑wo ‑bhö ‑sü 'ka ꞊nɛ wo 'ka 'dho pë ‑bhö, 'iin müpë mü, ‑a 'ke 'ö waa‑ zë ‑a 'ka. ꞊Wa ‑mɔa 'gü 'saadhö, pë 'wo ‑yaa ‑gɔ zlöö 'ö tɔɔ ü ‑bha ‑we ‑a ‑bha ‑sü kö 'üën‑ ‑a bɔ.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'pö 'ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ‑dadhëü 'nëgɔɔnzë bhë ‑a ‑dhë: «'Wun 'ü‑ ꞊blɛɛ n ‑dhë ꞊nɛ kö ꞊kun 'ü‑ ꞊blɛɛ mɛ gbɛ ‑dhë!» 'Yö ö ꞊kwaa‑ ‑zü 'ö dho.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 ꞊Dhɛ ꞊ya kë 'dhö, 'ö 'dhasi ꞊lamɛ ꞊va ‑yö ö ‑bha 'dhasi ‑nu ‑gɔmɛ ꞊plɛ ꞊dhɔɔ ‑kë, 'ö‑ pö ‑an ‑dhë: «‑Ka 'dhasi ꞊këng' ꞊plɛ ‑dhɛ 'ko ꞊bhaa! 'Go mü 'zü 'ka ‑ya ꞊soo ꞊taa ‑mɛ ‑nu 'gɔɔ‑ 'slaplɛ 'sü; 'ka mɛ ꞊këng' ꞊plɛ 'ö 'dü 'dhö ‑an ‑gɔ ‑an 'sü! 'Ta ‑mü, 'ka dho ‑a sü 'kaan‑ dhoë Sezale 'lɛlɛ 'sɛisië ‑naa 'ka gbeng; ‑ka ka ‑de ‑pë kë!
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 ‑Ka Pɔlö ‑nu ‑bha ꞊soo ‑nu ꞊plëëzë ‑nu 'sü ka 'piö kö 'kaan‑ 'ta ‑së sü 'kaan‑ 'dho 'kaan‑ ꞊loë' 'sɛdë Felisö 'piö.»
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 'Ö 'sëëdhɛ ‑kë ö ‑wo 'ka ꞊nɛɛ:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 «Ma Klodö Lisia, 'a 'sëëdhɛ ꞊nɛ ‑a bɔ. N ‑gɔtaamɛ ꞊bhlëzë, 'sɛdë Felisö, 'bha ꞊büee!
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Zuifö ‑nu ꞊wa gɔɔn‑ 'a‑ bɔ ü ‑dhë 'ma bhë ‑a 'kun kö 'waan‑ ‑a zë. 'Kɛɛ ꞊dhɛ 'ma‑ ma ꞊nɛ Wlɔmë 'në gia‑ ‑mü ‑a 'ka, 'ö 'a ma 'dhasi ‑nu bɔ 'wo ‑sɔ ‑an ziën 'ö 'wo‑ bho mü.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 ꞊Dhɛ ‑kë ꞊nɛ a ‑kë ‑a 'piö kö pë 'ö ‑kë 'ö Zuifö ‑nu ‑wo 'wun dɔ ‑a ‑bha bhë 'aan‑ ‑a ma, 'a dho ‑a 'ka ‑an ‑bha ‑yakuëkëmɛ ‑nu 'dhiö.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Pë 'a‑ ma mü 'ö tɔɔ ‑wo za ‑dɔ ‑a ‑bha, 'wun 'ö ‑gban ‑an ‑de ‑bha tɔng ‑nu ‑wun ‑bha ‑a ‑wun 'gü. 'Kɛɛ 'wun 'bhaa 'wo dho ‑a dɔ ‑a ‑bha kö ‑yaan kë ‑a ‑zuö ‑kanso 'gü ‑gɛn 'iin ‑a zë ‑gɛn 'ka yaa kë ‑dhö.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 'Ö 'go mü 'zü, ꞊dhɛ ꞊waa‑ pö n ‑dhë Zuifö 'bhaa ‑nu ꞊wa 'dho wo 'kuë‑ ‑a ‑gɔ, 'ö 'a to mü 'a‑ bɔ ü ‑dhë, 'a‑ pö mɛ ‑nu 'wo za dɔ ‑a ‑bha bhë ‑an ‑dhë ‑wo nu wo ‑bha za bhë ‑a 'ka ü 'dhiö 'ma.»
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 'Ö ‑wo 'ö ꞊lamɛ ꞊va ‑ya pö ‑an ‑dhë bhë, 'wo‑ ‑kë. 'Wo Pɔlö sü gbeng ‑yi gia‑ bhë ‑a 'gü, 'wo dho ‑a 'ka Antipatrisö ‑pö 'gü.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya 'po, 'dhasi ‑nu mɛ 'wo 'ta sü wo ‑gɛn ‑ta bhë, ‑wo ‑yɛ wo 'zü 'wo nu Zeluzalɛmë plöö, 'ö ‑an mɛ 'wo ꞊soo ꞊taa bhë waa‑ Pɔlö ‑nu 'wo dho 'ta 'ka 'dhiö.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa 'dho ꞊wa ‑lo Sezale plöö, 'ö 'dhasi ‑nu ‑wo 'sëëdhɛ bhë ‑a nu 'sɛdë ‑dhë, 'ö 'wo Pɔlö ‑lo ‑a kwɛɛ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 'Ö 'sɛdë ‑yö 'sëëdhɛ bhë ‑a pö. 'Go mü 'ö Pɔlö ꞊dhɛɛ' kpɔ 'sɛ 'pian mɛ 'ö go ‑a ‑ta bhë ‑a ‑wun 'ka. ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ma ꞊nɛ ‑yö ‑go Silisi ‑sɛ 'gü,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 'yö‑ pö Pɔlö ‑dhë: «꞊Ya kë ꞊nɛ mɛ ‑nu 'wo 'wun dɔ ü ‑bha bhë ꞊wa nu ꞊sia, a ‑dho n 'to to ka ‑bha.»
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.